Кіріспе

Құс түрі

Қызыл кеуделі жаңғақ (Sitta canadensis) – кішкентай әнші құс. Ересегінің үстіңгі жағы көк-сұр, астыңғы жағы қызыл-ақ, ал кеудесі мен беті ақ, көздерінен қара жолақ өтеді, тіке сұр мүсіні және қара бас бөлігі болады. Оның дауысы қалайы кернейге ұқсас, жоғары және мұрынды. Ол Канада, Аляска және АҚШ-тың солтүстік-шығысы мен батысындағы қылқан жапырақты ормандарда көбейеді. Көбінесе тұрақты мекендейтін болса да, тамақ қоры жетіспеген жағдайда, оңтүстікке қарай жиі ұшып кетеді. Мексика шығанағының жағалауында және Мексиканың солтүстігінде кездесетін жағдайлар тіркелген. Ол ағаштардың діңгектері мен ірі бұтақтарында азықтанады, көбінесе басын төмен салып түседі, кейде ұшып бара жатқан жәндіктерді ұстап алады. Ол негізінен жәндіктер мен тұқымдарды, әсіресе қылқан жапырақты ағаштардың тұқымдарын жейді. Ол ұясын шіріген ағаштан қазып, көбінесе жерге жақын салады және кіреберісін шайырмен майлайды.

Таксономия

1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон Канадада табылған бір данаға сүйеніп, "Орнитология" еңбегінде қызыл кеуделі аққұбаның сипаттамасын жазды. Ол француз тілінде Le torchepot de Canada және латын тілінде Sitta Canadensis деген атауларды пайдаланды. Бриссон түрлерге латынша атау бергенімен, олар көбінесе екі атаулы жүйеге сай келмейді және Халықаралық зоологиялық номенклатура комиссиясы олардың ешқайсысын мойындамайды. 1766 жылы швед ғалымы Карл Линней өзінің "Система Натурае" еңбегінің он екінші басылымын жаңартқанда, Бриссон бұрын сипаттаған 240 түрді қосты. Барлық аққұбалар сияқты, қызыл кеуделі аққұба да Ситта туысына (Линней, 1758) жатады, бұл атау Еуразия аққұбасын білдіретін ежелгі грек тіліндегі ситте (σίττη) сөзінен алынған. Canadensis деген сөз нео-латын тілінде "Канадаға тән" деген мағынаны білдіреді. "Аққұба" атауы "nuthack" сөзінің тілдік өзгеруінен пайда болған, ол құстың ағаш қабығының жарықтарына жаңғақтарды тығып, оларды жарып жеу әдетімен байланысты. "Қызыл кеуделі" атауы еркек құстың тозаңдаған қызғылт түсіне сілтеме жасайды. Бұл бес түр "Sitta canadensis тобы" деп аталатын анықталған түрлер тобын құрайды және кейде жоғары түр деп есептеледі. Қызыл кеуделі аққұба кең таралған ареалында біртұтас түр болып табылады.

Сипаттама

Қызыл кеуделік жаңқа – кішкентай сайрақ, ұзындығы шамамен сантиметрге жетеді. Арқасы мен жоғарғы құйрығы көкшіл, ал төсі тот түсті. Оның қара бас қақпағы және көз сызығы, сондай-ақ ақ суперцилийі (қабау). Еркек және ұрғашы құстардың қауырсындары ұқсас, бірақ ұрғашылар мен жас құстардың басы мен төсі ақшыл келеді. Оның әні – баяу қайталанитын, анық, мұрыннан шығатын, көтерілетін ноталар тізбегі. Бұрын Мексиканың батыс жағалауындағы Гвадалупе аралында мекендеген, бірақ қазір сол жерде жойылған. Аралдағы түрдің соңғы белгілі жазбасы 1971 жылға дейін сақталып қалған. Мексиканың Сокорро аралында бір ғана шатасқан құс тіркелген. Еуропаға өте сирек келмейтін құс, Батыс Палеарктикада екі рет тіркелген; бір құс Шығыс Англияда қыстаудан сәтті өтті.

Тамақтандыру тәртібі мен диета

Барлық жаңғақтар сияқты, қызыл кеуделік жаңғақ та акробатикалық түр, ағаш діңгектері мен бұтақтарында жоғары-төмен жылдам қозғалып, тамақ іздейді. Тамақтандыру орындарында ол күнбағыс тұқымдарын, арахис майын және майлы тағамдарды жейді. Ол көбінесе тамақ бөліктерін қабық тіліктеріне тығып, мұнықпен (өткір ұшымен) бөліп жейді (қара бас кикірегі сияқты аяқтарымен ұстаудың орнына).

Өсіру

Қызыл кеуделі жаңғақ, барлық жаңғақтар сияқты, моногамды. Аталық аналыққа ерекше дақ көрсетумен ұмтылады, басын және құйрығын көтеріп, оған арқасын бұрып, қанаттарын түсіріп, оңнан-солға қарай иіліп билейді. Бұл құс өзіне қажетті ұяны жер үстінде (әдетте, шамамен) қазады. Ұя қазу жұмысын екі жыныс та атқарады және бірден сегіз аптаға дейін уақыт алады. Жұп ұяның кіреберісіне шайын жағып, мүмкін, жыртқыштарды қорғауға тырысады. Ұя шөп, мүк, қабықталған қабық және тамыршалармен төселген. Ұя салу екі жынысқа да тән, бірақ көбінесе аналық атқарады. Аналық 2–8 жұмыртқа (әдетте 5–6) салады, олар ақ, қаймақты немесе қызғылт түсті болып келеді және қызғылт қоңыр ұсақ дақтармен жабылады. Жұмыртқалардың өлшемі ұзындығы және ені шамасында болады. Аналық 12–13 күнге дейін жұмыртқаларды жатыр. Балапандар ұядан шықпай, 2–3 апта бойы ұяда қалады, аналық оларды жылытады, ал екі жыныс та тамақтандырады. Әдетте жылына бір рет балапандар туады. Өмір сүру ұзақтығы шамамен 6 жылды құрайды.

Қорғалу жағдайы және қауіп-қатерлер

Кең географиялық ареалы мен өсіп келе жатқан популяциясының арқасында, қызылкөз тағайындысы Халықаралық табиғатты қорғау одағының "Тәуекел аймағында емес" санатында тіркелген.