Кіріспе

Орта жер тарихының 12 томынан бесіншісі.

"Жоғалған жол және басқа жазбалар – Сақиналар Иесінен бұрынғы Тіл мен аңыздар" кітабы – Орта жер тарихының бесінші томы, Ж.Р.Р. Толкинның 1936-1937 жылдары жазған жобалары мен эсселерінің жинағы. Оны Кристофер Толкин 1987 жылы, автор қайтыс болғаннан кейін редакциялап басып шығарды.

Жазуы

"Орта Жер тарихы" кітабының әрбір томның титулдық бетінде Кристофер Толкин жазған және кітаптың мазмұнын сипаттайтын тенгвар жазуында мәтін бар. V томдағы мәтінде: "Осы жерде Нуменордың құлауы туралы ең көне әңгімелер, Батысқа қарай жоғалған жол туралы әңгіме, Валинор мен Белерианд жылнамалары кейінгі түрінде, Айнұлиндәле немесе Айнұрдың музыкасы, Лхаммас немесе Тілдер туралы хабарлама, Квента Сильмариллион немесе Сильмарилдар тарихы, сондай-ақ көптеген сөздер мен есімдердің тарихы жинақталған."

Қадамдасу

Жоғалған Жол Толкин мен К.С. Льюис ғылыми фантастика жазуға бірлесіп келіскеннің нәтижесі болды. Льюис ғарыш саяхаты туралы әңгіме жаза бастады, ол кейін "Ғарыш Трилогиясы" атанды, ал Толкин уақыт саяхаты туралы жазуға тырысты, бірақ оны аяқтаған жоқ. Жоғалған Жол – бұл оқиғаның фрагменттері, соның ішінде қазіргі Англия және Нуменор туралы төрт тарау, онда бүкіл оқиғаның шеңбері көрінеді. Жоспар бойынша, уақыт саяхаты "көру" арқылы немесе өткен оқиғаны сезіну үшін сананы сол оқиғаға енгізу арқылы жүзеге асырылатын еді. Осылайша, оқиға 20 ғасырды алдымен Альфред Ұлының саксон Англиясымен, содан кейін Санкт-Бенедикт заманындағы Ломбард патшасы Альбоинмен, викинг дәуірінде Балтық теңізімен, Туатха Де Дананның келуі кезіндегі Ирландиямен (Нұхтың топан суынан кейін 600 жыл өткен соң), мұз дәуіріндегі Солтүстікпен, үшінші дәуірдегі Орта Жердің "Галдор әңгімесімен" байланыстырады, соңында Гил-ғаладтың құлауын баяндайды, ал одан кейін Нуменордың құлауы және Әлемнің Бұрылуы туралы басты жыр айтылады. Оқиға 20 ғасырдағы Ұлыбританияда өмір сүрген Альбоин деген баладан басталады. Ол әкесі Освинмен 6 ғасырлық әрідесі туралы сөйлескеннен кейін Орта Жердің бірінші және екінші дәуірлеріне сілтеме жасайтын керемет көріністер көреді. Ол Атлантикадан батысқа қарай келе жатқан бұлттарды көреді, олар Мануэнің ұлы қарғалары Нуменорға сапар шегуіне ұқсайды. Көп жылдар өткен соң, ересек болғаннан кейін, түстер қайта оралады, ол олардың ата-бабаларының нақты естеліктері екенін түсіне бастайды және оны өз көзімен көруді қалайды. Бұл тілегін орындап, Элендил оның тағы бір түсінде пайда болып, оны және ұлы Аудоинды Екінші дәуірдің 3260-шы жылдарынан 3310-шы жылдарына алып баруды ұсынады, ол оған келіседі. Алыстағы өткеннің көрінісі Нуменор жағалауында патшалықтың жағдайы туралы әңгіме бастайды. Элендил ұлы Херендилге ол әлі де Валарларды қолдайтын адалдардың мүшесі екенін айтады, Сауронның жемқорлығы мен патша Таркалионға (Ар Фаразонға) тигізген кері әсеріне сендіруге тырысады. Херендил Сауронның тұтқындалғаннан кейін нуменорлықтарды ағартып, патшаның кеңесшісі болғанын, Валарларды адамзатқа өлместік бермегені үшін жау ретінде көрсеткенін айтады. Элендил оған Амандағы шабуылға дейін Нуменордың әскериленуіне қарамастан, өлімнің сый екенін, қарғыс емес екенін түсіндіреді. Херендил Сауронға қарсы көтеріліске үйінде қатысуға келіседі. Оқиға төртінші тараудың соңында тоқтатылады. Роман батысқа қарайғы "Түзу Жол" тақырыбын зерттейді, ол қазір тек естеліктерде ғана ашық, себебі әлем дөңгелек болып кеткен. Толкин "The Notion Club Papers" кітабында "Жоғалған Жолдан" уақыт саяхаты туралы идеяларды қайта өңдеп, кеңейтті, ол да аяқталмады.

Қабылдау

Толкин зерттеушісі Уэйн Г. Хаммонд 1995 жылы «Mallorn» журналында Кристофер Толкиннің еңбектеріне деген реакциялар "Толкиннің қиялына жасалған құрмет деп есептейтіндер мен жай ғана «Неге?» деп сұрайтындар" арасында екіге бөлінеді деп жазды.