Шығыс Германиядағы «Бейбітшілік және Адам Құқығы» бастамасы
Initiative for Peace and Human Rights
Шығыс Германиядағы ең көне оппозициялық топ – «Бейбітшілік және Адам Құқығы» тарихы. 1986 жылы құрылған, «Жаңа Форумпен» бірігіп «Альянс 90» партиясын құрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейбітшілік және адам құқықтары бастамасы (Initiative für Frieden und Menschenrechte, IFM) Шығыс Германиядағы ең көне оппозициялық топ болды. Ол 1986 жылдың 24 қаңтарында құрылған және шіркеулер мен мемлекеттен тәуелсіз болды. 1990 жылдың 7 ақпанында «Жаңа форум» және «Демократия қазір» ұйымдарымен бірігіп, сайлау Альянсы 90-ды құрды және 1991 жылдың 21 қыркүйегінде олармен бірігіп Альянс 90 партиясын құрды.
The Initiative for Peace and Human Rights (Initiative für Frieden und Menschenrechte, IFM) was the oldest opposition group in East Germany. It was founded on 24 January 1986 and was independent of the churches and state. On 7 February 1990 it joined with New Forum and Democracy Now to form the electoral Alliance 90 and merged with them to form the Alliance 90 party on 21 September 1991.
Бейбіт революция алдында
Бұл бастама 1985 жылдың 16 қарашасында Шығыс Берлинде жоспарланған, бірақ Стази қысымына байланысты Берлин-Бранденбург мемлекеттік шіркеуі тоқтатқан адам құқықтары семинарынан туындады. Бастапқыда оның шамамен 30 мүшесі бар, ұйымдық құрылымы еркін болды. IFM-ге қатысқандардың арасында Барбель Боли, Вернер Фишер, Питер Гримм, Ральф Хирш, Герд Поппе, Ульрике Поппе, Мартин Бёттгер, Вольфганг Темплин және Ибрагим Бёме болды. Ол шіркеулермен ынтымақтасып жұмыс істеді, бірақ олардан тәуелсіз болды. Бастама қарусыздану және әскериленбеуді қолдады, сондай-ақ кез келген авторитарлық құрылымға, зорлық-зомбылықты қастерлеуге, азшылықтар мен шетелдіктерді қанауға қарсы болды. Оның ұстанымдары, басқалармен қатар, «grenzfall» атты жасырын журналда жарияланды. 1986 жылдың ақпан айында Томас Клейн мен Рейнхард Шульт басқарып отырған әлеуметтік-революциялық топ бастамадан бөлініп, «Gruppe Gegenstimmen» құрды. 1988 жылдың қаңтар айында IFM-нің бірнеше мүшесі Берлиндегі мемлекеттік қолдаумен өткен Либкнехт-Люксембург еске алу науқанына байланысты тұтқындалып, кейін Батысқа депортацияланды. Ральф Хирш елден қуылды. 1988 жылдың қарашасында Румыния басшысы Николае Чаушеску Шығыс Германияға келген кезде, азаматтық құқық қорғаушылар Румыниядағы негізгі құқықтардың бұзылуына және төмен өмірлік деңгейге назар аудару мақсатымен Шығыс Берлиндегі Гетсеман шіркеуінде румын кешін ұйымдастырды. Содан кейін, Чаушеску сапары кезінде IFM-нің бірнеше мүшесі үй қамауына алынды. Бұл және Стазидің басқа да «Zersetzung» психологиялық соғыс шаралары IFM жұмысын келесі кезеңде қатты қиындатты.
The Initiative emerged from a human rights seminar in East Berlin that was planned for 16 November 1985 but was cancelled by the Berlin Brandenburg state church due to Stasi pressure. At first, it had a loose organizational structure and about 30 members. People involved in the IFM included Bärbel Bohley, Werner Fischer, Peter Grimm, Ralf Hirsch, Gerd Poppe, Ulrike Poppe, Martin Böttger, Wolfgang Templin and Ibrahim Böhme. It cooperated with the churches but was independent from them. The Initiative campaigned for disarmament and demilitarization and was against any kind of authoritarian structure, the glorification of violence and the exclusion of minorities and foreigners. The positions were published, among others, in the illegal magazine grenzfall. In February 1986, a social revolutionary wing led by Thomas Klein and Reinhard Schult split from the Initiative and formed the Gruppe Gegenstimmen. In January 1988, several members of the IFM were arrested in connection with the state sponsored Liebknecht Luxemburg Memorial March in Berlin and subsequently deported to the West. Ralf Hirsch was expatriated. In November 1988, when the Romanian leader Nicolae Ceaușescu was invited to visit East Germany, civil rights activists organized a Romanian evening in the Gethsemane Church in East Berlin in order to draw attention to the violation of fundamental rights and the catastrophic living standards in Romania. Subsequently, several members of the IFM were placed under house arrest during the Ceauşescu visit. These and other Zersetzung psychological warfare measures of the Stasi severely hampered the work of the IFM in the subsequent period.
Бейбіт төңкеріс кезінде
1989 жылдың 11 наурызында IFM Шығыс Германияның барлық аймақтарында жұмыс істеген алғашқы оппозициялық ұйым болды. Ұйымның қызметі Бейбіт революция кезінде күшейді, бірақ жаңа оппозициялық күштермен салыстырғанда оның қатары шағын болды. 1989 жылдың 28 қазанында Шығыс Германия бойынша тұңғыш рет жүйелі кездесу өтті. Вернер Фишер (Берлин), Герд Поппе (Берлин) және Томас Рудольф (Лейпциг) алты ай мерзімге спикерлер болып сайланды. Ұйым Шығыс Германияның дөңгелек үстелі құрамына екі өкілмен кірді. 1990 жылдың 5 ақпанында Герд Поппе Ханс Модроу үкіметінде портфелі жоқ министр болып тағайындалды. 1990 жылдың 7 ақпанында ол «Жаңа форум» және «Democracy Now» ұйымдарымен бірігіп, «Сайлау Альянсы 90» құрды. 1990 жылдың 18 наурызында өткен Шығыс Германияның жалпы сайлауында Альянс 2,9% дауыс жинап, Халық палатасына 12 орын алды.
On 11 March 1989, the IFM became the first opposition group to expand across all of East Germany. The Initiative's activity surged during the Peaceful Revolution, but its numbers were modest compared to the new opposition forces. The first regular East Germany wide meeting took place on 28 October 1989. Werner Fischer (Berlin), Gerd Poppe (Berlin) and Thomas Rudolph (Leipzig) were elected for six months as speakers. The Initiative was part of the East German Round Table, with two members. Gerd Poppe became a minister without portfolio in the Hans Modrow government on 5 February 1990. On 7 February 1990 it joined with New Forum and Democracy Now to form the electoral Alliance 90. In the 18 March 1990 East German general election, the Alliance scored 2.9% of the vote and received 12 seats in the Volkskammer.