Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қасиетті Бенедикт орденінің монастырь қауымдары
Monastic communities of the Order of St Benedict
Камалдолездік Корона тауының шөлге тұрғындары (Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae), көбінесе Камалдолездер деп аталады, – Әйгілі Ромуальдпен құрылған, Папаның құқығымен бекітілген ерлерге арналған монастырь ордені. Оның аты Орталық Италияның Ареццо қаласына жақын тауларда орналасқан Камальдоли қасиетті шөлдігінен шыққан. Оның мүшелері қауымға қатысты екенін көрсету үшін өздерінің есімдерінен кейін Е.С.М.С. әріптерін қосады. Рим-католик монастырларынан басқа, соңғы кезде Камалдолездік руханилыққа негізделген экуменикалық христиан шөлдіктері де пайда болды.
The Camaldolese Hermits of Mount Corona (Congregatio Eremitarum Camaldulensium Montis Coronae), commonly called Camaldolese, is a monastic order of Pontifical Right for men founded by Saint Romuald. Its name is derived from the Holy Hermitage of Camaldoli, high in the mountains of central Italy, near the city of Arezzo. Its members add the nominal letters E. C. M. C. after their names to indicate their membership in the congregation. Apart from the Roman Catholic monasteries, in recent times ecumenical Christian hermitages with a Camaldolese spirituality have arisen as well.
Тарих
Камалдолалықтар итальяндық монах Сент-Ромуальдтың (шамамен 950–1025/27 жж.) күш-жігерімен құрылды. Оның реформасы монастырь өмірінің эремиттік дәстүрін кенобиуммен біріктіріп, жаңартпақ болды. Жастық шағында Ромуальд батыс монастырлық дәстүрінің үш маңызды мектебімен танысты. Ол алғаш рет монастырь өміріне қадам басқан Сант-Аполлинаре-ин-Классе монастыры Клюни реформасының ықпалындағы дәстүрлі бенедиктин қауымдастығы болды. Ромуальд ирланд эремиттік дәстүрінен бастау алған, әлдеқайда қатал аскетикалық және оңаша өмір салтын ұстанған Маринус рухани ұстазымен бірге болуды жөн көрді. Бірнеше жыл өткен соң Маринус пен Ромуальд Сент-Михаэль де Кукса аббаттығының жанында қоныстанды, онда аббат Гварин де реформалар бастады, бірақ негізінен Иберия христиандық дәстүріне сүйенді. Кейіннен Ромуальд өзінің алғашқы тәжірибелерін пайдаланып, өзінің монахтық үлгісін құрды, бірақ оны жекелендіріп қарастырмады, бенедиктин дәстүрінің ажырамас бөлігі деп санады. Ромуальд Орталық Италияда көшіп-қонып, бірнеше эремиттер колониясын (немесе "шөлдерді") құрды. Камалдоли монахтары кейіннен олардың дәстүріне тән ерекше ақ киімді киді, ал осы жылдары кенобит және эремит тармақтарының бірігуі орденнің ерекше белгісіне айналды. Ромуальд пен алғашқы камалдолалықтар өз заманының діни қозғалыстарына елеулі әсер етті. Императорлар Отто III және Генрих II Ромуальдты жоғары бағалап, діни мәселелер бойынша оның кеңесін сұрады. Италияның түкпір-түкпірінде камалдолалық эремиттер мен монастырьлар орналасқан.
The Camaldolese were established through the efforts of the Italian monk Saint Romuald (c. 950 1025/27). His reform sought to renew and integrate the eremitical tradition of monastic life with that of the cenobium. In his youth, Romuald became acquainted with the three major schools of Western monastic tradition. The monastery where he first entered monastic life, Sant' Apollinare in Classe, was a traditional Benedictine community under the influence of the Cluniac reforms. Romuald chose to be under a spiritual master, Marinus, who followed a much harsher ascetic and solitary lifestyle that was originally of Irish eremitical origins. Some years later, Marinus and Romuald settled near the Abbey of Saint Michael de Cuxa, where Abbot Guarinus was also beginning reforms but was building mainly upon the Iberian Christian tradition. Later, drawing on his various early experiences, Romuald was able to establish his own monastic pattern, though he himself never thought of it as a separate entity, seeing it as an integral part of the Benedictine tradition. Romuald moved around central Italy, founding several colonies of hermits (or "deserts"). The monks at Camaldoli adopted the distinctive white habit, later characteristic of their tradition, and there emerged in these early years the combination of the two cenobite and hermit branches that afterwards became so marked a feature of the order. Romuald and the early Camaldolese exercised considerable influence on the religious movements of their time. The emperors Otto III and Henry II esteemed Romuald highly and sought his advice on religious questions. There have been Camaldolese hermitages and monasteries at sites throughout Italy.
Қазіргі қауымдар
Камалдуздар екі бөлек қауымға бөлінеді. Олардың арасында ғасырлар бойы бірігуге әртүрлі талпыныстар жасалса да, ешқайсысы сәтті болмады, ең ұзаққа созған 1634–1667 жылдар болды. 1667 жылы Папа Климент IX сәтсіздікті мойындап, қауымдардың толық ажырасуын бекітетін жарлық шығарды. Калифорния штатының Биг Сур қаласының оңтүстігіндегі жағалау жолындағы Жаңа Камалдоли Эрмитажы 1958 жылы Италияның Камалдоли қасиетті Эрмитажымен құрылды. Ресми атауы – «Таза Жүрек Эрмитажы», ол Тынық мұхитын көріп тұратын тау беткейінде орналасқан. Жаңа Камалдоли 1979 жылы Берклидегі Инкарнация монастырын, Беркли университетінің солтүстігіндегі GTU-ға жақын жерде, сондай-ақ 2014 жылы Калифорния штатының Сан-Луис-Обиспо қаласындағы Қайта тірілген Христос монастырын құрды. Орден бес құрлықтағы елдерде ерлерге арналған монастырлар мен усақ монастырларды (эрмитаж) ұстап тұрады. Ең танымалдарының бірі – 1950 жылы Тамил Наду штатының Тиручирапалли ауданындағы Танирпалли ауылында, Кавери өзенінің жағасында құрылған Саччидананда ашрамы. Әйелдерге арналған монастырлар 1086 жылы ашылды; қазір олар негізінен Италия мен Польшада, сондай-ақ Танзания мен Америкада орналасқан. Австралияда 1990 жылдардың ортасынан бері Биг Сурдағы Жаңа Камалдоли приорының басшылығымен жалғасып келе жатқан облаттар қауымы құрылды.
The Camaldolese form two separate congregations. While various attempts at reunion between them were made over the centuries, none succeeded, the longest lasting being that of 1634–1667. In 1667, Pope Clement IX, recognizing the failure, issued a Bull establishing a definitive separation between the congregations. The New Camaldoli Hermitage on the coast road south of Big Sur, California, was founded in 1958 by the Holy Hermitage of Camaldoli, Italy. Officially named the Immaculate Heart Hermitage, it stands on a mountainside overlooking the Pacific Ocean. New Camaldoli has founded two daughter communities, Incarnation Monastery in Berkeley, California, near the GTU, north of U. C. Berkeley in 1979 and the Monastery of the Risen Christ in San Luis Obispo, California in 2014. The order maintains a mix of monasteries and hermitages for men in countries on five continents. Perhaps most prominent is Saccidananda Ashram founded in 1950 in the village of Tannirpalli in the Tiruchirapalli District of Tamil Nadu, India on the bank of the River Kavery. Monasteries for women began in 1086; they are located now mostly in Italy and Poland, also in Tanzania and America. An oblate community was started in Australia which since the mid 1990s continues under the guidance of the Prior New Camaldoli, Big Sur.
Өшіп қалған қауымдар
Флоренцияда Бенедикт орденінің Камалдолездерінің алғашқы орталығы – Әулие Марияның Періштелер орны құрылды. Бұрын Туринде (1596 жылы негізі қаланған), Венецияда (1474–1569 жж.) және Францияда (1526 жылы негізі қаланған) орналасқан үш тәуелсіз қауым болған. Турин Эрмитажына қарасты монастырлар 18-шы ғасырда Монте-Корона қауымына сіңірілген сияқты. Абат басқарған Венеция қауымы және француз қауымы соңында Ватикан тарапынан таратылды. Француз монахтары янсенизммен байланысқа түскендіктен, олардың қауымы 1770 жылы таратылып, монахтар шашырап кетті. Венгрия Корольдігінде төрт Камалдола монастырі салынды: Зобор төбесі (1695), Ланзер (1701), Вёрёшколостор (1710) және Майк (1733). 1782 жылы император Иосиф II өзінің ойынша пайдалы қызмет атқармаған барлық діни ордендерді таратуға бұйрық берді. Осылайша, сол аймақтағы Камалдола монастырлары секуляризацияланды.
An early Benedictine Camaldolese site was founded in Florence, St. Mary of the Angels. Previously there were three autonomous congregations, based in Turin (founded 1596), Venice (1474–1569) and France (founded 1526). The monasteries attached to Hermitage of Turin seem to have been absorbed by the Monte Corona congregation in the 18th century. The Venetian congregation, which was headed by an abbot, and the French one were eventually suppressed by the Holy See. The French monks became associated with Jansenism, due to which their congregation was suppressed in 1770 and the monks dispersed. In the Kingdom of Hungary, four Camaldolese monasteries were established: Zobor Hill (1695), Lánzsér (1701), Vöröskolostor (1710) and Majk (1733). In 1782 the Emperor Joseph II ordered the dissolution of every monastic order that, in his view, did not pursue useful activities. Thus the Camaldolese monasteries in that realm were secularized.
Монахинялар қауымдары
Ромвальд құрған қауымдар көп ұзамай дамып, әйелдер қауымы осы реформаға қатысуға ниет білдірді. Бастапқыда, Камалдолидің үшінші бас приоры – Блаженный Рудольф II оларды қауымның өміріне қабылдады. 1086 жылы Флоренция маңындағы Муджеллода Сан-Пьетро ди Луко монастырына негіз салып, олар үшін "Кіші ереже" үлгісін орнатты. Өркендеген шағында орденге бар болғаны он әйелдер монастырі кірді. Дегенмен, Камалдолез ережесін ұстанған, бірақ жергілікті епископтарға бағынышты көптеген шағын монастырлар болды. Қасиетті Шөл қауымының бір бөлігін құрайтындардың аналық үйі – Римдегі әйелдер монастырі Антонийдің абаттығы, онда әйелдер монастырінің әйел басшысы тұрады. Уақыт өте келе Камалдолез әйелдер монастырі негізінен Италияда және Польшада, Злочевте шоғырланды. Бірақ басқа елдерде де бірнеше монастырь салынды. Францияда орденнің поляк әйелдер монастырі монастырь құрды, бірақ ол жабылуға жақын, онда бір ғана монахиня тұрады. Танзанияда құрылған монастырь қазір гүлденуде. 1979 жылы Нью-Йорктің Виндзор қаласында үш қарындас құрған Трансфигурация монастыры 1986 жылы Камалдолез бендиктин қауымына ресми түрде қосылды. Мэри Дональд Коркоран, О.С.Б. Cam., монастырь құрылғаннан бері приорес қызметін атқарып келеді, ол бұл жұмысты Франциядан келген бұрынғы усақтап оқшауланған Плацид қарындасы және өңірдің тумасы Жан-Мари Пирспен бірге жасады. Практикалық себептерге байланысты, олар Камалдолез дәстүрлерін сақтай отырып, американдық бендиктин қауымына мүшелігін өзгерту процесін бастады.
Soon after the various communities established by St. Romuald began to develop, communities of nuns desired to share in this reform. Beginning under the guidance of Blessed Rudolph II, third Prior General of Camaldoli, they were accepted into the life of the Congregation. He founded the Monastery of San Pietro di Luco in Mugello near Florence to establish the model of their "Little Rule" in 1086. At their zenith, only ten monasteries of nuns were a part of the Order. There were many small monasteries, however, which followed the Camaldolese Rule but were subject to local bishops. Of those who form a part of the Congregation of the Holy Hermitage, their Motherhouse is the Abbey of St. Anthony the Abbot in Rome, where the abbess lives. Over time the Camaldolese nuns came to be concentrated mostly in Italy and in Poland, in Złoczew. A few foundations, though, have been made in other countries. In France, a monastery of nuns was established by Polish nuns of the Order but it is on the verge of closure, with just one nun in residence. A monastery has been founded in Tanzania, which is currently flourishing. Founded in 1979 by three Sisters, in Windsor, New York, Transfiguration Monastery became formally affiliated with the Camaldolese Benedictine Congregation in 1986. Sister Mary Donald Corcoran, O. S. B. Cam., has served as prioress since its foundation, which she made with two companions, Sisters Placid (a former recluse from France) and Jean Marie Pearse, a native of the region. For practical reasons, they have begun the process of changing their affiliation to an American Benedictine congregation, while still retaining Camaldolese traditions.
Қазіргі заман
Бенедиктиндік Камалдолездер ордені 1958 жылы АҚШ-қа өз ықпалын кеңейтті, Санта-Люсия тауларында, Калифорния штатының Биг-Сур аймағында Таза Жүрек Ермитажының (көбінесе Нью Камалдоли Ермитажы деп аталады) құрылуымен. Бірнеше жыл бойы Нью-Гэмпшир штатының Нью-Бостонында Эпифания монастыры деген шағын қауым да болды, ол 1998 жылы жабылды. Камалдолездер қауымдары Үндістан, Бразилия және Танзания сияқты елдерде де бар. Әлемнің түрлі елдерінде Камалдолездер ермектерінен құралған экуменикалық христиан қауымы жұмыс істейді, ол Жалғыздық Қауымы (CoS) деп белгілі. Австралия және Жаңа Зеландияның Камалдолез облаттары қауымы да экуменикалық қауым болып табылады.
The Benedictine Camaldolese order extended its presence to the United States in 1958 with the founding of Immaculate Heart Hermitage, more commonly called New Camaldoli Hermitage, in the Santa Lucia Mountains of Big Sur, California. For several years, there was also a small community, Epiphany Monastery, in New Boston, New Hampshire, which was closed in 1998. There are Camaldolese communities in India, Brazil, and Tanzania, among others. An ecumenical Christian community of Camaldolese hermits is present in various countries throughout the world and is known as the Community of Solitude (CoS). The Camaldolese Oblate Community of Australasia is another ecumenical community.