«Ертеңгі адамдар» – 1973-1979жж. ITV арнасында көрсетілген британдық ғылыми-фантастикалық телесериал. Жаңа нұсқасы 1992-1995жж. Nickelodeon-да жарық көрді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ғылыми фантастикалық телесериал
British science fiction TV series
"The Tomorrow People" – Роджер Прайс жасаған британдық балалар ғылыми фантастикалық телесериалы. ITV желісі үшін Thames Television компаниясымен жасалған бұл сериал алғаш рет 1973 жылдың 30 сәуірінен 1979 жылдың 19 ақпанына дейін көрсетілді. Сериалдың музыкалық тақырыбын австралиялық композитор Дадли Симпсон жазған, ол BBC-нің екі ғылыми фантастикалық драмасы – "Doctor Who" (1963) және "Blakes 7" (1978) үшін де музыка жазған. 1992 жылы, Америкада түпнұсқа сериалдың эпизодтары сәтті көрсетілгеннен кейін, Nickelodeon компаниясы Прайстен және Thames Television-нан жаңа нұсқасын сынақтан өткізуді және 1992 жылдың сәуірінде Флоридадағы Nickelodeon Studios-та түсіруді сұрады, ал Прайс атқарушы продюсер ретінде жұмыс істеді. Бұл нұсқа түпнұсқа сериалдың негізгі идеясын сақтап, кейбір өзгерістер енгізді және 1995 жылдың 8 наурызына дейін көрсетілді. 2001-2007 жылдар аралығында Big Finish Productions компаниясы түпнұсқа идеясы мен кейіпкерлерін (сондай-ақ түпнұсқа сериалдың көптеген актерлерін) пайдалана отырып, аудио пьесалар сериясын шығарды. 2013 жылы шоудың американдық нұсқасы The CW телеарнасында көрсетілді.
The Tomorrow People is a British children's science fiction television series created by Roger Price. Produced by Thames Television for the ITV Network, the series first ran from 30 April 1973 to 19 February 1979. The theme music was composed by Australian music composer, Dudley Simpson, who composed music for two BBC science fiction dramas, Doctor Who (1963) and Blakes 7 (1978). In 1992, after having much success with running episodes of the original series in America, Nickelodeon requested Price and Thames Television for a new version to be piloted and filmed at Nickelodeon Studios Florida in April 1992, with Price acting as executive producer. This version used the same basic premise as the original series with some changes, and ran until 8 March 1995. A series of audio plays using the original concept and characters (and many of the original series' actors) was produced by Big Finish Productions between 2001 and 2007. In 2013, an American remake of the show premiered on The CW.
Негізгі идея
Шоудың барлық нұсқалары адам эволюциясының келесі сатысының пайда болуымен (Homo novis) байланысты, бұл халық арасында "Ертеңгі Адамдар" деп белгілі. Адам ата-аналардан туған бала, сырттай қалыпты болып көрінсе де, балалық шақтан кейін немесе жасөспірім шағында "жарылу" деп аталатын процестен өтіп, ерекше паранормальдық қабілеттерге ие болады. Осы қабілеттерге телепатия, телекинез және телепортация сияқты псионикалық күштер кіреді. Дегенмен, олардың психологиялық ерекшелігі басқаларды қасақана өлтіруге кедерес келтіреді.
All incarnations of the show concerned the emergence of the next stage of human evolution (Homo novis) known colloquially as Tomorrow People. Born to human parents, an apparently normal child might at some point between childhood and late adolescence experience a process called 'breaking out' and develop special paranormal abilities. These abilities include psionic powers such as telepathy, telekinesis, and teleportation. However, their psychological make up prevents them from intentionally killing others.
Бастапқы сериясы (1970-ші жылдар)
Бастапқы сериал ITV үшін Thames Television шығарды. "Келер күндіктер" Лондон метрополитенінің тасталған станциясында салынған "Лаборатория" деп аталатын құпия базадан жұмыс істейді. Команда жаңа "келер күндіктердің" (әдетте жасөспін шағында) "жарылуын" үнемі бақылап, оларға осы процесте көмектеседі, себебі жастардың санасы күрт өзгеретін кезде қатты психикалық күйзеліске ұшырайды. Олар кейде ғарыздық түрлердің назарына ілігеді, сондай-ақ әлемнің түкпір-түкпіріндегі әскери күштер оларды өз мақсаттары үшін тартып алуға немесе тұтқындауға тырысатын жер бетіндегі қауіптерге де тап болады. Олардың жетіспейтін бір нәрсесі – өзге адамның өмірін қасақана қию мүмкін еместігі. Олардың бұл бейбітшілдік қағидасы "негізгі тосқауыл" деп аталады, ал кез келген "келер күндік" адамның өліміне себепкер болса, оның миындағы шатасу оны ақылдан шығарады. Сонымен қатар, олар галактикадағы телепатиялық түрлердің әл-ауқатын бақылайтын "Галактикалық Федерациямен" байланыста. Олардың психикалық қабілеттеріне (телепатия, телекинез және телепортация – 3Т деп аталады) қоса, олар "биотроника" деп аталатын биологиялық компьютер TIM сияқты жетілген технологияны қолданады, ол бастапқы ойлауға, телепатияға қабілетті және олардың психикалық күштерін күшейтуге болады. TIM "келер күндіктерге" қашыққа телепортталуға көмектеседі, бірақ олар үшін бұл жұмыс істеу үшін белдікке немесе білезікке орнатылған құрылғыны киюі керек. Телепортация бағдарламада "секіру" деп аталады. Команда 5-ші серияның соңына дейін секіру белдіктерін қолданды, содан кейін олар әлдеқайда кішкентай білезіктерді пайдаланды. Түпнұсқа серияда "келер күндіктер" Homo novis және Homo superior деп те аталады. Бұл термин Дэвид Боуидің 1971 жылғы "О, сендер, әдемі нәрселер!" әнінде пайда болды: "Мені түсінуіңізді қалаймын. Сіздер Homo Superior үшін жол ашуыңыз керек". Бұл термин Роджер Прайс пен Дэвид Боуидің Манчестердегі Granada Studios-та өткен кездесулеріндегі әңгіме барысында айтылды. Прайс өзінің "Келер күндіктер" жобасы үшін сценариймен жұмыс істеп жатқанда, Боуимен сөйлескен кезде "Homo superior" термині пайда болды. Боуи бұл термин ұнап, көп ұзамай оны өзінің әніне енгізді. Прайс кейде осы әннің мәтіні сериалдан шабыттанды деп айтады. Screenonline-ның Алистер МакГон Кристофер Эванстың "The Mind in Chains" кітабын негізгі дереккөз ретінде келтіреді. Эванс сондай-ақ сериалдың ғылыми кеңесшісі болды. Ол барлық эпизодтарда осылай деп есептелді, бірақ шоуда жұмыс істейтін көптеген адамдар оның тек алғашқы серияларда қатысқанын еске алады. МакГон сонымен қатар "Келер күндіктер" мен Энид Блайтонның балалар фантастикасы арасындағы ұқсастықты көрсетеді. Олардың бар екендігін кейбір адамдарға білдірсе де, "келер күндіктер" әдетте құпия түрде жұмыс істейді, себебі олардың ерекше қабілеттері үшін қалыпты адамдар (оларды "ақымақтар" деп атайды, бұл Homo sapiens сөзінің қысқартылған түрі) олардан қорқуы немесе оларды құрбан етуі немесе оларды әскери мақсаттар үшін пайдалануға тырысуы мүмкін. Өздерін қорғау үшін олар "ұсыну қарулары" немесе жекпе-жек өнері сияқты өлімге әкелмейтін қаруды қолдануы керек, себебі олардың "негізгі тосқауыл" деп аталатын генетикалық түрде өлтіруге қарсы бейімділігі бар. Алғашқы серияларда олар "ақымақ" достарының көмегімен жұмыс істеді, олар көбінесе бейбітшіл "келер күндіктер" істей алмайтын қиын жұмыстарды атқарды. Сонымен қатар, екінші және үшінші серияларда олар профессор Каустон есімді психикалық зерттеушімен достық қарым-қатынас орнатты, ол оларға көмектесті және керісінше. Роджер Прайс бұл идеяны 1970 жылы ойлап тапты; ол бастапқыда форматты Granada-ға ұсынды, онда ол жұмыс істеді, бірақ бас тартты, сондықтан оны Southern Television-ға ұсынды, ол қызығушылық білдірді, бірақ бюджеттік талаптарға қатысты алаңдаушылық білдірді. Ақырында, Льюис Радд Thames Television-нен 13 эпизодты серияға тапсырыс берді, ол форматтың әлеуетін көріп, үш жыл бойы жұмыс істегеннен кейін Ace of Wands-ті алмастыруды көздеді. Бұл кезде ITV Doctor Who-ға өз жауабын табуға тырысты, бірақ Прайс шоуды ешқашан осындай деп ойламады, бірақ көбірек өзінің жеке идеялары мен сенімдері үшін. Рут Босвелл ертеде-ақ продюсердің көмекшісі және сценарий редакторы ретінде жұмысқа алынды, өйткені ол балалар фантастикалық драмасының тәжірибесіне ие болды (Timeslip және Tightrope), ал теледраматург Брайан Финч сценарийлерді жазуға шақырылды, себебі Прайс драма жазуда көп тәжірибесі жоқ еді. Финч бұл тәжірибені ұнатпады, өйткені ол материалмен айналыспады және оның уақытының көп бөлігін Прайс пен оның өте амбициялық идеяларын ұстауға тырысты. Thames алғашқы серияны құруға және қадағалауға көмектесу үшін Doctor Who режиссері Пол Бернардтың қызметін пайдаланды. Ол екі оқиғаның режиссері ретінде есімдері тізілген, бірақ ресми түрде үшінші продюсер болды. Бернард есте қаларлық ашылу тізбегін жасауға белсенді қатысты, ол құпия суреттер мен негізгі актерлердің камераға жақындап келетін беттерінің монохромды кадрларынан тұрды, Dudley Simpson-ның Doctor Who және Blake’s 7 үшін жазған керемет әуені қосылды. Ол машинада келе жатып көрінген жарнамалық стендтердің жылдам өтуінен шабыттанды. Тізбек телепатиялық сананың жарылуын білдіретін жиырылған жұдырықтың ашылуымен басталды. Келесі кадрлардың арасында адамның жатыры, мұржалардың артындағы көлеңкелі фигуралар және тіпті бұрыш пияздың ішкі жағы (1970 жылдарда Ұлыбританияда сәл экзотикалық жеміс) болды. Алты жылдық көрсету барысында формат әртүрлі оқиғаларды қамтуға жеткілікті икемді болды, оның ішінде дәстүрлі шетелдік басып алу оқиғалары, сондай-ақ тыңшылық триллерлер, клоунадалық комедия, уақыт саяхаты, саяси пароди, ғарыш операсы және тіпті балаларға арналған кешкі драмада көбінесе кездеспейтін ересек тақырыптар. Жастарға бағытталғандықтан, ол көбінесе сол кездегі танымал сән мен әдеттерді көрсетті, бірақ көбінесе қолайсыз бұрылыспен. Мысалы, 1978 жылғы "Гитлердің соңғы құпиясы" "келер күндіктердің" жасөспірімдер арасында нацилік форма киюге деген жаңа құштарлықты зерттеуімен айналысты (сол кездегі панк-рок музыканттарының әрекеттерін көрсетеді), бірақ бұл Гитлердің нацистер тобымен тоңдырылған анимациядан оянуына әкелді. Келесі маусымдағы "Тірі терілер" шетелдіктердің адамдарды бақылап, соңында өлтіретін сәндік пластик костюмдерге айналуын көрсетті. 1974 жылғы "Көк және жасыл" оқиғасында бүкіл адамзат балалар шоуы үшін көк немесе жасыл төсбелгілерді тағуға құмар болды. 1977 жылы Майк "Sogguth жүрегі" атты поп-тобына қосылды, олардың бұзық музыкасы миллиондаған жасөспірімдер теледидардан қарап отырғанда шайтанды қайта оятуға әкеледі. "Құдайлардың арбалары" кітабының танымал болуы 1975 жылғы "Әлемдер алыс" оқиғасына да әсер етті, онда зұлым Култан ежегіт египеттіктерді бақылап, оларға көмектескені анықталды.
The original series was produced by Thames Television for ITV. The Tomorrow People operate from a secret base, The Lab, built in an abandoned London Underground station. The team constantly watches for new Tomorrow People "breaking out" (usually around the age of puberty) to help them through the process as the youngsters endure mental agonies as their minds suddenly change. They sometimes deal with attention from extraterrestrial species as well as facing more earthbound dangers with military forces across the globe keen to recruit or capture them for their own ends. One thing they lack is the capability to intentionally take another life. This pacifistic element of their make up is referred to as the "prime barrier" and any Tomorrow Person who causes the loss of a human life would be driven insane by the confusion in their brain. They also have connections with the "Galactic Federation" which oversees the welfare of telepathic species throughout the galaxy. In addition to their psychic powers (the so called 3T's of telepathy, telekinesis and teleportation), they use advanced technology such as the biological (called in the series "biotronic") computer TIM, which is capable of original thought, telepathy, and can augment their psychic powers. TIM also helps the Tomorrow People to teleport long distances, although they must be wearing a device installed into a belt or bracelet for this to work. Teleportation is referred to as jaunting in the programme. The team used jaunting belts up to the end of Series 5, after which they used much smaller wristbands. In the original series, the Tomorrow People are also referred to as both Homo novis and Homo superior. The term appeared in David Bowie's 1971 song "Oh! You Pretty Things": "Let me make it plain. You gotta make way for the Homo Superior." This term came up as part of a conversation between Roger Price and David Bowie at a meeting at Granada Studios in Manchester when Price was directing a programme in which Bowie was appearing. Price had been working on a script for his Tomorrow People project and during a conversation with Bowie, the term Homo superior came up. Bowie liked the term and soon afterwards wrote it into his song. Price has sometimes been quoted as saying that the lyrics to this song were inspired by the series. Alistair McGown of Screenonline cites the book The Mind in Chains by Christopher Evans as a primary source. Evans also became a scientific advisor for the series. He was credited as such on every single episode but most people working on the show seem to recall that he only had involvement in the first couple of series. McGown also suggests a similarity between The Tomorrow People and the children's fantasy fiction of Enid Blyton. While they reveal their existence to some, the Tomorrow People generally operate in secrecy for fear that normal people (whom they term "Saps", an abbreviation of Homo sapiens) will either fear or victimise them because of their special powers, or try to exploit them for military purposes. In order to defend themselves they must use non lethal weaponry such as "stun guns" or martial arts; this is owing to their genetic unwillingness to kill, referred to as the "prime barrier". In early series they had the aid of "Sap" friends such as Ginge, Lefty and Chris who usually handled the rougher stuff that the pacifist TPs could not deal with. Also, in the second and third series, they became friendly with a psychic researcher named Professor Cawston who assisted them and vice versa. Roger Price dreamed up the idea in 1970; he initially offered the format to Granada, where he was working, but was turned down so offered it to Southern Television, who expressed an interest but had concerns over the budgetary requirements. Finally, Lewis Rudd at Thames Television commissioned a 13 episode series, having seen the potential of the format and looking to replace Ace of Wands after its three year run. At this time, ITV was keen to find its own answer to Doctor Who, although Price never really envisaged the show as such but more as an outlet for his own personal ideas and beliefs. Very early on, Ruth Boswell was brought in as associate producer and script editor as she had experience of children's fantasy drama (Timeslip and Tightrope) while TV dramatist Brian Finch was hired to co write the scripts in view of the fact that Price had little experience of writing drama. Finch disliked the experience as he was not engaged by the material and found a large part of his time was taken up in trying to rein in Price and his very ambitious ideas. Thames enlisted the services of Doctor Who director Paul Bernard to help set up and oversee the first series. He was credited as director for two stories but was unofficially a third producer. Bernard was very heavily involved in the creation of the memorable title sequence which involved a mixture of haunting images and facial shots of the main cast zooming towards the camera in monochrome, with an eerie theme tune from prolific Doctor Who and Blake’s 7 composer Dudley Simpson playing behind. He got inspiration from seeing billboards rushing towards him when driving. The sequence opened with a clenched fist opening out to signify a telepathic mind breaking out. Amongst the next shots were a human foetus, shadowy figures behind scaffolding and even the insides of a bell pepper (a somewhat exotic fruit in the UK in the 1970s). Over its six year run, the format proved flexible enough to encompass various types of stories including traditional alien invasions adventures as well as espionage thrillers, slapstick comedy, time travel, political satires, space opera and even on occasion more adult concepts than would be normally found in a teatime drama for children. As it was aimed at young people, it often reflected popular fashions and fads of the time, but usually with a suitable sinister twist. For example, "Hitler's Last Secret" in 1978 involved the TPs investigating a sudden craze for wearing Nazi uniforms amongst teenagers (reflecting the actions of the then contemporary punk rockers) but was a precursor to Hitler being revived from suspended animation by a group of Nazis. The following season's "The Living Skins" saw aliens transforming themselves into fashionable plastic jump suits that would control and eventually kill the millions of people who wear them. The 1974 adventure "The Blue and the Green" saw the whole of humanity divided by a craze to wear blue or green badges for a children's show. In 1977 Mike joins a pop band, "The Heart of Sogguth", whose hell raising music will bring back the Devil when millions of teenagers are watching them on television. The popularity of the book "Chariots of the Gods" was also an influence on 1975's "Worlds Away" when it is revealed that the evil Kulthan had controlled and assisted the ancient Egyptians.