Кіріспе
Млех I, сондай-ақ Мелех I, Нұреддин (Алеппо әмірі) қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, шамамен 1143 жылы, Млехтің ағасы Торос Константинополден қашып, Вахка отбасылық бекінісін қайтарып алды; Млех пен оның ағасы Стефан оған қосылды. Торос бірінен соң бірі Византиядан Аназарбус, Адана, Сис (қазіргі Түркиядағы Козан) және Пардзерперт (қазіргі Түркиядағы Андрын) қалаларын қайта басып алды. 1164 жылы Нұреддин Антиохия княздығына шабуыл жасап, Харенктің маңызды бекінісін қоршауға алды; Антиохия князі Богемонд III Торос II-ге көмекке шақырды, ал Млех ағасының соңынан ерді. Византия және Армения әскерлерінің келе жатқаны туралы хабарды естіген Нұреддин қоршауды көтерді, бірақ Богемонд III оларды қууға шешім қабылдады; әскерлер 10 тамызда Арта маңында кездесті. Соңғы шайқаста Богемонд III тыңға түсіп, өзі мен салт аттылары Мосул әскерімен қоршалып қалды, бірақ сақтық танытқан Торос II мен Млех шайқас алаңынан қашып үлкерді.
About the year 1143, Mleh's brother, Thoros escaped from Constantinople and recaptured the family stronghold of Vahka; Mleh and his brother Stephen joined him. One after another, Thoros reconquered Anazarbus, Adana, Sis (today Kozan in Turkey) and Pardzerpert (now Andırın in Turkey) from the Byzantines. In 1164, Nur ed Din struck at the Principality of Antioch and laid siege to the key fortress of Harenc; Prince Bohemond III of Antioch called upon Thoros II to come to his rescue, and Mleh followed his brother. At the news of the coming of the Byzantine and Armenian troops, Nur ed Din raised the siege, but Bohemond III decided to follow in pursuit; the armies made contact on August 10, near Artah. In the ensuing battle, Bohemond III fell into an ambush and found himself and his knights surrounded by the army of Mosul, but Thoros II and Mleh, who had been more cautious, escaped from the battlefield.
Нұр-эд-Диннің қызметінде
Млех Темплер ретінде ант бергенімен, Торос II-мен дауласып, оны өлтіруге тырысқаннан кейін, ол Нур-эд-Динге қашып кетті. Млех армян апостольдық христиан дінінен ислам дініне ауысты. Бұл Нур-эд-Динмен жоспарларын оңайлату үшін жасалды; кейіннен ол Кирхұсты Алеппо әмірінен иелік ретінде алды. 1168 жылы оның ағасы қайтыс болды, оның орнын Франциялық Томас есімді әміршінің басшылығымен Рупен II мұраға алды. Бірақ Млех мұрагерлікке қарсы шықты; 1170 жылдың басында Нур-эд-Дин оған әскер берді, соның арқасында ол тек қана немере інісін тақтан түсірмей, сонымен қатар Киликия жазығына шабуыл жасап, Мамистра, Адана және Тарс қалаларын грек гарнизондарынан тартып алды. Жас Рупен III Млехтің адамдары тарапынан қуылды және өлтірілді.
Оның билігі
Торостың заңды мұрагері қайтыс болғаннан кейін, Мле қатыгез күш қолдану арқылы жаулап алу саясатын бастады. Ол Лампронда (қазіргі Түркиядағы Намрун Калеси) хетмудтарды қоршауға алды, бірақ ұзақ қоршауға қарамастан, бұл бекіністі басып алу әрекеті сәтсіз аяқталды. Мле Баграда тамплиерлерге шабуыл жасады; Антиохиялық Богемонд III Иерусалимнің королі Амальрик I-ге көмез сұрады, ол Киликияға жорық жасап, уақытша императорлық билікті қалпына келтірді. Бірақ Мле тыныш отырмады; бір жылдай өткен соң ол Тарс қаласында губернатор Константинос Каламанның жиналған әскерін жеңіп, оны Константиносты ауыр құнға сатқан Нур әд-Динге жіберді. 1171 жылдың 10 наурызында Амальрик I Акрыдан Константинопольға аттанып, император Мануил I Комненмен келісім жасады; олар Млеге қарсы бірлесіп әрекет етуге келіскен сияқты. 1171 жылы Константинопольден оралғаннан кейін патша ұйымдастырған жорық Нур әд-Диннің Керакқа (қазіргі Иорданиядағы Әл-Карак) жасаған шабуылымен тоқтатылды. 1171 жылдың жазында Мле Сансер графы Стефан I Киликия арқылы Киелі жерден Константинопольға бара жатқанда оған шабуыл жасады. Млехтің графқа қарсы жасаған зұлпысы үшін жазалау мақсатында Амальрик I 1173 жылы Киликияға қарай солтүстікке жорық жасады, бірақ бұл жорық Млехтің одан әрі кеңеюіне тосқауыл қоюдан басқа ештеңеге жетпеді. Млех ақыры 1173 жылы Мануил I-нің оны «Киликия Армениясының бароны» ретінде мойындауына қол жеткізді, енді Киликиядағы барлық византиялық істер онымен жүргізілетін болды. 1174 жылдың 15 мамырында Нур әд-Дин қайтыс болды; бұл оқиға Млехтің билік көзіне нүкте қойды. Әлсіз қалған және одақтасы болмаған Млехтің армян ақсүйектерінен құралған жақын шеңбері бастама көтеріп, оны 1175 жылы Систе өлтірді. Ол Меджар қаласына жерленді.