Хaskell Curry – американ математигі, комбинаторлық логика, Curry paradoxы және Curry-Howard сәйкестігімен танымал. Haskell, Brook, Curry тілдері оның құрметіне аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық математик
American mathematician
Хаскелл Брукс Кэрри (1900 жылдың 12 қыркүйегі – 1982 жылдың 1 қыркүйегі) – американдық математик және логик. Кэрри комбинаторлық логикадағы жұмысымен ең көп танымал, оның бастапқы идеясы Мозес Шонфинкельдің зерттемесіне негізделген, және оны дамытуға Кэрри үлкен үлес қосты. Кэрри сонымен қатар Кэрри парадоксы және Кэрри-Ховард сәйкестігімен де белгілі. Оның құрметіне үш бағдарламалау тілі аталған: Хаскелл, Брук және Кэрри, сондай-ақ математика мен компьютер ғылымында қолданылатын функцияларды өзгерту әдісі – кэррилеу тұжырымы.
Haskell Brooks Curry ('/h//æ//s//k//əl/; September 12, 1900 – September 1, 1982) was an American mathematician and logician. Curry is best known for his work in combinatory logic, whose initial concept is based on a paper by Moses Schönfinkel, for which Curry did much of the development. Curry is also known for Curry's paradox and the Curry–Howard correspondence. Named for him are three programming languages: Haskell, Brook, and Curry, and the concept of currying, a method to transform functions, used in mathematics and computer science.
Өмір
Керри 1900 жылдың 12 қыркүйегінде Массачусетс штатының Миллис қаласында Сэмюэл Силас Керри мен Анна Барайт Керри отбасында дүниеге келді. Олар сөз шеберлігін оқытатын мектепті басқарған. 1916 жылы Гарвард университетіне медицинаны оқуға түсып, 1920 жылы математикаға ауысып, бітірді. Массачусетс технология институтында (МИТ) екі жыл электр инженериясы бойынша жұмыс істегеннен кейін, физиканы зерттеу үшін Гарвардқа оралып, 1924 жылы магистр дәрежесін (M.A.) алды. Керридің математикалық логикаға деген қызығушылығы осы кезеңде басталды, ол Альфред Норт Уайтхед пен Бертран Расселдің математиканы символдық логикаға негіздеуге жасаған әрекеттерімен, яғни Principia Mathematica еңбегімен танысқанда. Гарвардта қалған Керри математикадан философия докторы (Ph.D.) атағын алу үшін ізденіс жасады. Джордж Дэвид Бирхоффтың дифференциалдық теңдеулер бойынша жұмыс істеуін ұсынғанмен, оның қызығушылығы логикаға қарай бұрылды. 1927 жылы Принстон университетінде оқытушы болып жұмыс істеген кезде ол Мозес Шёнфинкельдің комбинаторлық логикадағы еңбегін ашты. Шёнфинкельдің жұмысы Керридің өзінің зерттеулерінің көп бөлігін болжаған болатын, сондықтан ол Геттинген университетіне көшті, онда Генрих Бехман мен Пол Бернайспен, Шёнфинкельдің еңбегімен жақсы таныс ғалымдармен жұмыс істеуге мүмкіндік алды. Керриді Дэвид Гильберт жетекшілік етті және Бернайспен тығыз байланыста жұмыс істеді, 1930 жылы комбинаторлық логика бойынша диссертациясын қорғады. 1928 жылы Геттингенге аттанғанға дейін Керри Мэри Вирджиния Уитлиге үйленді. Жұбайлар Германияда диссертациясын аяқтағанға дейін тұрды, содан кейін 1929 жылы Пенсильвания штатының Мемлекеттік колледжіне көшіп, Керри Пенсильвания мемлекеттік колледжінде қызметке қабылданды. Олардың екі баласы болды: Энн Райт Керри (1930 жылдың 27 шілдесі) және Роберт Уитли Керри (1934 жылдың 6 шілдесі). Керри келесі 37 жыл бойы Пенсильвания штатында қалды. 1931-1932 жылдары Ұлттық зерттеу стипендиясы бойынша Чикаго университетінде бір жыл, ал 1938-1939 жылдары Принстонның Жоғары оқу институтында бір жыл оқыды. 1942 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ үкіметі үшін қолданбалы математикамен айналысу үшін демалысқа шықты, әсіресе Франкфорд Арсеналында. Соғыстан кейін ол 1945 және 1946 жылдары ENIAC жобасымен жұмыс істеді. Фулбрайт стипендиясы бойынша ол Бельгияның Лувен қаласында Роберт Фейспен бірлесіп жұмыс істеді. 1966 жылы Пенсильвания штатынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Керри Амстердам университетінде қызметке кірісті. 1970 жылы комбинаторлық логика бойынша трактатының екінші томын аяқтағаннан кейін Керри Амстердам университетінен зейнеткерлікке шығып, Пенсильвания штатының Мемлекеттік колледжіне оралды. Хаскелл Керри 1982 жылдың 1 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Мемлекеттік колледжінде 81 жасында қайтыс болды.
Curry was born on 1900 09 12 in Millis, Massachusetts, to Samuel Silas Curry and Anna Baright Curry, who ran a school for elocution. He entered Harvard University in 1916 to study medicine but switched to mathematics before graduating in 1920. After two years of graduate work in electrical engineering at Massachusetts Institute of Technology (MIT), he returned to Harvard to study physics, earning a Master of Arts (M. A.) in 1924. Curry's interest in mathematical logic began during this period when he was introduced to the Principia Mathematica, the attempt by Alfred North Whitehead and Bertrand Russell to ground mathematics in symbolic logic. Remaining at Harvard, Curry pursued a Doctor of Philosophy (Ph. D.) in mathematics. While he was directed by George David Birkhoff to work on differential equations, his interests continued to shift to logic. In 1927, while an instructor at Princeton University, he discovered the work of Moses Schönfinkel in combinatory logic. Schönfinkel's work had anticipated much of Curry's own research, and as a consequence, he moved to University of Göttingen where he could work with Heinrich Behmann and Paul Bernays, who were familiar with Schönfinkel's work. Curry was supervised by David Hilbert and worked closely with Bernays, receiving a Ph. D. in 1930 with a dissertation on combinatory logic. In 1928, before leaving for Göttingen, Curry married Mary Virginia Wheatley. The couple lived in Germany while Curry completed his dissertation, then, in 1929, moved to State College, Pennsylvania where Curry accepted a position at Pennsylvania State College. They had two children, Anne Wright Curry (July 27, 1930) and Robert Wheatley Curry (July 6, 1934). Curry remained at Penn State for the next 37 years. He spent one year at University of Chicago in 1931–1932 under a National Research Fellowship and one year in 1938–1939 at the Institute for Advanced Study in Princeton. In 1942 he took a leave of absence to do applied mathematics for the United States government during World War II, notably at the Frankford Arsenal. Immediately after the war he worked on the ENIAC project, in 1945 and 1946. Under a Fulbright fellowship, he collaborated with Robert Feys in Louvain, Belgium. After retiring from Penn State in 1966, Curry accepted a position at the University of Amsterdam. In 1970, after finishing the second volume of his treatise on the combinatory logic, Curry retired from the University of Amsterdam and returned to State College, Pennsylvania. Haskell Curry died on Died: 1982 09 01 (aged 81), in State College, Pennsylvania.
Жұмыс
Кьюридің жұмысының басты назары комбинаторлық логиканың математиканың негізін құруға болатынын көрсетуге бағытталған әрекеттер болды. 1933 жылдың соңында Джон Россермен хат алмасу арқылы ол Клин-Россер парадоксі туралы білді. Россер мен Стивен Клин жасаған бұл парадокс, Алонзо Черч ұсынған (ламбдалық есептеуді тұрақты подсистема ретінде қамтитын жүйе) және Кьюридің өзінің жүйесі сияқты бірнеше байланысты формальды жүйелердің дәйекті еместігін дәлелдеді. Дегенмен, Черч, Клин және Россерден өзгеше, Кьюри негіздік тәсілден бас тартпады, ол «парадокстардан қашып кеткісі келмейтінін» айтты. Өмірінің бар сағатында Комбинаторлық логика саласында жұмыс істеген Кьюри, іс жүзінде осы саланың негізін қалаушысы және ең танымал есіміне айналды. Комбинаторлық логика – функционалдық бағдарламалау тілдерінің бір стиліне негіз болып табылады. Комбинаторлық логиканың күші мен көлемі Черчтің ламбдалық есептеуіне өте ұқсас, бірақ соңғы формализм соңғы онжылдықтарда үстемдік танытты. 1947 жылы Кьюри алғашқы жоғары деңгейдегі бағдарламалау тілдерінің бірін сипаттап, жалпы арифметикалық өрнекті бір мекенжайлы компьютерге арналған кодқа түрлендіру процедурасының алғашқы сипаттамасын ұсынды. Ол Гарвард, Принстон университеттерінде және 1929 жылдан 1966 жылға дейін Пенсильвания штаты университетінде оқытумен айналысты. 1942 жылы ол Кьюри парадоксын жариялады. 1966 жылы ол Эверт Виллем Беттің ізбасары ретінде Амстердам университетінде логика, оның тарихы және нақты ғылымдар философиясы профессоры болды. Кьюри сондай-ақ математикалық логиканы жалпы мағынада жазып, оқытты; оның осы саладағы оқытуы 1963 жылы жарық көрген «Математикалық логика негіздері» еңбегімен аяқталды. Оның математикаға қатысты ұнататын философиясы формализм болды (1951 жылғы кітабына қараңыз), ол өзінің ұстазы Гилбертке еліктеді, бірақ оның жазбалары философиялық қызығушылықты және интуициялық логикаға ашық көзқарасты көрсетеді.
The focus of Curry's work were attempts to show that combinatory logic could provide a foundation for mathematics. Towards the end of 1933, he learned of the Kleene–Rosser paradox from correspondence with John Rosser. The paradox, developed by Rosser and Stephen Kleene, had proved the inconsistency of a number of related formal systems, including one proposed by Alonzo Church (a system which had the lambda calculus as a consistent subsystem) and Curry's own system. However, unlike Church, Kleene, and Rosser, Curry did not give up on the foundational approach, saying that he did not want to "run away from paradoxes." By working in the area of Combinatory Logic for his entire career, Curry essentially became the founder and biggest name in the field. Combinatory logic is the foundation for one style of functional programming language. The power and scope of combinatory logic are quite similar to that of the lambda calculus of Church, and the latter formalism has tended to predominate in recent decades. In 1947 Curry also described one of the first high level programming languages and provided the first description of a procedure to convert a general arithmetic expression into a code for one address computer. He taught at Harvard, Princeton, and from 1929 to 1966, at the Pennsylvania State University. In 1942, he published Curry's paradox. In 1966 he became professor of logic and its history and philosophy of exact sciences at the University of Amsterdam, the successor of Evert Willem Beth. Curry also wrote and taught mathematical logic more generally; his teaching in this area culminated in his 1963 Foundations of Mathematical Logic. His preferred philosophy of mathematics was formalism (cf. his 1951 book), following his mentor Hilbert, but his writings betray substantial philosophical curiosity and a very open mind about intuitionistic logic.