Болашақтан күн көру: технология мен шексіз мүмкіндіктер туралы көзқарас
Cornucopianism
Болашақтандық көзқарас: Корнукопианизм – технологиялық прогресс арқылы адамзаттың материалдық қажеттіліктерін шексіз қанағаттандыру мүмкіндігі. Өсім мен даму туралы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Футуризмдегі идеологиялық позиция. Корнукопиандық – адамзаттың материалдық игіліктермен қамтамасыз етілуі мен үнемі дамуы технологияның одан әрі жетілуі арқылы қамтамасыз етіле алады деген идея. Бұл әлем халқын қамтамасыз ету үшін Жерде жеткілікті материя мен энергия бар деген сенімге негізделген, бұл адамзатқа өсу үшін дерлік шексіз мүмкіндіктер бере алады. Бұл термин грек мифологиясындағы "молшылық мүйізі" – тағам мен сусынмен иелерін шексіз қамтамасыз ететін мүйізден шыққан. Осы көзқарасты ұстанатындарды "корнукопиандар" немесе кейде "бумстерлер" деп атайды, олардың пікірлері Малтусиандыққа жақын болса, "думерлердің" көзқарастары одан өзгеше.
Ideological position in futurism
Cornucopianism is the idea that continued progress and provision of material items for mankind can be met by similarly continued advances in technology. It relies on the belief that there is enough matter and energy on the Earth to provide for the population of the world, which appears adequate to give humanity almost unlimited room for growth. The term comes from the cornucopia, the "horn of plenty" of Greek mythology, which magically supplied its owners with endless food and drinks. Adherents are called "cornucopians" or sometimes "boomsters," in contrast to doomers, whose views are more aligned with Malthusianism."
Теория
Қоғам өсе келе байып, даму үшін қажетті бостандық пен қауіпсіздік жағдайларын қамтамасыз ететін толыққанды заң жүйесін құрайды. 1879 жылы жазылған "Прогресс және кедейлік" кітабында саяси экономист Генри Джордж табиғаттың қуатты көбейту күштерін сипаттағаннан кейін былай деп жазды: "Жер бір триллион адамды бір миллиардтан да оңай асырай алады, себебі кем дегенде біздің әрекеттерімізге қатысты, материя мәңгілік және күш мәңгілікке дейін әрекет ете береді деген анық шындықтан туындайтын қажетті қорытынды". Джулиан Саймон – қазіргі заманғы ең белгілі мүйізді ойшылдардың бірі, ол 1981 жылы жарық көрген "The Ultimate Resource" кітабында адамдардың бұрынғы ресурстарды дамыту және жақсартудың жолын әрқашан, кез келген кедергіге қарамастан таба білгенін айтты. Оның пікірінше, ресурстар келіп-кетсе де, халық санының артуынан туындайтын білім, яғни адам күші мен интеллектының өсуі, адамзатқа энергияның жаңа көздерін табуға мүмкіндік береді. Алайда, Саймон адамдардың инновациялар мен жаңа энергия көздерін іздеуі үшін, энергия көздерін өндіру мен пайдалану бағасы арқылы құндылық беретін еркін нарықтардың болуы қажет екенін мәлімдеді. Белгілі бір ресурс жетіспеушіліктен бағасы тым жоғары болған жағдайда, ол арзан энергия табу үшін баламалы көздерді зерттеуге серпін береді.
As a society becomes more wealthy, it also creates a well developed set of legal rules to produce the conditions of freedom and security that progress requires. In Progress and Poverty written in 1879, after describing the powerful reproductive forces of nature, the political economist Henry George wrote, "That the earth could maintain a thousand billions of people as easily as a thousand millions is a necessary deduction from the manifest truths that, at least so far as our agency is concerned, matter is eternal and force must forever continue to act." Julian Simon was one of the best known cornucopian thinkers in modern times who suggested in his book, The Ultimate Resource, published in 1981, that humans have always found a way in the past to develop and enhance past resources over virtually any roadblock. He suggested that while resources may come and go, the knowledge that can come from a bigger population, and thus more manpower/intellect, humanity would continuously be able to find newer sources of energy. Simon did argue however that in order for humans to seek innovation and new sources of energy, free markets must be present to place value on sources of energy through their price to produce and use. Once the price of a certain resource become too high due to lack of supply, it would encourage new research into alternative sources to seek cheaper energy.
Қарсы пікірдің сипаттамасы
Стереотип бойынша, молшықтыққа сенуші – өсімнің шектеусіз табиғи қағидалары аз деп санайтын және әлемнің табиғи ресурстардың молдығын қамтамасыз ете алатынына сенетін адам. «Молшықтыққа сенуші» деген атау өзін-өзі сипаттау үшін сирек қолданылады, көбінесе болашақта қол жетімді ресурстарға қатысты мақсатты тым оптимистік деп санайтындар оны сыни тұрғысынан қолданады. Мұндай таңбалаудың кең таралған мысалы – технология адамзаттың өсіп келе жатқан халқының шекті табиғи ресурстардан көруіне байланысты экспоненциалды өсім мәселесін шеше алады немесе жеңе алады дегенге күмәнданатын адамдар. Молшықтыққа сенушілер адамзат халқының өсуі күрт баяулағанын, қазіргі уақытта сызықтық қарқынмен ғана емес, сонымен қатар 21 ғасырдың екінші жартысында ең жоғары деңгейге жетіп, төмендеуі күтілуде деп қарсылық білдіруі мүмкін. Дегенмен, соңғы болжамдар бойынша, 2021 жылға қарай әлем халқы 11 миллиардқа жетеді және келесі ғасырда да өсу жалғасады. Бұрын да осылай болған, тіпті халық саны тез өскен кезде де.
Stereotypically, a cornucopian is someone who posits that there are few intractable natural limits to growth and believes the world can provide a practically limitless abundance of natural resources. The label 'cornucopian' is rarely self applied, and is most commonly used derogatorily by those who believe that the target is overly optimistic about the resources that will be available in the future. One common example of this labeling is by those who are skeptical of the view that technology can solve, or overcome, the problem of an exponentially increasing human population living off a finite base of natural resources. Cornucopians might counter that human population growth has slowed dramatically, and not only is currently growing at a linear rate, but is projected to peak and start declining in the second half of the 21st century. However, more recent projections have the global population rising to 11 billion by 2100 with continued growth into the next century. Furthermore, it always has in the past, even when population was increasing at a far faster rate.
Сын
Линдси Грант, әсіресе Джулиан Саймон мен Герман Канға, логикалық қателіктер, жіберулер және көз жазбастықтар арқылы аргументтер келтіруді, сондай-ақ ең маңызды мәселелерді назардан тыс қалдыратын немесе жоққа шығаратын әдістемелерді таңдап, негізсіз болжамдар жасауды айыптайды. Ғылым тарихшысы Наоми Орескес мұражайлық көзқарасты сынап, әлем халқы өсіп келе жатқанда ауыл шаруашылығы өнімділігін арттыру үшін технологиялық жаңалықтар болғанымен, "мұражайлық көзқарас басқа да маңызды фактілерді елемейді", мысалы, "осы өнертабыстардың көп бөлігі" – денсаулық сақтау мен өмір сүру ұзақтығының артуы сияқты – "мемлекеттік шаралар арқылы іске асырылды" және "технологиялық прогресс климаттық дағдарыстың күшеюін тоқтатуға жеткіліксіз болды" деп мәлімдеді.
Lindsey Grant accuses cornucopians, especially Julian Simon and Herman Kahn, of making arguments with logical flaws, omissions and oversights and of making assumptions and choosing methodologies that ignore or dismiss the most critical issues. Historian of science Naomi Oreskes criticized cornucopianism, arguing that while there were technological innovations to increase agricultural productivity for a growing world, "the cornucopian perspective ignores other important facts", such as that "an enormous number of these inventions" such as gains in health and life expectancy, "came into being through government actions", and arguing that "technological progress has not stopped the unfolding climate crisis."