Эрих фон Фалькенхайн: Бірінші дүниежүзілік соғыстың генералдарының бірі
Erich von Falkenhayn
Эрих фон Фалькенхайн – 1-ші дүниежүзілік соғыстағы неміс генералы, Германияның Бас штабының басшысы. Верден шайқасы мен Сомма шайқасындағы сәтсіздіктерінен кейін қызметтен алынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс генералы (1861–1922)
German general (1861–1922)
Генерал Эрих Георг Себастьян Антон фон Фалькенхайн (11 қыркүйек 1861 – 8 сәуір 1922) – 1914 жылдың қыркүйегінен 1916 жылдың 29 тамызына дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста Германияның Бас штабының екінші бастығы болған неміс генералы. Фалькенхайн Францияға жасаған шабуылы Марнаның бірінші шайқасында тоқтатылғаннан кейін генерал Гельмут фон Мольтке кішіні алмастырды. 1916 жылдың 29 тамызында Верден шайқасындағы батыстағы шабуыл стратегиясының сәтсіздігі, Сомма шайқасының басталуы, Брусилов шабуылы және Румынияның соғысқа кіруінен кейін ол қызметтен алынды. 1917 жылға дейін соғысты жеңуді жоспарлаған неміс армиясы, соғыстың басталмай тұрып, жеңіске жетпеуге мәжбүр болды. Фалькенхайнге Румыния мен Сирияда маңызды тапсырмалар берілді. Соғыс кезінде және одан кейін Германияда оның әскери басшы ретіндегі беделіне, әсіресе фельдмаршал Пауль фон Гинденбургті қолдаған топтар шабуыл жасады. Фалькенхайн Германияның шешуші шайқаста жеңе алмайтынына, бірақ келісім шарттарына қол жеткізуі керектігіне сенді; оның қарсыластары оның шешуші жеңіске жету үшін қажетті нық қадамдар жасауға шамасы жетпеді деді. Фалькенхайнның канцлер Теобальд фон Бетман Холльвегпен қарым-қатынасы шиеленіскен болатын және оның жоспарларын қиындатты.
General Erich Georg Sebastian Anton von Falkenhayn (11 September 1861 – 8 April 1922) was a German general who was the second Chief of the German General Staff of the First World War from September 1914 until 29 August 1916. Falkenhayn replaced General Helmuth von Moltke the Younger after his invasion of France was stopped at the First Battle of the Marne and was in turn removed on 29 August 1916 after the failure of his offensive strategy in the west at the Battle of Verdun, the opening of the Battle of the Somme, the Brusilov Offensive and the Romanian entry into the war. Having planned to win the war before 1917, the German army was reduced to hanging on. Falkenhayn was given important field commands in Romania and Syria. His reputation as a war leader was attacked in Germany during and after the war, especially by the faction supporting Field Marshal Paul von Hindenburg. Falkenhayn held that Germany could not win the war by a decisive battle but would have to reach a compromise peace; his enemies said he lacked the resolve necessary to win a decisive victory. Falkenhayn's relations with the Chancellor Theobald von Bethmann Hollweg were troubled and undercut Falkenhayn's plans.
Ерте өмір
Фалькенхайн Грауденцке жақын орналасқан Белхау ауылында, қазіргі Польшадағы Белахово қаласында Федор фон Фалькенхайн (1814–1896) мен Франциска фон Фалькенхайн (1826–1888) отбасында дүниеге келді. Оның әулетінің тарихы 1504 жылға дейін жетеді. Оның ағасы Артур (1857–1929) тәж мұрагері Вильгельмнің тәрбиешісі болды, ал тағы бір ағасы Евгений (1853–1934) пруссиялық кавалерия генералы болды. Оның жалғыз қарындасы Ольга фон Фалькенхайн фельдмаршал Федор фон Боктың анасы еді.
Falkenhayn was born in Burg Belchau, a village near Graudenz, now Białochowo in Poland, to Fedor von Falkenhayn (1814–1896) and Franziska von Falkenhayn, née von Rosenberg (1826–1888). His ancestors could be traced to 1504. His brother Arthur (1857–1929) became tutor of Crown Prince Wilhelm and another brother Eugen (1853–1934) became a Prussian General of Cavalry. His only sister Olga von Falkenhayn was the mother of Field Marshal Fedor von Bock.
Әскери мансап
11 жасында кадет болып, 1880 жылы екінші лейтенант шенімен армияға қабылданды. Ол жаяу әскер және штаб офицері ретінде қызмет етті. 1889 жылы бірінші лейтенант, ал 1893 жылы гауптман (капитан) шеніне көтеріліп, кейін неміс бас штабының топографиялық бөліміне ауысты.
Becoming a cadet at the age of 11, Falkenhayn joined the Army in 1880 as Second Lieutenant. He served as an infantry and staff officer. He became First Lieutenant in 1889 and Hauptmann (captain) in 1893, subsequently transferring to the topographical department of the German General Staff.
Пруссияның соғыс министрі (1913-1915 жж.)
1913 жылғы 8 шілдеде Фалькенхайн Жозиас фон Хеергеннен кейін Пруссияның соғыс министрі болды, ол белсенді емес деп есептелген еді.
On 8 July 1913 Falkenhayn became Prussian Minister of War succeeding Josias von Heeringen, who was considered to be inactive.
Штаб бастығы (1914-1916 жж.)
1914 жылы 14 қыркүйекте Фалькенхайн психикалық тұрғыдан тұрақсыз деп саналған Гельмут фон Мольтке кішісін Оберсте Хереслайтгунг (Германияның Бас штабы) бастығы болып алмастырды. Фалькенхайн 53 жаста болған, оны штаб бастығы болған ең жас адам етті. Фалькенхайн тағы бес ай бойы соғыс министрі қызметін жалғастырды. Фалькенхайн ОХЛ-ді батыстағы неміс әскерлерінің оң жақ қанатының ортасына қою үшін Мезиерге көшірді және оңтүстік әскерлерге траншеялық соғыс басталуының бір бөлігі ретінде бекініс қазуға бұйрық берді. Фалькенхайнның жауапкершілігі императордың стратегиялық шешім қабылдамауынан артты. Фалькенхайн соғыстың барысында дипломатиялық араласуды қаламады. Алғашқы бірнеше аптада жетістікке қол жеткізбеу кеңінен сынға ұшырады. Фалькенхайн Шлиффен-Мольтке жоспарының сәтсіздігін мойындады және теңізге жарыста ағылшындар мен француздарды қанаттан шығаруға тырысты, бұл Франция мен Бельгияның солтүстігіндегі кездесулер сериясы болды, онда әр тарап екіншісінің қанатын айналып өтуге өзара әрекет етті, Солтүстік теңіз жағалауына жеткенге дейін және маневр жасауға орын қалмады. 1914 жылдың қарашасында Фалькенхайн Германияның шешуші жеңіске жете алмайтынын мойындады. Ол Бетман Холлвегке Ресей империясымен жұмсақ бейбітшілік орнатуды ұсынды, бұл француздар мен ағылшындарға қарсы күрес жүргізу үшін қолайлырақ болар еді. Бетман Холльвег де, Шығыс майданындағы Пауль фон Гинденбург, Эрих Людендорф немесе Макс Хоффман сияқты генералдар да бұл идеяны қолдамады, өйткені олар Ресей империясымен келіссөздер жүргізу мүмкін емес деп санайды. Фалькенхайн Вислаға әскерлерді орналастыру қажеттігін түсінбеді, ол әскерлерді Шығыс Пруссияға жіберуді жақты, онда орыстар 8-армияның әлсіреуін пайдаланды. 1915 жылдың бірінші тоқсанында Сома өзенінің аңғарына шабуыл жасау үшін тоғыз жаңа дивизиядан тұратын Жеңіс армиясы (Durchbruchsarmee) құрылды, бірақ үш дивизия уақытында дайын болмады. Жаңа армия Шығыс майданға көшіріліп, 11-армия деп аталды. Армия Екінші Мазур көлдері шайқасында табысқа жетті, бірақ кіші офицерлер мен жабдықтардың жетіспеушілігіне байланысты жаңа дивизиялар құру қиын болды. Фалькенхайн Luftstreitkräfte (Императорлық неміс ұшу корпусы, Die Fliegertruppe) кеңейтілуі керек екенін анықтады. Фалькенхайн Фердинанд фон Цеппелиннің дирижабльдерге қатысты әскери министрліктің күмәндануының негізді екенін байқады. Ол дирижабльдерді пайдаланып, әуе күшін тез дамытуға тырысты. Вилд фон Хохенборн соғыс министрі болып тағайындалды және 1915 жылдың 20 қаңтарында Фалькенхайн генерал дер Инфантерие болды. Штаб бастығы ретінде Фалькенхайнның стратегиялық ойлауына байланысты көптеген жауы болды, бірақ оның алаңдаулы одақтасы ретінде Австрия-Венгрия армиясының штаб бастығы Франц Конрад фон Хоцендорф болды. Олар соғыс мақсаттары бойынша айырмашылық танытты: Хоцендорф Ресейге қарсы соғыс, Фалькенхайн Францияға қарсы соғыс жүргізуді қалады. Фалькенхайн Италияны соғыстан тыс ұстауға тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Фалькенхайн француздар шығыстан Францияға кіретін қақпа – Верден үшін шайқасады деп үміттенді. Верден немістерге үш жағынан неміс желілеріндегі үлкен шығыңқы жерге, неміс байланыс желілеріне және Верденді Муа өзенімен екіге бөлетін, бұл француздарға қорғануды қиындататын артиллерияның артықшылықтарын ұсынды. Ол мұрагер ханзадаға Верденде қалжыңдап, француз әскерін жоюды бұйырды, олар қаланы қорғауға тырысатын болса, одан да көп әскер жібереді. Фалькенхайнның стратегиясы кері әсер етті, мұрагер ханзада мен оның штаб бастығы Константин Шмидт фон Кнобельсдорф бұйрыққа бағынбай, қаланы басып алуға тырысты. Француздық артиллерия Мазаның батыс жағында 5-ші армияға көптеген зардаптарды әкеле бастады. Соғыста 25000-нан астам сарбаз қаза тапқандықтан, Фалькенхайнды кейде "Верденнің қанды диірменшісі" деп атады. Фалькенхайн күткендей, француздар Верденге жіберілген дивизиялардағы зардаптарды шектей алды. Генерал Филипп Петен дивизияларды Верденнің алдында жаяу әскердің 50 пайызына дейін жоғалтқанша ұстады, содан кейін оларды жеңілдетті. Суды үнемі көтеріп, суды құюға арналған "нория" түріндегі су дөңгелегінің жұмысына ұқсас болды. 1916 жылы 27 тамызда Фалькенхайн Румыния Корольдігінің Австрия-Мажарстанға соғыс жариялағаны туралы хабар алды. Вердендегі салыстырмалы сәтсіздіктен кейін, Шығыс майдандағы кері әсерлермен (Брусилов шабуылдары мен Румынияның соғысқа кіруі), Соммадағы англо-француздық шабуылдың басталуы және Гинденбург пен Людендорфтың интригаларынан кейін, Фалькенхайн 1916 жылдың 29 тамызында Гинденбургпен штаб бастығы қызметінен алынды.
Falkenhayn succeeded Helmuth von Moltke the Younger, who was considered mentally unstable, as Chief of the Oberste Heeresleitung (the German General Staff) on 14 September 1914. Falkenhayn was 53 years old, making him the youngest man to become chief of staff. Falkenhayn continued in office as minister of war for another five months. Falkenhayn moved OHL to Mézières, to put OHL at the centre of the right wing of the German armies in the west and ordered the southern armies to dig in, part of the beginning of trench warfare. The responsibility of Falkenhayn increased when the Kaiser failed to decide a grand strategy. Falkenhayn did not want diplomatic interference in the course of war. For the first few weeks, lack of success led to widespread criticism. Falkenhayn recognized the pending failure of the Schlieffen Moltke Plan and attempted to outflank the British and French in the Race to the Sea, a series of meeting engagements in northern France and Belgium, in which each side made reciprocal attempts to turn the other's flank, until they reached the North Sea coast and ran out of room for manoeuvre. In November 1914, Falkenhayn acknowledged that Germany would not be able to gain a decisive victory. He advocated a mild peace with the Russian Empire to Bethmann Hollweg, the better to concentrate against the French and British. Neither Bethmann Hollweg nor the generals on the Eastern Front, such as Paul von Hindenburg, Erich Ludendorff or Max Hoffmann, supported the idea since they believed that negotiation with the Russian Empire was impossible. Falkenhayn did not perceive the need to deploy troops on the Vistula, he favoured sending troops to East Prussia, where the Russians took advantage of the weakening 8th Army. A Breakthrough Army (Durchbruchsarmee) for an offensive down the Somme river valley, consisting of nine new divisions, was formed in the first quarter of 1915 but three divisions were not ready in time. The new army was transferred to the Eastern Front and was re named the 11th Army. The army had success during the Second Battle of the Masurian Lakes but creating more new divisions was difficult because of the shortage of junior officers and equipment. Falkenhayn found that the [[Luftstreitkräfte (Imperial German Flying Corps, Die Fliegertruppe), needed to be expanded. Falkenhayn noticed that the scepticism of the Ministry of War to airships, made by Ferdinand von Zeppelin, was justified. He tried to use the airships and develop rapidly the air force. Wild von Hohenborn was appointed minister of war and on 20 January 1915, Falkenhayn was promoted to General der Infanterie. As the chief of staff, Falkenhayn had many enemies because of his strategic thinking but he had Franz Conrad von Hötzendorf, chief of staff of the Austro Hungarian Army, as his uneasy ally. They differed on war aims; Hötzendorf wanting a war against Russia, Falkenhayn against France. Falkenhayn attempted to keep Italy out of the war but failed. Falkenhayn hoped that the French would fight for Verdun, the gateway to France from the east. Verdun offered the Germans the advantages of their artillery firing from three sides into a large salient in the German lines, excellent German communications and Verdun being bisected by the Meuse, which made it difficult for the French to defend. He ordered the Crown Prince to feint in Verdun and annihilate the French armies, which would try to defend the city by sending more troops. Falkenhayn's strategy backfired, the Crown Prince and his chief of staff, Konstantin Schmidt von Knobelsdorf disobeyed the order and tried to seize the city. French artillery on the west back of the Meuse began to inflict many casualties on the 5th Army. Because more than a quarter of a million soldiers during the battle eventually died, Falkenhayn was sometimes called "the Blood Miller of Verdun". Contrary to Falkenhayn's expectations, the French were able to limit casualties in the divisions sent to Verdun, General Philippe Pétain kept the divisions in front of Verdun until casualties reached 50 per cent of the infantry, and then relieved them. The procession of divisions back and forth was analogous to the operation of a "noria", a type of water wheel that continuously lifts water and empties it into a trough. On 27 August 1916 Falkenhayn received news that the Kingdom of Romania had declared war on Austria Hungary. After the relative failure at Verdun, coupled with reverses on the Eastern Front (the Brusilov Offensive and the entry of Romania into the war), the beginning of the Anglo French offensive on the Somme and the intrigues of Hindenburg and Ludendorff, Falkenhayn was replaced as chief of staff by Hindenburg on 29 August 1916.
Беларусь (1918-1919)
1918 жылы ақпанда Фалькенхайн Беларусьтегі 10-армияның командирі болды. Армия командирі ретінде ол Беларусьте соғыстың аяқталуын көрді. 1918 жылы желтоқсанда ол 10-армияның Германияға қайтарылуын бақылады. 1919 жылы ақпанда құрама таратылды және Фалькенхайн бөлімшесі таратылғаннан кейін армиядан кетті.
In February 1918, Falkenhayn became commander of the 10th Army in Belarus. As an Army unit commander, he witnessed the end of the war in Belarus. In December 1918 he oversaw the withdrawal of the 10th Army to Germany. The formation disbanded in February 1919 and Falkenhayn retired from the army following the dissolution of his unit.