Оркней және Шетланд аралдарының жалы/графы тарихы

Кіріспе

Норвегиялық, содан кейін шотландтық, Солтүстік аралдар мен Солтүстік Шотландиядағы дворяндық атағы. Оркни графы, тарихи түрде Оркни жарлы, Шотландияның Солтүстік аралдарын құрайтын Оркни және Шетланд архипелагтарын қамтитын дворяндық атағы. Бастапқыда викингтер басып алған, Солтүстік аралдардың билеушілерінің Норвегияның вассалдары мәртебесі 1195 жылы ресми түрде бекітілді. Ежелгі норвегиялық «jarl» термині этимологиялық тұрғыдан «earl» сөзімен байланысты болғанымен, 15-шы ғасырдың соңында «jarl» орнына «earl» пайда болды, бірақ норвегиялық «jarl» пен «earl» бір емес. Скандинавиялық контексте «jarl» мен патшалар арасындағы айырмашылық 11-шы ғасырдың соңына дейін маңызды болған жоқ, сондықтан ертедегі «jarl»-дар сол уақытқа дейін іс-қимылдарында едәуір тәуелсіздікке ие болды. Оркни жарлы лауазымы аталмыш ортағасырлық Норвегияда корольден кейінгі ең жоғары дәрежелі лауазым болды. «Jarl»-дар қазіргі Шотландияның (яғни Кэйтнес және Сазерленд) аумағындағы Альба патшаларына белгілі бір кезеңдерде бағынышты болды. 1232 жылы Ангус мормерлерінен тараған шотланд әулеті, 10-шы ғасырдың соңындағы «jarl» Торф Эйнардан тараған бұрынғы әулетті ығыстырды, бірақ аралдар формальды түрде Норвегияға бағынышты болып қалды. Бұл әулет өз кезегінде Стратхерн мормерлерінің ұрпақтарымен, ал кейін Синклер әулетімен алмастырылды, олардың кезінде Оркни мен Шетланд Шотландияның құрамына кірді. Екінші графтық атақты Шотландия королі Джеймс VI 1581 жылы жартылай інісі Роберт Стюарт үшін құрды, бірақ тек екі иесінен кейін 1614 жылы бұл атақ жойылды. 1696 жылғы үшінші құрылыстан кейін, ол атақ бүгінгі күнге дейін сақталған, графтардың Оркадия істеріне ықпалы мардымсыз болды.

Скандинавтық құмыралар

Рогнвальд Эйстинссон, ярл Мёре 865–890 жылдары кейде ярлдіктердің негізін қалаушы ретінде еске алынады. «Оркней сагасы» оны осылай деп көрсетеді, себебі король Харальд Финехейр оған Оркни және Шетландқа билік беруге келіседі, бірақ оның бұл атаққа ие болғанына нақты дәлел жоқ. «Хеймскрингла» оның ағасы Сигурдті алғашқы ресми түрде осы атақты алған адам деп айтады. Сигурдтің ұлы Гуторм бір жыл патшалық құрып, баласыз қайтыс болды. Рогнвальдтың ұлы Халлад осы атақты мұраға алды. Дегенмен, Оркниге жасалған дат шабуылдарын тоқтатуға шамасы келмегендіктен, ол ярлдіктерден бас тартып, Норвегияға оралды, бұл «барлығының қызық көрінгенінше» болды. Содан кейін Торф Эйнар даттарды жеңіп, оның өлімінен кейін ғасырлар бойы аралдарды басқарған әулетті құрды. Смит (1984) Эйстинссон ағаларының рөліне тарихи сенімділік жоқ екенін және Торф Эйнарды Оркнидің алғашқы тарихи графы деп санауға болатынын қорытындылады. Адам Бременнің Оркниді 1043 жылдан 1066 жылға дейін Норвегияны билеген Харальд Хардрада кезінде ғана бағындырғанын айтуына сүйене отырып, Вулф (2007) Торф Эйнардың шөбересі Сигурд «Қабысқақ» Хлодвірссон Оркнидің алғашқы ярлы болған болуы мүмкін деп болжайды. Көптеген жағдайларда, оның 1014 жылы қайтыс болғаны туралы жазба бар. Егер Торф Эйнар шынайы тарихи тұлға болса, одан кейінгі барлық ярлдар оның ұрпақтары болды, Сигурд Магнуссоннан басқа, оның қысқа мерзімді билігі әкесі Магнус Босқаяқтың ықпалымен болды және ол кейін Норвегияның Сигурд I атанды. Бұл ярлдардың өмірі мен дәуірі туралы негізгі деректердің бірі – «Шотландияның әлеуметтік және әдеби жазбаларында теңдесі жоқ» деп сипатталған «Оркней сагасы». Сагадағы маңызды оқиғалардың бірі – шамамен 1115 жылы ярл Магнус Эрлендссонның, кейіннен Әулие Магнустың «қиындыққа тап болуы». Саганың соңғы тоқсаны ярл Рёгнвальд Кали Колссон және Свейн Аслейфссон туралы ұзақ әңгімемен толтырылған, шындығында ең көне нұсқа соңғысының 1171 жылы қайтыс болуымен аяқталады. Алты жүз жылдан кейін, ярл Йон Харальдссон өлтірілгеннен кейін, Гилл Бригте ұлы Магнус Шотландияның алғашқы графына айналды. Ол ярл Рёгнвальд Кали Колссонның ұрпағы болуы мүмкін, бірақ бұл ешқашан расталмаған. Дегенмен, нақты скандинавиялық ярлдар әулеті 1236 жылы Норвегияның Хакон IV-і Магнус II-ге титул берген кезде аяқталды.

Rognvald Eysteinsson, Jarl of Møre 865–890 is sometimes credited with being the founder of the jarldom. By implication the Orkneyinga saga identifies him as such for he is given "dominion" over Orkney and Shetland by King Harald Finehair, although there is no concrete suggestion he ever held the title. The Heimskringla states that his brother Sigurd was the first to formally hold the title. Sigurd's son Guthorm ruled for a year and died childless. Rognvald's son Hallad then inherited the title. However, unable to constrain Danish raids on Orkney, he gave up the jarldom and returned to Norway, which "everyone thought was a huge joke". Torf Einarr then succeeded in defeating the Danes and founded a dynasty which retained control of the islands for centuries after his death. Smyth (1984) concludes that the role of the brothers Eysteinsson lacks historical credibility and that Torf Einarr “may be regarded as the first historical earl of Orkney”. Drawing on Adam of Bremen's assertion that Orkney was not conquered until the time of Harald Hardrada, who ruled Norway from 1043 to 1066, Woolf (2007) speculates that Sigurd “the Stout” Hlodvirsson, Torf Einarr's great grandson, may have been the first Jarl of Orkney. Dates are largely conjectural, at least until his death recorded in 1014. Assuming Torf Einarr is a genuine historical figure, all of the subsequent jarls were descended from him, save for Sigurd Magnusson, whose short rule was imposed by his father Magnus Barelegs, and who later became Sigurd I of Norway. One of the main sources for the lives and times of these jarls is the Orkneyinga saga, which has been described as having "no parallel in the social and literary record of Scotland". One of the key events of the saga is the "martyrdom" of Jarl Magnus Erlendsson, later Saint Magnus, c. 1115. The last quarter of the saga is taken up with a lengthy tale of Jarl Rögnvald Kali Kolsson and Sweyn Asleifsson — indeed the oldest version ends with the latter's death in 1171. After the murder of Jarl Jon Haraldsson some sixty years later, Magnus, son of Gille Brigte became the first of the Scottish earls. He may have been a descendant of Jarl Rögnvald Kali Kolsson, although this has never been corroborated. However, the line of specifically Norse jarls is said to have come to an end when Jarl Magnus II was granted his title by Haakon IV of Norway c. 1236. NameBynameRelationship to predecessorRule commencesRule endsSigurd EysteinssonSigurðr inn riki "the Mighty"Brother of Rognvald Eysteinssonc. 892Guthorm SigurdssonSon of Sigurd Eysteinssonc. 892c. 893Hallad RognvaldssonSon of Rognvald Eysteinssonc. 893c. 895Einarr RognvaldssonTorf Einarr "Turf" EinarrSon of Rognvald Eysteinssonc. 895910Arnkel Torf EinarssonSon of Torf Einarr Rognvaldsson910with Erlend and Thorfinn to 954Erlend Torf EinarssonSon of Torf Einarr Rognvaldsson910with Arnkel and Thorfinn to 954Thorfinn Torf EinarssonÞorfinnr hausakljúfr"Skull splitter"Son of Torf Einarr Rognvaldsson910with Erlend and Arnkel to 954
alone 954–963Arnfinn ThorfinnssonSon of Thorfinn Torf Einarsson963Havard ThorfinnssonHávarðr inn ársæli"Harvest happy"Son of Thorfinn Torf EinarssonOn Arnfinn's deathLjot ThorfinnssonSon of Thorfinn Torf EinarssonOn Havard's deathc. 980Hlodvir ThorfinnssonSon of Thorfinn Torf Einarsson c. 980991Sigurd HlodvirssonSigurðr digri"the Stout"Son of Hlodvir Thorfinnsson9911014Sumarlidi SigurdssonSon of Sigurd Hlodvirsson1014with Brusi and Einar to c. 1016Brusi SigurdssonSon of Sigurd Hlodvirsson1014with Einar and Sumarlidi to 1016 with Einar to 1025
with Einar and Thorfinn to c. 1031Einar Sigurdsson Einar rangmunnr"Wry mouth"Son of Sigurd Hlodvirsson1014with Brusi and Sumarlidi to 1016 with Brusi to 1025with Brusi and Thorfinn to 1026Thorfinn SigurdssonÞorfinnr inn riki"the Mighty"Son of Sigurd Hlodvirssonc. 1025with Brusi and Einar to 1026 with Brusi to 1031alone to 1036with Rögnvald 1036 to 1046alone to c. 1064Rögnvald BrusasonSon of Brusi Sigurdssonc. 1036with Thorfinn to c. 1046Paul and Erlend ThorfinnssonSons of Thorfinn Sigurdsson, co rulers, later deposed together10641098Sigurd MagnussonSigurðr Jórsalafari"the Jerusalem farer"Son of Magnus Barelegs10981103 Haakon PaulssonSon of Paul Thorfinnsson1104alone to 1106with Magnus to 1116 alone to 1123Magnus ErlendssonLater "Saint Magnus"Son of Erlend Thorfinnsson1106with Haakon to 1116Harald Haakonsson"Smooth tongue"Son of Haakon Paulsson1123with Paul to c. 1130Paul HaakonssonSon of Haakon Paulsson1123with Harald to 1130alone to 1136Rögnvald Kali KolssonLater "Saint Rögnvald"Son of Gunnhild, daughter of Erlend Thorfinnsson1136alone to 1138with Harald Maddadsson 1138 to 1151 and 1154 to 1158 with Harald and Erlend Haraldsson 1151 to 1154Harald Maddadsson"the Old"Son of Margaret, daughter of Haakon Paulsson1138with Rögnvald to 1151 and 1154 to 1158 with Rögnvald and Erlend Haraldsson 1151 to 1154 alone 1158 to 1191with Harald Eiriksson to 1198 alone to 1206Erlend HaraldssonSon of Harald Haakonsson1151with Harald Maddadsson and Rögnvald Kali Kolsson to 1154Harald EirikssonHaraldr ungi"the Young"Son of Ingiríðr, daughter of Rögnvald Kali Kolsson1191with Harald Maddadsson to 1198David HaraldssonSon of Harald Maddadsson1206with Jon to 1214Jon HaraldssonSon of Harald Maddadsson1206with David to 1214alone to 1231

Атауы Атауы Алдыңғы билікпен қарым-қатынасы Билік басталады Билік аяқталады
Сигурд Эйстинссон Сигурдр инн рики "Құдіретті" Рогнвальд Эйстинссонның інісі шамамен 892
Гуторм Сигурдссон Сигурд Эйстинссонның ұлы шамамен 892 шамамен 893
Халлад Рогнвальдссон Рогнвальд Эйстинссонның ұлы шамамен 893 шамамен 895
Эйнарр Рогнвальдссон Торф Эйнарр "Торф" Эйнарр Рогнвальд Эйстинссонның ұлы шамамен 895 910
Арнкель Торф Эйнаррссон Торф Эйнарр Рогнвальдссонның ұлы 910 Эрленд пен Торфинмен бірге 954 жылға дейін
Эрленд Торф Эйнаррссон Торф Эйнарр Рогнвальдссонның ұлы 910 Арнкель және Торфинмен бірге 954 жылға дейін
Торфинн Торф Эйнаррссон Þорфиннр хаусакльюфр "Бас жарушы" Торф Эйнарр Рогнвальдссонның ұлы 910 Эрленд және Арнкельмен бірге 954 жылға дейін
Торфинн Торф Эйнаррссон Торф Эйнарр Рогнвальдссонның ұлы 910 Эрленд және Торфинмен бірге 954 жылға дейін
Арнфинн Торфиннссон Торфинн Торф Эйнаррссонның ұлы 963
Хавард Торфиннссон Хавардр инн арсаели "Астың иесі" Торфинн Торф Эйнаррссонның ұлы Арнфинннің өлімінен кейін
Льот Торфиннссон Торфинн Торф Эйнаррссонның ұлы Хавардтың өлімінен кейін шамамен 980
Хлодвір Торфиннссон Торфинн Торф Эйнаррссонның ұлы шамамен 980 991
Сигурд Хлодвірссон Сигурдр дигри "Қабысқақ" Хлодвір Торфиннссонның ұлы 991 1014
Сумарлиди Сигурдссон Сигурд Хлодвірссонның ұлы 1014 Бруси мен Эйнармен бірге 1016
Бруси Сигурдссон Сигурдсонның ұлы 1014 Эйнармен бірге 1016 Сумарлидимен бірге 1025
Эйнар Сигурдссон Эйнар рангмуннр "Бұрыс ауыз" Сигурд Хлодвірссонның ұлы 1014 Брусимен бірге 1016 Брусимен бірге 1025 Бруси мен Торфинмен бірге 1026
Торфинн Сигурдссон Þорфиннр инн рики "Құдіретті" Сигурд Хлодвірссонның ұлы шамамен 1025 Бруси мен Эйнармен бірге 1026 Брусимен бірге 1031 жалғыз 1036 Рёгнвальдпен бірге 1036 1046 жалғыз шамамен 1064
Рёгнвальд Брусиссон Бруси Сигурдссонның ұлы шамамен 1036 Торфинмен бірге шамамен 1046
Пауль мен Эрленд Торфиннссон Торфинн Сигурдссонның ұлдары, кейін бірге биліктен қуылды 1064 1098
Сигурд Магнуссон Сигурдр Йорсалафари "Иерусалимдік саяхатшы" Магнус Босқаяқтың ұлы 1098 1103
Хакон Полссон 1104 жалғыз 1106 Магнуспен бірге 1116 жалғыз 1123
Магнус Эрлендссон Кейіннен "Әулие Магнус" Эрленд Торфиннссонның ұлы 1106 Хаконмен бірге 1116
Гарльд Хаконссон "Жақсы тілді" Хакон Полссонның ұлы 1123 Паульмен бірге шамамен 1130
Пауль Хаконссон Хакон Полссонның ұлы 1123 Гарльдпен бірге 1130 жалғыз 1136
Рёгнвальд Кали Колссон Кейіннен "Әулие Рёгнвальд" Гунхильдтің ұлы, Эрленд Торфиннссонның қызы 1136 жалғыз 1138 Гарльд Маддадссонмен 1138 1151 және 1154 1158 Гарльд пен Эрленд Харальдссонмен 1151 1154
Гарльд Маддадссон "Ескі" Маргареттің ұлы, Хакон Полссонның қызы 1138 Рёгнвальдпен бірге 1151 және 1154 1158 Рёгнвальд пен Эрленд Харальдссонмен 1151 1154 жалғыз 1158 1191 Гарльд Эйрикссонмен бірге 1198 жалғыз 1206
Эрленд Харальдссон Гарльд Хаконссонның ұлы 1151 Гарльд Маддадссон және Рёгнвальд Кали Колссонмен бірге 1154
Гарльд Эйрикссон Гарльдр унги "Жас" Ингіридрдің ұлы, Рёгнвальд Кали Колссонның қызы 1191 Гарльд Маддадссонмен бірге 1198
Давид Харальдссон Гарльд Маддадссонның ұлы 1206 Йонмен бірге 1214
Йон Харальдссон Гарльд Маддадссонның ұлы 1206 Давидпен бірге 1214 жалғыз 1231

Норвегияның корольдік әмірлері

1230 жылы Джон Харальдссонның қайтысымен «Жарлдар сағасы» аяқталып, Оркней тарихы «өте аз жазба деректермен жарықтандырылған қараңғылыққа ұшырайды». 1230 жылы Норд әулетінің құлауынан кейін осы лауазымды алғаш рет иеленген жарл Магнус II болды, бірақ оған дейін белгісіз біреу де осы лауазымды атқарған болуы мүмкін. Оркней жарлдарының кейбірлері туыс болғанымен, олардың әрқайсысы Норвегия королінің жеке тағайындауы арқылы осы лауазымға келді; жарлдік мұрагерлік емес еді.

Ангус құмыралары

АтауыАлдыңғымен қарым-қатынасыҮкімет басталадыҮкімет аяқталадыМагнус IIАта-анасының тегі белгісіз. Мүмкін, Рёгнвальд Кали Колссонның қызы Ингридтің ұрпағы.12361239?ГилбертМүмкін, Магнус II-нің тумасының қызына үйленген, оның бар екені нақты емес.1239?Гилберт (Гил Бригте)Гилберттің ұлы болуы мүмкін, бірақ бір ғана Гилберт болған болуы мүмкін. ?1256 Магнус ГилбертсонГилберттің ұлы12561273 Магнус МагнуссонМагнус Гилбертсонның ұлы.12731284 Йон МагнуссонМагнус Гилбертсонның ұлы.12841303 Магнус ЙонссонЙон Магнуссонның ұлы.13031320

Стратерн және Синклер Джарлс

Норвегиялықтардың Оркниге жаңа титул беруге асықпауы Магнус Йонссонның кәмелетке толмаған, бірақ 1330 жылға дейін қайтыс болған мұрагері болуы мүмкін деген пікірге әкелді. Сондай-ақ, оның орнын алмастырушылардың генеалогиясын анықтау және олардың тегін дәлелдеу көп уақытты қажет еткен жоба болған болуы мүмкін. Себебі қандай болмасын, Магнустың өлімінен шамамен он жыл өткен соң титул Гилберт графының алыс туысы, Стратхерн мормаеры Маол Исаға берілді. Ол 1330-1350 жылдары Оркни мен Кейтнесті басқарды, бірнеше қызы болды, бірақ ұлы болған жоқ. Содан кейін графтық атағы үш жылға бос қалды, одан кейін Эренгисл Сунсон бірнеше жыл титулды граф ретінде иеленді, бірақ 1360 жылға дейін оның титулға құқығы жойылғаннан кейін графтық атағы қайтадан бос қалды. Норвегияның Хакон VI патшасы Данияның Вальдемар IV патшасының қызы Маргаретқа үйленді. Швеция королі Эрик XII-нің күрт қайтысы Хаконның Вальдемарға қатысты сыртқы саясат міндеттемелерін күшейтті. Бұл Хаконның назарын 1375 жылы Вальдемар қайтыс болғанға дейін Оркниден аударды. 1375 жылы Хакон Сунсонның мұрагері ретінде Маол Исаның қызы Матильда мен Ардтың (Инвернесс батысы) Уэландтың ұлы Александр Ардты таңдады. Алайда Александр 1375 жылдың 30 маусымында бір жылға Оркнидің «лейтенанты, капитаны және күзетшісі» болып тағайындалды. Бұл сынақ мерзімі болды, егер Хакон Александрдың бір жылдан кейін мінез-құлқына қанағаттанса, ол граф болып тағайындалатын еді. Алайда Хакон мұны істемеді, мүмкін, Александр граф билігінің ұзақ болмауынан туған зорлық-зомбылықпен күреспегендіктен. 1379 жылы 2 тамызда Хакон VI бұйрығымен графтық атақ Маол Исаның тағы бір немересі Генри Синклерге берілді. АтыАлдыңғымен байланысыҮкімет басталуыҮкімет аяқталуыМаол Иса, Мализе II, Стратхерн графы және Гилберт графының қызы Матильданың ұрпағы.13301350Бос13501353Эренгисл СунсонМаол Исаның қызы Агнетамен некеде.13531360-дан бұрынБос1360-дан бұрын1375Ардтан АлександрМаол Исаның қызы Матильда мен Ардтан Уэландтың ұлы. Тек «лейтенант» болып тағайындалды.13751376?Бос13761379Генри СинклерМаол Исаның қызы Изабелла мен Рослиннің Уильям де Синклер ұлы.13791401Генри IIГенри I-нің ұлы1404?1420УильямГенри II-нің ұлы. Дэвид Мензиес 1422-1434 жылдары «Қамқор» рөлін атқарды. Уильям 1424 жылдан бастап де-факто граф болды. Оған 1455 жылы жаңадан құрылған «Кейтнесс графы» титулы берілді.14341470Шотландияның Джеймс III Данияның Маргаретқа үйленгенде, оның әкесі, Кальмар одағының патшасы Кристиан I дереу қалыңдық бере алмады. Оның орнына ол қалыңдықты кейінірек беретінін уәде етті және өзінің уәдесін орындау үшін Нордрейярды кепіл ретінде ұсынды. 1470 жылы Джеймс Уильямды Оркни мен Шетландтағы құқықтарынан бас тартуға көндірді, оның орнына Фифтегі жерлерді алды; техникалық тұрғыдан Нордрейяр Норвегиялық графтығы ретінде сақталды, бірақ Уильямның билігі материктік бөліктермен шектелді, ал Оркни мен Шетланд графсыз қалды. Бірнеше жылдан кейін қалыңдық төленбеуі анық болды, сондықтан 1472 жылы Джеймс Нордрейярды жоғалтты деп жариялады (және қалыңдықтан бас тартты). Соның салдарынан Кейтнес епархиясы Норвегиядағы Нидарос (Тронгейм) архиепархиясынан Шотландиядағы Сент-Эндрюс архиепархиясына көшірілді.

The lack of haste with which a new title was granted by the Norwegians to Orkney has led to the suggestion that Magnus Jonsson may have had an heir who was a minor, but who died before 1330. It is also likely that unravelling the genealogy of his potential successors and providing proofs of their descent was a time consuming project. Whatever the reason, about a decade after Magnus's death the title was granted to Maol Íosa, mormaer of Strathearn, a distant relative of Earl Gilbert. He ruled Orkney and Caithness from 1330 to 1350 and had several daughters, but no sons. The earldom was then left vacant for about three years, following which Erengisle Suneson was a titular earl for a few years but when his right to the title lapsed prior to 1360 the jarldom lay vacant again. King Haakon VI of Norway had married Margaret, the daughter of King Valdemar IV of Denmark. The sudden death of Haakon's brother King Eric XII of Sweden triggered the foreign policy obligations Haakon had to Valdemar, as a result of the marriage. These drew Haakon's attention away from Orkney, until the death of Valdemar, in 1375. In 1375, Haakon decided upon Alexander of Ard, the son of Maol Íosa's daughter Matilda and Weland of Ard (Aird, west of Inverness) as Suneson's successor. However, Alexander was merely appointed "Lieutenant, Captain and Keeper" of Orkney for a year on 30 June 1375. This was to be a probationary role, the intention being that if Haakon had been satisfied by Alexander's behaviour after a year, he would be appointed as jarl. However, Haakon did not do so, possibly because Alexander failed to deal with the violence that had become rife during the long absence of an earl's authority. In 1379, the jarldom was granted to another grandson of Maol Íosa, Henry Sinclair, by Haakon VI on 2 August 1379. NameRelationship to predecessorRule commencesRule endsMaol ÍosaA descendant of Malise II, Earl of Strathearn and Matilda, a daughter of Earl Gilbert.13301350Vacant13501353Erengisle SunesonMarried to Agneta, daughter of Maol Íosa.1353before 1360Vacantbefore 13601375Alexander of ArdSon of Maol Íosa's daughter Matilda and Weland of Ard. Appointed as "Lieutenant" only.13751376?Vacant13761379Henry SinclairSon of Maol Íosa's daughter Isabella and William de Sinclair of Rosslyn.13791401Henry IISon of Henry I1404?1420 WilliamSon of Henry II. David Menzies acted as "Guardian" from 1422 to 1434. William was de facto jarl from 1424. He was granted the newly created title "Earl of Caithness" in 1455.14341470

When James III of Scotland married Margaret of Denmark, her father, Christian I, king of the Kalmar Union, was unable to immediately provide a dowry. Instead, he promised that he would provide the dowry at a later date, and pledged the Norðreyjar as security for his promise. In 1470, James persuaded William to quitclaim his rights over Orkney and Shetland only, in return for lands in Fife; technically the Norðreyjar remained in existence as a Norwegian Jarldom, but William's authority became limited to the mainland parts, while Orkney and Sheltland became jarl free. After a few years, it became clear that the dowry was unlikely ever to be paid, so in 1472, James declared the Norðreyjar to be forfeit (and forwent the dowry). As an immediate consequence, the diocese of Caithness was transferred from the Archdiocese of Niðaróss (Trondheim), in Norway, to that of St Andrews, in Scotland.

Оркни герцогтері

Келесі Оркни титулы Оркни герцогтығы болды, ол 1567 жылы Шотландия королевасы Мэридің күйеуі, 4-ші Ботуэлл графы Джеймс Хепбернге берілді. Бірақ сол жылы Мэри тақтан бас тартуға мәжбүр болғанда, ол титулдан айырылып қалды.

Оркни графтары, Үшінші жаратылыс (1696)

Ақырғы графтық атақ 1735 жылы Ұлыбританияның бірінші фельдмаршалы болатын Гамильтон герцогы Уильям Дугластың бесінші ұлы Лорд Джордж Гамильтонға берілді. Атақ "оның барлық ұрпақтарына мұрагерлікпен берілуі" шартымен құрылды, яғни атақ еркек және әйел желісі арқылы берілуі мүмкін. Атақ О'Брайен отбасына, содан кейін Фицморис отбасына, одан кейін Сент-Джон отбасына өтті. Кирквалл виконты және Лорд Дечмонт сияқты қосымша атақтар графтықпен бірге құрылды. Осы графтардың ешқайсысы Оркнимен тек атағы арқылы ғана байланысты болған сияқты. Мысалы, қазіргі граф Канадада туып, онда тұрады.

Аты-жөніАлдыңғы иесімен қатысыКезеңіДжордж Гамильтон, Оркнидің 1-ші графыЕшқандай байланысы жоқ1695–1737Энн О'Брайен, Оркнидің 2-ші графинясы1-ші графтың қызы1737–1756Мэри О'Брайен, Оркнидің 3-ші графинясы2-ші графиняның қызы1756–1790Мэри Фицморис, Оркнидің 4-ші графинясы3-ші графиняның қызы1790–1831Томас Фицморис, Оркнидің 5-ші графы4-ші графиняның немересі1831–1877Джордж Фицморис, Оркнидің 6-шы графы5-ші графтың ұлы1877–1889Эдмонд Фицморис, Оркнидің 7-ші графы6-шы графтың туысы1889–1951Сесил Фицморис, Оркнидің 8-ші графы7-ші графтың екінші туысқан ұлы, бесінші графтың үшінші ұлы Фредерик Фицмористің шөбересі1951–1998Питер Сент-Джон, Оркнидің 9-шы графы8-ші графтың үшінші туысы1998 – қазіргі уақытқа дейін

9-шы графтың әкесі – Фредерик Оливер Сент-Джон, ол бесінші графтың бес ұлының бірі Джеймс Теренс Фицмористің қызы Изабелла Энни Фицмористің ұлы. Мұрагерлікке алғашқы үміткер – қазіргі иесінің ұлы Оливер Роберт Сент-Джон (1969 ж.т.), ол Кирквалл виконтының құрметті атағын иеленеді.