Цинциннати Симфониялық Оркестрі: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Огайо штатындағы американдық оркестр

Цинциннати симфониялық оркестрі – Огайо штатының Цинциннати қаласында орналасқан американдық оркестр. Оның негізгі концерт алаңы – Музыка залы. Симфониялық концерттерден бөлек, оркестр «Цинциннати поп-оркестрі» ретінде эстрадалық концерттер өткізеді. Цинциннати симфониясы Цинциннати мамыр фестивалі, Цинциннати операсы және Цинциннати балетінің тұрақты оркестрі болып табылады. Бұған қоса, оркестр 9-12 сыныптардағы жас музыканттарға арналған Цинциннати симфониялық жастар оркестрін (CSYO) қолдайды.

Тарих

1825 және 1872 жылдар аралығында Цинциннатиде бірнеше оркестр болған. Қазіргі оркестрдің тікелей алдағысы 1872 жылы құрылған Цинциннати оркестрі болды. 1893 жылы Хелен Херрон Тафт Цинциннати оркестр қауымдастығын құрды, ал оркестрдің атауы Цинциннати симфониялық оркестрі деп ресми бекітілді. Цинциннати симфониялық оркестрі алғашқы концерттерін 1895 жылы Пайк опера үйінде өткізді. Бір жылдан кейін оркестр Музыкалық залға көшіп барды. Оның алғашқы дирижері – Техаста туған, фламанд тегіндес музыкант Франк Ван дер Стукен болды, ол 1907 жылға дейін қызмет етті. Алғашқы жылдары оркестр Ричард Штраус және Эдвард Макдауэлл сияқты композиторларды қабылдады. Оркестр сондай-ақ Густав Малердің 5-ші симфониясының АҚШ-тағы тұсаукесерін орындады. Еңбек даулары мен қаржылық қиындықтарға байланысты оркестр үш жыл бойы таратылды. 1909 жылы қайта ұйымдастырылғаннан кейін, Англиядан келген жас органшы Леопольд Стоковский жаңадан құрылған оркестрдің музыкалық директоры болып үш жыл, 1912 жылға дейін қызмет етті, бұл оның алғашқы музыкалық директорлық лауазымы болды. 1911 жылы оркестр Музыкалық залдан Эмери аудиториясына көшірілді. Кейінгі музыкалық директорлардың қатарында 1918 жылға дейін Эрнст Кунвальд, Евгений Исаи (1918–1922), Фриц Райнер (1922–1933) және Евгений Гуссенс (1933–1947) болды. Оркестр 1936 жылы Музыкалық залға қайта оралды. Осы кезеңдегі маңызды оқиғалардың бірі – Малердің 3-ші симфониясының АҚШ-тағы тұсаукесері (1912), оркестрдің алғашқы жазбалары (1917), алғашқы ұлттық гастрольдері және Аарон Копландтың «Жай халыққа арналған фанфара» және «Линкольн портреті» әндерінің әлемдік тұсаукесері болды. 1947 жылы Тор Джонсон музыкалық директор болды және «Ремингтон рекордс» үшін алғашқы стерео жазбаларды жасауда оркестрге жетекшілік етті. 1958 жылы Джонсонның орнын Макс Рудольф басты. Томас Шипперс 1970 жылы музыкалық директор болды, оркестрдің беделін арттырып, көптеген жақсы қабылданған жазбалар жасады, бірақ ол 1977 жылы 47 жасында өкпе рагынан қайтыс болды. Сол 1977 жылы Эрих Кунцель дирижерлік еткен Цинциннати Попс оркестрі құрылды. Шипперс қайтыс болғаннан кейін Уолтер Сускинд 1978 жылдан 1980 жылы қайтыс болғанға дейін оркестрдің көркемдік кеңесшісі болды. 1980 жылы Майкл Джиллен музыкалық директор болды және 1986 жылға дейін осы лауазымда болды. 1986 жылы Хесус Лопес Кобос музыкалық директор атанды. Оның жетістіктерінің қатарында 1969 жылдан бергі алғашқы еуропалық гастроль және PBS телеарнасындағы алғашқы ұлттық теледидарда көрсетілуі бар. Оның 15 жылдық музыкалық директорлігі оркестрдегі ең ұзақ қызмет еткен музыкалық жетекші рекорды болып табылады. 2001 жылдың қыркүйегінен 2018 жылы қайтыс болғанға дейін Лопес Кобос оркестрдің музыкалық директоры болып қызмет етті.

Several orchestras had existed in Cincinnati between 1825 and 1872. The immediate precursor ensemble to the current orchestra was the Cincinnati Orchestra, founded in 1872. In 1893, Helen Herron Taft founded the Cincinnati Orchestra Association, and the name of the orchestra was formalised to the Cincinnati Symphony Orchestra. The Cincinnati Symphony Orchestra gave its first concerts in 1895 at Pike's Opera House. A year later, the orchestra moved to Music Hall. Its first conductor was Frank Van der Stucken, a Texas born musician of Flemish ancestry, who served until 1907. In the early years, the orchestra welcomed such composers as Richard Strauss and Edward McDowell. The orchestra also performed the U. S. premiere of the Symphony No. 5 of Gustav Mahler. For three years, the orchestra was disbanded due to labor disputes and financial problems. Upon its reorganisation in 1909, Leopold Stokowski, then a young organist from England, served as music director of the newly organised orchestra for three years, to 1912, his first music directorship. In 1911, the orchestra relocated from Music Hall to Emery Auditorium. Subsequent music directors included Ernst Kunwald through 1918, Eugène Ysaÿe (1918–1922), Fritz Reiner (1922–1933), and Eugene Goossens (1933–1947). The orchestra returned to Music Hall in 1936. Its musical landmarks during this period included the U. S. premiere of Mahler's Symphony No. 3 (1912), its first recordings (1917), first national tours, and the world premieres of Aaron Copland's Fanfare for the Common Man and Lincoln Portrait. Thor Johnson became music director in 1947, and led the orchestra in some of the first stereo recordings for Remington Records. Max Rudolf succeeded Johnson in 1958. Thomas Schippers became music director in 1970, building the orchestra's reputation and making several well received recordings, but he died in 1977, at 47, of lung cancer. Also in 1977, the Cincinnati Pops Orchestra was formed, with Erich Kunzel as its conductor. After Schippers' death, Walter Susskind served as artistic advisor of the orchestra from 1978 until his own death in 1980. In 1980, Michael Gielen became music director; he held the post until 1986. Jesús López Cobos became music director in 1986. His achievements included leading on a 1995 European tour, the orchestra's first since 1969, and its first national television appearance on PBS. His 15 year music directorship remains the longest tenure with the orchestra. From September 2001 until his death in 2018, López Cobos served as the orchestra's emeritus music director.