Құдалық және үйленуге дейінгі кезең

Кіріспе

Ер адам мен әйелдің қарым-қатынасындағы, олардың никеге тұруларына дейінгі кезең.

Құдалану – бұл кейбір жұбайлардың никеге тұру мүмкіндігі алдында бір-бірін тану кезеңі. Дәстүр бойынша, құдалану келісімге келгеннен кейін басталып, нике тойымен аяқталуы мүмкін. Құдалану екі адам арасындағы бейресми және жеке мәселе болуы мүмкін, сондай-ақ қоғамдық шара немесе отбасының келісімімен жасалған ресми келісім де болуы мүмкін. Дәстүр бойынша, ресми құдалану кезінде ер адамның әйелді белсенді түрде қызықтыруы, оның өзін түсінуіне және нике ұсынысына дайындығына ықпал етуі қалыпты жағдай. Құдалану әлеуметтік практика ретінде салыстырмалы түрде жаңа құбылыс, ол соңғы бірнеше ғасыр ішінде пайда болды. Антропология және социология тұрғысынан алғанда, құдалану технология мен медицинаның жетістіктерінің әсеріне ұшыраған, жылдам өзгерген нике және отбасы сияқты басқа институттармен байланысты.

Тарих

Антропологтардың айтуынша, бұрын көптеген қоғамдарда некелерді ата-аналар мен үлкен туыстар сүйіспеншілік емес, мұра және «экономикалық тұрақтылық пен саяси одақтар» мақсатымен ұйымдастырған. Сондықтан, еркек пен әйелдің арасындағы тұрақты, қоғам тарапынан мойындалған одақ құру алдында, олармен танысу сияқты уақытша сынақ кезеңінің қажеті болмаған. Әр түрлі формадағы жұптық байланыстар көптеген қоғамдарда қолайлы әлеуметтік келісім ретінде қабылданса да, неке гетеросексуалды жұптарға арналған және транзакциялық сипатқа ие болды, онда әйелдер көбінесе әке мен күйеудің арасында алмасылатын мүлік ретінде қарастырылып, олардың негізгі міндеті ұрпақ туу болды. Еуропа сияқты жерлерде жұптық байланыс құруға қоғамдық қысым болды, ал Қытайда қоғам «адамдар жыныстық қатынасқа түсуден бұрын үйленуі керек» деп талап етті. Көптеген қоғамдар еркек пен әйел арасындағы ресми мойындалған байланыстың балаларды тәрбиелеу мен оқытудың ең жақсы тәсілі екенін, сондай-ақ жұбайларды таңдау мәселесіндегі қақтығыстар мен түсініспеушіліктерді болдырмауға көмектесетінін анықтады. Адамзат тарихының көп бөлігінде, соның ішінде Еуропадағы орта ғасырларда, некелер отбасылар арасындағы бизнес-келісім ретінде қарастырылды, ал романтика некеден тыс, жасырын түрде, мысалы, құпия кездесулер арқылы дамитын. Бір пікірге сәйкес, ерлер мен әйелдердің некеге тұру алдындағы немесе некеден тыс құпия кездесулері бүгінгі кездегі құдаланудың алғы күші болды. Бірақ Батыс елдерінің көпшілігінде бұл екі жас адамның қоғамда бірге шығуымен байланысты болды. Дегенмен, құдалану ұлттық ерекшеліктеріне, әдет-ғұрыптарына, діни тәрбиесіне, технологияға және әлеуметтік жағдайға байланысты айтарлықтай өзгешеліктерді көрсетеді. Көптеген елдерде киноға бару, тамақ ішу, кофеханаларда және басқа да орындарда кездесу, сондай-ақ ерлер мен әйелдерге арналған кеңестер кітаптары танымал болса да, әлемнің басқа бөліктерінде, мысалы, Оңтүстік Азия мен Таяу Шығыстың көп бөлігінде, жұп ретінде жұрт алдында жалғыз болуға қарсылық көрсетіледі және бұл екі адамның да қоғамнан шеттетілуіне әкелуі мүмкін. 1849 жылы жарық көрген «The Whole Art of Polite Courtship; Or the Ladies & Gentlemen's Love Letter Writer» кітабы 19 ғасырдағы некеге бағытталған махаббат хаттарының маңыздылығын көрсетеді. Кітапта әртүрлі мамандық иелеріне арналған 31 махаббат хатының үлгілері бар, оқырмандар өздерінің романтикалық хаттарын жазу кезінде шабыт алуы мүмкін. 1852 жылы шыққан «Құдалану және некеге қатысты әдеп» сияқты әдеп кітаптарында сүйіктілермен танысудың, құдаланудың, үйлену тойын ұйымдастырудың, бал айтын өткізудің және дау-жанжалдардан қалай аулақ болудың әлеуметтік жағынан дұрыс жолдары егжей-тегжейлі сипатталған. 20 ғасырда құдалану кейде некеге бастау ретінде қарастырылса, оны өз алдына мақсат ретінде де қарастыруға болады, яғни достыққа ұқсас бейресми әлеуметтік іс-әрекет. Бұл әдетте адамның өмірінде некеге тұру жасына дейін орын алатын, бірақ ажырасудың пайда болуымен неке тұрақтылығы төмендегендіктен, құдалану адамдардың өмірінде басқа уақытта да болуы мүмкін. Адамдардың қозғалмалылығы артты. Технологияның қарқынды дамуы үлкен рөл атқарды: телефон, интернет және мәтіндік хабарламалар сияқты жаңа байланыс технологиялары. Сапольскийдің сөзіне сәйкес, адамдар бұл спектрдің ортасында орналасқан, яғни жұптық байланыстарды құрады, бірақ адасу немесе серіктестерді ауыстыру мүмкіндігі де бар. Некеге тұруға ниет білдірген немесе некеде тұрған жұптар арасында алғашқы кездесу мен некеге тұруға келісім беру арасындағы орташа уақыт 2 жыл 11 айды құрайды, ал әйелдер 2 жыл 7 айға дейін некеге тұруға дайын сезінеді. Ата-аналар болашақ жұбайлардың суреттері мен өмірбаянын беру үшін үйлестірушіні жалдайды, ал егер жұбайлар келіссе, үйлестірушімен және көбінесе ата-аналардың қатысуымен ресми кездесу өтеді. Оның күрделілігі кезеңдерге бөлінеді және құдаланудың бір жыл немесе одан да ұзаққа созылуы қалыпты жағдай саналады. Ер адамдардың махаббат хаттары мен өлеңдерін жіберіп, романтикалық әндер айтып, әйелдерге сыйлықтар сатып алып, мақтанып жүргенін көру жиі кездеседі. Ата-аналар да құдалану процесінің бір бөлігі ретінде қарастырылады, өйткені құдалану басталғанға дейін немесе әйел еркектің ұсынысына жауап беруден бұрын олардың келісімі қажет. Тарих бойына құдалануға жиі Валентиндерді алмасу, жазбаша хат алмасу (19 ғасырда почта қызметінің құрылуымен жеңілдетілген) және осыған ұқсас хат арқылы жүзеге асырылатын дәстүрлер кірген. Соңғы онжылдықтарда арандату некесінің ұғымы өзгерді немесе басқа құдалану түрлерімен, соның ішінде Шығыс және Үнді құдалануларымен араласты. Болашақ жұбайлар қарым-қатынасты жалғастыру туралы шешім қабылдамас бұрын бір-бірімен танысып, әлеуметтесуге мүмкіндік алады.

In the past, marriages in most societies were arranged by parents and older relatives with the goal not being love but legacy and "economic stability and political alliances", according to anthropologists. Accordingly, there was little need for a temporary trial period such as courtship before a permanent community recognized union was formed between a man and a woman. While pair bonds of varying forms were recognized by most societies as acceptable social arrangements, marriage was reserved for heterosexual pairings and had a transactional nature, where wives were in many cases a form of property being exchanged between father and husband, and who would have to serve the function of reproduction. Communities exerted pressure on people to form pair bonds in places such as Europe; in China, society "demanded people get married before having a sexual relationship" and many societies found that some formally recognized bond between a man and a woman was the best way of rearing and educating children as well as helping to avoid conflicts and misunderstandings regarding competition for mates. Generally, during much of recorded history of humans in civilization, and into the Middle Ages in Europe, marriages were seen as business arrangements between families, while romance was something that happened outside of marriage discreetly, such as covert meetings. According to one view, clandestine meetings between men and women, generally outside of marriage or before marriage, were the precursors to today's courtship. but increasingly, in many Western countries, it became a self initiated activity with two young people going out as a couple in public together. Still, courtship varies considerably by nation, custom, religious upbringing, technology, and social class, and important exceptions with regards to individual freedoms remain as many countries today still practice arranged marriages, request dowries, and forbid same sex pairings. Although in many countries, movies, meals, and meeting in coffeehouses and other places is now popular, as are advice books suggesting various strategies for men and women, in other parts of the world, such as in South Asia and many parts of the Middle East, being alone in public as a couple is not only frowned upon but can even lead to either person being socially ostracized. The 1849 book The Whole Art of Polite Courtship; Or the Ladies & Gentlemen's Love Letter Writer exemplifies the importance of love letters in 19th century courtship with a goal of marriage. The book contains 31 love letter samples for men and women in different careers, presumably for readers to draw inspiration when writing their own romantic correspondences. Etiquette books, such as the 1852 Etiquette of Courtship and Matrimony, detail socially appropriate ways to meet lovers, court, arrange a wedding, honeymoon, and avoid arguments. In the twentieth century, courtship was sometimes seen as a precursor to marriage but it could also be considered as an end in itself, that is, an informal social activity akin to friendship. It generally happened in that portion of a person's life before the age of marriage, but as marriage became less permanent with the advent of divorce, courtship could happen at other times in peoples lives as well. People became more mobile. Rapidly developing technology played a huge role: new communication technology such as the telephone, Internet and text messaging According to Sapolsky, humans are somewhat in the middle of this spectrum, in the sense that humans form pair bonds, but there is the possibility of cheating or changing partners. engaged or married couples resulted in an average duration between first meeting and accepted proposal of marriage of 2 years and 11 months, with the women feeling ready to accept at an average of 2 years and 7 months. Parents will hire a matchmaker to provide pictures and résumés of potential mates, and if the couple agrees, there will be a formal meeting with the matchmaker and often parents in attendance. Its complexity involves stages, and it is considered normal for courtship to last a year or longer. It is common to see a man showing off by sending love letters and love poems, singing romantic songs, and buying gifts for a woman. The parents are also seen as part of the courtship practice, as their approval is commonly needed before courtship may begin or before the woman gives the man an answer to his advances. Throughout history, courtship has often included traditions such as exchanging valentines, written correspondence (facilitated by the creation of the postal service in the nineteenth century), and similar communication based courting. Over recent decades, though, the concept of arranged marriage has changed or simply been mixed with other forms of courtship, including Eastern and Indian ones. Potential couples have the opportunity to meet and socialise with each other before deciding whether to continue the relationship.

Әлеуметтік теориядағы құдалық

Көптеген теоретиктер ғашықтық процесін жыныстық қалыптасу және сексуалдық идентичностьті түсіндіру үшін пайдаланады. Ғашықтыққа қатысты ғылыми зерттеулер 1980-ші жылдары басталды, одан кейін академиялық зерттеушілер заманауи ғашықтық тәжірибелері мен нормалары туралы теориялар жасауға кірісті. Зерттеушілер, көптеген қате пікірлерге қарамастан, ғашықтықты әдетте әйелдер бастап, бақылайтынын, олардың негізгі қозғаушы күші – сөзсіз мінез-құлық екенін және ерлер соған жауап беретінін анықтады. Романтикалық махаббаттың бір функциясы – ғашықтық. Бұл тұжырымды дене тіліне маманданған басқа да теоретиктер қолдайды. Дегенмен, кейбір феминист ғалымдар ғашықтықты әйелдерді бағындыруға бағытталған, әлеуметтік тұрғыдан құрылған (және ерлер бастаған) процесс деп санайды. Мысалы, Фарреллдің мәліметінше, неке және романтика туралы журналдардың оқырмандарының 98%-ы – әйелдер. Жұмыс орнындағы ғашықтық процестерін жүйелі зерттеу, сондай-ақ әртүрлі халықаралық ортадағы нормаларды зерттейтін он жылдық екі зерттеу ғашықтықтың екі жынысты да қарым-қатынас формаларын қабылдауға баулитын әлеуметтік процесс екенін растайды. Бұл балаларды сәтті тәрбиелеу мүмкіндігін арттырады.

Коммерциялық құдалау қызметі

Технология дамыған сайын, қарым-қатынас құрудың әдістері де өзгерді. Онлайн танысуда адамдар жеке ақпаратын, фотосуреттерін, хоббилерін, қызығушылықтарын, дінін және күтіктерін жариялайды. Содан кейін пайдаланушы жүздеген мыңдаған тіркелгіні іздеп, бірден бірнеше адаммен байланыса алады, бұл өз кезегінде пайдаланушыға көбірек таңдау мүмкіндігін және өз стандартына сай келгенін табуға жағдай жасайды. Онлайн танысу таңдау мүмкіндігі туралы түсініктің өзгеруіне ықпал етті. Азиз Ансаридің "Қазіргі заманғы романтика: зерттеу" еңбегінде 2005-2012 жылдар аралығында АҚШ-та некеге тұрған жұптардың үштен бірі онлайн танысу қызметтері арқылы танысқан. Бүгінде таңдауға жүздеген сайттар бар, сондай-ақ Match, eHarmony, OkCupid, Zoosk және ChristianMingle сияқты нақты қажеттіліктерге арналған веб-сайттар да бар. Grindr және Tinder сияқты мобильді қосымшалар пайдаланушыларға басқалар бағалайтын тіркелгіні жүктеуге мүмкіндік береді; қолданушы тіркелгіні оңға сырғыта алады (қызығушылықты білдіреді) немесе солға сырғыта алады (басқа мүмкін болатын серікті ұсынады).

Технология

Интернет жаңа буынның танысу әдебін өзгертіп келеді; Facebook, Skype, WhatsApp және басқа да қосымшалар қашықтықтан байланыс жасауға мүмкіндік берді. Онлайн танысу құралдары – әлеуетті жұбайларды табудың тағы бір жолы. Көптеген адамдар Tinder, Grindr немесе Bumble сияқты смартфон қосымшаларын қолданады, олар пайдаланушыға бір саусақпен сырғытып, басқа пайдаланушыны қабылдауға немесе қабылдамауға рұқсат береді. Кейбір сыншылар жұптастыру алгоритмдерінің жетілмегендігін және қолайлы серіктерді анықтау жөнінде "жай ғана тағдырға тәуелді" екенін айтады.

Солтүстік Африка

Солтүстік Африкада, Таяу Шығыстың көптеген аймақтарындағыдай, некесіз жыныстық қатынас қабылданбас нәрсе саналады. Солтүстік Африкада махаббатқа ұмтылу көбінесе отбасы мүшелерінің бақылауымен, әдетте көпшілік орында жүзеге асырылады.

Азия

Азияда ата-аналар мен туыстардың қатысуымен жүзеге асытылатын дәстүрлі әдістер, мысалы, құдалыққа беру, сондай-ақ заманауи танысулар қатар жүреді. Көптеген мәдени дәстүрлерде, оның ішінде Оңтүстік Азия, Таяу Шығыс және белгілі бір дәрежеде Шығыс Азияда, Жапониядағы Омайи және Ұлы Қытай аймағында кең таралған ұқсас "Сянгцин" (相親) сияқты, үшінші тұлға – отбасы мүшесі, таныс немесе кәсіби үйлестіруші кездесуді ұйымдастыруы мүмкін.

Қытай

Қытайда қарым-қатынас үлгілері өзгеруде, жаңашылдық дәстүрлі салтымен қатар келеді. 2003 жылғы China Daily басылымындағы мәліметтерге сәйкес, көптеген қытай университеттеріндегі қыздарға жігіт табу "қиын", бұл жұмысқа уақыт кетіреді, академиялық жетістіктерге кедеріл келтіреді және әйелдерді дәстүрлі қарым-қатынастар мен жеке жетістіктерін теңестірудің қиын жағдайына қояды. Көптеген әйелдер іздеген жігіттеріне жоғары талап қояды, бірақ академиялық дәрежелері "дәстүрлі қытай жігіттерін қорқытады" деп алаңдайды. 2015-2018 жылдар аралығындағы сауалнамалар көрсеткендей, көптеген қытай жауап берушілер (әсіресе студенттер) серіктестерінің мінез-құлқы мен тұлғалық қасиеттерін материалдық игіліктерден жоғары қояды, сондай-ақ шотты тең бөлісуге немесе "голландиялық" тәсілге көбірек бейімділік танытады. Қытай астанасында шетелдіктердің қарым-қатынасы туралы әртүрлі хабарлар бар. 2006 жылғы бір мәліметте Пекиндегі танысу ортасы романтика іздеген шетелдік әйелдер үшін "қасіретті" екені айтылған, ал 2010 жылғы басқа мәліметте жағдай сәл жақсарғандығы көрсетілген. 2010 жылғы тағы бір зерттеуде кейбір қытай жігіттері батыс әйелдерін артық көретіні, оларды қытай әйелдерінен гөрі ақылдырақ, тәуелсіз және турашыл деп санайтыны айтылған. Алайда, 2016 жылғы шетелде оқитын қытай студенттері арасындағы сауалнама шетелдіктермен қарым-қатынасқа кедергілер бар екенін және Шанхайдағы әртүрлі некелер көрсеткіші төмендеп бара жатқанын көрсетті. Чанша қаласында (Хунань провинциясы) "QQ" интернет-чат бөлмелерінің жаңа форматы "дәстүрлі танысу агенттіктеріне" қарсы күш алып келеді. QQ бөлмелерінде 20 000 мүше бар, ал қызметтер танысу агенттіктерінен әлдеқайда арзан, олар әр таныстыру үшін 100-200 юань (13-26 АҚШ доллары) алады. Компьютерлік жұптауға көмектесетін интернеттегі танысу кеңінен таралды, бір сайтта 23 миллион тіркелген пайдаланушы бар. Жылдам танысу Шанхай және басқа қалаларға келді. Әлемдік онлайн жұптаушылар серіктестік немесе сатып алу арқылы қытай нарығына енуді зерттеп жатыр. Жыл сайын 11 қараша ресми емес мерекеге айналды. Бұл күнге дейін мыңдаған студенттер мен жас жұмысшылар осы күнді қалай өткізетіні туралы хабарламалар жариялайды. Араб цифрларында бұл күн "1111" болып көрінеді, яғни "бірге тұрған төрт жалғыз адам", және бұл 1990 жылдардың соңында студенттер жалғыздығын "әзілмен" тойлаған кезде пайда болды деп есептеледі. Көптеген адамдар үшін "Жалғыздық күні" сүйіспеншілік пен некеге қатысты өз ұстанымын көрсетуге мүмкіндік береді. Экономикалық мүмкіндіктердің арқасында жастардың некеге қатысты көзқарасы өзгеріп, көптеген адамдар қасады түрде үйленбеуді таңдайды. "Жылдам байып кету" схемаларына қатысты алаяқтықтар туралы хабарлар бар, мысалы, қырық жастағы көшпенді жұмысшы "Сперма доноры үшін 3 миллион юань төлеуге дайын бай әйел" деген жарнамаға алданып, 190 000 юань (27 500 АҚШ доллары) жинаған ақшасынан айырылды. "Егер сен бірегей болсаң" ойын-шоуы, қытайлық жеке жарнамаларынан шабыттанды, кейбір қатысушылардың жыныстық мәселелерге қатысты әңгімелеріне байланысты билік тарапынан сынға ұшырады және бағытын өзгертуге мәжбүр болды. Екі жүргізушіден тұратын форматта 24 жалғыз әйелдің тобы ер адамды бағдарламада қалу-қалмауы туралы сұраққа тартып, ол аман қалса, кездесуге қызды таңдай алады. Бағдарлама "BMW-де жылауды, велосипедте күлуден артық көремін" деген модель Ма Нуо сияқты даулы пікірлер мен мәлімдемелерімен танымал болды, кейіннен оған қатысуға тыйым салынды.

Patterns of courtship are changing in China, with increased modernization bumping into traditional ways. A 2003 report in China Daily suggested that courtship for most Chinese university women was "difficult", required work, stole time away from academic advancement, and placed women in a precarious position of having to balance personal success against traditional Chinese relationships. Many women were reported to have high standards for men they sought, but also worried that their academic credentials could "scare away more traditional Chinese men." Surveys though from 2015 to 2018 suggest that the majority of Chinese respondents (especially college students) would place the character and personality of their partners above material assets, with also increasing acceptance towards evenly splitting bills or going Dutch. There have been conflicting reports on expatriate courtship in China's capital city. One account in 2006 suggested the courtship scene in Beijing to be "sad" with particular difficulties for foreign women hoping to find romance. and another account in 2010 documented similar, if slightly improved results. A different report in 2010, though, suggested that some Chinese men preferred Western women, viewing them as less girlish and materialistic, and also more independent and straightforward than Chinese women. A 2016 survey of Chinese students abroad, however, imply there have been significant barriers to foreign courtship, and the intermarriage rate of Chinese women in Shanghai has been decreasing. A new format of Internet "QQ" chat rooms is gaining ground against so called "traditional courtship agencies" in Changsha (Hunan Province); the QQ rooms have 20,000 members, and service is much less expensive than courtship agencies which can charge 100 to 200 yuan ($13 to US$26) per introduction. Internet courtship, with computer assisted matchmaking, is becoming more prevalent; one site supposedly has 23 million registered users. Speed dating has come to Shanghai and other cities. Worldwide online matchmakers have explored entering the Chinese market via partnerships or acquisitions. Each year, November 11 has become an unofficial holiday Before the day approaches, thousands of college students and young workers post messages describing their plans for this day. In Arabic numerals, the day looks like "1111", that is, "like four single people standing together", and there was speculation that it originated in the late 1990s when college students celebrated being single with "a little self mockery" For many, Singles' Day offers people a way to "demonstrate their stance on love and marriage". There has been concern that young people's views of marriage have changed because of economic opportunities, with many choosing deliberately not to get married, There have been reports of scams involving get rich quick schemes; a forty year old migrant worker was one of a thousand seduced by an advertisement which read "Rich woman willing to pay 3 million yuan for sperm donor" but the worker was cheated out of his savings of 190,000 yuan (US$27,500). The game show If You Are the One, titled after Chinese personal ads, featured some provocative contestants making sexual allusions and the show reportedly ran afoul of authorities and had to change its approach. The two host format involves a panel of 24 single women questioning a man to decide if he will remain on the show; if he survives, he can choose a girl to date; the show gained notoriety for controversial remarks and opinions such as model Ma Nuo saying she prefer to "weep in a BMW than laugh on a bike", who was later banned from making appearances.

Үндістан

Үндістандағы үйлену салты көбінесе аз танысумен өтеді, бірақ осы институт өзгеріске ұшырап жатқанына және Үндістан әлеммен тығыз байланысқан сайын махаббат некелері көбірек қабылданатынына күшті дәлелдер бар. Қалаларда кемінде екі адамның танысып, үйлесімділігін табуға тырысуы жиі кездеседі. Үндістан некелерінің көпшілігі ата-аналар мен туыстар тарапынан ұйымдастырылады, шамамен әрбір 10 некеден 7-сі осылай жасалады. Кейде күйеу мен қыз үйлену тойына дейін кездеспейді, ал олардың арасында тойға дейін танысу немесе құдалану болмайды. Бұрын некеге тұратын жұбайлар бір кастадан, бір діннен және бірдей экономикалық жағдайдан таңдалатын. Жалпы, үйлену салтына кең қолдау көрсетіледі. Жазушы Лавина Мелвани күйеуінің әкесі ұйымдастырған бақытты неке туралы айтып, қыздың үйлену алдында күйеуімен бір рет қана кездескенін, ал кейін олар бақытты өмір сүргенін атап өтті. Ата-аналар мен туыстар үлкен ықпал етеді, тіпті газеттерде және интернетте үйлену жариялымдарын жасайды. Үнді жазушылары, мысалы Мистри, өзінің "Отбасы мәселелері" кітабында, кейде үйленуді бақытсыз деп бейнелейді. India Currents журналының жазушысы Сарита Сарвате адамдардың "үнді неке нарығында" өздерінің "құнын" отбасылық мәртебе сияқты өлшемдермен есептейтінін және мұндай үйленулер көбінесе бір-бірін сүймейтін жұбайларды біріктіретінін санайды. Оның пікірінше, махаббат – "таңертең оянғанда біреуді ойлау". Жазушы Виджайшри Венкатраман үйлену салтының жақын арада жойылуы екіталай деп санайды, Шобха Нараянның "Муссондық күнделік" кітабына шолу жасай отырып, қазіргі кезде үйленуді ұйымдастырудың қадамдары туралы толық сипаттама береді. Үйлену салтының өзі де өзгеріп жатқанына қатысты белгілер бар, некелер енді бірін-бірін жақсы білетін жергілікті отбасыларға емес, "белгісіз, таныс емес көздер" арқылы ұйымдастырылуда. Үндістанда танысу сайттары кеңінен таралды. Жазушы Рупа Дев шынайылыққа баса мән беретін және тіркелгенге дейін адамдарды тексеріп отыратын сайттарды артық көреді, бұл жалпы алғанда қауіпсіз ортаны қамтамасыз етеді, сондықтан сайт пайдаланушылары басқалармен кездесудің қауіпсіз екеніне сенімді болады. Дев мұндай сайттардың 1990 жылдардағы анонимді чат-бөлмелерге қарағанда әлдеқайда жақсы екенін айтты. Бұл "Pink Chaddi" (қызғылт іш киім) акциясының бір бөлігі болды. Тағы бір ұйым, Akhil Bharatiya Hindu Mahasabha, солай істеуге уәде берді, бірақ осы үшін онлайн режимінде қатты сыналды және Валентин күнінен кейін Делидегі штаб-пәтерінің алдында наразылық акциясы өтті, наразылар (мазақтап) олардың "уәдесін" орындамағанына шағымданып, кейбіреулері үйлену рәсімдеріне қажетті заттармен келді. Үндістанда ата-аналар кейде жұбайларды іздеуге арналған сайттарға қатысады, тіпті екеулеп немесе топтап кездесу ұйымдастыруды ұсынады.

The custom of Indian arranged marriages requires little courtship, although there are strong indications that the institution is undergoing change, and that love marriages are becoming more accepted as India becomes more intertwined with the rest of the world. In the cities at least, it is becoming more accepted for two people to meet and try to find if there is compatibility. The majority of Indian marriages are arranged by parents and relatives, and one estimate is that 7 of every 10 marriages are arranged. Sometimes the bride and groom do not meet until the wedding, and there is no courtship or wooing before the joining. In the past, it meant that couples were chosen from the same caste and religion and economic status. There is widespread support for arranged marriages generally. Writer Lavina Melwani described a happy marriage which had been arranged by the bride's father, and noted that during the engagement, the woman was allowed to go out with him before they were married on only one occasion; the couple married and found happiness. Parents and relatives exert considerable influence, sometimes posting matrimonial ads in newspapers and online. Indian writers, such as Mistry in his book Family Matters, sometimes depict arranged marriages as unhappy. Writer Sarita Sarvate of India Currents thinks people calculate their "value" on the "Indian marriage market" according to measures such as family status, and that arranged marriages typically united spouses who often did not love each other. Love, as she sees it, is "Waking up in the morning and thinking about someone." Writer Vijaysree Venkatraman believes arranged marriages are unlikely to disappear soon, commenting in his book review of Shoba Narayan's Monsoon Diary, which has a detailed description of the steps involved in a present day arranged marriage. There are indications that even the institution of arranged marriages is changing, with marriages increasingly being arranged by "unknown, unfamiliar sources" and less based on local families who know each other. Courtship websites are gaining ground in India. Writer Rupa Dev preferred websites which emphasized authenticity and screened people before entering their names into their databases, making it a safer environment overall, so that site users can have greater trust that it is safe to meet others on the site. Dev suggested that such websites were much better than the anonymous chatrooms of the 1990s. as part of the Pink Chaddi Campaign (Pink Underwear/Panties Campaign). Another group, Akhil Bharatiya Hindu Mahasabha, threatened to do the same, for which it was severely mocked online and on the day after Valentine's Day, had protesters outside its Delhi headquarters, with people (mockingly) complaining that it did not fulfill its "promise", with some having come with materials for the wedding rituals. In India, parents sometimes participate in websites designed to match couples, with some offering to organize double or group socialising.

Жапония

Омиаи деп аталатын құдалану түрі бар, онда ата-аналар үйленуге ниетті жандарға олардың келісімін алу үшін резюмелері мен суреттерін көрсету үшін араағa түсірушіні жалдайды, содан кейін ата-аналар мен араағa түсірушінің қатысуымен ресми кездесу өтеді.

Корея

Кореяда танысудың себептері әртүрлі. Saegye Daily газеті жүргізген зерттеулерде жасөспірімдердің "жетілгенірек болу", "уайымдар немесе қиындықтар бойынша кеңес алу" немесе "ұлдар мен қыздардың айырмашылығын білу" сияқты себептермен қарым-қатынас құруға ұмтылатыны көрсетілген. MK Daily газетінің хабарлауынша, 20-30 жастағы жұмыскерлер үшін танысудың басты себептері – "эмоционалдық тұрақтылық", "неке", "бірге уақыт өткізуге адам табу" және т.б. Кореяда танысу себептерінің ерекшелігі – көптеген кореялықтардың қоғамдық қысымға байланысты серіктес іздеуге бейімділігі, яғни жалғыз адамдарды қабілетсіз деп қарау салдарынан. Қазіргі корей танысулары дәстүр мен жаңарудың әсерінен көзқарастың өзгеруін көрсетеді. Оңтүстік Корея мәдениеті мен күнделікті өмірінде конфуцийлік идеялар мен практикалар дәстүрлі құндылықтар ретінде әлі де маңызды. Кореядағы патриархат конфуцийлік мәдениетке негізделген, ол жас және жыныс бойынша иерархиялық әлеуметтік тәртіптерді қалыптастырған. Патриархат – "әлеуметтік құрылым мен тәжірибелердің жүйесі, онда ерлер әйелдерді үстемдік етеді, қысады және пайдаланады", бұл Кореядағы танысу жолдарында жақсы көрінеді. Сонымен қатар, ежелгі мақалда жеті жасқа толған ұл мен қыз бірге отырмауы керек делінген. Бұл конфуцийшілдіктің ескі қағидаларының бірі және консервативтік көзқарасқа бейімділігін көрсетеді. Көптеген кореялықтар танысуды некеге бастаудың алғы шарты деп санайды. Gyeonggi do Family Women's Researcher ұйымы жүргізген сауалнамаға сәйкес, 26-44 жас аралығындағы адамдардың 85,7 пайызы "үйленуге дайынмын" деп жауап берген. Неке агенттіктерінің нарығы үздіксіз өсіп келеді. DUO және Gayeon – Кореядағы ірі неке агенттіктерінің бірі. Сондай-ақ, некеге бағытталған таныстырулар, "матсун" 20-30 жастағы адамдар арасында жиі өткізіледі. Бірақ соңғы трендтер бұрынғы консервативтік тәсілдерден айырмашылығы, танысу мен неке арасындағы шекараны айқындауға бейім. Бір неке агенттігі жүргізген сауалнамада 300 жалғыз ер және әйелдің сүйгендеріне үйленуге дайын екендері туралы пікірлері сұралғанда, ерлердің шамамен 42 пайызы, ал әйелдердің 39 пайызы ғана "иә" деп жауап берген. Некеге тұрмайтын танысулар да кездеседі. Дегенмен, көпшілік қарым-қатынасқа түсуге жауапкершілікпен қарады. Кореяда танысу қоғам тарапынан қолдау көрсетілетін қажетті іс-әрекет саналады. Зерттеулерге сәйкес, бұл көрсеткіш 47,3 пайызбен ең жоғары орынға ие. Соңғы трендтерде "Шыраққа жарқыраған романс" ("빛나는 로맨스"), "Жан Бори мұнда!" ("왔다 장보리") сияқты телесериалдарда және "Әке! Біз қайда барамыз?" ("아빠 어디가?") реалити-шоуында мектеп оқушылары өздерінің сезімдерін білдіріп жатыр. Танысу көңілді және бақытты іс-әрекет ретінде бейнеленген. "Біз үйлендік" ("우리 결혼했어요"), "Сізбен" ("님과 함께") және "Күн сайын үйленетін адам" ("매일 결혼 하는 남자") сияқты корейлік телешоуларында атақтылардың үйленген жұбайлар ретінде түсірілген эпизодтары осы бейнелеуді қолдайды.

The reasons for courtship in Korea are various. Research conducted by Saegye Daily showed that teenagers choose to keep company for reasons such as "to become more mature," "to gain consultation on worries, or troubles," or "to learn the difference between boys and girls," etc. Similarly, a news report in MK Daily showed that the primary reasons for courtship for workers of around ages 20–30 are "emotional stability," "marriage," "someone to spend time with," etc. An interesting feature in the reasons for courtship in Korea is that many Koreans are somewhat motivated to find a partner due to the societal pressure that often views single persons as incompetent. Present Korean courtship shows a changing attitude due to the influence of tradition and modernization. There are a lot of Confucian ideas and practices that still saturate South Korean culture and daily life as traditional values. Patriarchy in Korea has been grounded on Confucian culture that postulated hierarchical social orders according to age and sex. Patriarchy is "a system of social structure and practices in which men dominate, oppress and exploit women” which is well reflected in the ways of courtship in Korea. Adding to it, there is an old saying that says a boy and a girl should not sit together after they have reached the age of seven. It is one of the old teachings of Confucianism and reveals its inclination toward conservatism. Most Koreans tend to regard courtship as a precursor to marriage. According to a survey conducted by Gyeonggi do Family Women's Researcher on people of age 26–44, 85.7% of respondents replied as ‘willing to get married’. The market for marriage agencies are growing continuously. DUO and Gayeon are one of the major marriage agencies in Korea. Also, "Mat sun", the blind date which is usually based on the premise of marriage, is held often among ages of late 20s to 30s. But the late trend is leaning towards the separation between courtship and marriage unlike the conservative ways of the past. In the survey conducted by a marriage agency, of 300 single males and females who were asked of their opinions on marrying their lovers, about only 42% of the males and 39% of the females said yes. There are also cases of courtship without the premise of marriage. However, the majority still takes getting into a relationship seriously. Courtship in Korea is also considered a necessary activity supported by society. According to a survey it was the highest ranked at 47.3 percent. In recent trends, even dramas such as “”Shining Romance” (“빛나는 로맨스”), and “Jang Bo ri is Here!” (“왔다 장보리”), and in a variety show called, “Dad! Where Are We Going?” (“아빠 어디가?”) there are elementary children confessing their love. courtship has also been depicted to be an activity of fun and happiness. There are Korean TV programs that film celebrities together as married couples supporting this depiction of courtship such as “We Got Married” (“우리 결혼했어요”), “With You” (“님과 함께”) and “The Man Who Gets Married Daily” (“매일 결혼 하는 남자.”)

Пәкістан

Пакистанда неке және қалыңдық іздеу дәстүрлі мәдени амалдардың, сондай-ақ мұсылмандық нормалар мен әдептердің ықпалында болады. Бұл амалдар Үндістан субконтинентінің басқа аймақтарындағылармен ұқсас. Некеге дейінгі заңсыз қарым-қатынастар қоғамда тыйым салынған жайт деп есептеледі, ал үйленбеген ерлер мен әйелдердің арасындағы әлеуметтік өзара іс-қимыл шамалы және денсаулыққа пайдалы деңгейде қолдауға ие. Жұбайлар көбінесе ата-аналарының ұйымдастыруымен немесе өздерінің таңдауымен үйленеді. Өздері таңдаған серіктесті іздеп, үйлену алдында оны таңдаған жандардың некесі – махаббат некесі деп аталады, және бұл көбінесе ата-аналар мен туыстардың келісімімен жүзеге асырылады. Ал ұйымдастырылған некелерде екі адамның отбасылары немесе қамқорлары бұрын таныспаған жағдайда келісімге келеді. Екі жағдайда да, дәстүрлі неке салтына сәйкес, үйленуге ниеттенгендер некеге тұруға келісу үшін біраз уақыт бойы бір-бірімен танысып, әңгімелесуге ынталандырылады, осылайша олардың үйлесімділігін тексеруге мүмкіндік алады.

Сингапур

Сингапурдың ең ірі танысу қызметі, SDU, Әлеуметтік даму бөлімі, мемлекеттік басқаруда жүзеге асырылады. Университет бітіруші жалғыз адамдар арасында некелесуді дау тудырған бастапқы SDU қазіргі таңда жоқ. 2009 жылдың 28 қаңтарында ол SDS [Әлеуметтік даму қызметтерімен] біріктірілді, ол да университет бітірмеген жалғыз адамдар арасында некелесуді ынталандырды. Біріктірілген SDN Әлеуметтік даму желісі, барлық тұрғын [Сингапур] жалғыз адамдар арасында мағыналы қарым-қатынастарды, неке – өмірдің басты мақсаты ретінде, тиісті коммерциялық және мемлекеттік ұйымдардың ыңғайлы желісінде дамытуға бағытталған.

Иран

Заң бойынша әртүрлі жынысты адамдардың қоғамда "еркін араласуына" рұқсат етілмейді. Иранның халқының көп бөлігі жастар, 83 миллион халқының 70 пайызы отыз жасқа дейін. "Ақ неке" (бірге тұру) деп аталатын практика кеңінен таралғанмен, ол заңсыз болып табылады.

Израиль

Израильде, зайырлы қоғамда, әртүрлі жынысты және бір жынысты жұптар арасында танысу кең таралған. Бірақ, діни қоғамның әсерінен, танысу процесіне қатысты діни ерекшеліктер де бар. Хареди және Хасид қауымдастықтарында (Ультра-Ортодоксалды иудаизм) көптеген жұптарды дос-жақындары некелесуші арқылы таныстырады.

Ливан

Бір есепте көрсетілгендей, "жеке таңдауға отбасылық міндеттердің ауыртқандығы" қарым-қатынасқа кедергі келтіреді және қиындықтар туындайды, әсіресе христиан мұсылманмен некелескісі келген сияқты, әртүрлі діндерден адамдардың некелесуіне тырысатындар үшін.

Америка Құрама Штаттары

Бір баяндамада АҚШ-тың, сондай-ақ батысқа бағдарланған басқа да елдердің әлемнің қалған бөлігінен ерекшеленетіндігі айтылды, өйткені "махаббат – некеге тұрудың себебі", ал басқа жерлерде некелер отбасылар арасындағы экономикалық және әлеуметтік байланыстарды нығайту және саяси тұрақтылықты қамтамасыз ету үшін жасалады. Ол Америкада танысудың "біршама ресми түрде ұйымдастырылғанын" байқады, ерлер әйелдерге тікелей кездесуге шақырады; оған бұл "қиын" болып көрінді. Ол былай деп жазды: "Танысу ережелері көбінесе еркекті күш қолданушы, ал әйелді олжа ретінде бейнелейді, бұл мені қынжырлатады". Біреуге ұзақ күтіп, міндеттемеге бармайынша, махаббатқа деген қабілетіміз азайып, құрғап қалады. Бұл әйелдер мен еркектер алғашқы кездесетін ақылға қонымды адамға немесе сүймейтін адамға үйленуі керек дегенді білдірмейді. Бірақ қазіргіге қарағанда әлдеқайда ертерек жаста кездесуге қатысты жауапкершілікпен қарап, тұрақтап қалуға дайындалуымыз керек. Себебі бізге үйретілген рөлдерді – әйел, еркек, ана, әке – қабылдау арқылы ғана біз өзіміздің жеке басымызды қалыптастырамыз, өмірімізді кеңейтеміз және қалаған мінезіміздің толыққандылығына жетеміз. Зерттеулер көрсеткендей, некеге тұрмайтын жас жұптардың шамамен 50 пайызы танысудың алғашқы айында жыныстық қатынасқа түседі, 25 пайызы бір-үш айдан кейін бастайды, ал шамалы бөлігі некеге дейін күтеді. Жасөспірімдер мен университет студенттері көбінесе ресми кездесуден аулақ болып, кейде "қарым-қатынас" деп аталатын, міндеттемесіз, кездейсоқ тәжірибелерге ұмтылады. Әлеуметтанушылардың бір баяндамасына сәйкес, бұл жас әйелдерге "қоғамдық өмірге қатысуға, жас жігіттердің назарына ілігуге және сексуалдық туралы білуге" мүмкіндік береді. Бір есепте көрсетілгендей, адамдардың үштен бірі ғана жыныстық қатынасқа түседі. АҚШ-та тұратын мұсылмандар дәстүрлі исламдық тәсілдерді немесе американдық стильде танысуды таңдай алады; исламдық дәстүрді сақтауды жөн санаған мұсылмандар "тек басқа мұсылманға ғана үйлене алады", – деп мәлімдейді бір малайзиялық дереккөз. Мешіттер адамдарды жақындастыруға тырысады, мысалы, Калифорниядағы бір мешіт мұсылмандар үшін танысу қызметін ұсынады.

One report suggested the United States as well as other western oriented countries were different from the rest of the world because "love is the reason for mating," as opposed to marriages being arranged to cement economic and class ties between families and promote political stability. She found courtship in America to be "organized in a fairly formal fashion" with men approaching women and asking point blank for a date; she found this to be "awkward." She wrote: "Dating rules almost always cast the man as aggressor, and the woman as prey, which frankly makes me feel nauseous." Blockquote|By waiting and waiting and waiting to commit to someone, our capacity for love shrinks and withers. This doesn't mean that women or men should marry the first reasonable person to come along, or someone with whom they are not in love. But we should, at a much earlier age than we do now, take a serious attitude toward dating and begin preparing ourselves to settle down. For it's in the act of taking up the roles we've been taught to avoid or postpone––wife, husband, mother, father––that we build our identities, expand our lives, and achieve the fullness of character we desire.|Danielle Crittenden, 1999|

There is evidence that couples differ in the pace and timing with which they initiate sex in their relationships. Studies show that approximately 50% of premarital young adult couples become sexually involved within the first month of dating, while 25% initiate sex one to three months after beginning to date and a small proportion of couples wait until marriage before initiating sexual relations. Teenagers and college aged students tend to avoid the more formal activity of dating, and prefer casual no strings attached experiments sometimes described as 'hookups'. It permits young women to "go out and fit into the social scene, get attention from young men, and learn about sexuality", according to one report by sociologists. The term hookup can describe a wide variety of behavior ranging from kissing to non genital touching; according to one report, only about one third of people had sexual intercourse. Muslims living in the United States can choose whether to use traditional Islamic methods, or date American style; Muslims choosing to stick to Islamic tradition can "only marry another Muslim", according to one Malaysian account. Mosques have been known to try to bring people together––one in California has a dating service for Muslims.

Ұлыбритания

Британияда егер екі адам бірге «кездесіп» жүрсе, олардың қарым-қатынасы әдетте ұзақ мерзімді, жыныстық қарым-қатынас бар жігіт-қызға дейін жеткен, бірақ бірге тұрмайтын жағдайды білдіреді. Жазушы Кира Кокрейн «адамдармен танысып, жаңа адамдармен кездесуге» кеңес береді, сонымен қатар некеге тұруды отыз жасқа дейін уақытша тоқтату тенденциясын атап өтеді. Ол адамдармен танысудың жаңа тәсілдерінің дамуын байқап отыр. Ол нәтижесіз жыныстық қарым-қатынастардан кейін көңілінің толуын және жиырма жасының ортасында телефонға жауап беруге немесе ұзақ мерзімді қарым-қатынасқа құлықсыз серіктестермен қарым-қатынас жасағанын айтады. Ол өзін «шатаң және керексіз» сезінгенін, «Ережелер» сияқты кеңес кітаптарын пайдалы деп тапқанын жазды. Британ жазушысы Генри Кастильоньо «демалыс күндері флирт курсына» қатысып, бұл тәжірибені пайдалы деп тапты; оған кездескен әркіммен сөйлесуге және күлімсіреуге кеңес берілді. Веб-сайтта танысқаннан кейін электрондық хаттар алмасу – Ұлыбританияда және басқа елдерде адамдармен танысудың бір жолы. Ұлыбританияда 2009 жылғы бағалау бойынша 15 миллион адам жалғыз, олардың жартысы ұзақ мерзімді қарым-қатынас іздеп жүр; олардың үштен екісі 18 айдан астам уақыттан бері қарым-қатынаста болған жоқ. Жалғыз адамның он екі ай ішіндегі орташа кездесу саны – төрт. Танысу кезінде адамдардың 43% әлеуетті серіктестер туралы алдын ала «Google-да» іздеу жасайды. Соңғы он екі айда шамамен бес миллион британиялық веб-сайттарды пайдаланды. 2017 жылы Ұлыбританияда онлайн-алаяқтық құрбандарының саны рекордтық деңгейге жетті. Ұлттық алаяқтық барлау бюросының мәліметтері бойынша 2016 жылы 3889 адам «романтикалық алаяқтық» құрбаны болды және рекордтық 39 миллион фунт стерлинг тапсырды. Ұлыбританияда онлайн қауіпсіздік – билік органдары мен жеке тұлғалар үшін маңызды мәселе.

Неміс тілді елдер

Гарральд Мартенштейн сияқты сарапшылар Америкада адамдармен танысу оңайырақ дейді, бірақ көптеген немістер американдық кездесу әдеттерін «спонтанды емес», «күлкілі» және «қатаң» деп санайды. 1960 жылға дейін Германия, Швейцария және Австрия сияқты елдерде алғашқы танысу үшін формалды тәсіл қабылданған, ол карнавал сияқты маусымдық мерекелерде және Октоберфест сияқты фестивальдер мен жәрмеңкелерде жеңілдетілді, бұл көбірек бейресми флиртке мүмкіндік берді. Неміс тілді елдерде ерікті қоғамдарға мүшелік салыстырмалы түрде жоғары, және олар әлеуетті серіктестердің кездесуіне қосымша мүмкіндіктер ұсынды. Гамбургтағы Юнгфернштиг (қыз жолы) деп аталатын эспланадалар мен жаяу жолдар 19-шы ғасырдың басынан бері танысу орындарының бірі болды. Сарапшы Джеффри Горер «кездесуді» колледж жасындағы жастарға арналған американдық ерекшелік деп сипаттады, ол американдық «промдар» сияқты іс-шараларда көрінетін. Ал неміс тілді елдердегі ұзақ дәстүрлі музыкалық мәдениет әртүрлі жастағы адамдарға Вена операсының балы және басқа да шараларда әлеуметтік билерден ләззат алуға кең мүмкіндік берді. Романтикалық кездесулер көбінесе француз тіліндегі «рандеву» немесе «тет-а-тет» сияқты сөздермен сипатталды. Неміс термині «Штеллдихайн» (Жоахим Генрих Кампес аударғандай) некеге тұруға рұқсат жасы салыстырмалы түрде жоғары болған кездегі құдалануды білдіру үшін қолданылады. Жасырын кездескен ғашықтарды сипаттау үшін неміс дәстүрлерінде «Фенстерлн» (терезеден қарау) немесе Бавария мен Швейцарияда қолданылатын «Кильтганг» (таңғы серуен) сияқты терминдер қолданылды. Сарапшы Себастьян Хайнцель американдық кездесу әдеттері мен еуропалық бейресмилік арасындағы маңызды мәдени айырмашылықты көреді, бұл Нью-Йорк сияқты қалалардағы еуропалық экспаттардың өзіне-өзі ұстануына себеп болады. Бүгінде көптеген неміс жұптары ұзақ мерзімді қарым-қатынаста ортақ достары арқылы, жұмыста немесе түнгі уақытта танысады; кездесудің алғашқы айларында көбінесе жыныстық қатынас болады, бірақ бұл әлі де бейресми және некеге тұру туралы маңызды ниетті білдірмейді.

While analysts such as Harald Martenstein and others suggest that it is easier for persons to initiate contact in America, many Germans view the American dating habits as "unspontaneous", "ridiculous" and "rigid". Until the 1960s, countries such as Germany, Switzerland and Austria had a more formal approach for first contacts that was eased during seasonal festivals like carnival and festivals and funfairs like the Oktoberfest, which allowed for more casual flirts. Membership in voluntary associations is relatively high in German speaking countries and these provided further chances for possible partners to meet. Strolling on Esplanades and Promenade walkways such as the one in Hamburg called the Jungfernstieg (maidens way), have been another venue for introductions as early as the 19th century. Analyst Geoffrey Gorer described 'dating' as an American idiosyncrasy focusing on youth of college age and expressed in activities such as American 'proms'. In contrast German speaking countries and the longstanding musical tradition there provided ample opportunity of persons of varying ages enjoying social dances, such as the Vienna Opera Ball and other occasions. Romantic encounters were often described with French terms like rendezvous or tête à tête. The German term of Stelldichein (as translated by Joachim Heinrich Campes) is used to signify courtship when the age of consent to marriage was relatively high. German traditions to signify lovers who met in hiding were described with terms like Fensterln (windowing) or Kiltgang (dawn stroll) used in Bavaria and Switzerland. Analyst Sebastian Heinzel sees a major cultural divide between American courtship habits and European informality, and leads to instances in which European expatriates in cities such as New York keep to themselves. Today, most German couples in long term relationships get to know each other through mutual friends, at work or while going out at night; the first few months of courtship often involve sexual intercourse, but are still rather casual and do not imply a serious wish to get married.

Италия

Италиялықтар танысуға консервативті көзқарас сақтайды. Кездесу кезінде достарын немесе туыстарын шақыру да жиі кездеседі. "Соқыр кездесу", "жылдам танысу" сияқты және веб-сайттар шетелдегідей кең таралмаған, сондай-ақ көпшілік оларды тиімді деп санамайды.

Австралия

Бір зерттеу көрсетті, австралиялықтардың 50 пайызы жазбахат арқылы "кездесуге" шақыруға рұқсат екенімен келіссе, ажырасуды осылай жасауды дұрыс көрмейді. Қарым-қатынас басталғаннан кейін қыздардың жазбахат арқылы флирт жасауы жиірек кездеседі.

Бразилия

Бразилияда балалар үйден шығуға көбірек уақыт кетеді, бұл қарым-қатынастарға әсер етеді. Осының салдарынан, ата-аналар қарым-қатынас туралы кеңес берсе де, оған құлақ аспауы мүмкін. Psychology Today журналында жарияланған мәліметтерге сәйкес, өзін гомосексуал деп санаған ерлер өзіне ұнайтын жыныстың өкілдеріне деген тартымдылығын кейінгі жасөспірім кезеңінде немесе жиырма жасында сезінеді және болашақ серіктің мәртебесінен гөрі физикалық тартымдылығына көбірек мән береді. Өзін гомосексуал деп санаған ерлер, орташа есеппен, көбірек жыныстық серіктестерге ие болады, ал өзін лесбиян деп санаған әйелдер тұрақты, жеке қарым-қатынастар құруға бейім, және гетеросексуал әйелдерге қарағанда азғындыққа бейімдігі төмен болады.

Жұп табушылар

Адамдар өз бетінше басқа адамдармен таныса алады немесе кездесуді басқа біреу ұйымдастыра алады. Жұп табу – тұтастай алғанда сезімге негізделген өнер, себебі екі адамның бір-бірін ұнататынын не ұнатпайтынын нақты болжау мүмкін емес. 2009 жылы жұп табушы Сара Бини: «Екі адамды бір бөлмеде бір уақытта болуға мүмкіндік жасау – сіздің басты мақсатыңыз» деп кеңес берді, ал жалғыз ереже – бұл адамдардың өздері осы кездесуге келісім бергеніне көз жеткізу. Бір жұп табушы «ақыл-оймен қатар сұлулықты» да ескерудің және діни және саяси көзқарастары ұқсас адамдарды табуға тырысудың пайдалы екенін айтты, өйткені бірдей ойлы адамдардың арасында жұп табысу ықтималдығы жоғары, бірақ кейде қарама-қарсылықтар да тартымды болуы мүмкін екенін мойындайды. Бірнеше адамды бір уақытта таныстыру оңай, сондықтан біреуі сәтті болмаса, басқа кандидаттар да қарастырылуы мүмкін. Дегенмен, қазіргі тренд сақталса, болашақта интернет достардың орнын басады деп күтілуде.

Партаға қосу жүйелері мен қызметтері

Кездесулерді ұйымдастыру жүйелері – ережелерді немесе технологияларды пайдаланып, кездесулерді жақсартудың жүйелі және ұйымдастырылған тәсілдері. Кездесу жеке-жеке немесе тікелей эфирде болуы мүмкін, сондай-ақ уақыт және кеңістік бойынша бөлініп, телефон, электрондық пошта немесе чат арқылы да өтуі мүмкін. Кездесудің мақсаты – екі адамның болашақта бірге кездесуге бару-бармау туралы шешім қабылдауы.