Кіріспе

Толкин ойдан шығарған нәсіл – Друэдаин, Ж.Р.Р. Толкиннің «Орта Жер» әлеміндегі ойдан шығарылған халық. Олар Бірінші дәуірде Белериандқа келген Эдайннің қатарында болды және эльфтерге достықпен қарады. «Сақиналар Иесі» кітабында олар Роханның аттыларына Пеленнор шайқасына бара жатқанда тықсырудан сақтануға көмектеседі. Друэдаин – Британия мен Еуропаның ормандық аңыздарындағы жабайы адамдар, вудвозестерге негізделген; Роханның аттылары оларды woses деп атайды. Толкин сондай-ақ Drûg түрін, ағылшын тіліндегі Drûgs көпше түрін де қолданды. Үшінші дәуірде рохирримдер Друэдаинды атау үшін қолданған сөзді Толкин Пукель адамдары деп көрсеткен. Райан бұл сөздің ағылшын тіліндегі жер-су атауларында сақталғанын айтады, мысалы, Суррейдегі Puckshot, Камберлендтегі Pock Field, Puxton, Puckeridge, Pokesdown, Pockford, Pucknall және мүмкін Pucklechurch. Райан Пукель адамдарының «протокельттер, друидтер немесе жол бойындағы құнарлылық құдайларының» қосындысынан пайда болғанын болжайды. Райан Кристофер Толкиннің Púkel men атауының «Друэдаинге жалпылама теңдестірілетінін» айтқанын атап өтеді. Цитата: «Сіз орманның жабайы адамдарын, Woses-ті естисіз: олар алыстан әңгімелеседі. Олар әлі де Друдан орманды жайлап жүреді деседі. Олар – ежелгі заманның қалдықтары, аз және жасырын өмір сүреді, жабайы және аңдар сияқты сақ».

Сипаттама

Друэдаиндер бойы мен төзімділігі жағынан ергежейлілерге ұқсайды; олар денесі қысқа, мүшелері ауқымсыз, аяқтары қысқа да жуан, қолдары жуан, "бұтақтанған", кеуделері кең, қарны дөңгелек, жамбасы ауыр болады. Эльфтер мен басқа да адамдардың айтуынша, олардың "жағымсыз беттері" болған: кең, жалпақ және мінезсіз, ашуланғанда қызыл түспен жарқырайтын терең қара көздері бар. Олардың қастары сүйекті, мұрындары жалпақ, ауыздары кең, шаштары сирек, жұқа болып келген. Көздерінің үстінен төмен шаштары болмаған, тек кейбірлерінің иегінде қара шаштың шоғыры болған. Олар аз өмір сүрген және орктерді терең жек көрген. Көптегені Ақ тауларға қоныстанды, олар сол жерде алғашқы адамдар болды. Кейбір друэдаиндер солтүстік-батысқа қарай Белериандқа қоныс аударды. Сол жерде Адамдардың екінші үйі – Халадиндермен бірге, Бретхил орманында Бірінші дәуірде өмір сүрді. Эльфтер оларды сол жерден танып, жақсы көрді. Аган Дрюг – "Адал тас" атты әңгімедегі басты кейіпкер. [[Файл:Пеленнор даласының шайқасы.svg|thumb|upright=1.25|Друэдаиндер Рохирримге Пеленнор даласындағы шайқасқа (көк жебе 3) өз орманы арқылы (картадан тыс) жетуге көмектесті, соның арқасында жолды бөгеп тұрған орктардан (қызыл жебе 1б) қашып өтті. Олардың жаман сыртқы түрі мен қорқынышты бейнесінен Друэдаиндерді аймақтың басқа адамдары қорқып, жек көретін; оларды орктардан да жаман санап, олардың арасында зор дұшмандық болды. Дегенмен, Ган Бұри Ган тайпасының друэдаиндері Сақина соғысы кезінде Рохирримге көмекке келді. Гондорға көмекке бет алған Рохан әскерін тоқтату үшін Орктардың үлкен тобы Друадан орманына жіберілді. Олардың "ағаш өңдеуде теңдесі жоқ" шеберлігі болған. Ол жабайы бітімділікке ие, қарапайым асыл адам ретінде қарастырылады. Ол ешқандай ақымақтыққа бой алдырмайды және "өзіне қарауға келмейтін" адамдарды жек көреді. Сьюзан Пезнекер Толкиннің "Вудвоуздарын" ортағасырлық Жасыл адамның бір түрі ретінде сипаттайды, оны ол "өсімдік пен жаңарудың жалған символы" деп атайды. Ортағасырлық және Толкин зерттеушісі Верлин Флигер жабайы адамның "балалық" екенін айтады. Ган Бұри Ган "Голливудтық Тарзан сияқты" сөйлейді, "Жабайы адамдар тас үйлер бұрын өмір сүрген" және "орктарды өлтіру" сияқты қысқа, үзіліспен келген сөздерді қолданады. Ол оны "жабайы хоббит" және "Жүзіктер әлемі" ойынымен салыстырады. Соңғы суретті Толкин суретшісі және концепт-дизайнері Джон Хоу жасаған.