Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дробета-Турну-Северин, көбінесе Северин деп аталады, – Румынияның Ольтения аймағындағы Мехеденти округінің қаласы, Дунай өзенінің солтүстік жағалауында, Темір қақпаларға жақын орналасқан. Бұл Дунай өзенінің жағасындағы алты румындық округ орталығының бірі. "Дробета" – осы жерде болған ежелгі дак және римдік қалалардың атауы, ал қазіргі Турну-Северин қаласы Николае Чаушескудың ұлттық коммунистік диктатурасы кезіндегі миф жасау әрекеттерінің бөлігі ретінде "Дробета" деген қосымша ат алды.
Drobeta Turnu Severin , colloquially Severin, is a city in Mehedinți County, Oltenia, Romania, on the northern bank of the Danube, close to the Iron Gates. It is one of six Romanian county seats lying on the Danube river. "Drobeta" is the name of the ancient Dacian and Roman towns at the site, and the modern town of Turnu Severin received the additional name of Drobeta during Nicolae Ceaușescu's national communist dictatorship as part of his myth making efforts.
Этимология
Дробета бастапқыда дактардың қаласы болған. Император Траян сол жерде салған римдік бекініс дактардың атауын сақтап қалды. Тарихшылар "Северин" атауын бастапқыда Рим императоры Септимий Севериймен байланыстырған, оның билігінде қаланың аты Дробета Септимия Северияна деп аталған. Дегенмен, бұл атау көне шіркеу славян тіліндегі "severno" ("солтүстік") сөзінен, "sěverъ" ("солтүстік") сөзінен туындаған болуы мүмкін. Тағы бір мүмкіндік – Севериннің есімі ортағасырлық Турну қаласының қасиетті қамқоршысы, алғашқыда Калокса діни округіне бағынышты болған Норикумдық Севериннің құрметіне берілген. Бұл жерде Дунай өзенінің ені шамамен алғанда ... метрге жетеді. Көпір басындағы бекініс кеңінен қазылып зерттелген және қазір көрініп тұр. Сонымен қатар, үлкен римдік термалдық моншалар мен амфитеатрдың маңызды қалдықтары да көрінеді.
Drobeta was originally a Dacian town. The Roman fort built by Emperor Trajan at the site preserved the Dacian name. "Severin" was originally linked by historians with the Roman Emperor Septimius Severus, during whose reign the name of the city was Drobeta Septimia Severiana. However, the name may be derived from Old Church Slavonic severno ("northern"), from sěverъ, "north". Another possibility is that Severin's name was taken in memory of Severinus of Noricum, who was the patron saint of the medieval colony Turnu, initially a suffragane of the Diocese of Kalocsa. Here the Danube is about wide. The bridgehead fort has been extensively excavated and is visible today. Also visible are the extensive remains of the large Roman thermal baths and amphitheatre.
Орта ғасырлар
Северин бекінісі Венгрия Корольдігі Ласло I (1077–1095) тұсында Екінші Болгар империясына қарсы стратегиялық маңызды нүкте ретінде салынды. Валахия воеводалықтарының (Voievodatele Valahe) қалыптасуымен бірге Северин бекінісі Ольтен воеводалары (Литов, Барбат, содан кейін Басараб I) мен венгрлер арасында бірнеше ұрпақ бойы соғысқа себеп болды. Соғыс Посада шайқасымен аяқталды. Румыниялықтар Дунай аймағын қауіпке ұшыратқан Осман империясына қарсы күресті. Осы орайда, өзен бойындағы темір қақпадан Калафатқа дейінгі аймақтағы қамалдар қайта жаңартыла бастады. Венгрлер Ольтенияға шабуыл жасап, Северин бекінісін бағындырғаннан кейін, Венгрияның Андраш II Северин банатын құрды. Севериннің алғашқы баны Лука 1233 жылы тарихта қалды. Осы жыл Дробета қираған жерінде Северин (Северинполис) атымен жаңа қамалдың құрылуының бастауы болуы мүмкін. Бұл Северин банатының негізі болды, Terra Zeurino (Țara Severinului – Северин елі). Севериннің аты ортағасырлық Турну қаласының қасиетті қорғаушысы, бастапқыда Калокса діни округіне бағынған Северин Норикумның құрметіне берілді. 1247 жылы Венгрия Корольдігі елге Иоанн рыцарларын әкеліп, оларға Северин қаласын резиденция ретінде берді, онда олар Севериннің ортағасырлық қамалын салды (бұл 1247 жылғы Иоанниттер дипломындағы Каструл Зеурини деп аталады). Мықты қамалдың ішінде готикалық стильдегі шіркеу салынды. Бұл 1502 жылға дейін Северин католик епископатының кеңсесі болған болуы мүмкін. 1259 жылы рыцарлар шегініп кетті, ал қамал Дунайды кесіп өтуге ниеттенген түріктер, болгарлар және татарлардың артиллериясының жетегінде қалды. Венгрлер Ольтенияға шабуыл жасауды жалғастырды. Северин бекінісі Дунайдағы ең маңызды стратегиялық бекініс еді. Оны бағындыру аймақта маңызды плацдармды бағындыруды білдірді. Румыния воеводалары да осы күшті бекініс үшін күресіп, оны уақыт-уақыт бағындырып немесе талап етіп отырды. Литов және Басараб I осы бекіністе қаза тапты. Үлкен Мирча (Mircea cel Bătrân) Bănia Severinului (Северин банаты) құрды және 1406 жылы Северинде Венгрияның Сигизмундымен одақ туралы шарт жасады. Мирча қайтыс болғаннан кейін, Сигизмунд түріктер басып алған Северин бекінісін азат етті және тіпті Водица және Тисмана монастырларына жеңілдіктер жасады. Содан кейін Северин банаты Джон Хунядиге қайтарылды, ол Дунайдағы барлық қамалдарды консолидациялады. 1432 жылға қарай иелік Валахия воеводаларына өтті. 1453 жылы Константинополь құлағаннан кейін, Дунайдағы қамалдарға шабуылдар жасалып, Банат резиденциясы Стрехаяға көшірілді, ал Северин халқы солтүстікке қарай 6 км жердегі Чернети ауылына қоныс аударды, ол Мехединци ауданының астанасы болды. 1524 жылы Сүлеймен Зорлықшы басқарған түріктердің жойқын шабуылынан кейін Северин бекінісінің бір ғана мұнарасы тұрды, бұл халықты оны Turnul lui Severin (Северин мұнарасы) деп атауға итерді. Северин 1594–1599 жылдар аралығындағы Валахиялық және 1718–1738 жылдар аралығындағы Австриялық оккупацияны есептемегенде, 1829 жылға дейін Осман билігінде болды. Османдық оккупация кезінде территорияның әкімшілігі Ольтенияның батысына көшіріліп, Сернетиде орталықтандырылды. 1936 жылы профессор доктор Ал. Барачиля қамал қазбаларын жүргізіп, қамалдың жоспарын қайта құруға және бай археологиялық материалдарды (рельстер, темір, мыс, тас оқтар, қоладан жасалған зеңбірек түтігі және т.б.) таба алды. Қамал тіктөртбұрышты пішіндес, өңделмеген өзен тастарынан салынған және цементпен біріктірілген екі қабырғасы бар. Қамалдың ортасында Дробета Каструмынан алынған материалдармен салынған қабірлермен қоршалған шағын шіркеу орналасқан. Сондай-ақ, қамал ішінде қару-жарақ шеберханасына қызмет еткен пеш ошағы болды. Ішкі бөлігінде, солтүстік жағында қорғанысқа пайдаланылған үш қабатты мұнара; шығыс жағында қабырға бұрышында орналасқан қалың екінші мұнара болды. Қамалға кіру қақпалы күмбез арқылы жүзеге асырылды және қамал терең ормен қоршалған.
The fortress of Severin was built by the Kingdom of Hungary under Ladislaus I (1077–1095) as a strategical point against the Second Bulgarian Empire. Along with the forming of the Vallachian Voivodeships (Voievodatele Valahe), the Severin fortress was a reason for a war over a period of several generations between Oltenian Voievodes (Litovoi, Bărbat, then Basarab I) and Hungarians. The war ended with the Battle of Posada. Romanians then fought the Ottoman Empire, which threatened the area of the Danube. In this context, castles on the banks of the river, the area from Iron Gates to Calafat, began to be restored. When the Hungarians attacked Oltenia and conquered Severin's fortress, Andrew II of Hungary organized the Banate of Severin. The first Ban of Severin, Luca, was mentioned in 1233. This year may be taken as the date of birth of a new castle over the ruins of Drobeta, under the name Severin (Severinopolis). It was a basis for the Banate of Severin, Terra Zeurino (Țara Severinului – Country of Severin). Severin's name was taken in memory of Severinus of Noricum, who was the patron saint of the medieval colony Turnu, initially a suffragane of the Diocese of Kalocsa. In 1247, the Hungarian Kingdom brought the Knights of St. John to the country, giving them Severin as a residence, where they built the medieval castle of Severin (this is the Castrul Zeurini mentioned in Diploma of the Joannites in 1247). Inside the strong fort a Gothic church was erected. This was presumably the headquarters of the Catholic episcopate of Severin that was there until 1502. The knights withdrew in 1259, while the fortress remained in the range of the cannons of Turks, Bulgarians and Tatars who wanted to cross the Danube. The Hungarians still wanted to attack Oltenia. Severin Fortress was the most important strategic redoubt on the Danube. Its conquest meant to gain an important bridgehead in the region. Romanian Voivodes have also fought for this powerful fortress, conquering it or claiming it from time to time. Litovoi and Basarab I died at this fortress. Mircea the Elder (Mircea cel Bătrân) established Bănia Severinului (Banate of Severin) and, in 1406, concluded a treaty of alliance with Sigismund of Hungary right in Severin. After the death of Mircea, Sigismund freed the Severin Fortress occupied by the Turks, and even made some concessions to the monasteries of Vodița and Tismana. Then Banate of Severin returned to John Hunyadi, who consolidated all the castles on the Danube. Around 1432, possession passed to the Wallachian voivodes. After the fall of Constantinople in 1453, attacks on the Danubian fortresses were made, moving the Banate residence to Strehaia, the Severin population migrating to the Cerneți village, 6 km north, which became the capital of the Mehedinți district. In 1524, after a devastating attack by the Turks led by Suleiman the Magnificent, only one tower of the Severin fortress was left standing, which led the people to name it Turnul lui Severin (Tower of Severinus). Severin remained under Ottoman rule until 1829 except a Wallachian occupation between 1594 and 1599 and an Austrian one between 1718 and 1738. Under Ottoman occupation, the territory's administration moved to the west of Oltenia and was centered in Cerneţi. In 1936, Prof. Dr. Al. Bărăcilă executed excavations at the fortress, where he managed to reconstruct the layout of the castle and recovered rich archaeological materials (rails, iron, copper, stone cannonballs, pipe of a bronze cannon etc.). The fortress was rectangular shaped with two walls made of unprocessed river stones, glued with mortar. In the center of the castle there was a chapel, surrounded by graves, built in part with materials taken from Drobeta Castrum. Also in the fortress was an oven hearth serving a weapons workshop. Inside the interior, to the north, was a tower with three floors used for defense; to the east a second tower, thicker, at the angle of the wall. The entrance to the castle was through a gate dome and the fortress was surrounded by a deep moat.
Қазіргі заман
1829 жылы Адрианополь келісімінің нәтижесінде Осман империясының билігінен босатылғаннан кейін, қазіргі қаланы қайта жаңарту туралы шешім қабылданды. 1836 жылы қатаң бағдарлама басталды. 1858 жылы жаңа порт салынып аяқталды. 1900 жылға қарай ұлттық тас жол, темір жол, Карол және Елизавета бульварлары, Navigația Fluvială Românească (Румынияның өзендік су жолы), теміржол шеберханалары, кеме жасау зауыды (1914 жылы елдегі ең ірісі), Рим залы, қалалық әкімшілік ғимараты, үш шіркеу және екі аурухана бой көтерді. 1883 жылдың 15 мамырында Теодор Костеску Траян гимназиясын құрды, ол келесі ғасырда ұлттық құрметке ие заманауи білім орнына айналды. Өнеркәсіптік зауыттардың салынуы қаланың дамуына серпін берді. 1841 жылы Северин округ орталығы болды, ал 1851 жылы қала мәртебесін алды. Дунайдағы маңызды порты ретінде, еркін сауда Венадан кемемен тауар әкелуге және экономикалық дамуға қажетті материалдармен алмасуға мүмкіндік берді. Северин 1972 жылға дейін тұрақты экономикалық, қалалық және әлеуметтік өсімді бастан өткерді, содан кейін Дробета-Турну-Северин атауын алды. 1914 жылы Су сарайы (Castelul de Apă) ашылды. Северин тұрғындарының символы саналатын бұл ескерткіш, қаланың маңызды көлік түйіндерінің бірінде орналасқандықтан, қалаға ерекше сән берді. Орталық аудандар Чаушеску режимі ұйымдастырған бүкіл ел бойынша бұзу науқанынан аман қалды, осының арқасында қаланың тарихи архитектурасы сақталды. 1968 жылы Турну-Северин округ орталығы болды және бірден қала ("municipiu") мәртебесін алды. 1972 жылы ежелгі Дробета атауы қала атына қосылып, Дробета-Турну-Северин болып өзгерді.
After gaining freedom from Ottoman control as a consequence of the Treaty of Adrianople in 1829, it was decided to rebuild the present city. A rigorous program started in 1836. It was followed, in 1858, by the construction of the harbor. By 1900 the national road, rail, the Carol and Elisabeta boulevards, Navigația Fluvială Românească (River Navigation of Romania), the railway workshops, the shipyard (which in 1914 was the largest in the country), the Roman Hall, the Municipal Palace, three churches and two hospitals were built. In 1883, on May 15, Theodor Costescu established Traian High School, which in the next century would become a modern school of national prestige. The building of industrial factories spurred the development of the city. In 1841, Severin became the capital of the county and in 1851 became a city. As a major port on the Danube, the freedom of trade facilitated the entry of goods by boat from Vienna and the exchange of material necessary for economic development. Severin experienced a steady economic, urban and social growth until 1972, when it received the name of Drobeta Turnu Severin. In 1914, the Water Castle (Castelul de Apă) was opened. Considered an emblematic monument to the people of Severin, it gives identity to the city by being built in one of the major traffic roundabouts of the city. The central neighborhoods were spared from the countrywide campaign of demolitions unleashed by the Ceauşescu regime, allowing the historic architecture of the city to survive. In 1968, Turnu Severin became the capital of the county, concurrently becoming a city ("municipiu"). In 1972, the name of the ancient Drobeta was added to the city's name, and it became Drobeta Turnu Severin.
Климат
Бұл аймақтың климаты Северинге жылы жаз бен жұмсақ қыс сыйлайды, сондықтан қалада магнолия, кавказдық жаңғақ және гинкго билоба ағаштары, сондай-ақ Еуропаның көп бөлігінде кездесетін бадам, өрік, сирень, липа және каштан ағаштары өседі.
The region's climate gives Severin warm summers and mild winters, meaning the city is home to magnolia trees, Caucasian nut trees, and ginkgo biloba as well as the almond trees, figs, lilacs, lindens, and chestnut trees more common throughout Europe.