Entamoeba coli: адам ішегінде кездесетін зиянсыз амеба. Патогенді Entamoeba histolytica-дан ажырату маңызды. Диагностика, құрамы, белгілері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паразиттік амеба түрлері
Species of parasitic amoeba
Энтамоэба коли – энтамоэбаның патогенді емес түрі, ол адамның асқазан-ішек жолында жиі кездесетін шартты паразит. Е. coli (Escherichia coli бактериясымен шатастырылмау керек) медицинада маңызды, себебі оны боялған нәжіс үлгілерін микроскоппен қарау кезінде патогенді Entamoeba histolytica-дан ажырату қиын. Бұл амеба псевдоподын көбінесе пайдаланбайды және ірі ішекте "бір орында (прогрессивті емес) қозғалыс" жасайды. Әдетте, амеба жылжымайды және дөңгелек пішінде қалады. Бұл амеба трофозоит сатысында тек жаңа, бекітілмеген нәжіс үлгілерінде ғана көрінеді. Кейде Entamoeba coli-дің өзінде де паразиттер кездеседі. Олардың бірі – Sphaerita spp. Бұл саңырауқұлақ E. coli-дің цитоплазмасында тіршілік етеді. Бұл айырмашылықты көбінесе жарық микроскопиясы арқылы паразиттік кисталарды визуалды қарау арқылы анықтайды, бірақ молекулалық биология әдістерін қолданатын жаңа әдістер де жасалған. Амебаның ғылыми атауы – E. coli – көбінесе бактерия Escherichia coli деп жаңылыстырылады. Бактериядан айырмашылығы, амеба көбінесе зиянсыз және E. coli бактериясының кейбір штаммдары сияқты көптеген ішек проблемаларын тудырмайды. Бұл организмдердің атауын шатастырмау үшін, түрлерді атауды жеңілдету мақсатында "баламаша қысқартулар" қолданылады; мысалы, бактерия үшін Esch. coli, ал амеба үшін Ent. coli қолданылады, E. coli екеуіне де қолданудың орнына.
Entamoeba coli is a non pathogenic species of Entamoeba that frequently exists as a commensal parasite in the human gastrointestinal tract. E. coli (not to be confused with the bacterium Escherichia coli) is important in medicine because it can be confused during microscopic examination of stained stool specimens with the pathogenic Entamoeba histolytica. This amoeba does not move much by the use of its pseudopod, and creates a "sur place (non progressive) movement" inside the large intestine. Usually, the amoeba is immobile, and keeps its round shape. This amoeba, in its trophozoite stage, is only visible in fresh, unfixed stool specimens. Sometimes the Entamoeba coli have parasites as well. One is the fungus Sphaerita spp. This fungus lives in the cytoplasm of the E. coli. While this differentiation is typically done by visual examination of the parasitic cysts via light microscopy, new methods using molecular biology techniques have been developed. The scientific name of the amoeba, E. coli, is often mistaken for the bacterium, Escherichia coli. Unlike the bacterium, the amoeba is mostly harmless, and does not cause as many intestinal problems as some strains of the E. coli bacterium. To make the naming of these organisms less confusing, "alternate contractions" are used to name the species for the purpose making the naming easier; for example, using Esch. coli and Ent. coli for the bacterium and amoeba, instead of using E. coli for both.
Клиникалық маңызы
Е. coli бактериясының болуының өзі емделуді қажет етпейді, себебі ол зиянсыз саналады. Дегенмен, адам осы зиянсыз энтамоэбамен зарарланғанда, басқа қауіпті микроорганизмдер де бірге енген болуы мүмкін, және осы басқа патогендер инфекцияға немесе ауруға себеп болуы мүмкін.
The presence of E. coli is not cause in and of itself to seek treatment as it is considered harmless. However, when a person becomes infected with this benign entamoeba, other pathogenic organisms may have been introduced as well, and these other pathogens might cause infection or illness.
Морфология
Энтамоэбалардың барлық түрлері моногенетикалық формада, яғни бір буындық өмір циклымен келеді. E. coli-де "өмір циклындағы үш ерекше морфологиялық форма бар: трофозоит, прекистоздық және кистоздық". Бұл өмірлік цикл Entamoeba түрлерінің қалыптасуының жалпы жолын анықтайды. Бұл паразитте қалың мембранамен оралған бір үлкен ядро болады. Ядроның ішінде көптеген хроматиндер және бір үлкен, дөңгелек емес пішінді кариосома бар. Хроматин ядроның ішінде жиынтықтап, біркелкі емес таралады. Паразиттер көптеген Entamoeba түрлері сияқты бинарлық бөліну арқылы көбейеді. Жетілген киста жұқтыру кезеңі болып табылады және E. histolytica-ға қарағанда ұзаққа созылады. Кисталар қожайынның денесінен тыс, құрғағаннан кейін үш-төрт айға дейін тірі қалуы мүмкін. E. coli-ді анықтау үшін әдетте нәжіс үлгісі тексеріледі. Бұл паразит E. coli емес, E. histolytica екенін анықтаудың ең жақсы тәсілі. Бұл әдетте кисталардың мөлшерін, пішінін және ядроларының санын тексеруді қамтиды. E. coli-дегі кисталардың мөлшері 10-35 микрометрге дейін жетеді, пішіні дөңгелек емес, E. histolytica-ға қарағанда біркелкірек қабықша тәрізді сопақ пішіндес болады және E. histolytica-ның төрт ядросына қарағанда кистада сегіз ядроға дейін болады. Тәжірибесіз микробиологтар үшін "Entamoeba coli-дің төрт ядролы кисталарын Entamoeba histolytica-ның жетілген кисталарымен шатастыру оңай". Көбінесе "Entamoeba coli-дің төрт ядролы кистасы Entamoeba histolytica-ның жетілген кистасынан үлкен, пішіні өзгермелі болуы мүмкін және ядролық шеткі хроматині мен кариосомасы дөңгелек емес бөлшектерден тұрады". Кез келген Entamoэба түрін диагностикалау үшін әдетте ылғалды препарат жасалады, "сипаттамалық кисталарды йодпен боялған, формаль эфирі концентрациясы әдісімен немесе ылғалды препаратта немесе тұрақты боялған препаратта трофозоидтарды анықтау арқылы" олардың қалай көрінетінін анықтау үшін. Бұған қоса, трихромдық бояулар кез келген Entamoeba spp. кисталарын орнату үшін қолданылуы мүмкін. Entamoeba spp. диагнозын қою үшін басқа да сынақтар қолданылуы мүмкін. Бұл сынақтар зертханалық әдістерді қолдануды қамтиды. Бұл зертханалық сынақтардың кейбіреулеріне мыналар жатады: жарық микроскопиясын қолдану, өсіру әдістері, изоферменттерді талдау, антиденелерді анықтау сынақтары, антигендерді анықтау сынақтары, иммунохроматографиялық талдаулар және ДНК-ға негізделген диагностикалық сынақтар. Микроскопияның кейбір түрлерінде сондай-ақ трансмиссиялық электронды микроскопия және сканерлік электронды микроскопия қолданылады. Әдетте, Entamoeba spp. түрлерін салыстыру үшін үлгілерді қарастыруды жеңілдету үшін кисталар мұздату арқылы сынықтайды. ДНК-ға негізделген диагностикалық сынақтарға ДНК-ны алу, ПТР, микроаррайлер және типтеу әдістері кіреді. Мысалы, Entamoeba spp. диагнозын жылдамдатуға және дәлдеуге мүмкіндік беретін бір ДНК-ға негізделген диагностикалық тест – "Қозғалыссыз гибридтеу сынағы". Бұл сынақтың негізгі мақсаты нәжіс үлгілерінде Entamoeba spp. түрлерін анықтау және амебалық дизентерияның себепшісі E. histolytica-ны табу. Бұл сынақ гендердің тізбесін пайдалануды және әр Entamoeba spp. геномын анықтауды қамтиды, бұл қауіпті E. histolytica-ны анықтауға көмектеседі.
Entamoeba species all come in monogenetic forms, or having one generation lifecycles. E. coli has "three distinct morphological forms exist airing the life cycle Trophozoite, Pre cystic stage and Cystic stage". This lifecycle gives rise to the general way of how Entamoeba species form. This parasite has one large nucleus with a thick membrane surrounding the nucleus. There are many chromatin inside the nucleus, and one large, irregular shaped karyosome. The chromatin is clumped, and uneven in disperse inside the nucleus. The parasite forms by binary fission like most Entamoeba spp. The mature cyst is the infective stage, and is known to survive longer than those of E. histolytica. The cysts can survive three to four months outside the host's body after desiccation. To diagnose for E. coli, a stool sample is usually tested. This is the best method to check to see if the parasite is E. coli and not E. histolytica. This usually involves checking the cysts for the size, shape, and the number of nuclei. E. coli has cysts in size up to 10 to 35 micrometers, the shape is irregular, oval with a shell like appearance that is more uniformed compared to E. histolytica, and has up to eight nuclei in the cyst compared to the four nuclei of E. histolytica. To the untrained eye of an inexperienced microbiologists, "tetranucleate cysts of Entamoeba coli can be mistaken for mature cysts of Entamoeba histolytica" Often " a tetranucleate Entamoeba coli cyst is larger than a mature cyst of Entamoeba histolytica, can be variable in shape, and has nuclear peripheral chromatin and karyosome composed of irregular granules" in this matter of comparison. To make a diagnosis for any Entamoeba species, usually a wet mount is created "by finding the characteristic cysts in an iodine stained, formol ether concentration method or by detecting the characteristic trophozoites in a wet preparation or a permanent stained preparation" to see what they may look like. Also, these stains of trichrome can be used to mount the cysts of any Entamoeba spp. Other tests can be used to diagnosis for Entamoeba spp. These tests involve the use of laboratory methods. Some of these laboratory tests include: the use of light microscopy, culture methods, isoenzyme analysis, antibody detection tests, antigen detection tests, immunochromatographic assays, and DNA based diagnostic tests. Some uses of microscopy also involve the use of transmission electron microscopy and scanning electron microscopy. Usually, the cysts are freeze fractured to insure that the samples are easier to look at to compare Entamoeba spp. The DNA based diagnostic tests include the use of DNA extraction, PCR, microarrays, and typing methods. For example, one DNA based diagnostic test that is changing how Entamoeba spp. is being diagnosis faster and more accurate is by using the "Reverse Line Hybridization Assay" test. This test main purpose is to detect and different Entamoeba spp. in stool samples in order to find the causative agent of amoebic dysentery, E. histolytica. This test involves the use of gene sequencing, and seeing what different genomes each Entamoeba spp. has to help detect the deadly E. histolytica.
Патология
Е. coli көбінесе зиянсыз паразиттер болып табылады және жануар иесіне зиян келтірмейді. Дегенмен, ішкі қан кету жағдайлары да болған. Әдетте, E. coli цитоплазмасында "қызыл қан жасушалары кездеспейді, тек ішек қан кетуі бар науқастарда сирек жағдайларда ғана" олардың нәжісінде қан пайда болады. Бұл ішек зақымдануына алып келуі мүмкін. E. coli қоздыратын басқа да проблемалар көбінесе ірі ішекте олардың тым көп болуының салдарынан туындайды. Мысалы, E. coli популяциясының артуы "диспепсияға, асқазан қышқылының жоғарылауына, гастритке және ас қорытудың бұзылуына" әкелуі мүмкін; бұл көптеген ішек паразиттеріне тән ортақ мәселелер. Тым көп популяция болған жағдайда, кейбір емдеу шараларын қолдану қажет болуы мүмкін. Мышьяк құрамындағы кейбір қосылыстар, мысалы карбарсон, трофозоит сатысын емдеуге көмектеседі. E. coli-дің көп популяциясын емдеу үшін дилоксанид фуроаты да қолданылады, ол көбінесе антиамебалық терапияда пайдаланылады.
E. coli are mostly harmless parasites, and do not cause harm to the host. However, there have been cases of internal bleeding. Usually, the cytoplasm of the E. coli "does not contain red blood cells, except in the rare case of patients with intestinal hemorrhage" that leads to blood in the stools of these patients. This may lead to intestinal lesions. Other problems that E. coli causes are usually result from having too many in the large intestine. For example, large populations of E. coli may lead to "dyspepsia, hyperacidity, gastritis, and indigestion"; these are common problems of most intestinal parasites. Some types of treatments may need to be used due to large populations. Some arsenical compounds are shown to treat the trophozoite stage, like carbarsone. Other compounds used to treat large populations of E. coli include diloxanide furoate, and this usually is used in antiamebic therapy.