Ричард Беттелл: Ұлыбританияның лорд-канцлері (1861-1865)
Richard Bethell, 1st Baron Westbury
Ричард Беттелл – британдық заңгер, судья, либерал саяхатшысы. 1861-1865 ж. Ұлыбританияның Лорд-канцлері қызметін атқарды. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның 1861-1865 жылдардағы Лорд-канцлері Ричард Бетхелл, 1-ші барон Вестбери (30 маусым 1800 – 20 шілде 1873) – британдық заңгер, судья және либерал саясаткер. Ол 1861 және 1865 жылдар аралығында Ұлыбританияның Лорд-канцлері қызметін атқарды. 1852 жылы рыцарь дәрежесіне ие болды, ал 1861 жылы пэрлік атағына көтерілді.
Lord High Chancellor of Great Britain from 1861 to 1865
Richard Bethell, 1st Baron Westbury, (30 June 1800 – 20 July 1873) was a British lawyer, judge and Liberal politician. He served as Lord High Chancellor of Great Britain between 1861 and 1865. He was knighted in 1852 and raised to the peerage in 1861.
Өмірбаян және білім
Уилтширдегі Брэдфорд-он-Эвон қаласында туған ол Бристольдік дәрігер Ричард Бетелл мен Джейннің (туған тегі Баверсток) үлкен ұлы болды. Ол бастапқыда Ап Итель аталған, ежелгі уэльс әулетінен шыққан. Оның інісі Джон Бетелл болды. Ол 14 жасында Оксфордтың Уадхэм колледжіне түсуге дейін Бат және Бристольде білім алды. Келесі жылы ол стипендия алды. Ол классикадан бірінші дәрежеде, математикадан екінші дәрежеде үздік нәтижелер көрсетті. 1818 жылы ол бакалавр ғылымына ие болды және колледжінің мүшесі болып сайланды. 1823 жылы Бетелл Мидл Темплде адвокаттық құқық алды.
Born at Bradford on Avon, in Wiltshire, he was the eldest son of the physician Richard Bethell of Bristol and Jane (née Baverstock). He was from an old Welsh family originally named Ap Ithel. His younger brother was John Bethell. He was educated in Bath and Bristol before attending Wadham College, Oxford at only 14 years old. He received a scholarship the next year. He took first class honours in classics and second class in mathematics, and he graduated as a Bachelor of Arts in 1818 and was elected a fellow of his college. In 1823, Bethell was called to the bar at the Middle Temple.
Мансап
1840 жылы Вестбери королеваның кеңесшісі атанды, 1851 жылы Ланкастердің Палатин округінің вице-канцлері болып тағайындалды. Лидс банкроттық сотына жасалған бірқатар тағайындаулардың жағдайларын қарау үшін парламенттік комитеттер ұсынған есептерді қабылдауы және патент кеңсесіндегі, сондай-ақ парламент кеңсесіндегі қызметкер Леонард Эдмундсқа зейнетақы тағайындалуына байланысты лорд-канцлер өзінің лауазымынан кетуге міндетті деп ойлады. Ол осыған сәйкес 1865 жылдың 5 шілдесінде лауазымынан кетіп, оның орнына Роберт Ролф, 1-ші барон Кранворт келді. Лауазымынан кеткеннен кейін ол өмірінің соңына дейін Лордтар палатасының және Жеке кеңестің сот отырыстарына қатысуын жалғастырды. 1872 жылы ол Еуропалық сақтандыру қоғамы заңына сәйкес төреші болып тағайындалды.
Westbury was made a Queen's Counsel in 1840 was appointed Vice Chancellor of the County Palatine of Lancaster in 1851. Owing to the reception by parliament of reports of committees nominated to consider the circumstances of certain appointments in the Leeds Bankruptcy Court, as well as the granting a pension to a Mr Leonard Edmunds, a clerk in the patent office, and a clerk of the parliaments, the Lord Chancellor felt it incumbent upon him to resign his office, which he accordingly did on 5 July 1865, and was succeeded by Robert Rolfe, 1st Baron Cranworth. After his resignation he continued to take part in the judicial sittings of the House of Lords and the Privy Council until his death. In 1872 he was appointed arbitrator under the European Assurance Society Act 1872.
Кейіпкер
Мүмкін, оның ең танымал шешімі – 1863 жылы құпия кеңестің сот комитетінің пікірін білдірген сот үкімі, бұл шешім белгілі «Эсселер мен шолулар» басылымынан алынған кейбір діни емеске жататын үзінділерге қатысты болды. Оның басты заңнамалық жетістіктері – 1857 жылғы Неке-туралы істер заңының және 1862 жылғы Жер тіркелімі заңының (көбінесе Лорд Вестбери заңы деп аталады) қабылдануы болды, бірақ соңғысы іс жүзінде тиімсіз болып шықты. Лорд Вестбериді ерекшелегені – оның ерекше сарказмға толы юморы болды, оның қолданылуы туралы көптеген нақты және құпия оқиғалар бар. Шындығында, ол және сэр Уильям Генри Моль Сидней Смит сияқты рөл атқарды, оларға жақсы сөздер мен әзілдер жатқызылуы мүмкін болды.
Perhaps the best known of his decisions was the judgment delivering the opinion of the judicial committee of the privy council in 1863 against the heretical character of certain extracts from the well known publication Essays and Reviews. His principal legislative achievements were the passing of the Matrimonial Causes Act 1857, and of the Land Registry Act 1862 (generally known as Lord Westbury's Act), the latter of which in practice proved a failure. What chiefly distinguished Lord Westbury was the possession of a certain sarcastic humour; and numerous are the stories, authentic and apocryphal, of its exercise. In fact, he and Sir William Henry Maule filled a position analogous to that of Sydney Smith, convenient names to whom good things may be attributed.