Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз геологы және археологы Жюль Пьер Франсуа Станислаус Деснойерс (8 қазан 1800 – 1 қыркүйек 1887) – француз геологы және археологы.
French geologist and archaeologist
Jules Pierre François Stanislaus Desnoyers (8 October 18001 September 1887) was a French geologist and archaeologist.
Өмір
Деснойерс Еур-и-Лоар департаментіндегі Ноген-ле-Ротру қаласында дүниеге келген. Ол ерте жасынан геологияға қызығушылық танытып, 1830 жылы Франция геологиялық қоғамын құрушылардың бірі болды. 1834 жылы Париждегі Ұлттық табиғи тарих мұражайының кітапханашысы болып тағайындалды. 1864 жылы ол Лондон геологиялық қоғамының шетелдік мүшесі болып сайланды. Оның жер ғылымдары саласы бойынша сирек кітаптардан тұратын жинағының бір бөлігі 1885 жылы аукционда АҚШ Геологиялық қызметінің кітапханасымен сатып алынды. Ол тарихи қоғамның құрылған күнінен бастап хатшысы қызметін атқарды.
Desnoyers was born at Nogent le Rotrou, in the department of Eure et Loir. Becoming interested in geology at an early age, he was one of the founders of the Geological Society of France in 1830. In 1834, he was appointed librarian of the Muséum National d'Histoire Naturelle in Paris. He was elected a Foreign Member of the Geological Society of London in 1864. Parts of his collection of rare books in the earth sciences was bought by the United States Geological Survey Library at an auction in 1885. He was the Secretary of the Historical Society since its founding.
Үңгіршілік қызмет
Деснойерс үңгір зерттеуші еді. Шарль Генри Дессалин д'Орбиньидің "Dictionnaire universel d’histoire naturelle" (1841–1849) атты сөздігіндегі үңгірлер туралы мақаласы жаңа көзқарас ұсынды, әк және гипс үңгірлеріндегі гидрологиялық құбылыстардың маңыздылығын баса көрсетті. Ол Франс аралының жер асты кеніштерін зерттеді. Ол карстық толқындармен толы аймақтарда тіршілік ететін шағын сүтқоректілерді зерттеуді бастағандардың бірі болды.
Desnoyers was a spelunker. His article on caves for the Dictionnaire universel d’histoire naturelle (1841 1849) of Charles Henry Dessalines d'Orbigny broke new ground, emphasizing the role of hydrological phenomena in limestone and gypsum caves. He explored the subterranean quarries of the Île de France. He was one of the first to study small mammals that lived in zones of karstic infill.
Шығармалары
Геологиялық ғылымға оның қосқан үлесі Париж алабының және Солтүстік Францияның юра, креда және третияр қабаттары туралы естеліктерден, сондай-ақ адамның ежелгі тарихы және жойылған сүтқоректілермен бірге өмір сүргендігі туралы басқа да зерттемелерден тұрады. Оның жеке жарияланған кітаптары: Sur la Craie et sur les terrains tertiaires du Cotentin (1825) және Recherches géologiques et historiques sur les cavernes (1845).
His contributions to geological science comprise memoirs on the Jurassic, Cretaceous and Tertiary Strata of the Paris Basin and of Northern France, and other papers relating to the antiquity of man, and to the question of his co existence with extinct mammalia. His separate books were Sur la Craie et sur les terrains tertiaires du Cotentin (1825) and Recherches géologiques et historiques sur les cavernes (1845).