Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Kobudō (古武道) – дәстүрлі жапон жауынгерлік өнерінің жалпы атауы. Kobudō қару-жарақ, қылыштар, отты қарулар және жекпе-жек пен атпен жүруге қатысты техникалардың жапондық дәстүрлі тәсілдерін білдіреді. 古流武術 (көне мектептің жауынгерлік өнері) және 古武術 (көне жауынгерлік өнер) канджилері оны жазудың басқа жолдары. Бұл көне өнерді сипаттау үшін ко рю (古流) деген жалпы термин де қолданылады.
Collective term for traditional Japanese martial arts
Kobudō (古武道) is a collective term for Japanese traditional techniques for the use of armour, blades, firearms, and techniques related to combat and horse riding. The kanji 古流武術 (old school martial arts) and 古武術 (old martial arts) are other ways of writing it. The general umbrella term ko ryū (古流) is also used to describe these ancient arts.
Анықтама және ерекшеліктері
Кобудо (古武道) «ежелгі жауынгерлік өнер» деп аударылуы мүмкін, мұндағы 古 (ежелгі), 武 (жауынгерлік), 道 (жол) сөздерінің мағынасы осылай түсіндіріледі; бұл термин алғаш рет он жетінші ғасырдың бірінші жартысында қолданыла бастады. Кобудо Токугава дәуірінің (1603–1868) басталуын, сонымен қатар Эдо дәуірін білдіреді, осы кезеңде билік Токугава кланының қолына толықтай шоғырланды. Бұл термин көбінесе 19 ғасырдағы Мейдзи реформасына дейін қалыптасқан жауынгерлік өнерлерді атау үшін қолданылады. Муромачи дәуірінен бері қылышбазалық, дзюдзюцу, жауынгерлік өнерлер, садақ ату, артиллерия сияқтылар түрлі мектептерде техникалық тұрғыдан жетілдіріліп, жүйелендірілді. Кобудо (古武道, ежелгі жауынгерлік өнер) термині Мейдзи дәуірінен кейін дамыған мектептерді атау үшін қолданылатын Гэндай будо («заманауи жауынгерлік өнер») немесе синбудо («жаңа жауынгерлік өнер») терминдерінен өзгеше. Заманауи жауынгерлік өнерлердің мақсаты физикалық және рухани жаттығулар арқылы гуманистік идеалдарды дамыту, спорттық жарыстарға баса назар аудару, командалық жұмысты, дені сау қоғамдық құндылықтарды және өркендеуді қолдайтын техникалық жүйелерді (мысалы, дзюдо және кендо) құру болып табылады. Ал ескі тарихи жауынгерлік өнерлердің басты мақсаты спорттық жарыста жеңіске жеткенімен байланысты емес еді. Жақсы дайындалу өмір мен өлім мәселесі болып табылатын жағдайларда маңызды рөл атқарды. Қазіргі заманғы жауынгерлік өнерлерден тыйым салынған қауіпті техникаларға жасырын қару-жарақ, медициналық және улағыш әдістер, сондай-ақ сиқыр қолдану жатады. Ежелгі жауынгерлік өнерлер дзен және буддизммен тығыз байланысты. Бұл мектептің шеберлеріне де түсініксіз болған, бастапқы мағынасы жоғалған, немесе Эдо дәуірінде эстетикалық себептермен қосылған қимылдарды да қамтиды. Кобудо жүйесінде келесі басымдықтар қарастырылады: 1) мораль, 2) тәртіп, 3) эстетикалық форма.
Kobudō (古武道) can be translated as 古 (old) 武 (martial) 道 (way) "old martial art"; the term appeared in the first half of the seventeenth century. Kobudō marks the beginning of the Tokugawa period (1603–1868) also called the Edo period, when total power was consolidated by the ruling Tokugawa clan. The term often refers to martial arts established before the Meiji Restoration of the 19th century. Since the Muromachi period, swordsmanship, jūjutsu, martial arts, archery, artillery, etc. have been technicalized and systematized as various schools. The term Kobudō (古武道, ancient martial arts) contrasts with Gendai budō ("modern martial arts") or shinbudō ("new martial arts") which refer to schools developed since the Meiji era. Whereas modern martial arts are designed to develop humanistic ideals through physical and mental training, focusing on sports related competitions and constructing technical systems (e. g., jūdō and kendō) that encourage team work, socially healthy values, and prosperity. The old historical martial arts intention was not fundamentally concerned with an outcome of winning a match as a Sports match. Training was for the sake of it and was often about life or death. Dangerous techniques that are excluded from modern martial arts include various hidden weapons, medicinal and poisoning methods, and magic. Old martial arts are linked to Zen and Buddhism. It may also include irrational movements whose original meaning have been lost even to those who are masters of the school, or movements added for aesthetic reasons during the peaceful Edo period. The system of kobudō is considered in following priorities order: 1) morals, 2) discipline 3) aesthetic form.
Окинавалық кобудо
Кобудо Окинава кобудосын білдіру үшін де қолданылуы мүмкін, онда ол Окинаваның барлық жекпе-жек жүйелерін жиынтық түрде сипаттайды. Бұл толығымен бөлек және негізінен байланыссыз жүйелер. Кобудо терминін, қазіргідей, Окинаваның ежелгі қару-жарақ жүйелерін ғана сипаттаумен шектемеу керек.
Kobudō can also be used to refer to Okinawan kobudō where it describes collectively all Okinawan combative systems. These are entirely different and basically unrelated systems. The use of the term kobudō should not be limited, as it popularly is, to the describing of the ancient weapons systems of Okinawa.