Сравнивайте с английским: нажмите на абзац — оригинал откроется в окне. Кнопка EN под абзацем показывает его прямо в тексте.
Введение
Тевфик Колайлы (24 марта 1879 – 28 января 1953), более известный под псевдонимом Нейзен Тевфик, был турецким поэтом, сатириком и нейзеном (исполнителем на ней). Он родился в Бодруме и умер в Стамбуле. Его имя иногда ошибочно пишется как Нейзен Тефик.
Tevfik Kolaylı (March 24, 1879 – January 28, 1953), better known by his pen name Neyzen Tevfik, was a Turkish poet, satirist, and neyzen (a "ney performer" in Turkish). He was born in Bodrum and died in Istanbul. His name is occasionally misspelled as Neyzen Teyfik.
Биография
Тевфик выучил персидский язык в молодости и стал мевлеви в Измире. Затем он переехал в Стамбул и продолжил свою практику в Галате и Касымпаше. В 1902 году он стал дервишем Бекташи. Его интерес к поэзии привел к встрече с Мехметом Акифом Эрсоем. Как и многие другие интеллектуалы того времени, сатирическая поэзия Тевфика, критикующая консервативного султана Абдул-Хамида II, привела к его изгнанию в Египет в 1903 году, который он позже посетил снова между 1908 и 1913 годами. Известность Нейзена Тевфика в популярной турецкой культуре в основном связана с его виртуозностью игры на нее. Более того, он также был заядлым пьяницей, придерживаясь формы ислама, распространенной среди бекташи. Таким образом, он является символом столкновения между ортодоксальной исламской доктриной и орденом Бекташи, в котором он состоял, что иллюстрируется следующим переводом его произведения:
Tevfik learned Persian as a young man, and became a Mevlevi in İzmir. He then moved to Istanbul and continued his Mevlevi practice in Galata and Kasımpaşa. In 1902 he became a Bektashi dervish. His interest in poetry influenced him into meeting with Mehmet Akif Ersoy. As was the case with many other intellectuals of his period, Tevfik's satirical poetry critical of the conservative sultan Abdul Hamid II resulted in his exile to Egypt in 1903, which he later visited again between 1908 and 1913. Neyzen Tevfik's fame in popular Turkish culture is mainly due to his virtuosity with the ney. Moreover, he was also a heavy drinker while practicing a form of Islam as it was common among Bektashis. He therefore is also a symbol of a clash between the orthodox Islamic doctrine, and the Bektashi order that he was in, as illustrated in the following translation of his writing:
"Книга неверующего не имеет ни начала, ни конца. Мы постигаем лишь несколько страниц из ее середины. Ради религии и страха перед богохульством мы терпим страдания. Разум не способен постичь, куда ведет праведность." Его религиозные взгляды были крайне противоречивыми и имели тенденцию меняться в зависимости от настроения. Однако в последние годы жизни он написал стихотворение "Тюрк'е Биринджи Огут" (Первый наказ турку), в котором в одном из стихов, касающемся религиозных институтов, упомянутых ранее, говорится:
The disbeliever's book has neither beginning nor end. A few pages from its middle is all we ever grasp. For religion's sake and fear of blasphemy we endure woe. Reason cannot perceive where righteousness may go. His religious views were highly mixed and tend to change in accordance with his mood. Yet, in his last years, he wrote a poem "Türk'e Birinci Öğüt" (First counsel to the Turk) in which a verse, regarding religious institutions mentioned before the verse, says:
"Варса аслы бунуларын алемде сиксинлер бени." (Если хоть что-то из этого правда, то пусть меня черти возьмут.) Следовательно, его можно считать радикалом, если не прямым атеистом или нетеистом. Однако в научной статье, учитывающей его жизнь в целом, включая последние высказывания, показано, что он был искренним верующим, несмотря на критику поверхностной религиозности: "Hayatında kendisine maddî imkânlar sağlayacak kişilere iltifat etmemiş, bildiği ve inandığı gibi yaşamıştır. “Felsefemde yok ötem, ben çünki sırr ı vâhidim / Cem‘ i kesrette yekûnen sıfr ı mutlak olmuşum / Yokluğumla âşikârım, Ehl i beyt’e âidim / Secdemin şeklindeki ism i Muhammed şâhidim” mısraları ve ölümüne çok yakın bir zamanda kendisini ziyarete gelen Cemalettin Server’e söylediği, “Şahit ol Server, ben şuurlu bir müminim” sözü onun dinî inancı hakkında bir kanaat verir."
"Varsa aslı bunların alemde siksinler beni." (If any of these are true, well, fuck me.) Therefore, he can be considered a radical, if not directly atheist or non theistic. Yet, in a scholarly article that takes into account his overall life, including final utterings, shows that he was a genuine believer even though he criticized superficial religiosity: "Hayatında kendisine maddî imkânlar sağlayacak kişilere iltifat etmemiş, bildiği ve inandığı gibi yaşamıştır. “Felsefemde yok ötem, ben çünki sırr ı vâhidim / Cem‘ i kesrette yekûnen sıfr ı mutlak olmuşum / Yokluğumla âşikârım, Ehl i beyt’e âidim / Secdemin şeklindeki ism i Muhammed şâhidim” mısraları ve ölümüne çok yakın bir zamanda kendisini ziyarete gelen Cemalettin Server’e söylediği, “Şahit ol Server, ben şuurlu bir müminim” sözü onun dinî inancı hakkında bir kanaat verir."