Симон Барер – ресейлік пианист, суреткер. Одессада туған, Санкт-Петербург консерваториясында білім алған. В. Горовицтің де ұстазы – Феликс Блуменфельд.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Симон Барер (Симон Барер; 1 қыркүйек 1896 [е.с. 20 тамыз 1896] – 2 сәуір 1951) – ресейлік пианиношы. Оның тегі Барер деп транслитерацияланады, бірақ ересек болғаннан кейін ол оны дұрыс айтылмау жиілігін азайту үшін Барер деп жазуға көшті.
Simon Barere (Симон Барер; 1 September 1896 [O. S. 20 August 1896] – 2 April 1951) was a Russian pianist. His surname Барер is transliterated Barer, but as an adult he adopted the spelling Barere in order to reduce the frequency of mispronunciation.
Өмірбаян
Барере Одессада (сол кездегі Ресей империясы, қазіргі Украинаның бір бөлігі) еврей отбасында он үшінші бала болып дүниеге келді. Ол Санкт-Петербург консерваториясында Анна Есиповамен, кейін Феликс Блюменфельдпен оқыды. Пианист Владимир Горовиц де Феликс Блюменфельдтің шәкірті болған, бірақ Барере Блюменфельдтің сүйікті оқушысы еді. Консерваторияны бітірген соң ол аймақ бойынша концерттер берді және Киев консерваториясында сабақ берді. Одан кейін Берлинге, Швецияға, соңында АҚШ-қа эмиграциялады. 1935 жылдың күзінде ол Гарольд Холттың басқаруымен Ұлыбританияда гастрольдік сапармен болды, Ричард Таубердің қосымша орындаушысы ретінде бірнеше рет өнер көрсетті. 1985 жылы 1934 және 1936 жылдар аралығында Abbey Road студиясында жасалған оның толық HMV жазбаларын Брайан Кримп қайта өңдеп, APR шығарды. Тағы да жазбалар CD форматында жарық көрді. Сондай-ақ, 1949 жылы Бареренің өзінің репертуарынан үзінділер орындаған таңғажайып үй жазбасы бар. Барере өте жылдам орындауымен және саусақтарының ептілігімен танымал болды; Балакиревтің «Исламей» шығармасы және оның көптеген жазбалары жоғары бағаланды. Музыка сыншысы Харольд Шонбергтің айтуынша, Барере фортепианоның әдемі дыбысын шығара білді және өте музыкалық еді. Барере Карнеги залында жыл сайын концерттер берді, оларды оның ұлы Борис көбінесе жаздырып алатын. 1947 жылы Карнеги залында тікелей жазылған орындаулардың арасында Листтің B минорындағы сонатасы болды, ол 1950 жылдары Remington Records компаниясымен шығарылды. Бареренің басқа орындауларына Листтің «Испан рапсодиясы», «Дон Жуанның естеліктері» және «Венгр рапсодиясы №12», Блюменфельдтің «Тек сол қолға арналған этюд» және Рахманиновтың «№2 фортепиано концерті» кіреді. Жақында 1948 жылғы Листтің «№1 фортепиано концертінің» Бруклин мұражайынан алынған жазбасы интернетте пайда болды. Барере 1951 жылдың наурыз айында Remington үшін бірқатар жазбалар жасады, ол пианистің келесі айда күрт қайтыс болуына дейін жақсы күйде екенін көрсетті. 1951 жылдың 2 сәуірінде Барере Карнеги залында Юджин Ормандидің басқаруымен Григтің фортепиано концертін орындағанда ми қан кетуінен зардап шекті. Ол көп ұзамай есінен танып, сахна сыртында қайтыс болды.
Barere was born in Odessa (then Russian Empire, now part of Ukraine) as the eleventh of thirteen children in a Jewish family. He studied at the St. Petersburg Conservatory under Anna Yesipova and then Felix Blumenfeld. Pianist Vladimir Horowitz was also a pupil of Felix Blumenfeld, although Barere was Blumenfeld's preferred student. After graduation, he played concerts throughout the region and taught at the Kiev Conservatory. He emigrated to Berlin, then to Sweden, and finally to the United States. During the autumn of 1935, he toured the UK under the management of Harold Holt, making a number of appearances as supporting artist to Richard Tauber. In 1985, his complete HMV recordings, made at Abbey Road Studios between 1934 and 1936, were remastered by Bryan Crimp and issued by APR. Additional recordings have been issued on CD. There is also an astonishing home recording of Barere playing excerpts from his repertoire, in 1949. Barere was especially known for his speed and finger dexterity; his rendition of Balakirev's Islamey and many other recordings were acclaimed. According to music critic Harold C. Schonberg, Barere produced a colourful piano tone and could also be highly musical. Barere gave annual recitals at Carnegie Hall which were often recorded by his son, Boris. Among the performances recorded live in 1947 at Carnegie Hall was Liszt's Sonata in B minor, which was released on Remington Records in the 1950s. Other Barere performances include Liszt's Spanish Rhapsody, Reminiscences de Don Juan and Hungarian Rhapsody No. 12, Blumenfeld's Étude for the Left Hand Alone, and Rachmaninoff's Piano Concerto No. 2. Recently, a 1948 broadcast of the Liszt Piano Concerto No. 1, from the Brooklyn Museum, has surfaced online. Barere made a series of recordings for Remington in March 1951, showing the pianist in fine form before his sudden death next month. On 2 April 1951, Barere suffered a cerebral hemorrhage during a performance of Grieg's Piano Concerto at Carnegie Hall, with Eugene Ormandy conducting the Philadelphia Orchestra. He collapsed and died backstage shortly thereafter.