Эдесса графы және Иерусалимдегі иеліктері

Кіріспе

Эдесса графы (1139–1190)

Жоселин III (1139 – 1190 жылдан кейін) – Эдессаның титулды графы, өмірінің барысында Иерусалим Корольдігінде иелік құруға жететіндей көп жер жинаған.

Ерте өмір

Жоселин III – Жоселин II мен Саондық Беатрис ұлы болды. Ол әкесі Жоселин II-ден Эдесса графтығына талап ету құқығын мұраға алды. Графтық 1144 жылы басып алынған, ал оның қалдықтары (Турбессел билігін қоса алғанда) жылдар бұрын жаулап алынған немесе сатылған болатын. Жоселин Иерусалим Корольдігінде тұрып, өзінің билігін құру үшін Аккраның төңірегінде жеткілікті жер жинауға қол жеткізді.

Патшаның қамқоршысы

Оның қарындасы Агнес патша Амалрик таққа отырмас бұрын оның бірінші әйелі болған және Балдуин IV пен Сибилдың анасы болған. 1164 жылы Жоселин Харим шайқасында Нур ад Дин Зенгинің тұтқынына түсті. Ол 1176 жылға дейін тұтқын болып қалды, сонда Агнес патша қазынасынан қаржылық қолдау алып, оның құны 50 000 динар төледі. Ол өзінің немере інісі Балдуиннің қолынан Иерусалимге сенашал болып тағайындалды. Ол Триполи графы Реймонд III бастаған патшаның әкелік туыстарынан бәсекелестікке тап болды. 1180 жылы Жоселин Византия империясына елші болып барды. Сол жылы Балдуиннің туғаннан туған апасы Изабелланың Торонның Хамфри IV-іне үйленгенінен кейін Торонның иеліктері ақшамен алынып, корольдікке өтті. Балдуин IV олардың бір бөлігін, Chastel Neuf, Жоселинге берді және Агнеске Торонның пайдасынан немесе өнімінен табыс берді. Агнес 1184 жылдың соңында, ұлынан бірнеше ай бұрын қайтыс болды. 1185 жылы Жоселин өзінің жас немере інісі Балдуин V-нің қамқоршысы болды, ал Реймонд III регент болды. Реймонд егер ол баланың жеке қамқоршысы болса, оның қамқорлығында қайтыс болса, оны кінәлайтынын, өйткені ол таққа өз талабын білдірді деп қорықты. Жоселин, патшаның әжесінің ағасы ретінде, ешқандай дәуірі жоқ, бірақ оның өмір сүруіне отбасылық мүддесі бар. Балдуиннің әкесінің атасы Монферраттың Вильгельм V Италиядан келгеннен кейін, оған қосымша қолдау көрсетілді. Алайда, Балдуин ауру болып, 1186 жылы Аккрада қайтыс болды. Жоселин мен Вильям оның табытын Иерусалимге алып барды. Осы арада Рамон Наблусқа барып, Ибелиннің Балианмен бірге Изабелланы патшайым етіп орнату үшін төңкеріс жасауға тырысты. Бұл сәтсіз аяқталды, ал Сибилла таққа отырды, сонымен қатар оның екінші күйеуі Гуй Лузиньянды таққа отырғызды. 1186 жылы Гай мен Сибилла Жоселинге басқа аумақтармен бірге Шастель-Нёф пен Торонды берді. Ол өз кезегінде оларды үлкен қызы Беатриске сыйлады, оны Гюдің інісі Вильгельм Валенсияға берді. Оның кіші әпкесі Агнес Гюдің немерелерінің біріне үйленетін, бірақ егер Беатрис кәмелетке толмаған кезінде қайтыс болса, Вильям оның орнына Агнеске үйленетін. 1187 жылы Хаттин шайқасында Жоселин Ибелиннің Балианмен бірге артқы сақшыларға басшылық етті. Екеуі де апатты жеңілістен аман қалып, Тирге қашып кетті. Оның барлық иеліктерін Саладин басып алды. Жоселин үшінші крест жорығында Аккраны қоршауға алуға қатысты. Ол соңғы рет 1190 жылы 25 қазанда Сибилла қайтыс болғаннан кейін жарғыға куә болды. Ол қоршау кезінде қайтыс болған деген күдік бар. Бір айдан кейін, Гюдан таққа иелік етуді талап еткен Изабелла, Хэмфридің Торонның Шастель-Нёф пен Торонға деген талабын қалпына келтірді (егер олар қайтадан басып алынса), өйткені ол олардың некелерін бұзуды қабылдады. Егер Жоселин тірі болса, онда ол қарсылық білдірген жоқ. Алайда, бұл оның қыздарының Лузиньян некелерін тоқтатты. Ол 1200 жылдың қазан айына дейін қайтыс болды. Жоселиннің иелігін 1220 жылы Тевтон рыцарлары сатып алды.

His sister, Agnes, had been the first wife of King Amalric before he succeeded to the throne, and was the mother of Baldwin IV and Sibylla. In 1164 Joscelin was taken captive by Nur ad Din Zengi at the Battle of Harim. He remained a prisoner until 1176 when Agnes paid his ransom of 50,000 dinars, probably with support from the royal treasury. His nephew Baldwin then made him seneschal of Jerusalem. He faced some rivalry from the king's paternal kindred, led by Raymond III, Count of Tripoli. In 1180 Joscelin went as an ambassador to the Byzantine Empire. After the betrothal of Baldwin's half sister Isabella to Humphrey IV of Toron that year, the Toron estates passed to the crown in exchange for a money fief. Baldwin IV granted part of them, Chastel Neuf, to Joscelin, and awarded Agnes an income from the usufruct, or produce, of Toron. Agnes died in late 1184, a few months before her son. In 1185, Joscelin became guardian of his young great nephew, Baldwin V, while Raymond III was regent. Raymond feared that, if he were the child's personal guardian, he would be blamed if he died in his care, because he had a claim to the throne himself. Joscelin, as the king's maternal grandmother's brother, had no claim, but rather had strong family interests in keeping him alive. Additional support came with the arrival of Baldwin's paternal grandfather, William V of Montferrat, from Italy. However, Baldwin seems to have been sickly, and died at Acre in 1186. Joscelin and William escorted his coffin to Jerusalem. Meanwhile, Raymond went to Nablus to attempt a coup with Balian of Ibelin to install Isabella as queen. This failed, and Sibylla was crowned, also crowning her second husband, Guy of Lusignan. In 1186, Guy and Sibylla granted Chastel Neuf and Toron, with other territory, to Joscelin. He, in turn, gave them as the dowry of his elder daughter, Beatrice, whom he betrothed to Guy's younger brother, William of Valence. Her younger sister, Agnes, was to marry one of Guy's nephews, but if Beatrice died while still a minor, William was to marry Agnes instead. At the Battle of Hattin in 1187, Joscelin commanded the rearguard with Balian of Ibelin. Both escaped the disastrous defeat and fled to Tyre. All his estates were captured by Saladin. Joscelin joined in the siege of Acre in the Third Crusade. He last witnessed a charter on 25 October 1190, after Sibylla's death. There is a strong likelihood that he died during the siege. A month later, Isabella, who was now claiming the crown from Guy, restored Humphrey of Toron's claim to Chastel Neuf and Toron (should they be reconquered) when she accepted the annulment of their marriage. If Joscelin was still alive, he made no recorded objection. However, this seems to have ended the prospect of his daughters' Lusignan marriages. He was definitely dead by October 1200. Joscelin's seigneurie was acquired by the Teutonic Knights, in 1220.