Кіріспе

Құс түрлері

Кейп Баррен қазы (Cereopsis novaehollandiae), кейде шошқа қазы деп те аталады, Оңтүстік Австралияға ендемик қаз түрі. Бұл ерекше, ірі, сұр құс, көбінесе құрлықта тіршілік етеді және қазіргі Anserinae кішітұқымдасының басқа мүшелерімен тығыз туыс емес.

Сипаттама

Ересек Кейп-Баррен қаздары ірі құстар, әдетте ұзындығы және салмағы аралығында болады, еркектер әдетте ұрғашылардан ірілеу келеді. Қауырсыны көбінесе ақшыл сұр түсті, сәл қоңыр реңі бар. Басы денесіне пропорционалды шағын, түсі көбінесе сұр, тек маңдай мен басының жоғары жағында ақшыл түсті дақ бар. Мұнығы қысқа, ұзындығы , үшбұрышты пішінді және қара түсті, мұнықтың жартысынан астамын жасыл сары түсті, ірі тұмсық жабады. Көкірек пен арқадағы қауырсындардың шеттері ақшыл, ал үстіңгі қанаттың жамылғылары мен иық қауырсындарының ұшында қоңыр сұр дақтар болады. Ұшу қауырсындары сұр, қара ұштары бар, қара түс сыртқы қанат қауырсындарының дистальді жартысын жауып, ұшу кезінде қанаттың шеті қараңғы көрінеді. Құйрық қауырсындары қара, ал аяқтары қызғылт, қара табандары бар. Еркектер ұшып тұрғанда немесе көтерілгенде жиі еститін, жылдам, жоғары дыбысты дауыс шығара алады. Екеуі де қорқып қалғанда шошқа сияқты ыңырсып, сызырлайды. Бала Кейп-Баррен қаздары моногамды және көбінесе өмір бойы жұптасады. Жұптасқаннан кейін, жұп "жеңіс тойына" қатысады, онда олар бір-біріне қарап тұрып, бастарын көтеріп-төмен еңкістеді және қатты дауыстайды. Жұптар күзде аумақтық жерлерін белгілейді және қыста көбейеді. Жұптар жеке немесе шағын топта ұялайды. Ұя – өсімдіктер мен жұмсақ қауырсындармен төселген, әдетте, биік шөптердің, тастардың немесе бұталардың арасындағы терең емес ойыс. Ұяны көбінесе еркек салады, ал ішін аналық безейді. Аналық 1-3 күндік аралықта 4-5 құмырсқа түсті жұмыртқа салады. Жұмыртқаларды тек аналық 34-37 күндей күні-түні басып шығарады. Балапандар шыққаннан кейін, екеуі де оларға күтім жасайды. Кейп-Баррен қаздары тұзды және ащы суды іше алады, бұл оларға жыл бойына жағалаудағы аралдарда қалуға мүмкіндік береді.

Аумағы мен тіршілік ету ортасы

Бұрынғы санының төмендеуі, кем дегенде шығыстағы құстардың ауыл шаруашылығы жерлерінде тамақтануға бейімделгендігінен кері қайтқан сияқты. Осы түрдің көбейетін жері Австралия жағалауындағы шөптесін аралдар, онда олар жерде ұялайды. Жұптасқан құстар өте территориялық. Олар тұтқында жақсы сақталады, егер жеткілікті кеңдіктегі жайылымдар берілсе, тұтқында оңай көбейеді. Австралияда 19 ғасырдағы саяхатшылар түрдің онда болуына байланысты бірнеше аралға "Қаз аралы" деп ат қойған. Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласының жанында бірнеше қаз енгізілді, олардың саны әлі де сақталып қалған. 1968 жылы Мария аралына шамалы қаз әкелінді.