Солтүстік Американың шалғы далаларында мекендейтін кескілеспе сарнасы
Vesper sparrow
Құс түрлері: Солтүстік Американың далаларында мекендейтін, қыс айларында Оңтүстік АҚШ және Мексикаға көшетін ақшыл, қоңыр жолақты торғай (Pooecetes gramineus) туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Кезекшіл торғай (Pooecetes gramineus) – орташа өлшемді Жаңа дүние торғайы. Pooecetes туысының жалғыз өкілі, ол ақшыл түсті, қоңыр жолақты, Солтүстік Американың солтүстік аймақтарындағы далаларда көбейетін құс. Қыстау үшін АҚШ-тың оңтүстігіне және Мексикаға көшіп барады.
The vesper sparrow (Pooecetes gramineus) is a medium sized New World sparrow. The only member of the genus Pooecetes, it is a pale sparrow with brown streaks that breeds across the grasslands of northern North America. It migrates to winter in the southern United States and Mexico.
Таксономия
Кешіккен торғай 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыс жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны қарға тұқымдасына (Fringillidae) қосып, *Fringilla graminea* деген екі атау берді. Ол жерін Нью-Йорк деп көрсетті. Гмелин өзінің сипаттамасын 1783 жылы Джон Латэм және 1785 жылы Томас Пеннант сипаттаған "шөптік қарға" сипаттамаларына негіздеді. Бұл торғай қазір *Pooecetes* туысының жалғыз түрі болып табылады, ол 1858 жылы американдық табиғат зерттеушісі Спенсер Бэрдпен енгізілген. Туыс атауы ежелгі грек тіліндегі ποα (poa) – "шөп" және οικητης (oikētēs) – "мекендеуші" деген сөздердің қосындысынан тұрады. *Gramineus* деген түрлік атау латын тілінен аударғанда "шөпті" немесе "шөпке ұқсас" деген мағынаны білдіреді. Үш түршесі анықталған. Ересектердің денесінің жоғарғы бөлігі ашық қоңыр, ал төменгі бөлігі ақшыл, екеуі де қараңғы жолақтармен өрнектелген. Кешіккен торғайға тән үш ерекше белгі бар. Біріншісі – көздің айналасындағы кішкентай ақ сақина. Екіншісі – ұшқанда көрінетін ақ құйрық қауырсындарының жылтырауы. Үшіншісі – иықтағы қызыл қоңыр дақ. Дегенмен, бұл көбінесе байқаушыға көрінбейді. Тағы бір ерекшелік – кейбір кешіккен торғайлар, әсіресе Каскад тауларының батысында, көбірек қызғылт түске ие болады. Сондай-ақ, оларда кейбір торғайларда кездесетін қалың көз сызығы болмайды. Аталық торғай ұялайтын аумағына ие екенін көрсету үшін бұта немесе қоршау сияқты биік жерден ән салады. Әуенді ән екі жұп қайталама сыбызғы ноталарымен басталып, әнші торғайдың әніне ұқсас трилльдермен аяқталады. Олардың сыбызғылары төменгі, содан кейін жоғарырақ дыбыс биіктігімен ерекшеленеді. Сонымен қатар, кешіккен торғайлар әндерінің бір бөлігі ретінде қысқа төмен түсетін трилльдерді де пайдаланады.
The vesper sparrow was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the finches in the genus Fringilla and coined the binomial name Fringilla graminea. He gave the locality as New York. Gmelin based his own description on those for the "grass finch" that had been described by John Latham in 1783 and by Thomas Pennant in 1785. The vesper sparrow is now the only species placed in the genus Pooecetes that was introduced in 1858 by the American naturalist Spencer Baird. The genus name combines the Ancient Greek ποα (poa) meaning "grass" with οικητης (oikētēs) meaning "dweller". The specific epithet gramineus is Latin meaning "grassy" or "grass like". Three subspecies are recognised. Adults have light brown upper parts and light under parts, both with darker streaking. There are three features that are unique to the vesper sparrow. The first is the presence of a small, white ring surrounding the eyes. The second is the flash of white tail feathers seen during flight. The third is the presence of a chestnut patch on the shoulder. However, this is usually not visible to an observer. Another notable characteristic is that some vesper sparrows, especially west of the Cascades, tend to have a more pinkish hue. They also do not have a bold eyeline found in some sparrows. The male sings from a higher perch, such as a shrub or fencepost, which indicates his ownership of the nesting territory. The musical song begins with two pairs of repeated whistled notes and ends in a series of trills, somewhat similar to that of the song sparrow. They have slurred whistles with one lower pitch followed by a second higher pitch. Furthermore, vesper sparrows make use of short descending trills as a part of their song.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Кешкі тараншылар негізінен Канаданың және АҚШ-тың көп бөлігінде кездеседі. Олар таралған аймақтардағы басқа тараншылардан айырмашылығы, құрғақ шалғындықтар, ақ жусан және егістіктер сияқты шөптесін жерлердің төменгі жазықтарында мекендейді. Қыркүйек айының басында, күздің басталуымен кешкі тараншылар АҚШ-тың шығысына, орталық АҚШ-қа, Мексикаға және Мексика шығанағының жағалауына қоныс аударады. Олар наурыз айында, солтүстікке көктем келген кезде қайта оралады.
Vesper sparrows are primarily found across Canada and most of the northern United States. Unlike some other sparrows in the regions they are found, vesper sparrows are located in lower elevations of grassy areas such as dry grasslands, sagebrush and fields. Around September, with the onset of fall, vesper sparrows migrate to the eastern United States, the central United States, Mexico and the Gulf Coast. They return during March as spring arrives to the north.
Мінез-құлық
Кешіккен тараншылар көбінесе бұталы жерлерге жақын болады, жиі тозаңданып, секіріп жүреді. Бұл құстар жерде азықтанады, негізінен жәндіктер мен тұқымдарды жейді. Қоңырлау маусымынан тыс уақытта олар көбінесе шағын топтарда тамақтанады.
Vesper sparrows tend to be more grounded to the shrub area, often taking dust baths and hopping around. These birds forage on the ground, mainly eating insects and seeds. Outside the nesting season they often feed in small flocks.
Өсіру
Еркек құстың қанаттарын көтеріп жүгіруі және әнін орындау үшін ара-тұра секіріп ойнауы осы кездесудің бір бөлігі болып табылады. Жерге, кесе тәрізді, бекем емес ұя салынды. Әдетте 4-ке жуық 3–5 жұмыртқадан тұратын жұмыртқалар аналық құс тарапынан 12–13 күнге дейін жатырылады. Балапандар екі ата-анасымен қоректендіріліп, ұяда кемінде 9 күн өткен соң ұшып кетеді. Маусым ішінде екі рет балапандар өсіріледі.
The courtship involves the male sparrow running with his wings raised and occasionally jumping around to sing its song. The cup shaped loose nest is placed on the ground. The clutch of 3–5 eggs, usually 4, is incubated by the female for 12–13 days. The chicks are fed by both parents and fledge after at least 9 days in the nest. Two broods are raised per season.