Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық заңгер және мемлекет қайраткері Уильям Пейдж Вуд, 1-ші Барон Хэтэрли, ПК (29 қараша 1801 – 10 шілде 1881) – Уильям Эварт Гладстонның бірінші үкіметінде 1868-1872 жылдар аралығында Ұлыбританияның лорд-канцлері болған британдық заңгер және мемлекет қайраткері.
British lawyer and statesman
William Page Wood, 1st Baron Hatherley, PC (29 November 1801 – 10 July 1881) was a British lawyer and statesman who served as a Liberal Lord High Chancellor of Great Britain between 1868 and 1872 in William Ewart Gladstone's first ministry.
Өмірбаян және білім
Вуд Лондонда, лорд-мэр және королева Каролинамен достық қарым-қатынас жасап, Георг IV-ке қарсы тұрған, лорд-мэр болған Сер Мэтью Вудтың екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Сэр Эвелин Вуд оның жүрегі туысы, ал Кэтрин О'Шиа – туысқан қызы болды. Ол Винчестер колледжінде оқыды, онда мектеп директорына қарсы бүлік шығарғандықтан қуылды, содан кейін Вудбридж мектебінде, Женева университетінде және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алды. 1824 жылы 24-ші «допшы» болғаннан кейін ол колледждің мүшесі болды.
Wood was born in London, the second son of Sir Matthew Wood, 1st Baronet, an alderman and Lord Mayor of London who became famous for befriending Queen Caroline and braving George IV. Sir Evelyn Wood and Katharine O'Shea were his nephew and niece respectively. He was educated at Winchester College, from which he was expelled after a revolt against the headmaster, Woodbridge School, Geneva University, and Trinity College, Cambridge, where he became a fellow after being 24th wrangler in 1824.
Заңгерлік және саяси мансап
Вуд Линкольн қонақ үйіне түсіп, 1824 жылы Джон Тирреллдің кеңсесінде мүлік құқығын оқып, адвокаттыққа қабылданды. Көп ұзамай ол акциялар бойынша құжат дайындаушы ретінде және парламенттік комитеттер алдында жақсы тәжірибе жинады. 1845 жылы ол Королеваның кеңесшісі болды, ал 1847 жылы Оксфорд қаласынан либералдық партиядан парламент депутаты болып сайланды. 1849 жылы Ланкастер графтығының вице-канцлері болып тағайындалды, ал 1851 жылы Англия мен Уэльс бас солиситоры болып тағайындалып, рыцарь атағын алды, 1852 жылы бұрынғы лауазымынан бас тартты. 1853 жылы партиясы қайтадан билікке келгенде, ол вице-канцлер қызметіне көтерілді. 1868 жылы ол апелляциялық сот судьясы болды, бірақ жыл аяғына дейін Гладстон оны Ұлыбританияның Лорд-канцлері етіп таңдады және Глостер графтығындағы Даун-Хатхерлидегі барон Хатерли титулын алды. 1872 жылы көру қабілеті нашарлағандықтан зейнетке шықты, бірақ кейде заң лорды ретінде отырып отырды.
Wood entered Lincoln's Inn, and was called to the Bar in 1824, studying conveyancing in John Tyrrell's chambers. He soon obtained a good practice as an equity draughtsman and before parliamentary committees. In 1845 he became a Queen's Counsel, and in 1847 was elected to parliament for the city of Oxford as a Liberal. In 1849 he was appointed Vice Chancellor of the County Palatine of Lancaster, and in 1851 was made Solicitor General for England and Wales and knighted, vacating the former position in 1852. When his party returned to power in 1853, he was raised to the bench as a Vice Chancellor. In 1868 he was made a Lord Justice of Appeal, but before the end of the year was selected by Gladstone to be Lord High Chancellor of Great Britain and was raised to the peerage as Baron Hatherley, of Down Hatherley in the County of Gloucester. He retired in 1872 owing to failing eyesight, but sat occasionally as a law lord.
Отбасы
Вуд 1830 жылы Эдвард Мурдың қызы Шарлоттаға үйленді. Олардың балалары болмады. Шарлоттаның 1878 жылы қайтыс болуы Вуд үшін ауыр қайғы болды, ол одан ешқашан толыққан толық сақайнамады және 1881 жылдың 10 шілдесінде 79 жасында Лондонда қайтыс болды. Екеуі де Суффолк графтығындағы Грейт-Билингс шіркеуінің қорымында жерленген, онда Шарлоттаның ағасы пастор болып қызмет еткен. Ол қайтыс болғаннан кейін лауазымы жойылды.
Wood married Charlotte, daughter of Edward Moor, in 1830. They had no children. Charlotte's death in 1878 was a great blow to Wood, from which he never recovered, and he died in London on 10 July 1881, aged 79. Both are buried in the churchyard in Great Bealings, Suffolk, where Charlotte's brother was rector. The title became extinct on his death.