Сравнивайте с английским: нажмите на абзац — оригинал откроется в окне. Кнопка EN под абзацем показывает его прямо в тексте.
Содержание
Введение
Эддическая поэма
Eddic poem
Вёлундарквида (Vǫlundarkviða, древнескандинавское: 'Песнь о Вёлунде'; современное исландское написание: Völundarkviða) — одна из мифологических поэм Старшей Эдды. Название англицируется различными способами, включая Völundarkvitha, Völundarkvidha, Völundarkvida, Volundarkvitha, Volundarkvidha и Volundarkvida.
Vǫlundarkviða (Old Norse: 'The lay of Völund'; modern Icelandic spelling: Völundarkviða) is one of the mythological poems of the Poetic Edda. The title is anglicized in various ways, including Völundarkvitha, Völundarkvidha, Völundarkvida, Volundarkvitha, Volundarkvidha and Volundarkvida.
Синопсис
В поэме рассказывается история ремесленника Волундра, его пленение Нидудром, намекающим на мелкого короля Нэрке (современная Швеция), и жестокая месть Волундра с последующим побегом.
The poem relates the story of the artisan Völundr, his capture by Níðuðr, implicitly a petty king of Närke (currently in Sweden), and Vǫlundr's brutal revenge and escape.
Введение в прозу
Влундарквида начинается с прозаического вступления, которое задает обстановку, представляет предысторию персонажей и частично пересказывает содержание поэмы. Вероятно, этот отрывок значительно моложе, чем стихотворный текст.
Vǫlundarkviða begins with a prose introduction, setting the scene, giving background about the characters, and partly summarising the poem. It is possible that this passage is much younger than the verse.
Статья 16
Поэма начинается с описания полета трех лебединых дев, обозначенных в первой строфе как meyjar, drósir, alvitr и suðrœnar ("молодые женщины, величественные женщины, чужеземные существа, южанки") к "sævar strǫnd" ("озерному/морскому берегу"), где они встречают трех братьев – Эгилля, Слагфидра и Волунда. Каждая дева выбирает одного из братьев себе. Однако спустя девять зим женщины покидают братьев. Поэма не объясняет причину этого, лишь констатирует, что женщины уходят "ørlǫg drýgja" ("чтобы исполнить свою судьбу"). Слагфидр и Эгилль отправляются на их поиски, а Волунд остается дома, выковывая baugar ("наручи") для своей избранницы.
The poem opens by describing the flight of three swan maidens identified in stanza 1 as meyjar, drósir, alvitr and suðrœnar ('young women, stately women, foreign beings, southerners') to a 'sævar strǫnd' ('lake/sea shore') where they meet the three brothers Egill, Slagfiðr and Vǫlundr. Each maid takes one of the brothers as her own. However, nine winters later, the women leave the brothers. The poem does not explain this, simply saying that the women depart 'ørlǫg drýgja' ('to fulfil their fate'). Slagfiðr and Egill go in search of their women, but Vǫlundr remains at home instead, forging baugar (‘(arm )rings’) for his woman.
Статья 2041
Вулундр мстит Нидудру, сначала заманивая его двух сыновей обещаниями сокровищ, убивая их и делая из их глаз и зубов драгоценности (строфы 20–26). Затем он соблазняет Бедвильду, обещая починить кольцо, которое ей подарили, напоив её и вступив с ней в половую связь (строфы 27–29). Поэма достигает кульминации в том, что Вулундр взмывает в воздух каким-то неясно описанным способом и рассказывает Нидудру о содеянном, смеясь (строфы 30–39). В конечном итоге, поэма фокусируется на горестях Бедвильды, чья жалоба завершает её (строфы 40–41):
Vǫlundr takes his revenge on Níðuðr first by enticing Níðuðr's two sons to visit with promises of treasure, killing them, and making jewels of their eyes and teeth (stanzas 20–26). He then entices Bǫðvildr by promising to mend the ring which she was given, getting her drunk, and implicitly having sex with her (stanzas 27–29). The poem culminates in Vǫlundr taking to the air by some means which is not clearly described and telling Níðuðr what he has done, laughing (stanzas 30–39). It focuses finally on the plight of Bǫðvildr, whose lament closes the poem (stanzas 40–41):
Она относится к типам 313 и 313C в Индексе Аарне–Томпсона–Утера. Схожие сказания имеют типы 400 и 465.
It relates to type 313 and 313C in the Aarne–Thompson–Uther Index. Similar tales have types 400 and 465.
Английские переводы
Генри Адамс Беллоуз (переводчик), Поэтическая Эдда, Скандинавская классика, 21–22 (Принстон [Н. Дж.]: Princeton University Press, 1936): только перевод; перевод с сопоставлением древнеисландского текста. Бенджамин Торп (переводчик), Эдда Семунда Хиннс Фрода: Эдда Семунда Ученого, в 2 томах (Лондон: Trübner & Co., 1866). Переиздана в 1906 году под редакцией Расмуса Б. Андерсона и Дж. В. Бюэля как «Старшие Эдды Саэмунда Сигфуссона». Лондон, Стокгольм, Копенгаген, Берлин, Нью-Йорк: Norrœna Society. Доступна онлайн в Google Books. Поисковая графическая версия, требующая плагина DjVu, доступна в библиотеках Университета Джорджии: Факсимильные книги и периодические издания: «Старшая Эдда» и «Младшая Эдда». У. Х. Оден и П. Б. Тейлор (переводчики), «Старшая Эдда: Избранное» (Лондон: Faber, 1969): [здесь]. Дронке, Урсула (ред. и переводчик) (1997), Поэтическая Эдда, т. II, Мифологические поэмы. Оксфорд: Clarendon Press.
Henry Adams Bellows (trans. ), The Poetic Edda, Scandinavian Classics, 21 22 (Princeton [N. J. ]: Princeton University Press, 1936): translation only; translation with facing Old Norse text. Benjamin Thorpe (trans. ), Edda Sæmundar Hinns Froða: The Edda Of Sæmund The Learned, 2 vols (London: Trübner & Co. 1866). Reprinted 1906 as Rasmus B. Anderson & J. W. Buel (Eds.) The Elder Eddas of Saemund Sigfusson. London, Stockholm, Copenhagen, Berlin, New York: Norrœna Society. Available online at Google Books. Searchable graphic image version requiring DjVu plugin available at University of Georgia Libraries: Facsimile Books and Periodicals: The Elder Eddas and the Younger Eddas. W. H. Auden and P. B. Taylor (trans. ), The Elder Edda: A Selection (London: Faber, 1969): here. Dronke, Ursula (ed. & trans.) (1997). The Poetic Edda, vol. II, Mythological Poems. Oxford: Clarendon. .
Старонорвежские издания
Софус Бугге (ред.), Norrœn fornkvæði: Islandsk Samling af Oldtidsdigte om Nordens Guder og Heroer almndelig kaldet Sæmundar Edda hins fróða (Осло: Aschehough, 1926): Völundarkviða, орфография рукописи. Гудни Йонссон (ред.), Eddukvæði (Sæmundar Edda), 2 тома (Рейкьявик: Íslendingasagnaútgáfan, 1949): Völundarkviða, нормализованная орфография. Йон Хельгасон (ред.), Tvær kviður fornar: Vọlundarkviða og Atlakviða (Рейкьявик: Heimskringla, 1966). Урсула Дронке (ред. и пер.), Поэтическая Эдда, том II: Мифологические поэмы (Оксфорд: Clarendon, 1997).
Sophus Bugge (ed. ), Norrœn fornkvæði: Islandsk Samling af Oldtidsdigte om Nordens Guder og Heroer almndelig kaldet Sæmundar Edda hins fróða (Oslo: Aschehough, 1926): Völundarkviða, manuscript spelling. Guðni Jónsson (ed. ), Eddukvæði (Sæmundar Edda), 2 vols (Reykjavík: Íslendingasagnaútgáfan, 1949): Völundarkviða, normalised spelling. Jón Helgason (ed. ), Tvær kviður fornar: Vọlundarkviða og Atlakviða (Reykjavík: Heimskringla, 1966). Ursula Dronke (ed. & trans. ), The Poetic Edda, Volume II: Mythological Poems (Oxford: Clarendon, 1997). .