Music of immigrant communities in the United States
АҚШ-тағы иммигранттар музыкасы: Африка, Еуропа, Азия елдерінен келген мәдениеттердің әсері, ирланд-шотланд әуендері, және Аппалачи фольклоры туралы мақала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ тұрғындарының басым көпшілігі иммигранттар немесе олардың ұрпақтары. Бұл мақалада осы қауымдастықтардың музыкасына назар аударылады және оның Африка, Еуропа және Азия елдеріндегі тамырлары талқыланады, тек Американың түпкілікті халықтарының музыкасы, жергілікті және иммигрант латиноамерикандықтардың музыкасы, Пуэрто-Рико музыкасы, Гавай музыкасы және афроамерикандық музыканы қоспағанда. Ирланд және шотланд американдықтарының музыкасы ерекше назарға алынады, себебі олардың Аппалачи халық музыкасына және басқа жанрларға зор ықпалы болды. Мұндай музыка түрлерін әртүрлі этникалық ұйымдар қолдап, дамытуға көмектеседі.
none
The vast majority of the inhabitants of the United States are immigrants or descendants of immigrants. This article will focus on the music of these communities and discuss its roots in countries across Africa, Europe and Asia, excluding only Native American music, indigenous and immigrant Latinos, Puerto Rican music, Hawaiian music and African American music. The music of Irish and Scottish Americans will be a special focus, due to their extreme influence on Appalachian folk music and other genres. These sorts of music are often sustained and promoted by a variety of ethnic organizations.
Англия
Бастапқы Он үш колонияның көптеген қоныс салушыларының отаны және одан кейін де иммиграцияның маңызды көзі болғандықтан, Англияның музыкалық дәстүрлері АҚШ-пен, әсіресе Аппалачи халық музыкасымен тығыз байланысты. 1850 жылдары АҚШ-та британдық үрмелі аспаптар тобының үлгісінде, фабрика жұмысшыларының төңірегінде құрылған, дамыған қола үрмелі аспаптар тобы дәстүрі болды.
As the homeland of many of the settlers of the original Thirteen Colonies, and a major source of immigration thereafter, England's musical traditions are closely tied to those of the United States, especially Appalachian folk music. In the 1850s, there was a thriving brass band tradition in the United States, drawing on British bands formed around factory workers.
Үндістан
Үндістан диаспорасы (және Оңтүстік Азия диаспорасының маңызды бөлігі) үнді музыкасын ұнатады, оған үнді классикалық музыкасы және классикалық емес үнді музыкасы кіреді. Классикалық емес музыканың кем дегенде екі түрі бар: фильм музыкасы (түпнұсқа дыбыс жолдары) және фильмдік емес музыка (көбінесе Инди-поп деп аталады). Болливуд музыкасы – хинди тіліндегі фильм әндері. Хинди тілінде сөйлейтін үндістандық диаспора өз тілдеріндегі музыканы ұнатады, мысалы тамил, бенгал, пәнджәби музыкасы және т.б. Популярлы үнді музыкасы (Болливуд немесе Бхангра сияқты) пен американдық музыканың қосылуы болды, және бұл үнді-американдықтардың көп шоғырланған аймақтарында танымал.
The Indian diaspora (and significant portion of other South Asian diaspora) enjoy Indian music, which includes Indian classical music and non classical Indian music. The non classical music has at least two categories: film music (original sound tracks) and non film music (often called Indi pop). The Bollywood music represents Hindi language film songs. Indian diaspora speaking non Hindi languages enjoy music of their own languages, such as Tamil music, Bengali music, Punjabi music and so on. Fusion between popular Indian music (such as Bollywood or Bhangra music) and American music has taken place, and is popular in certain areas with high Indian American population density.
Ирландия
1810 жылы дублиндік Джозеф Холлидей қоңыраулы мүйізді (keyed bugle) енгізгені мәлім. Бұл техникалық жаңалық болмаса да (баспалдақталған труба бұрыннан белгілі болған), ол дамып келе жатқан қола духовой оркестр дәстүрінде өте танымал болды және офиклидтер сияқты аспаптардың толық отбасына әсер етті. 19-шы ғасырдың ортасында ирландтық дирижер Патрик Сарсфилд Гилмор көптеген жаңа үскірік аспаптарын енгізіп, сондай-ақ үлкен духовой ансамбльдің толық оркестрдің дыбысына жақындауына мүмкіндік беретін аспаптауды дамытты. 1960-шы жылдары Клэнси ағайындылары (Томми Макеммен бірге) АҚШ-та, әсіресе ирланд-американдық қауымдастықта белгілі бір деңгейде танымал болды. Олар Карнеги залында және "Эд Салливан шоуында" өнер көрсетті. Мик Молонидің ирланд-американдық музыка және би фестивалі жиырма жылдан астам уақыттан бері өтіп келеді және ирланд-американдық мәдени өмірдің маңызды бөлігі болып табылады. 1980-ші жылдары бірнеше танымал ирланд суретшілері АҚШ-қа эмиграциялады, олардың ішінде Мэри Блэк, Долорес Кийн және Мора О'Коннелл болды. Сонымен қатар, Америкада ирланд музыкасын кәсіби деңгейде ойнайтын топтар пайда болды. Мик Молони 1977 жылы "Green Fields of America" тобын құрды, ол ирланд иммигранттары мен туған жердегі ирланд музыкасын ойнаушыларды біріктірді. 1989 жылға дейін альбом шығармағанымен, олар үлкен әсер етті. Топ құрамында халықаралық деңгейде танымал болған Сеймус Иган, Айлин Айверс және Джерри О'Салливан болды. Тағы бір ерте ирланд-американдық тобы – 1985 жылы құрылған "Cherish the Ladies". Бүкіл Ирландия чемпионаттарының ережелері ирланд емес тұрғындардың қатысуына рұқсат береді және Нью-Йорк пен Чикагодағы ирланд мәдени орталықтарының арқасында АҚШ-тың жас азаматтары би және скрипкада жеңіске жетті. Чикагода туған Лиз Кэрролл 1974 жылы скрипкамен екінші орын алды. 1992 жылы ол "Trian" тобының құрамына кірді, ол екі жоғары бағаланған, дәстүрлі ирланд аспаптық альбомын жазды. Кейбір фильмдер ирланд музыкасын таныстырды: "Барри Линдон" (1975 – The Chieftains), "Біздің МакМаллендер" (1984 – Seamus Egan), "Луганасада би" (1998 – Арти МакГлинн) және "Титаник" (1997). "Riverdance" (1995) гастрольдік сахналық шоуы ирланд-американдық музыканы насихаттаудағы ең үлкен жарнамалық табыс болды. Нью-Йорктік "Kips Bay Ceilidh Band" 1993 жылы би әндерінен тұратын танымал альбом жазды. Clannad (Ирландия), арфашы Лорена МакКеннитт (Канада) және Nightnoise (Ирландия) тобынан шыққан кельттік жаңа дәуір музыкасы АҚШ-та кең таралмағанмен танымал болды. Nightnoise тобынан Триона мен Михеал О Дхомнаилл 1970-ші жылдары АҚШ-қа эмиграциялап, 1984 жылы жаздыра бастады. Enya (алғашқыда Clannad тобында болған) үшін хиттер жарық көрді. Ирландиядан келген иммигранттардың арасында Сьюзан МакКеун да болды. Ол 1990 жылдан бері жаздырып келеді, бірақ "Lowlands" (2000) альбомы үшін халықаралық мақтау алды. 1996 жылы ирланд-американдық супертобы "Solas" құрылды. Топ құрамында көп аспапты орындайтын Сеймус Иган және күшті әнші Каран Кейси болды. The Chieftains 1970-ші жылдардан бері Америкаға келіп тұрады, бірақ 2003 жылы көрермендер саны Нэшвилльде тікелей эфирде түсірілген DVD шығаруға жеткілікті болды.
Joseph Halliday, a Dubliner, is notable for having introduced the keyed bugle in 1810. While not a technical innovation (the keyed trumpet was already known), it did become extremely popular in the burgeoning brass band tradition and inspired a whole family of instruments, the ophicleides. In the middle of the 19th century, Irish bandleader Patrick Sarsfield Gilmore was very influential, having introduced a wide range of reed instruments as well as developing instrumentation that allowed a large wind ensemble to approximate the effects of a full orchestra. The 1960s saw the Clancy Brothers (with Tommy Makem) become minor celebrities in the United States, especially in the Irish American community. They appeared at Carnegie Hall and on The Ed Sullivan Show. Mick Moloney’s Irish American Music and Dance Festival has existed for over twenty years and remains an important part of the Irish American scene. In the eighties several high profile Irish artists emigrated to the US, including Mary Black, Dolores Keane and Maura O'Connell. At the same time groups sprang up in America to play Irish music at a professional level. Mick Moloney founded Green Fields of America in 1977 to bring together immigrant Irish and native born players of Irish music. Although they did not record an album until 1989, they created a ripple. The band contained several people who went on achieve international fame – Seamus Egan, Eileen Ivers and Jerry O'Sullivan. Another early Irish American band was Cherish the Ladies formed in 1985. The rules of the All Ireland championships allow non Irish residents to complete and thanks to Irish cultural centres in New York and Chicago, young US citizens began to win in dancing and fiddling. Chicago born Liz Carroll came second in 1974 with her fiddling. In 1992 she was a member of Trian, who recorded two highly regarded albums of strictly traditional no frills Irish instrumentals. Some films gave exposure to Irish music – "Barry Lyndon" (1975 – The Chieftains), "The Brothers McMullen" (1984 – Seamus Egan), "Dancing at Lughnasa" (1998 – Arty McGlynn) and "Titanic" (1997). The touring stage show "Riverdance" (1995) was probably the biggest single publicity blaze in the cause of Irish American music. The New York "Kips Bay Ceilidh Band" recorded an admired album of dance tunes (1993). Celtic new age music from Clannad (Ireland), harpist Loreena McKennitt (Canada) and Nightnoise (Ireland) were popular in a low key way in the US. Tríona and Mícheál O Dhomhnaill from Nightnoise had emigrated to the US in the 70s and started recording in 1984. There were pop hits for Enya (originally from Clannad). Among the immigrants from Ireland was Susan McKeown. She had been recording since 1990 but won international praise for "Lowlands" (2000). In 1996 the Irish American supergroup Solas was formed. The group contained multi instrumentalist Seamus Egan and a powerful new singer Karan Casey. The Chieftains had been visiting America since the 70s but by 2003 the audience was big enough to justify a DVD, live from Nashville.
Жапония
XX ғасырдың басында АҚШ-қа жапондықтардың кең көлемде көшіп келуі басталды, және олармен бірге дәстүрлі музыка да келді. Калифорния және Гавайи осы иммигранттардың ең ірі аймақтары болды. Солтүстік Америкадағы алғашқы тайко тобы 1968 жылы Сан-Францискода Сейичи Танака құрған Тайко Доджосы болды.
Large scale Japanese immigration to the United States began early in the 20th century, and traditional music came with them. California and Hawaii were two of the biggest destinations for these immigrants. The first North American taiko group was Seiichi Tanaka's San Francisco Taiko Dojo in San Francisco, which was founded in 1968.
Норвегия
Норвегиялық американдық халық музыкасы АҚШ-та көбінесе Миннесота штатында және оған жақын штаттарда таралған. Рейнлендер, полькалар және вальстер орындалады; олардың арасында вальстер ең көп кездеседі. Аспаптарға псалмодикон, скрипка және аккордеон жатады. Сийтте Май сияқты мерекелер дәстүрлі норвегиялық музыканы ойнау үшін маңызды мүмкіндікке айналды.
Norwegian American folk music in the United States is mostly found in Minnesota and surrounding states. Reinlenders, polkas and waltzes are played; of these, waltzes are by far the most common Instruments include the psalmodikon, fiddle and accordion. Celebrations like Syttende Mai have become an important outlet for traditional Norwegian music.
Пәкістан
АҚШ-тағы пакистандық музыка көбінесе американдық пакистандық музыканттар мен топтардың ықпалында болады. The Kominas – Бостон қаласынан шыққан американдық пакистандық taqwacore тобы. Пакистандық тегі бар бірқатар сәтті американдық музыканттар бар; олардың ішінде Надя Али, рэперлер Bohemia және Mr. Capone E, Junoon тобының мүшесі Салман Ахмад, Qaiyum ағайындары (MCs GQ және JAQ), сондай-ақ Explosions in the Sky гитарисі Мунаф Раяни бар. АҚШ-тағы пакистандық музыканттардың көптеген туындылары заманауи және дәстүрлі американдық және пакистандық музыкалық жанрлардың қосылуынан шабыттандырылған.
Pakistani music in the United States is largely influenced by homegrown Pakistani American musicians and bands. The Kominas are an American Pakistani taqwacore band from Boston. There have been a number of successful American musicians of Pakistani origin; they include Nadia Ali, rappers Bohemia and Mr. Capone E, Junoon member Salman Ahmad, the Qaiyum brothers (MCs GQ and JAQ), as well as Explosions in the Sky guitarist Munaf Rayani. Much of the works contributed by Pakistani musicians in the U. S. are often inspired by a fusion of contemporary and traditional American and Pakistani musical genres.