Кіріспе

Рубаи (رباعی; көпше түрі: رباعيات) немесе чахаргана (چهارگانه) – парсы поэзиясындағы (немесе ағылшын және басқа тілдердегі одан туындаған түрлерінде) төрт тармақты (төрт жартық тармақтан) өлең немесе өлеңнің бір шумағы. Классикалық парсы поэзиясында рубаи төрт тармақты (немесе екі жұп тармақтан / екі дистихтен) өлең түрінде жазылады, оның ұйқас схемасы AABA немесе AAAA болады. Румидің "Диван-и Шамс” еңбегінен рубаи мысалы:

Анвар-и Салах-уд-Дин бар ангехта бад
Дар дида (у) у жан-и ашиқан рехта бад
Хар жан ки латиф гашт у аз лутф гузашт
Ба хак-и Салах-уд-Дин дар амехта бад

Салах-уд-Диннің сұлулығы оянсын,
Және ғашықтардың көзі мен жанына құйылсын. Әрбір тазарған және тазарудан асқан жан
Салах-уд-Диннің шаңымен аралассын!

Ағылшын тілінде

Ағылшын өлеңінде қолданылатын ААБА өлең формасы, Эдвард Фицджеральдтың 1859 жылғы әйгілі аудармасында – Омар Хайямның «Рубаиятында» пайдаланғандықтан «Рубаият төрттік» деп аталады. Алгернон Чарльз Суинберн, Хайямның ортағасырлық парсы өлеңдерін Фицджеральдтың аударған алғашқы жанкүйерлерінің бірі, одан кейін танымал болған және кеңінен қолданылған өлең құрылымын бірінші болып еліктеді, мысалы, Роберт Фросттың 1922 жылғы «Қарлы кеште орман ішінде тоқтау» поэмасында. Фицджеральдтың аудармасы ғасыр басында соншалық танымал болды, жүздеген американдық юмористтер оның өлеңдерінің мазмұнын әртүрлі дәрежеде, тіпті пародиялап жазды, соның ішінде «Охоу Дриямның Рубаияты», «Парсы мысығының Рубаияты», «Омар Кайеннің Рубаияты» және «Омар Хайям кішінің Рубаияты» секілді туындылар жарық көрді. Рубай өлеңдерінің тізбегі ұзартылғанда, кейде келісім кеңейтіліп, ағымдағы төрттік жолының ұйқассыз жолы келесі төртіктің ұйқасы болады. Құрылымды циклдік етуге болады, соңғы төртіктің ұйқассыз жолын бірінші төртікке қайтару арқылы: ZZAZ. Дегенмен, Фицджеральд өзінің «Рубаиятында» мұндай қатаң жүйелерді қолданған жоқ.