Музыкада кеңейтілген техника – бұл әдеттен тыс дыбыстар алу үшін қолданылатын стандартты емес ән салу немесе аспаптарды ойнау тәсілдері. Жаз бен авангардта жиі кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ән айтудың немесе музыкалық аспаптарда ойнаудың дәстүрден тыс әдістері
Unorthodox methods of singing or of playing musical instruments
Музыкада кеңейтілген техника – бұл әдеттен тыс, дәстүрлі емес немесе қалыптан шыққан ән айтудың немесе музыкалық аспаптарда ойнаудың әдістері, олар арқылы ерекше дыбыстар немесе тембрлер алынады. Композиторлардың кеңейтілген техниканы қолдануы заманауи музыкаға ғана тән емес (мысалы, Гектор Берлиоздың «Симфония фантастикалық» шығармасындағы col legno қолданысы – кеңейтілген техника), және ол композициялық мектептер мен стильдердің шегінен асып түседі. Кеңейтілген техникалар халық музыкасында да кеңінен таралған. Көптеген джаз орындаушылары түрлі кеңейтілген техникаларды белсенді пайдаланады, әсіресе еркін джаз немесе авангард джаз сияқты соңғы стильдерде. Импровизациялық музыкамен айналысатын музыканттар да кеңейтілген техниканы жиі қолданады. Кеңейтілген техникалардың мысалдары: скрипканың көпірінің астынан немесе екі түрлі смычокпен илеу, үрмелі аспапта клапанды басу, ауыздықсыз үрмелі аспапқа үрлеу және үрлеу, немесе фортепианоның ішектеріне заттарды қою. ХХ ғасырда кеңейтілген техниканы дамытқандардың қатарында Генри Коуэлл (пернелерде қолдар мен дененің басқа бөліктерін пайдалану, фортепианоның ішінде ойнау), Джон Кейдж (дайын фортепиано) және Джордж Крамб бар. Құйрықты квартет үшін заманауи американдық шығармаларды насихаттауда белсенділік танытқан Кронос квартеті аспаптардан дыбыс алу мүмкіндіктерін кеңейтетін музыканы жиі орындайды.
In music, extended technique is unconventional, unorthodox, or non traditional methods of singing or of playing musical instruments employed to obtain unusual sounds or timbres. Composers’ use of extended techniques is not specific to contemporary music (for instance, Hector Berlioz’s use of col legno in his Symphonie Fantastique is an extended technique) and it transcends compositional schools and styles. Extended techniques have also flourished in popular music. Nearly all jazz performers make significant use of extended techniques of one sort or another, particularly in more recent styles like free jazz or avant garde jazz. Musicians in free improvisation have also made heavy use of extended techniques. Examples of extended techniques include bowing under the bridge of a string instrument or with two different bows, using key clicks on a wind instrument, blowing and overblowing into a wind instrument without a mouthpiece, or inserting objects on top of the strings of a piano. Twentieth century exponents of extended techniques include Henry Cowell (use of fists and arms on the keyboard, playing inside the piano), John Cage (prepared piano), and George Crumb. The Kronos Quartet, which has been among the most active ensembles in promoting contemporary American works for string quartet, frequently plays music which stretches the manner in which sound can be drawn out of instruments.
Ағза
Жарым-жартылай тартылған аялдамалармен ойнау (бұл әсер тек толық механикалық жүйеде және слайдерлік желқоймасы бар органдарда ғана болады). Бір немесе бірнеше нотаны басқан күйде аялдамаларды өзгерту (көптеген органдарда мүмкін, бірақ толық механикалық жүйеде және слайдерлік желқоймасы бар органдарда ең тиімді).
Playing on stops that are partially drawn (has an effect only if the stops are on purely mechanical action, with a slider windchest). Manipulating stops while holding one or more notes (possible on most organs, but most effective if the stops are on purely mechanical action, with a slider chest).