Жасылқарқын пеликан (Pelecanus rufescens) – Африка мен Арабияда қоныстайтын, құстар отбасының мүшесі. Сипаттамасы, тарихы және таралу аймағы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Қызғылт арқалы пеликан (Pelecanus rufescens) – пеликан тұқымдасына жататын құс. Ол Африка мен Оңтүстік Арабияның батпақтары мен саяз көлерінде қоныстанады және көбейеді; сондай-ақ Мадагаскардан жойылып кеткенін көрсетеді.
Species of bird
The pink backed pelican (Pelecanus rufescens) is a bird of the pelican family. It is a resident breeder in the swamps and shallow lakes of Africa and southern Arabia; it has also apparently been extirpated from Madagascar.
Таксономия
Роза түстес пеликанды 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыстың жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны Пелекан тұқымдасына жататын басқа пеликандармен бірге жіктеді және *Pelecanus rufescens* деген екі атаулы номенклатурасын берді. Гмелин өзінің сипаттамасын 1785 жылы ағылшын орнитологы Джон Латхэм көп томдық еңбегінде сипаттаған "қызыл арқалы пеликан" сипаттамасына негіздеді. Латхэмге Батыс Африкадан үлгі жіберілген болатын. *Rufescens* сөзі латын тілінде "қызылша түсті" деген мағынаны білдіреді. Бұл түр монотипті, яғни оның ішкі түрлері танылмайды.
The pink backed pelican was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the other pelicans in the genus Pelecanus and coined the binomial name Pelecanus rufescens. Gmelin based his description on the "red backed pelican" that had been described in 1785 by the English ornithologist John Latham in his multi volume work A General Synopsis of Birds Latham had been sent a specimen from West Africa. The specific epithet rufescens is Latin for "reddish". The species is monotypic: no subspecies are recognised.
Сипаттама
Бұл салыстырмалы түрде кішкентай пеликан, бірақ ол еш жағдайда кішкентай құс емес. Оның ұзындығы - , қанаттарының ені - , ал дене салмағы - . Тоқылған мүсігінің ұзындығы - . Қауырсыны сұр және ақ түсті, кейде арқасында жеңіл қызғылт реңк байқалады (бірақ фламинго сияқты қызғылт емес). Тоқылған мүсігінің үстіңгі жағы сары, ал қапшығы көбінесе сұр түсті болады. Жұптасқан ересектердің басында ұзын қауырсын тоқылған. Ол ақ пеликанмен ортақ мекендейді, ол әдетте ірілеу болады және сұр түсті емес, ақ қауырсынға ие.
It is a relatively small pelican, although by no means is it a small bird. Its length is from , wingspan is and body mass is from The bill is in length. The plumage is grey and white, with a pinkish hue on the back occasionally apparent (never in the deep pink of a flamingo). The top of the bill is yellow and the pouch is usually greyish. Breeding adults have long feather plumes on the head. It shares its habitat with the great white pelican, which is generally larger and has white instead of greyish plumage.
Тұрғылықты жері мен өсіру
Қызғылт арқалы пеликан түрлі су орталарында кездеседі, бірақ тыныш, көлденең ағысы бар, шалшық сулы жерлерді ұнатады, тік және өсімдік жапырағы көп көл жағалауларынан қашық сақтанады. Ол тұщы сулы көлдерге, батпақтарға, үлкен, баяу ағатын өзендерге және маусымдық тоғандарға бейім, сондай-ақ су қоймаларына, маусымдық су тасқынына толы жерлерге және өзен сағаларына жақын жазықтарға жиі барады. Сілтілі және тұзды көлдерде, лагуналарда кездеседі, кейде жағалаудағы шығанақтар мен сағаларда (бірақ ашық теңіз жағалауында сирек) ұшырасады. Бұл түр көбінесе ағаштарда (мысалы, мангрлерде) қоныстанады және көбейеді, бірақ құмды аралдарда, жартастарда, коралл рифтерінде және құм төбелерде де демалады. Ұялайтын ағаштарда көптеген ұялар тығыз орналасқан. Бұл ұялар ағаштар құлағанша жыл сайын қайта пайдаланылады, бірақ құстар әдетте сол аймақта қалады. Бұл түр су жағасындағы ағаштарда, қамыстарда немесе төменгі бұталарда, сондай-ақ (сирек жағдайда) құмды аралдарда және мангрлерде ұялайды. Ұясы үлкен таяқ үйіндісінен тұрады және жерден 10-50 метр биіктікте болуы мүмкін. Аналығы екі-үш ірі ақ жұмыртқа салады, ал кейін балапандар ересек құстың тамақ қуысына басып, жартылай қорытылған балықты жеп қоректенеді.
The pink backed pelican is found in a range of aquatic habitats, but prefers quiet backwaters with shallow water, avoiding steep, vegetated lake banks. It prefers for freshwater lakes, swamps, large slow flowing rivers, and seasonal pools but also frequents reservoirs, seasonally flooded land and flood plains near river mouths. It may occur on alkaline and saline lakes and lagoons, and can sometimes be found along the coast in bays and estuaries (although seldom on open seashore). The species tends to roost and breed in trees (e. g. mangroves), but will also roost on sandy islands, cliffs, coral reefs and sand dunes. Nesting trees have many nests built close together. These nests are re used every year until the trees collapse, although the birds will normally remain in the area. The species nests colonially in trees, reeds or low bushes along waterfronts as well as (less often) on the ground on sandy islands and in mangroves. Its nest is a large heap of sticks and may be 10–50 m above the ground. The female lays two to three large white eggs and later the chicks feed by plunging their heads deep into the adult's pouch and taking the partially digested regurgitated fish.
Диета
Тамақ әдетте балық (көлемі 450 г-ға дейін, бірақ көбінесе 80-290 г аралығында) және қосмекенділерден тұрады, олар көбінесе топтап балық аулау арқылы қамтылады. Аң аулап жейтін балықтардың ішінде Хаплохромис және Тилапия сияқты цихлидтер де бар.
Food is usually fish (of any size up to 450 g, usually in the 80 290 g range) and amphibians, and is usually obtained by fishing in groups. Among the fish preyed upon are cichlids like Haplochromis and Tilapia.