Габсбургтардың үкімшілігі астындағы Богемия, Моравия, Силезия тарихы. Ақ Тау шайқасы чех аристократиясының жеңілісіне және Габсбургтар билігінің нығаюына әкелді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Богемия патшалығы, екі Лузация, Моравия маркграфтығы және Силезия Габсбургтердің билігінде болғанымен, олардың даму жолдары әртүрлі болды. Моравиялықтар мен Силезиялықтар Австрия Габсбургтерінің мұрагерлік билік құқығын қабылдап, Богемия тарихындағы жергілікті биліктер мен Габсбург монархиясы арасындағы қатал күрестен қашып құтылды. Керісінше, Богемия патшалығында өздерінің құқықтары мен еркіндіктерін қорғауға дайын, мықты билік иелері болды. 1620 жылғы 8 қарашада чех биліктері Праганың жанындағы Ақ тау шайқасында императорлық әскерлермен кездесіп, шешулі жеңіліске ұшырады.
Although the Kingdom of Bohemia, both of the Lusatias, the Margraviate of Moravia, and Silesia were all under Habsburg rule, they followed different paths of development. Moravians and Silesians had accepted the hereditary right of the Austrian Habsburgs to rule and thus escaped the intense struggle between native estates and the Habsburg monarchy that was to characterize Bohemian history. In contrast, the Bohemian Kingdom had entrenched estates that were ready to defend what they considered their rights and liberties. On November 8, 1620, the Czech estates confronted the imperial forces in the Battle of White Mountain near Prague and were decisively defeated.
Жеңістің салдары (1620 1648)
Чехияның Ақ тау шайқасындағы жеңілісінен кейін Габсбургтердің билігін және Рим-католик шіркеуінің үстемдігін бекітетін шаралар қабылданды. Көптеген чех ақсүйектері өлім жазасына кесілді, ал қалғандары патшалықтан қашуға мәжбүр болды. Ақ тау шайқасынан кейін чех ақсүйектерінің бес алты бөлігі жер аударылып, олардың мүліктері тәркіленді. Көптеген чех және неміс протестант буржуалары эмиграцияға кетті. 1622 жылы Карл университеті иезуит академиясымен біріктірілді, Богемия патшалығының білім беру жүйесі толығымен иезуиттердің бақылауына көшті. 1624 жылы патша жарлығымен католик емес дін қызметкерлерінің барлығы елден қуылды. 1627 жылғы Жер туралы түзетілген жарғы Габсбургтердің абсолютизміне заңдық негіз салды. Барлық чех жерлері Габсбургтер әулетінің мұрагерлік мүлігі деп жарияланды. Неміс тілі чех тілімен теңестірілді. Богемия және Моравия диеталарының заң шығару функциясы жойылды, ал барлық келешек заңдар патша жарлығымен қабылданатын болды, диеталар тек формалды мақұлдаудан өтетін. Патшалықтың жоғары лауазымды шенеуніктері жергілікті ақсүйектерден таңдалып, патшаға толық бағынышты болуға тиіс болды. Осылайша, тәуелсіз және ерекше Богемия патшалығынан көбі қалмады. Габсбургтердің билігі Оңтүстік Германия аймақтарынан Богемияға келген католик немістердің көптеп қоныс аударуымен нығайтылды. Немістер чех иелерінен тәркіленген жерлердің көп бөлігін алып, жаңа Богемия ақсүйектерін құрады. Қалған чех католик ақсүйектері біртіндеп чех ерекшелігінен бас тартып, императорлық жүйенің адал қызметшілеріне айналды. Католик неміс иммигранттары сауда мен өнеркәсіпті де өздеріне қаратуға ұмтылды. Чехия жеңіліске ұшырағаннан кейін де діни соғыстар жалғасты. 1618-48 жылдардағы неміс протестант князьдерінің Киелі Рим императорына қарсы отыз жылдық соғысы шетелдік державаларды қамтыды және Германия шегінен тысқары жерлерге тарады. Чехтер соғыстың барлық тарапында күресті: көптеген көтерілісші чех генералдары протестант әскерлеріне қосылды, ал Валенштейннің Альбрехты императорлық жаққа кеткен ең танымал чех болды. Богемия соғыс бойында майдан ретінде пайдаланылды. Түрік жалдамалы әскерлерімен күшейтілген князь Бетлен Габордың венгр әскерлері императорға қарсы күресіп, Словакия мен Моравияны үнемі қиратты. Протестант неміс әскерлері, содан кейін Дания және Швеция әскерлері чех провинцияларын жермен теңеді. Қалалар, ауылдар және қамалдар қиратылды. 1635 жылы Лузатия Саксония құрамына қосылды. 1648 жылы Вестфалия бейбіт шарты Богемия патшалығының Габсбургтер императорлық жүйесіне енуін растады, ол Венада орналасқан. Богемия патшалығы де-факто тәуелсіздігін жоғалтты (де-юре тек Мария Терезия тұсында).
The Czech defeat at the Battle of White Mountain was followed by measures that effectively secured Habsburg authority and the dominance of the Roman Catholic Church. Many Czech nobles were executed; most others were forced to flee the kingdom. An estimated five sixths of the Czech nobility went into exile soon after the Battle of White Mountain, and their properties were confiscated. Large numbers of Czech and German Protestant burghers emigrated. In 1622, Charles University was merged with the Jesuit Academy, and the entire education system of the Bohemian Kingdom was placed under Jesuit control. In 1624 all non Catholic priests were expelled by royal decree. The Revised Ordinance of the Land (1627) established a legal basis for Habsburg absolutism. All Czech lands were declared hereditary property of the Habsburg family. The German language was made equal to the Czech language. The legislative function of the diets of both Bohemia and Moravia was revoked; all subsequent legislation was to be by royal decree, receiving only formal approval from the diets. The highest officials of the kingdom, to be chosen from among the local nobility, would be strictly subordinate to the king. Thus, little remained of an autonomous and distinct Bohemian Kingdom. Habsburg rule was further buttressed by the large scale immigration into Bohemia of Catholic Germans from south German territories. The Germans received most of the land confiscated from Czech owners and came to constitute the new Bohemian nobility. The remaining Czech Catholic nobles gradually abandoned Czech particularism and became loyal servants of the imperial system. German Catholic immigrants took over commerce and industry as well. The religious wars continued after the Czech defeat. The Thirty Years' War (1618–48) of the German Protestant princes against the Holy Roman Emperor involved foreign powers and extended beyond German territory. Czechs fought on all sides: most of the rebellious Czech generals joined Protestant armies; Albrecht of Wallenstein was the most prominent Czech defector to the imperial cause. Bohemia served as a battlefield throughout the war. Prince Bethlen Gabor's Hungarian forces, reinforced by Turkish mercenaries, fought against the emperor and periodically devastated Slovakia and Moravia. Protestant German armies and, later, Danish and Swedish armies, laid waste the Czech provinces. Cities, villages, and castle fortresses were destroyed. Lusatia was incorporated into Saxony in 1635. In 1648 the Treaty of Westphalia confirmed the incorporation of the Bohemian Kingdom into the Habsburg imperial system, which established its seat in Vienna. The Bohemian Kingdom de facto lost its independence (de jure only under Maria Theresa).
Мұра
Чехтер 1620/1648 жылдан бастап 18 ғасырдың соңына дейінгі кезеңді "Қараңғы дәуір" деп атайды. Бұл кезең шетелдік әскерлердің тудырған қирауымен, германизациямен және экономикалық, саяси төмендеумен сипатталады. Богемия ақсүйектері мен Габсбургтердің абсолютизмі арасындағы күрес Богемия ақсүйектерінің Габсбургтердің мүдделеріне толық бағынуына әкелді. Ақ тау шайқасындағы жеңілістен кейін чехтер өздерінің туаған ақсүйектерінен, реформаланған дінінен және жанды чех протестанттық мәдениетінен айырылды. Неміс тілі үкіметте және жоғары қоғамда маңыздырақ атанды. Богемия Корольдігі Габсбургтер империясының қарапайым провинциясына айналды. Отыз жылдық соғыстан (1618-1648) кейін Богемия мен Моравияның бастапқы 2,6 миллион халқынан Богемияда шамамен 950 000 адам, ал Моравияда бар болғаны 600 000 адам қалды.
Czechs call the following period, from 1620/1648 till the late 18th century, the "Dark Age". It is characterized by devastation by foreign troops; Germanization; and economic and political decline. The struggle between the Bohemian estates and Habsburg absolutism resulted in the complete subordination of the Bohemian estates to Habsburg interests. In the aftermath of the defeat at White Mountain, the Czechs lost their native noble class, their reformed religion, and a vibrant Czech Protestant culture. The German language became more prominent in government and polite society. The Kingdom of Bohemia became little more than a province of the Habsburg realm. After the Thirty Years' War (1618 and 1648), from the original 2.6 million inhabitants of Bohemia and Moravia, there remained approximately 950,000 inhabitants in Bohemia and only 600,000 inhabitants in Moravia.