Colonial fort on Manhattan, New York (1625 to 1788)
the fort in New York
Форт Амстердам – Манхэттен аралының оңтүстік ұшында, Гудзон және Ист өзендерінің қосылған жеріндегі бекініс. Форт пен арал сауда орталығы және голландтар, содан кейін британдық/колониялық үкімшіліктің, Жаңа Нидерландтың және кейін Нью-Йорк провинциясының әкімшілік штабы болды. Форт – аралдағы және оны қоршаған аумақтағы елді мекеннің ядросы болды, алғашқы голланд қоныс салушылар оны Нью-Амстердам деп атады, ал кейін ағылшыздар Нью-Йорк деп атады. Форт Нью-Йорктің ерте тарихының көп бөлігінде маңызды орынға ие болды. Форт салынар алдында, осы жерде Манхэттен аралы сатылып алынған. Кейінгі тарихында форт түрлі атаулармен белгілі болды: Форт Джеймс, Форт Виллем Хендрик, ағылшынша – Форт Уильям Генри, Форт Энн және Форт Джордж. Форт әртүрлі шайқастарда сегіз рет қолдан-қолға өтті. Алғашқы эпизод голланд губернаторы Питер Стьювесанттың 1664 жылы фортты Англияның Ричард Николсқа тапсыруымен байланысты. 18 ғасырда форт Нью-Йорктегі мөр басы актына қарсы көтерілістердің орталығы болды. Онда Англиядан әкелінген мөр басы қағаздары сақталды және көптеген мөр басы салық жинаушылар үшін қауіпті баспана қызметін атқарды. Америка революциясы кезінде форт Бруклин шайқасына қатысты, онда форт пен Губернатор аралындағы британдық бекіністері арасында оқтар алысып салынды. 165 жыл қызмет еткеннен кейін, көптеген қақтығыстарға қатысқан форт 1790 жылы, Америка революциясынан кейін бұзылды. Форт қиратылғаннан кейін, АҚШ президентінің резиденциясы болу мүмкіндігімен үкімет үйі салынды. Қазіргі таңда бұл жерде Александр Гамильтонның АҚШ кеден үйі орналасқан, онда Америка үндістерінің ұлттық мұражайы бар. Жақын жерде Боулинг Грин саябағы орналасқан. Форттың құрылысы Нью-Йорк қаласының ресми құрылған күнін белгіледі, бұл факті қаланың мөрінде көрсетілген. 1683 жылдың қазан айында Нью-Йорк заң шығарушы органының алғашқы сессиясы осы фортта өтті. Форттың сыртындағы артиллериялық қарулар портынан қарап тұрды және кейіннен жақын маңдағы Батери Паркіне атын берген батареяны құрады.
Fort Amsterdam was a fortification on the southern tip of Manhattan Island at the confluence of the Hudson and East rivers. The fort and the island were the center of trade and the administrative headquarters for the Dutch and then British/Colonial rule of the colony, of New Netherland and thereafter the Province of New York. The fort was the nucleus of the settlement on the island and greater area, which was named New Amsterdam by the first Dutch settlers, and eventually renamed New York by the English, and was central to much of New York's early history. Before the fort was constructed, it was the scene where the purchase of Manhattan Island occurred. In its subsequent history the fort was known under various names such as Fort James, Fort Willem Hendrick and its anglicized Fort William Henry, Fort Anne, and Fort George. The fort changed hands eight times in various battles, the first episode involving Dutch governor Peter Stuyvesant who surrendered the fort to Richard Nicolls of England in 1664. In the 18th century, the fort was at the center of the Stamp Act riots in New York when it was used to store shipments of stamped paper brought over from England, while serving as a safe haven for a number of stamp tax collectors. During the American Revolution, it was involved in the Battle of Brooklyn when volleys were exchanged between the fort and British emplacements on Governor's Island. After 165 years of service, involving a number of conflicts, the fort was finally torn down in 1790 after the American Revolution. After the fort's demolition the Government House was constructed on the site as a possible house for the United States President. The site is now occupied by the Alexander Hamilton U. S. Custom House, which houses the National Museum of the American Indian; Bowling Green is nearby. The construction of the fort marked the official founding date of New York City as recognized by its seal. In October 1683 what would become the first session of the New York legislature convened at the fort. Artillery guns outside the fort overlooking the harbor formed a battery that would later be the namesake of nearby Battery Park.
Тарих
1626 жылы Амстердам бекінісінің салынуынан бастап, стратегиялық орналасқан, портты және Гудзон өзенінің құйылысын бақылап тұрған, сондай-ақ пайдалы сауда орталығы болған бұл бекініс, американдық төңкеріс кезеңіне дейінгі тарихтың маңызды бөлігі болды. Голландтар, британдықтар және американдықтар арасында бірнеше рет қолы ауысып, осыған сәйкес бекіністің атауы да өзгеріп отырды.
Starting with the founding and establishment of Fort Amsterdam in 1626, the fort, with its strategic location, overlooking the harbor and the mouth of the Hudson River, and as a lucrative trade center, played a significant role tn the history that followed, all the way through the American Revolution, frequently changing hands between the Dutch, British and the Americans, with corresponding changes in the fort's name.
Құрылтай (16211660)
Амстердам бекінісі Манхэттен аралында және Голландияның Жаңа Нидерланд колониясы 1621 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясымен құрылды. Сол кезде Манхэттен аралын орман мен бұталар жапқан, жағалау бойында бірнеше батпақтар болды. Түнде аюлар мен басқа да жануарлардың дыбысын естуге болар еді. 17 ғасырда қорғаныс және паналау үшін қамалсыз ешбір елді мекен қауіпсіз болмады. Тарихшы Мод Уайлдер Гудвиннің пікірінше, форт үндістерге қатысты алаңдаушылықтан емес, басқа да амбициялы және кәсіпкер еуропалықтардан қорғану үшін салынған. Алайда тарихшы Джон Эндрю Дойл форттың топырақ қабырғаларымен, көбінесе үндістерден қорғануға арналғанын, ал сол кездегі кәсіби армияға немесе теңіз флотына қарсы қорғаныс ретінде тиімсіз болғанын айтады. 1625 жылы көп ойланғаннан кейін форт үшін ең қолайлы орын Манхэттен аралының оңтүстік ұшы екені шешілді, себебі ол Гудзон өзенімен көтерілуге тырысатын кез келген кемеге қарсы қорғануға мүмкіндік береді. Фортты Жаңа Нидерланд колониясының инженер-құрылыс бөлімінің бастығы Крин Фредериксен жобалады. 17 ғасырдағы голландтық форттардың барлығы дерлік бірдей жобаға сәйкес салынған. Бастапқыда стандартты жұлдыз тәрізді форт ретінде жоспарланған Амстердам форты қабырғаларды жақсы қорғау үшін әр бұрышында бастиондары бар төрт қабырғадан тұрды. Бастапқы жоспар бойынша қабырғалар таспен қапталуы керек еді, бірақ бұл жоспар іске аспады. Форт тығыз қысылған топырақтан немесе қиыршық тастардан салынды, себебі топырақ жұмыстары тас қабырғалар сияқты құламай, пушка оқтарының соққысын сіңіре алады. Фредериксенге форт құрылысына жақын маңдағы үндістердің көмегін пайдалану туралы нұсқау берілді, және олар ешқашан құлдыққа алынбады. Голландиялық Батыс Үндістан компаниясының басшылығымен 1626 жылы Нью-Амстердамда алғаш рет негр құлдары пайда болды, олар фортты салуға, жерді тазартуға, егіншілікпен айналысуға және басқа да осындай жұмыстарға көмектесті. Құлдыққа қатысты колонистердің көзқарастары әртүрлі болды. Кейбір құлдар христиан дінін қабылдады, кейінірек олардың кейбіреулеріне бостандық беріліп, жер берілді. Форт Жаңа Амстердам елді мекенінің ядросы болды және оның миссиясы Гудзон өзеніндегі Жаңа Нидерланд колониясының операцияларын ағылшындар мен француздардың шабуылынан қорғауға бағытталған. Оның негізгі қызметі әскери болғанымен, ол сонымен қатар сауда-саттық орталығы ретінде де қызмет етті. Онда казарма, шіркеу, Батыс Үндістан компаниясы директорының үйі және компания тауарларын сақтауға арналған қойма болды. Компания 1624 жылы Корнелиус Якобсен Мейді Жаңа Нидерланд колониясының бірінші (уақытша) директоры етіп тағайындады, ол 1625 жылға дейін қызмет етіп, қамалдың Жаңа Амстердам қаласында орналасты. Көп ұзамай Мейдің орнын 1625 жылдың қаңтарында келген Виллем Верхулст басқарды. Голландиялық Батыс Үндістан компаниясының басшылығымен Верхулст губернатор лауазымына Питер Минуитті тағайындады. 1626 жылдың 27 шілдесінде голландиялық кеме, Амстердам қарулары, Манхэттенге келді, оған капитан Адриан Жорис қолбасшылық етті, ол 1623 жылы капитан Мейге еріп, Форт-Оранждағы колонияны басқарып қалды. 26 қыркүйекте Амстердам қарулары мыңдаған тері терілерін, астық үлгілерін және қатты ағаш жүгін қамтитын жүкпен бірге Манхэттенді сатып алу және жаңа колонияның табысты құрылуы туралы хабармен Голландияға кетті. 1628 жылы Манхэттен аралының халқы, ерлер, әйелдер мен балаларды қоса алғанда, 270 адамды құрады. 1632 жылы Минуиттің орнын Себастьян Янсен Кроль басқарды, ол он үш ай бойы директор болып қызмет етті. Оның орнын 1633 жылдан 1638 жылға дейін директор болып қызмет атқарған Вутер ван Твилер басқарды. Ол жақсы мінезді, бірақ тар ойлы және үкімет істерінде білікті емес деп есептелді. Көрші ағылшын колонияларымен қарым-қатынасы белгісіз болды, өйткені олар голландтықтармен үндістермен саудада бәсекелесіп жүрді, бұл Твилерді бірнеше жерлерде таспен нығайтуға итермеледі. Форт 1635 жылы аяқталды. Ол форт ішінде күзет үйі мен сарбаздарға арналған кішкентай үй салды. Форттың сыртында Жаңа Нидерландтың алғашқы шіркеуін, үйі мен жылқы сарайымен, нан пісіретін пешін, ешкі сарайын және кеме құрылысшыларын орналастыруға арналған үлкен қойманы салды. Алайда Твилер голландтық қоныстанушылардың көбінесе ұнатпады. Оның қаржылық басқаруы мен есеп беруі нашар жүргізілді, ол үнемі Амстердамға есеп бермейтін, және мас болуға бейім екені үшін танымал болды. Осы себепті ол Боргардустың мінберден және компанияның қазынашысы Любертус Ван Динклагеннің ашық сынға ұшырады, ол үшін Твиллер оны жұмыстан босатып, Голландияға қайтарып жіберді. Ван Динклаген дереу ресми шағымдама жазып, оны Генералдық штатқа ұсынды. Твиллердің қызметі туралы растаулы хабарлар Голландияға жеткеннен кейін оны Жаңа Нидерландтың Бас директоры лауазымынан алмастыруға шешім қабылданды. Уильям Кифт 1637 жылдың қыркүйегінде жаңа директор болып тағайындалды, ол келесі жылдың наурыз айында Нью-Амстердамға келді, тиімді түрде Твиллерді алмастырды. 1638 жылға қарай форт маңындағы жағдай нашарлап, үмітсіз болды, тиімсіз үкіметтік басқару сауданың төмендеуіне және егіншіліктің қиындығына әкелді. Директор Кифт фортты және айналасын тексергеннен кейін форттың қираған күйде екенін, қабырғаларының бүлінгендігіне байланысты оған түрлі бағыттардан оңай кіруге болатынын анықтады. Пушкаларды орнатқан барлық шаналар тозып кеткен, ал аймақтағы шаруашылықтар қараусыз қалған. 1640 жыл шамасында үндістермен қақтығыстар, олар қоныс аударушыларды терілері мен басқа да заттары үшін тонап, өлтірген, соғысқа ұласқан. 1643 жылы Амстердам фортындағы гарнизонның құрамында бар болғаны 50-60 сарбаз болды, олар тәртіпсіздікке ұшырады және көбінесе тәртіпсіз мінез-құлық көрсетті. Бұл жағдай Кифтті гарнизон мүшелері үшін қызмет кезінде әскери заң кодексін енгізуге итермеледі, онда дінге қарсы сөздерге, жалақорлыққа, мас болуға немесе қызметке келмеуге қатысты ауыр айыптар қарастырылған. Кодекс әр сарбаз қызметке келген сайын сержантпен жоғары дауыспен оқылды. Үндістермен төрт жылдық соғыстан кейін 1645 жылы бейбітшілік қайта орнатылды. Алайда Кифт басшылығымен мемлекеттік кірістер жеткіліксіз болды, контрабанда жиі кездесіп, заңды саудаға зиян келтірді, наразылық пен тәртіпсіздік қауымдастықта кең таралды, ал реформа талаптары Кифт пен оның бағыныштыларын жағдайды тиімді түрде түзетуге итермеді. Нәтижесінде, 1647 жылы Питер Стайвесант Амстердам фортына келгенде қуанышпен қарсы алынды. Оған Боргардустың орнына келуге тиіс дін қызметкері Йоханнес Бакерус ілесіп келді. Кальвинистік голландтық реформаттық шіркеудің пасторы Йоханнес Мегаполис 1664 жылы алты жыл қызмет еткен Ренсселаерсвик маңынан Амстердам фортына келді. Оның Амстердам фортына келуі француз миссионері Исаак Жогеске могавктардан қашуына көмектескеннен кейін болды. Жогес Манхэттен аралына басып кірген алғашқы католик дін қызметкері болды. Фортта болған кезде Жогес форттың жағдайы, жөндеу жұмыстары және Манхэттендегі қызмет туралы есеп жазып, түрлі діндер мен тілдерді атап өтті. Жогестің форт және Манхэттен туралы есебі Нью-Йорк штатының ресми тізіміне енгізілген. Стайвесанттың талабы бойынша және крещениеге және діни білімге мұқтаж балалардың болуына байланысты Мегаполис Манхэттенде қалуға көндірілді. Колония халқы өскен сайын сарбаздар саны да артты, 1650 жылға қарай Жаңа Нидерландтағы сарбаздардың саны шамамен 250 болды. Сол жылы Жак Кортелиуге Жаңа Амстердамды зерттеп, екінші картасын жасау тапсырылды, онда қазіргі уақытта үш жүз елуге жуық үй болды.
Fort Amsterdam on Manhattan Island, and the greater Dutch colony of New Netherland, was chartered by the Dutch West India Company in 1621. Manhattan Island at this time was covered by woods and brush, with several marshes about the shore line, and at night the sound of bears and other wildlife could be heard. During the 17th century, no settlement was secure without a fortification for defense and refuge. Historian Maud Wilder Goodwin maintains the fort existed not so much out of concern for the Indians, but over other ambitious and enterprising Europeans. Historian John Andrew Doyle, however, maintains that the fort, with its earthen walls, was intended more for a defense against Indians and was almost useless as a defense against a professional army or navy at that time. In 1625, after much deliberation, it was decided that the best location for the fort would be at the southern tip of Manhattan Island, with the idea that it would be able to defend against any ship attempting to ascend the Hudson River. The fort was designed by Kryn Fredericksen, deputy and chief engineer of the New Netherland colony. Seventeenth century Dutch forts all followed a similar design. Probably originally intended as a standard star shaped fort, Fort Amsterdam had four sides with a bastion at each corner to better protect the walls. The original plan was to face the wall with stone, but this was never accomplished. The fort was built of hard packed earth or rubble because earthworks would absorb the shock of cannon fire without collapsing, as stone walls might. Fredericksen had instructions to employ the help of nearby Indians in the fort's construction. and were never taken into slavery. Under the direction of the Dutch West India Company, the first appearance of negro slaves in New Amsterdam occurred in 1626, and were used helping in the construction of the fort, clearing land, farming and other such work. Attitudes about slavery varied among the colonists. Some of the slaves were converted to Christianity, and later some of them were given their freedom and grants of land. The fort became the nucleus of the New Amsterdam settlement and its mission was protecting New Netherland colony operations in the Hudson River against attack from the English and the French. Although its main function was military, it also served as the center of trading activity. It contained a barracks, a church, a house for the West India Company director, and a warehouse for the storage of company goods. The company appointed Cornelius Jacobsen Mey in 1624 as the first (provisional) director of the New Netherland colony, and who was stationed at New Amsterdam at the fort, serving until 1625. Mey was soon replaced by Willem Verhulst, who arrived in January, 1625. At the direction of the Dutch West India Company, Verhulst was replaced as governor by the appointment of Peter Minuit, On July 27, 1626, the Dutch ship, Arms of Amsterdam, arrived at Manhattan, commanded by captain Adriaen Joris, who in 1623 accompanied Captain May, and was left in charge of the colony at Fort Orange. By September 26, the Arms of Amsterdam, with a cargo containing thousands of fur pelts, samples of grain, and a load of hardwood, departed for Holland with news of the purchase of Manhattan and the successful establishment of the new colony. By 1628, the population of Manhattan Island, including men, women and children, was 270. In 1632, Minuit was replaced by Sebastiaen Jansen Krol who briefly served as director for a period of thirteen months. His replacement, Wouter van Twiller,efn|Van Twiller served as Director from 1633 to 1638. He was considered good natured but narrow minded and ill qualified in the ways of government.< Relations with neighboring English colonies were uncertain, as they were competing with the Dutch over trade with the Indians, prompting Twiller to strengthen the fort with stone at several locations. The fort was completed in 1635. He had built within the fort a guard house and a small house for the soldiers. Outside the fort he built New Netherland's first church, complete with a house and stable, a bakery, a goat stable, and a large storage shed to accommodate the ship builders. Twiller, however, was generally disliked by the Dutch settlers. His financial management and accounting was poorly conducted and he neglected to report regularly to Amsterdam and had acquired a reputation for drunkenness. For this he was sharply and openly criticized by Borgardus from the pulpit and by the company's treasurer, Lubbertus Van Dincklagen, for which Twiller dismissed him and sent him back to Holland. Van Dincklagen immediately drew up a formal complaint and submitted it to the States General. After confirmed reports of Twiller's performance reached Holland it was decided that he be replaced as Director General of New Netherland. William Kieft was subsequently appointed as the new Director in September, 1637, arriving at New Amsterdam in March of the following year, effectively replacing Twiller. Conditions in and about the fort by 1638 had deteriorated and were not promising, with incompetent governmental management contributing to a decline in trade, and making the prospect of farming bleak. Director Kieft upon inspection of the fort and surrounding area, found the fort in a ruinous condition, with its dilapidated walls which allowed the fort to be entered without difficulty from various points. All the carriages that mounted the cannons had fallen into decay, while the farms in the area had become neglected. About 1640 conflicts with the Indians, who were robbing and murdering settlers for their fur and other goods, had increased into war. The garrison at Fort Amsterdam in 1643 consisted of only fifty to sixty soldiers, who were lacking in discipline and were often disorderly. The situation prompted Kieft to establish a code of military law for members of the garrison while on duty, which included stiff fines for blasphemy, slandering, intoxication or failure to appear for duty. The code was read aloud by a corporal every time the soldiers appeared for duty. After four years of fighting with the Indians a peace was finally reestablished in 1645. Under Kieft, however, public revenues overall were not forthcoming, smuggling was frequent and severely compromising legitimate trade, discontent and disorder was prevalent throughout the community, while protests and appeals for reform had no effect in getting Kieft and his subordinates to address the situation effectively. Subsequently, when Peter Stuyvesant arrived at Fort Amsterdam in 1647 he was joyfully received. He was accompanied by Reverend Johannes Backerus, who was to replace Bogardus. Johannes Megapolensis, a minister of the Calvinist Dutch Reformed Church, arrived at Fort Amsterdam from Rensselaerswyck Manor in 1664 after serving there for six years. His arrival at Fort Amsterdam was subsequent to his assisting French missionary, Isaac Jogues, in his escape from the Mohawks. Jogues became the first Catholic priest to set foot on Manhattan Island. While at the fort, Jogues observed and wrote an account of the condition of the fort, its repairs, and the activity on Manhattan, noting the various religions and languages spoken. efn|Jogues' account of the fort and Manhattan have been incorporated in the official records of the state of New York. At the insistence of Stuyvesant, and with children in need of baptism and religious instruction, Megapolensis was persuaded to remain in Manhattan. As the population of the colony grew, there was a corresponding increase in the number of soldiers, and by 1650 the number of soldiers in New Netherland was roughly 250. That same year, Jacques Cortelyou was commissioned to conduct a survey and make a second map of New Amsterdam, which now had approximately three hundred and fifty dwellings.
Ағылшын билігі (16641673)
1664 жылдың 29 тамызында полковник Ричард Николз басқарған төрт ағылшын соғыс кемесі Нью-Амстердам портына келді. Кемелерде 450 жақсы жаттығудан өткен әскер және 120 ауыр зеңбірек болды. Амстердам фортында 250 сарбаз бен бар болғаны 24 артиллериялық құрал қаруы бар еді. Көрсеткіштер шектеулі болды және азық-түлік жетіспеді, бұл ұзақ қоршауға төзу мүмкіндігін жоққа шығарды. Фортты кемелермен және әскерлермен қоршағаннан кейін Николз голландиялықтардан колонияны және Амстердам фортын беруді талап етті. Бұл форт сол кезде кәсіби армия мен флотқа қарсы қорғаныс ретінде дерлік пайдасыз еді. Жаңа Нидерланд директоры Питер Стьювесант қаруларын орнатып, оқ атуға дайын болғанмен, қаланың көрнекті тұрғындары, оның ішінде Стьювесанттың ұлы Балтазар, Хендрик Кип және пастор Мегаполенсис, барлығы ресми наразылыққа қол қойып, Стьювесантты үлкен күштерге қарсы тұрудан бас тартуға көндірді. 8 қыркүйекте Стьювесант ақ ту көтеріп, көптеген наразылықтар мен ой-толғаныстардан кейін колонияны Екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде қан төгілмей берді. Джеймс II, Йорк герцогының бұйрығымен Николз голландиялық колонияны басып алуды қадағалау және үкімет құру үшін губернатор болып тағайындалды. Нью-Йорк провинциясының алғашқы губернаторы ретінде Николз голландиялық және азаматтық билік өкілдерімен жылы күшті, оларға өз лауазымдарында қалуға рұқсат берді. Вест-Индия компаниясының бұрынғы билігіндегі және олардың тағайындаған губернаторларының кезінде билік авторитарлық болды. Бұл Голландияда, ана мекендегі халықтың негізгі құқықтарын жоққа шығарды, ал аристократиялық топқа жерлер мен басқа да артықшылықтар берді. Осының салдарынан, жаңа ағылшын үкіметі голландиялық және ағылшын мәдениеті мен идеологиясына терең сіңген көптеген азаматтар тарапынан жақсы қабылдады. Бұл мәдениеттер мен идеологиялар Ұлы артықшылық пен Магна Картадан туындаған мықты демократиялық принциптерге ие болды, екеуі де католиктердің шығу тегінен еді. Николстың алғашқы ресми әрекеті - қаланы Нью-Амстердамнан Нью-Йоркке өзгерту болды, бұл Джеймстің Йорк герцогы атағын мойындау үшін жасалды, ал форт Англия королі Джеймс II құрметіне Форт Джеймс деп аталды. Форт негізінен үндістерге қарсы қорғаныс ретінде салынған, Гудзон өзеніне кіруді күзету немесе әскери қоршаудан қорғану үшін дерлік пайдасыз деп есептелді. Сондықтан аралдың оңтүстік жағалауында артиллериямен жабдықталған батарея салынды. 1668 жылы Николз губернаторлық лауазымынан кетіп, Англияға оралды, онда ол Йорк герцогына қызметін жалғастырды.
On August 29, 1664, four English warships under the command of Colonel Richard Nicolls, carrying 450 well trained soldiers and bearing 120 heavy guns, arrived in New Amsterdam's harbor. Fort Amsterdam had a garrison of 250 men with only 24 pieces of artillery. Supplies were limited and food was in short supply, precluding any chance of enduring a prolonged siege. After surrounding the fort with ships and landed soldiers Nicolls demanded the Dutch surrender of the colony and Fort Amsterdam, which at the time was almost useless as a defense against a professional army and navy. Although Peter Stuyvesant, the Director of New Netherland, with his guns in place and ready to fire, was prepared to fight, prominent city residents, including Stuyvesant's son Balthazar, Hendrick Kip and Reverend Megapolensis, all of whom signed a formal Remonstrance, persuaded Stuyvesant to stand down in the face of overwhelming odds. On September 8, Stuyvesant raised the white flag of surrender and subsequently, after much protest and deliberation, he signed the colony over without any blood shed during the Second Anglo–Dutch War. At the behest of the James II, Duke of York, Nicoll's was appointed governor whose objective was to oversee the occupation of the Dutch colony and establish government. As the first governor of the province of New York, Nicoll's was greeted cordially by the Dutch and civic authorities whom he allowed to keep their offices and other stations. Under the previous rule of the West India Company, and their appointed governors, the rulership was autocratic; it denied basic rights of the people that were enjoyed in Holland, the motherland, while it favored the aristocratic class with grants of land and other special favors. As a result, the new English government was well received by most of the citizens, who were well rooted in Dutch and England culture and ideology, countries with strong democratic principles, derived from the Great Privilege and the Magna Carta, both documents of Catholic origin. Nichols' first official act was to rename the city from New Amsterdam to New York, in recognition of James's title as Duke of York, while the fort was renamed Fort James, in honor of James II of England. Designed primarily as a defense against Indians the fort was considered almost useless for guarding the entry to the Hudson River or repelling a military siege, and subsequently a battery was erected at the southernmost shore of the island and fitted out with artillery. In 1668 Nicolls resigned the governorship and returned to England, where he resumed his service to the Duke of York.
Нидерланд билігі (1673 1674)
1672 жылдың көктемінде үшінші ағылшын-голланд соғысы басталды. Келесі жылы екі голланд флоты, адмирал Корнелис Эверценнің «Сваненбург» флагмандық кемесіндегі басқаруымен және коммодор Якоб Бинкестің басшылығымен бірігіп, Кариб теңізі мен Чесапик шығанағында ағылшын кемелерін тонады. 1673 жылдың 7 тамызында олар Форт Джеймсқа жетті, бұл Эверценнің Голландиядан аттанғандағы соңғы мақсаты болды, сол кезде ел осындай күшке қарсы қорғаныссыз еді. 1600 сарбаз тасыған жиырма үш кемеден тұратын флот, уақытша капитан-шериф Джон Мэннингке үлкен алаңдау тудырды, ол Лавлейс Губернатор Винтропты Хартфордқа сапарлағанда қолбасшылыққа қалды. Бұл кезде қамалдың гарнизоны 80 адамнан аспады, ал қабырғаларында 30-тан астам 36-лық зеңбірек орнатылған еді. Мэннинг жақын жердегі қалалардан күш сұрап, Форт Джеймсті қайта басып алудың алдын алуға тырысты. 2 тамызда Жаңа Амстердам қайтадан голланд билігіне өткен кезде, Соғыс кеңесі Колвені провинцияның әскери генерал-губернаторы және Форт-Оранжқа тағайындады, ол өз кезегінде Корнелиус Стенвикті Мемлекеттік кеңесші етіп тағайындады. Стенвик кейін 1668 жылы Нью-Йорк қаласының төртінші мэрі болды.
Beginning in the spring of 1672, the Third Anglo Dutch War broke out. The following year, two Dutch fleets, commanded by Admiral Cornelis Evertsen aboard the flagship Swaenenburgh, and Commodore Jacob Binckes, had combined their fleets and were plundering English shipping in the Caribbean and Chesapeake Bay, before they arrived at Fort James on August 7, 1673, which was Evertsen's ultimate objective before he departed Holland which at the time was almost defenseless in the face of such a force. The fleet, consisting of twenty three ships, carrying 1,600 men, was alarming to acting captain Sheriff John Manning, who was left in command while Lovelace was away visiting Governor Winthrop at Hartford. The fort at this time only had a garrison of no more than 80 men with only 30 36 guns mounted along its walls. Manning tried in vain to summon reinforcements from nearby towns and made attempts to forestall the eminent recapture of Fort James. On August 2, with New Amsterdam once again under Dutch rule, the Council of War appointed Colve as military governor general of the province and Fort Orange, who in turn appointed Cornelius Steenwyk as Councillor of State, with executive privileges. efn|Steenwyk would later go on to be the 4th mayor of New York in 1668.
Ағылшын билігі (1674 1689)
Келісімге қол қойылғаннан кейін ағылшындар бұл аймақты тағы да "Нью-Йорк" деп атады және Форт-Джеймс атын қайтарып берді. Эдмунд Андрос губернатор болып тағайындалды және 9 ақпан 1674 жылдан 18 сәуір 1683 жылға дейін қызмет етті. 1674 жылдың 10 қарашасында Андрос қаланың берілуін қабылдады, ал олардың діни және басқа да құқықтары мен мүлігі жоғалтылмады немесе зардап шекпеді. 1682 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк провинциясының иесі Джеймс, 1683 жылдың 25 тамызында Нью-Йоркке келген ирланд және мұқтаж католик Томас Донганды, 2-ші Лимерик графы, Эдмунд Андростың орнына әскери-теңіз флотының вице-адмиралы және провинциялық губернаторы (1683–1688) етіп тағайындады. 1683 жылдың 14 қазанында Донган Нью-Йорк провинциясының алғашқы өкілдік жиналысын Форт-Джеймсте ұйымдастырды. Донган көп жылдар бойы француз армиясында қызмет еткендіктен, француз әдет-ғұрыптары мен дипломатиясымен жақсы таныс болды. Төмен елдерде қызмет еткенінің арқасында ол голланд тілін білді. Нью-Йоркке келген кезде Донган қаланың кішкентай екендігіне көңілі толмады, сондай-ақ фортқа да осылай қарады, оны тексергеннен кейін артиллерия бір сағат ішінде қабырғаларын қиратуға болатынын айтты. Форт қақпасының бетінде Йорк герцогының елтаңбасының сарғайған бейнесі болды. Осы жерде Донган бұрылып, ынталы халыққа иіліп, фортқа кірді. Оны Нью-Йорк провинциясының губернаторы және форттың қолбасшысы капитан Энтони Брокхоллс қарсы алды, оның ілесінде тұрақты жаяу әскер ротасы болды. Брокхоллс Донганға тәртіпті сақтаудың қаншалықты қиын болғанын және оның келгеніне қаншалықты қуанғанын айтты. Ол тағайындалған кезде провинция банкрот және бүлікшілдік күйде болды. Донган тәртіп пен тұрақтылықты қалпына келтіре алды. Ол сондай-ақ форттың оңтүстігіне зеңбірек батареяларын орнатқан алғашқы адам болды. Немец туған отаршыл Якоб Лейслер Форт-Джеймсті басып алды, бұл Лейслер көтерілісі деп аталды, Нью-Йорк қаласынан қашқан Фрэнсис Николсонды алмастырды. Лейслер 1660 жылы Англиядан Жаңа Амстердамға келді, ол Шығыс Индия компаниясының ақшасы жоқ сарбазы еді. Ол саудамен айналысып, көп ұзамай бай саудагердің жесіріне үйленді, 1689 жылға қарай ол өркендеп, беделге ие болды. Нью-Йорк губернаторының міндетін атқарушы ретінде ол Питер Стьювесант және басқалар өкілдік еткен бай басшыларға қарсы қарапайым халықтың мүддесін қорғады және тікелей халықтық өкілдік үкіметін құрды, сондай-ақ бұрынғы үкіметтік ережелерге реформалар енгізді. Халық Лейслер ұсынған кеңпейілді ұсыныстарды қабылдауға және Стьювесантқа мойынсұнуға шақырды, өйткені олар бұрынғы билік кезінде жемқорлыққа, зорлық-зомбылыққа және басқа да қиындықтарға ұшыраған.
After the treaty was secured, the English once again named the area "New York" and returned the Fort James name. Edmund Andros was appointed governor and served from February 9, 1674, to April 18, 1683. On November 10, 1674, Andros received the surrender of the town, while their religious and other rights and property were not lost or compromised. In September 1682, James, Lord Proprietor of the Province of New York, appointed Thomas Dongan, 2nd Earl of Limerick, an Irishman and staunch Catholic, who had arrived at New York on August 25, 1863, as Vice admiral in the Navy and provincial governor (1683–1688) to replace Edmund Andros. Dongan organized the first representative assembly of New York Province at Fort James, on October 14, 1683. Dongan had served in the French army for many years, which made him familiar with French customs and diplomacy. His service in the Low Countries had given him a first hand knowledge of the Dutch language. Upon his arrival, Dongan was not very impressed with New York, which at the time was a small town, and likewise had the same regard for the fort, which after he inspected it, said its walls could be battered down by artillery in an hour. On the face of the gate to the fort was a faded emblem of the Coat of Arms of the Duke of York. Here, Dongan turned and bowed to the cheering crowd and entered the fort. He was greeted by Captain Anthony Brockholls, the acting governor of the Province of New York, and commander of the fort, who was accompanied by a company of regular infantry. Brockholls exclaimed to Dongan that he had great difficulty maintaining order, and that he was relieved over his arrival. At the time of his appointment, the province was bankrupt and in a state of rebellion. Dongan was able to restore order and stability. He was also the first to establish batteries of cannon to the south of the fort. German born colonist Jacob Leisler seized Fort James in what was called Leisler's Rebellion, replacing deposed Francis Nicholson who had fled New York City. Leisler arrived at New Amsterdam from England in 1660, a penniless soldier of the East India Company. He started out in the trade business and soon married a rich merchant's widow, and by 1689 he achieved prosperity and respectability. As acting governor of New York, he represented the common people against a group of wealthy leaders represented by Pieter Stuyvesant and others and enacted a government of direct popular representation as well as bringing reform to the many governmental provisions that previously existed. The people appealed to Stuyvesant to capitulate and accept the generous offers Leisler was providing, as they had already endured corruption, abuse, and other hardships under the previous rulership.
Британдық билік (1691 1775)
Лейслер билігі 1691 жылы аяқталды, британдық егемен Уильямның жаңа губернаторы (1690 жылы тағайындалған) Нью-Йоркке келген кезде. Бұл қамал Виллем басшылық еткен голланд үкіметі кезінде оның атымен аталыпты. Ол Джеймсті құлату арқылы Ұлы революцияда ағылшын үкіметінің егемені болды. Қамал жаңа протестант патшасының құрметіне Форт Уильям Генри деп қайта аталды. Губернатор Хантердің орнын 16 қыркүйекте Манхэттенге келген Уильям Бернет басты. Әдеттегідей, жаңа ассамблея сайлауын өткізудің орнына, Бернет өзіне ұнайтын тұрақты провинциялық ассамблеяны Форт-Джорджге шақырды, онда олар келесі бес жылға үкіметті қаржыландыру үшін қаражат дауысқа салды. Сондай-ақ, Нью-Йорк саудагерлерінің мүдделеріне зиян келтіретін француздармен үнді тауарларын саудалауға тыйым салынды. 1756 жылы Джон Кэмпбелл, Лудун графы, Солтүстік Америкадағы барлық ағылшын күштерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Француздар мен үндістер соғысында Освего фортын жоғалтқаннан кейін, ол стратегиялық маңызға ие Нью-Йорк қаласына қыстауға мыңдай әскер жіберді. Форт-Джордждегі ескі казармалар оларға дайындалды, ал форт жөнделіп, құрылысы жақсартылды. Портты қорғауға көмектесу үшін көптеген ауыр зеңбіректер батареяға және форттың маңындағы басқа да стратегиялық жерлерге орнатылды.
Leisler's rule ended in 1691, when British sovereign William's new governor (appointed in 1690) finally reached New York. The fort had earlier been named for Willem when he was head of the Dutch government. He became the sovereign of the English government by the overthrow of James in the Glorious Revolution. The fort was renamed Fort William Henry in honor of the new Protestant king. Governor Hunter was replaced by William Burnet who arrived at Manhattan on September 16, 1720. Rather than calling for elections for a new assembly, as was customary, Burnet summoned the standing provincial assembly, with whom he found favor, to meet at Fort George, where it voted for revenues to sustain the government for the following five years. The assembly also prohibited any trading of Indian goods with the French, which greatly compromised the business interests of New York's merchants. In 1756, John Campbell, Earl of Loudoun, was appointed commander of all English forces in North America Prompted by the loss of Fort Oswego during the French and Indian War, he sent one thousand regulars to strategically located New York City for winter quarters. The old barracks in Fort George were prepared for them, while the fort underwent repairs and major improvements to its structure. To aid in the defense of the harbor, a good number of heavy cannon were. also added to the battery and other strategic locations near the fort.
Революцияның прелюдиясы
Форт-Джордж 1765 жылғы 4 наурызда Парламент мөртаңбалық актіні қабылдағаннан кейін американдық тәртіпсіздіктердің нысанасына айналды. 1765 жылғы 23 қазанда Нью-Йорк және Коннектикут штаттарына арналған алғашқы мөрлер Нью-Йоркке жетті. Кемелерге шамамен 2000 ашулы отарлаушы қарсы шықты. Содан кейін мөрлерді түн ортасында жасырын түрде түсіріп, Форт-Джорджқа жеткізуге мәжбүр болды, онда сол кезде бар болғаны 200 тұрақты гарнизон болды. 31 қазанда, мөртаңбалық актінің күшіне енуі алдында, мыңдаған отарлаушылар көшеге шықты. Алдын ала шара ретінде британдық биліктер фортта жоқ басқа қарулармен бірге батареядағы қаруларды бұзып, қолдануға жарамсыз етті. Мөртаңбалық актіге қарсы наразылық, қозғалыс және зорлық-зомбылық 1 қарашадан 3 қарашаға дейін, Форт-Джорджға жеткізілген және сақталған мөрлердің келуіне байланысты өршіп келді. 1763 жылдан 1765 жылға дейін Нью-Йорк провинциясының губернаторы міндетін атқарған Кадуалладер Колден сол кезде фортта тұрды, бірақ оның қақпасынан тыс жерде нақты билігі жоқ екенін мойындады. 1 қарашада гарнизон сақтандырылып, форттың қабырғаларын қорғады. Толған жұрттан бір елші шығып, қақпаға жақындап келді. Кадуалладерге арналған хат, мөртаңбалық актіні енгізуге байланысты бір жылдан астам уақыт бойы жиналған ашу мен наразылықтың шыңы болды. Бұл хат 77 жастағы Кадуалладерге мөртаңбалық актіні күшіне енгізуге қатыспауды талап ететін соңғы сұраныс болды. Ньюпорт, Бостон және басқа жерлерде болған зорлық-зомбылық туралы хабарлар Кадуалладердің үстеліне келіп түсе берді. Коннектикут штатының мөр агенті Джаред Ингерсолл және Нью-Джерси штатының губернаторы Уильям Франклинге мөртаңбалық актіні күшіне енгізбеу үшін үлкен қысым көрсетіліп, олардың мөрленген қағаздары Форт-Джорджға қауіпсіз сақтауға жеткізілді. 2 қарашаның таңертеңінде инженерлер мен жұмысшылар фортты нығайту үшін тынымсыз жұмыс істеді. Артиллерия кеңсесінің бастығы майор Томас Джеймс фортқа қолбасшылық етті және кейін парламентте ол тәртіпсіздік жасағандардың 900-ден астамын өлтіре алатынын айтты, бірақ егер ол солай істесе, отарлаушылар Нью-Йорк штамынан ғана аз уақыт ішінде 50 000 жауынгер жинап алатынын және фортты ұстау мүмкін болмайтынын қосты. Кейін генерал Гейдж отарлаушыларға оқ атқанда сол жылы төңкеріс басталар еді деді. Форт-Джорджта жеткіліксіз гарнизон болғанына алаңдаған Колден күшейткіштер сұрады, оларды генерал Гейдж берді, ал Джеймс фортқа жаңа зеңбіректер әкелді. Форт сонымен қатар Мэрилендтен келген Захария Худ сияқты бірнеше мөр шеберлеріне де қауіпсіз баспана берді, ол Колденнің шақыруымен бостандық күресушілері мен басқа ашулы отарлаушылардың ашуынан қашу үшін фортқа келді. Мөрлерді қайтару қалаға тыныштық әкелді, ал Нью-Йорк колониялық газеттері бейбітшілікке шақырды. Қалаға тыныштық оралғаннан кейін Колденнің саяси қарсыластары оны осы оқиға үшін кінәлады және ақыры оның орнына Сэр Генри Мур тағайындалды. Қаладағы тыныштықты сақтау және тәртіпті қалпына келтіру үшін Мур бостандық күресушілерінің жетекшісі Исаак Сирс және басқалармен кездесті, одан кейін форттың қақпаларын ашып, барлығын кіргізді.
Fort George became the target of American riots following Parliament's passage of the Stamp Act on March 4, 1765. The first shipment of stamps for New York and Connecticut arrived at New York on October 23, 1765. The ships were confronted by some 2000 angry colonists. Subsequently, the stamps had to be quietly unloaded in the middle of the night and brought into Fort George, which at the time had a garrison of only 200 regulars. On October 31, the day before the Stamp Act was to be enforced, thousands of colonists took to the streets. As a precaution, British authorities beforehand had the guns at the battery spiked along with any not inside the fort, making them inoperable. The protests, agitation and violence over the Stamp Act reached a climax from November 1–3, as a result of the arrival of the stamps brought to and held at Fort George. Cadwallader Colden, the acting governor of the Province of New York from 1763 to 1765, was residing at the fort at the time, but admitted that he had no real authority outside its gates. On November 1, 1765, the garrison was put on alert and manned the walls of the fort, and was soon greeted by the approaching colonists. A courier emerged from the crowd and approached the gate, bearing a message for Cadwallader, which he handed to the sentry. Addressed to Cadwallader specifically, its message was the culmination of over a year's frustration and anger over the proposed imposition of the Stamp Act, which ultimately gave Cadwallader, now 77 years of age, an ultimatum, threatening in pointed language that he not participate in the enforcement of the Stamp Act. Reports of violent riots occurring in Newport, Boston, and elsewhere continued to reach Cadwallader's desk. Jared Ingersoll, stamp agent from Connecticut, and William Franklin, Governor of New Jersey, under extreme pressure not to enforce the Stamp Act had their supplies of stamped paper transported to Fort George for safe keeping. During the early morning hours of November 2, engineers and workers worked earnestly to strengthen the fort. Artillery office Major Thomas James was in command of the fort, who later testified before Parliament that he could have killed more than 900 of the rioters, but added that had he done so, the colonists could in little time have amassed 50,000 fighting men from New York alone, and that there would have been no chance in holding the fort. General Gage later said that had the colonists been fired on, the revolution would have begun that year. Colden, concerned that Fort George had an inadequate garrison, requested reinforcements, which General Gage provided, while James brought new cannons to the fort. The fort also provided a safe haven for several stamp masters, including Zachariah Hood from Maryland, who, at the invitation of Colden, had fled to the fort to escape the wrath of the Sons of Liberty and other angry colonists. The subsequent surrender of the stamps brought calm to the city, while New York's colonial newspapers called for peace. After calm returned to the city Colden's political adversaries blamed him for the mishap, and ultimately had his governorship replaced by Sir Henry Moore. In the effort to maintain peace and restore order to the city, Moore had met with the influential Isaac Sears, a leader of the Sons of Liberty, and others, and shortly thereafter opened the gates of the fort and invited everyone in.
Колонистік билік (1775 1776)
Америка революциясында Джордж Вашингтон басқаруындағы колониялар 1775 жылы фортты басып алды, колониялар Британ империясынан ресми түрде бөлінуге дейін. Лонг-Айленд шайқасы кезінде 1776 жылдың 12 шілдесінен бастап форттың қарулары британдық фрегаттарымен атысты. 12 шілдеде британдық HMS Phoenix және HMS Rose кемелері, бірнеше кіші кемелермен бірге, Стейтен аралынан шығып, Гудзон өзенінің аузына қарай жылжуды бастады, бұл Нью-Йоркте дабыл қағуға себеп болды. Ред-Хук және Губернатор аралындағы батареялардан оқ ату британдық флотқа басталды. Форт-Джорджтан да артиллерия атысы басталды, оған Нью-Йорк артиллериясының капитаны Александр Гамильтон басшылық етті, ол он тоғыз жаста болған, бірақ оның әсері шамалы болды. Британдықтардың фортты басып алуы мүмкін деген қорқынышпен Гамильтон және оның артиллерия тобы оннан астам зеңбіректерді алып кетті, HMS Asia баржасы фортқа және оның айналасына оқ атқанға дейін. 1776 жылдың қыркүйегінде Генри Клинтон басшылығымен британдықтар Кип шығанағына десант жасады және көп ұзамай Форт-Джорджты және төменгі Манхэттенді қайта басып алды, бұл генерал Вашингтонды және оның әскерін солтүстікке, содан кейін Нью-Джерсиге, Валли-Форджға көшуге мәжбүр етті, онда олар келесі қыстың көп бөлігін өткізді. Британдықтар жақын арада қаланың барлық бөлігін басып алып, соғыс бойы форттан Нью-Йоркқа билік етті.
In the American Revolution, the colonists under George Washington seized the fort in 1775, before the colonies formally seceded from the British Empire. During the Battle of Long Island, guns from the fort engaged British frigates starting on July 12, 1776. On July 12, the British ships HMS Phoenix and HMS Rose, with a few smaller vessels in attendance, sailed from Staten Island and began moving into the mouth of the Hudson River, prompting alarm guns to sound in New York. The cannons from batteries at Red Hook and Governors Island commenced firing at the small British fleet. Artillery fire also commenced from Fort George, under the command of New York artillery captain Alexander Hamilton, who at the time was nineteen, but had little effect. Fearing that the British capture of the fort was eminent, Hamilton and his artillery teams hauled off more than ten cannons, shortly before a barge from HMS Asia approached and fired on the fort and its vicinity. In September 1776, under the command of Henry Clinton the British made a Landing at Kip's Bay, and soon recaptured Fort George, along with lower Manhattan, forcing General Washington and his army to retreat north and eventually into New Jersey, at Valley Forge where they would remain for most of the following winter. The British soon occupied the entire city and ruled New York from the fort throughout the war.
Британдық билік (1776 1783)
Британдықтар қаланы басып алып, соғыс аяқталғанға дейін Нью-Йоркті Форт-Джорджтан басқарды.
The British occupied the city and ruled New York from Fort George throughout the remainder of the war.
Америка билігі (17831790)
1783 жылы Ұлыбританиямен бейбітшілік орнағаннан кейін Вашингтон британдықтардың жақын арада Нью-Йоркті эвакуациялайтынын естіді. Вашингтон және оның әскері Манхэттен аралының оңтүстігіне қарай жорық жасағанда, Вашингтон апатқа ұшыраған жағдайды, ағаштар мен бұталардың жоқтығын және қираған көптеген ғимараттарды байқады. Вашингтонның ілгерілеуі ішкі қала мен Форт-Джорджты қоршап тұрған кедергіде тоқталды. Оқтардың шуы британдықтар Нью-Йорктен кетіп қалғанын хабарлады. Америка әскері аралды бақылауға алғанша күтіп тұрғанда, Вашингтон британдықтардың Форт-Джордж ішіндегі тудың тіреуін саботаж еткенін білді – оның арқандарын алып тастап, бекіткіштерін бұзып, тіреуді майлап, американдықтардың өз туын көтеруіне кедергі келтіру үшін жасалған шаралар. Кейп тавернасындағы қысқа қабылдаудан кейін Вашингтон, губернатор Клинтон және сүйеушілер фортқа кірді. Ұзақ күш-жігерден кейін ту тіреуі жөнделіп, жоғалған бөліктері ауыстырылды, содан кейін Джон Ван Арсдейл тіреуге көтеріліп, американдық туды бекітті. Бұл 1783 жылғы 25 қарашада, британдықтар толығымен эвакуацияланған күні болды. 1788 жылы үкімет Форт-Джорджті (сол кездегі атауы) бұзуға бұйрық берді. Оның құрылыс материалдары жағалауды кеңейту және Батареяны үлкейту үшін толтыруға пайдаланылды. Форт 1790 жылы бұзылды, ал президенттік резиденция ретінде салынған Үкімет үйі сол жерге салынды. Жаңа бекіністердің қажеттілігі тез арада байқалды, әсіресе Франция және Ұлыбританиямен қарым-қатынас қайтадан шиеленісе бастағанда. 1798 жылы Батареядағы уақытша бекіністерге қару-жарақ орналастырылды. Соңында, 1812 жылғы Ұлыбританиямен соғысқа дейін, төменгі Манхэттеннің оңтүстік-батысында жаңа форт – Клинтон қамалы салынды. Форт-Джеймс орны Александр Гамильтонның АҚШ Кеден үйі үшін қайта жаңартылды. Толтыру және Батарея паркінің құрылысына дейін ол Гудзон өзенінің жағалауында орналасқан, бірақ қазір бірнеше блок қашықтықта.
After peace was established with Britain in 1783, Washington received word that the British would soon evacuate New York. As Washington and his army marched south on Manhattan Island, Washington noted the devastation, lack of trees, shrubs, and the many buildings that were left in ruins. Washington's advance came to a halt at the barrier enclosing the inner city and Fort George. A volley of cannon signaled that the British had departed New York. While waiting for the American army to secure the island, Washington received word that the British had sabotaged the flag pole inside Fort George, by removing its ropes, knocking off its the cleats and by greasing the pole, all as measures taken to hinder the Americans from raising their flag at the fort. After a brief reception at Cape's Tavern, Washington, Governor Clinton and the cavalcade entered the fort. After an extended effort the flagpole was repaired and its missing parts replaced, after which John Van Arsdale ascended the pole and attached the American flag, on Evacuation Day, November 25, 1783, after the British finally pulled out. In 1788, the government ordered the razing of Fort George (as it was then known). Its materials were used as landfill to add to the shore and expand the Battery. The fort was torn down in 1790, and the Government House, intended as the presidential residence, was built on the site. The need for new fortifications soon became apparent, especially as tensions started rising again with France and Great Britain. In 1798, guns were placed in temporary fortifications on the Battery. Eventually a new fort, Castle Clinton, was built on Lower Manhattan to the southwest, shortly before the outbreak of the War of 1812 with Britain. The site of Fort James was redeveloped for the Alexander Hamilton U. S. Custom House. Prior to landfilling and the creation of Battery Park, it was located at the shoreline of the Hudson River but is now a few blocks away.