Қоғамдық пікір және үнсіздік спиралі теориясы

Саяси ғылым мен коммуникация теориясы: «Үнсіздік спиралі» - қоғамдық пікірдің әсері, өз пікірін білдіруден қауіптену, изоляция қорқынышы.

23 мин оқу

100%

Дереккөз: Spiral of silence — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Саяси ғылым және бұқаралық коммуникация теориясы

Үндеудің спиральді теориясы – саяси ғылым және бұқаралық коммуникация теориясы. Оған сәйкес, жеке адамның қоғамдық пікірдің таралуын қабылдауы, оның өзінің пікірін білдіруге дайындығына әсер етеді. Қоғамдық пікір теориясы ретінде де танылған үндеудің спиральді теориясы, адамдар өздерінің жеке пікірлері топ ішінде бөлісілгенін байқағанда, оларға сеніммен және ашық түрде білдіретінін мәлімдейді. Алайда, егер адам өзінің пікірі топта кең таралмағанын байқаса, оқшауланып, үндемей қалуға бейім болады. Яғни, жеке адамның тұрғысынан алғанда, "өзін оқшауламау, өзінің көзқарасынан маңыздырақ", демек, топтағы басқалар оны қалай қабылдайтыны, оның пікірін білдіру қажеттілігінен артық. Глинннің (1995) айтуынша, "спиральдің негізгі құрамдас бөліктері: (1) қоғамдық қызығушылық тудыратын мәселе; (2) мәселеге қатысты даулылық; (3) жеке адамға пікір-қалыптасу ортасын сезінуге, сондай-ақ көпшілік және азшылық пікірін бағалауға көмектесетін квази-статистикалық сезім; (4) әлеуметтік өзара әрекеттесуден "оқшалану қорқынышы" (бірақ, сөйлеуге дайындыққа себеп болатын фактор екені даулы). 1947 жылы Нейман және оның күйеуі Германияда "Қоғамдық пікір ұйымын" құрды. Ол сондай-ақ 1978-1980 жылдары "Халық пікірін зерттеу жөніндегі әлемдік қауымдастығының" президенті болды. Ноэль Нейман үндеудің спиральді теориясын 1965 жылғы Батыс Германиядағы федералды сайлау туралы зерттеулер нәтижесінде дамытты. Ноэль Нейманның сөзіне сүйенсек, зерттеу "біз түсінгеннен гөрі әлдеқайда көп нәрсені өлшеді". Екі ірі партия желтоқсаннан қыркүйекке дейін тең тартысты күйде болды, сайлау жеңімпазына қатысты қоғамдық пікірді анықтауға бағытталған бірқатар сұрақтар тұрақты, тәуелсіз қозғалысты көрсетті. Сайлаудың соңғы күндері сайлаушылардың 3-4% -ы көпшіліктің жеңімпаз туралы пікіріне қарай бұрылды. 1972 жылғы сайлауда да осыған ұқсас өзгеріс болды, бұл үндеудің спиральді теориясының қоғамдық пікір теориясы ретінде дамуына бастама берді. Үндеудің спиральді теориясы, белгілі бір мәселе бойынша жоғары деңгейдегі қоғамдық бейсіздік пен коммуникация ағынының күшеюінің нәтижесінде пайда болды. Теория, микро және макро деңгейлерде әлеуметтік нормалардың қалыптасуын түсіндіреді. "Микротеория ретінде үндеудің спиралі пікір білдіруді зерттейді, сонымен қатар адамдардың оқшаланудан қорқу сияқты бейімділіктерін, сондай-ақ пікірлерді ашық білдіруге адамдардың ықыласына әсер ететін демографиялық факторларды ескереді, мысалы, ауыл шаруашылығы биотехнологиясы сияқты мәселелер". Бұл микроэффектті 1950 жылдары жүргізілген Аш сәйкестік экспериментінде де байқауға болады, онда студенттер тобына сызықтардың ұзындығын салыстыру тапсырылады. Барлық студенттерден басқа біреуі қандай жауап беру керектігі және қалай мінезделу керектігі туралы алдын ала хабардар етіледі. Егер жаттығушылар бірауыздан дұрыс емес жауап берсе, пікірі өзгеше болған студент көпшіліктің пікірімен келіседі, кейде тіпті сызықтар арасындағы айырмашылық жеті дюймға жетеді. Макродеңгейде, үндеудің спиралі, егер саналатын азшылықтың көп бөлігі үндемесе пайда болады. Осы кезде қоғамның пікір-қалыптасу ортасы туралы қабылдауы өзгере бастайды. "Басқаша айтқанда, адамның өзінің пікірін білдіруге құлшынбауы, тек басқалардың не ойлайтынына негізделген жағдайда, әлеуметтік деңгейде маңызды салдарға әкеледі". Бір пікірге қызығушылық артқан сайын, оған көбірек назар аударылады, бұл көпшіліктің пікірін қалыптастырады. Содан кейін азшылық деп саналатын адамдар, егер олар сәйкес келмесе, қоғамнан оқшалану қаупіне және қорқынышқа тап болады. Пікір күш алған сайын, азшылық деп саналатын адамдар үндемеушілікке түседі. Бұл саналған азшылық оған қарсы сөйлемегенге дейін жалғасады, келісім имиджін ұсыну арқылы немесе нақты сәйкестендіру арқылы, ал саналған көпшіліктің пікірі ақыр соңында әлеуметтік нормаға айналады. Үндеудің спиральді кең ауқымды әсерін бір елдің саяси ахуалындағы немесе басқа да осындай мәселелердегі үстем пікірдің өсуін қарастырғанда байқауға болады. Содан бері үндеудің спиралі байқалып, зерттеле бастады. Қазіргі заманда технология үндеудің үдеуіне маңызды рөл атқарады, бұл оның пайда болу кезінде болжауға болмайтын нәрсе. Мысалы, зерттеу деректері 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауы кезінде демократиялық кандидат Хиллари Клинтонның қоғамдағы және республикалық кандидат Дональд Трамптың Facebook-тағы пікірлерінің өзара сәйкестігі, адамның өз пікірін офлайн және онлайн режимінде білдіруге дайындығымен байланысты екенін көрсетті.

The spiral of silence theory is a political science and mass communication theory which states that an individual's perception of the distribution of public opinion influences that individual's willingness to express their own opinions. Also known as the theory of public opinion, the spiral of silence theory claims individuals will be more confident and outward with their opinion when they notice that their personal opinion is shared throughout a group. But if the individual notices that his opinion is unpopular with the group he will be more inclined to be reserved and remain silent. In other words, from the individual's perspective, "not isolating himself is more important than his own judgement", meaning his perception of how others in the group perceive him is more important to himself than the need for his opinion to be heard. According to Glynn (1995), "the major components of the spiral of silence include (1) an issue of public interest; (2) divisiveness on the issue; (3) a quasi statistical sense that helps an individual perceive the climate of opinion as well as estimate the majority and minority opinion; (4) 'fear of isolation' from social interaction "(though, whether this is a causal factor in the willingness to speak out is contested In 1947, Neumann and her husband founded the "Public Opinion Organization" in Germany. She was also the President of the "World Association for Public Opinion Research" from 1978 to 1980. Noelle Neumann evolved the spiral of silence theory from research on the 1965 West German federal election. The research, according to Noelle Neumann, "measured a lot more than we understood." The two major parties were locked in a dead heat from December until September, with a series of questions of public perception of the election winner was showing steady, independent movement. During the final days of the election, 3 to 4% of the voters shifted in the direction of the public's perception of the winner. A similar shift happened in the 1972 election, which began the development of the spiral of silence as a theory of public opinion. The spiral of silence theory arose from a combination of high public uncertainty about a topic with an increase in the flow of communication. The theory explains the formation of social norms at both the micro and macro level. "As a micro theory, the spiral of silence examines opinion expression, controlling for people's predispositions – such as fear of isolation, and also demographic variables that have been shown to influence people's willingness to publicly express opinions on issues, such as agricultural biotechnology." This micro effect is seen in experiments such as the Asch conformity experiments, conducted as early as the 1950's, in which a group of students are asked to compare the length of lines. All but one student are coached ahead of time on what answers to give and how to behave. When the coached subjects gave unanimously incorrect answers, the dissenter tended to agree with the majority, at times even when the difference between the lines was so egregious as seven inches. On the macro level, the spiral of silence occurs if more and more members of the perceived minority fall silent. This is when public perceptions of the opinion climate begin to shift. "In other words, a person's individual reluctance to express his or her opinion, simply based on perceptions of what everyone else thinks, has important implications at the social level." As one opinion gains interest, the amount of exposure it receives increases, leading the public to believe it is the majority. The perceived minority then faces the threat and fear of isolation from society unless they conform. As the opinion gains momentum, the perceived minority falls deeper into their silence. This continues until the perceived minority no longer speaks out against it, either by presenting an image of agreement or actually conforming, and the opinion of the perceived majority ultimately becomes a social norm. Large scale effects of the spiral of silence can be seen when examining the growth of the dominant opinion within a countries political climate or other such issues. The spiral of silence has continued to be observed and studied since then. In today's world, technology can play a key part in the spiral of silence, something that could not have been predicted at the time of its inception. For example, survey data showed that during the 2016 US presidential election, opinion congruency for democratic candidate Hillary Clinton in society at large and for republican candidate Donald Trump on Facebook had indirect associations for willingness to present one's opinion both offline and online.

Спиральды модель

Спиральді модель теорияны визуализациялау үшін қолданылады. Бұл модельде адамның пікірі қабылданған көпшілік пікірімен сәйкес келмесе, оның спираль бойымен төмен қарай түсуі мүмкін екені айтылады. Процестің қалай жүзеге асырылатынын келесі қадамдар түсіндіреді: Модель адамдардың қоғаммен үйлесуге деген ішкі қалауынан басталады. Спиральдың пайда болуы үшін әлеуметтік оқшаланудан сескену қажет. Өз жеке пікірлерінің таралып жатқанын байқаған адамдар оны жұрт алдында сенімді түрде білдіреді. Ал өз пікірлерінің қолдау таппай жатқанын байқаған адамдар пікірлерін көпшілік алдында айтуға тартынады. Көпшілік пікірді жақтаушылар көп сөйлейді, ал қарсы пікірді жақтаушылар үнсіздік сақтайды. Осылайша, нығайтылған пікір нақты күшінен артық көрінеді, ал құпия ұсталатын пікір әлсіздей сезіледі. Нәтижесінде, басқа адамдар пікірдегі өзгерістерді байқап, бір пікір басымдыққа ие болғанша соған ілесе бастайды. Ал екінші пікір көпшілік тарапынан қабылданбай, теріске шығарылады. Спиральдың соңы – оқшаланудан қорқып, өз пікірлерін ашық білдірмейтін адамдардың саны. Қорыта айтқанда, спиральді модель – қоғамдық пікірді қалыптастыру, өзгерту және нығайту процесі. Біреудің сөйлеуге, екіншісінің үндемеуге бейімделуі спиральді процесті бастайды, ол бір пікірді үстемдікке жеткізеді. Сонымен қатар, Ноэль Нойман үндемеу спиралін динамикалық процесс ретінде сипаттайды, онда қоғамдық пікір туралы болжамдар бұқаралық ақпарат құралдарының көпшілік пікірін жариялау арқылы қалыпты жағдайға айналады, ал азшылықтың сөйлеуге мүмкіндігі төмендейді.

Әлеуметтік ықпалдың басқа түрлерімен қарым-қатынасы

Үндеудің спиральдік негізгі идеялары ерекше емес және сәйкестік теорияларымен тығыз байланысты. 1987 жылы Керр, Маккоун, Хансен және Хаймс «импульс эффектісі» деген ұғымды енгізді. Импульс эффектісі бойынша, егер топтың бір бөлігі белгілі бір пікірге қарай ұмтылса, қалғандары да соның артынан еретін болады. Басқа зерттеушілер де ұқсас «пайда-шығын эффектісін» (Аронсон және Линдер, 1965) және «көшбасшылық эффектісін» (Майерс және Ламм, 1976) сипаттаған. Эксперименттер үндемеу спиралі мен көшбасшылық эффектісінің бірлесіп сайлау алдындағы сауалнамалар сайлаушыларға көрсетілген кезде азшылықтың ұстанымдарын қалай әлсірететінін де көрсетеді.

Қоғамдық

Ғалымдар "қоғамдық пікірді" дұрыс түсінбеген, оны үкіметпен шатастырып, осылайша теориядағы оның мағынасын шектеген. Ноэль Нойман "қоғамдық" терминінің үш ерекше мағынасын анықтап көрсетеді. Біріншісі – "қоғамдық жер" немесе "қоғамдық кеңістік" сияқты ұғымдарды анықтау үшін қолданылатын заңдық термин. Екіншісі – журналистикада адамдар туралы мәселелерге қатысты. Ал үшіншісі, "қоғамдық назарда" болу, әлеуметтік психологияда қолданылады және адамдардың өзара қарым-қатынас туралы сыртқы ой-пікірлерін көрсетеді. Осы мағынада "қоғамдық" – әлеуметтік психология ретінде сипатталуы мүмкін. Бұл мағына зерттеу жүргізіліміндегі субъектілердің әлеуметтік жағдайдағы сезімдерін баса көрсету үшін қолданылады. Ғалымдар қоғамдық пікірдің ережелерді, нормаларды және моральдық қағидаларды жеке тұлғаның еркінен басып озуға қаншалықты күшті екеніне таңғалып, заң шығарушылардың, үкіметтердің немесе соттардың көмегіне жүгінбестен осыны істей алатынын байқады.

Пікірлер

"Жалпы пікір" – шотландтық әлеуметтанушы Дэвид Юм 1739 жылы жарық көрген "Адам табиғаты туралы зерттеу" атты еңбегінде қоғамдық пікірді осылай атады. Ағылшын және француз тілдеріндегі "пікір" сөзінің негізінде келісім мен ортақтық сезімі жатыр. "Пікір" (неміс тілінде "Meinung") терминін зерттеу зерттеушілерді Платонның "Мемлекетіне" жеткізді. Платонның "Мемлекеті" кітабында Сократтың сөзінен пікір ортақ позицияны білдіреді деген қорытынды жасалады. Иммануил Кант пікірді "субъективті де, объективті де толық емес бағалау" деп санады. Пікірдің қаншалықты құнды болуы мүмкін екендігі айтылмады, бірақ ол халықтың немесе халықтың бір бөлігінің біртұтас келісімін білдіреді деген факт ескерілді.

БАҚ және қоғамдық пікір

Бұқаралық ақпарат құралдарының қоғамдық пікірге және қоғамдық пікірдің қабылдауына әсері үнсіздік спиралі теориясының негізгі мәселесі болып табылады. Бұқаралық ақпарат құралдары мен қоғамдық пікірдің қалыптасуы арасындағы байланысқа алғашқылардың бірі ретінде 1922 жылы жарық көрген Уолтер Липпманның «Қоғамдық пікір» кітабы назар аударды. Липпманның медиа әсеріне қатысты идеялары үнсіздік спиралі теориясының пайда болуына ықпал етті. Ноэль Нойман спираль теориясын құрастырғанда: «Оқырман әлемді толықтырып, түсіндіру үшін, көбінесе бұқаралық ақпарат құралдарымен қалыптасқан сананы пайдалануға мәжбүр», – дейді. Күн тәртібін белгілеу теориясы – Ноэль Нойманның қоғамдық пікірге медианың әсерін сипаттаған тағы бір жұмысы. Күн тәртібін белгілеу теориясы медиадағы мәселенің маңыздылығына байланысты, оның қоғамдық пікірдегі рөлін анықтайды. Күн тәртібін белгілеумен қатар, медиа басқа оқиғалармен үнемі күресте болады, олар күн тәртібіне енуге тырысады, соның арқасында маңызды мәселелер анықталады. Бұқаралық ақпарат құралдары осы жаңалықтарға қарсы «жалған дағдарыстар» мен «жаңалықтардың құбылмалылығын» жасау арқылы күреседі. Медианың коммуникация құралы ретіндегі ерекшеліктері адамдардың қоғамдық пікірге қатысты өз идеяларын қабылдауына әсер етеді. Ноэль Нойманның сөзіне сүйенсек, медиа – «бір жақты, тікелей емес, қоғамдық коммуникацияның бір түрі, ол ең табиғи адамдық қарым-қатынас формасы – әңгімелесуден үш есе өзгеше». Бір мәселе медиада жарияланып, маңызды болып танылғанда, әдетте, басым көзқарас пайда болады. Медианың осы ерекшеліктері жеке адамның идеяларын одан әрі жоғалтады. Кейбір медиа-коммуникация теориялары, мысалы, Гиподермиялық ине моделі сияқты, пассивті аудиторияны қарастырса, «бұқаралық ақпарат құралдарынан алынған білім адамдарға өз пікірлерін білдіруге және олардың ұстанымдарын негіздеуге мүмкіндік береді». Хо және авторлар: «Медиаға көп көңіл бөлген адамдардың арасында, оқшауланудан қорқуы жоқтар өз пікірлерін қорқушыларға қарағанда көбірек негіздеуге бейім», – деп көрсетеді. Кейбір эмпирикалық зерттеулер осы көзқараспен келіседі, адамның «микроклиматы» медианың әсерін басып тастайды деген тұжырымды ұсынады.

Mass media's effects on both public opinion and the perception of the public opinion are central to the spiral of silence theory. One of the earliest works that called attention to the relationship between media and the formation of public opinion was Walter Lippmann's book "Public Opinion," published in 1922. Ideas of Lippmann regarding the effects of media influenced the emergence of the spiral of silence theory. As she is building the spiral theory, Noelle Neumann states "the reader can only complete and explain the world by making use of a consciousness which in large measure has been created by the mass media." Agenda setting theory is another work that Noelle Neumann builds on as she is characterizing media's effect on the public opinion. Agenda setting theory describes the relationship between media and public opinion by asserting that the public importance of an issue depends on its salience in the media. Along with setting the agenda, the media further determine the salient issues through a constant battle with other events attempting to gain place in the agenda. The media battle with these news alternatives by creating "pseudo crises" and "pseudo novelties." Media's characteristics as a communication tool further affect people's perception of their own ideas in regard to the public opinion. According to Noelle Neumann, the media are a "one sided, indirect, public form of communication, contrasting threefold with the most natural form of human communication, the conversation." When an issue hits the media and proves salient, a dominant point of view usually emerges. These characteristics of the media in particular further overwhelm one's individual ideas. While some media communication theories assume a passive audience, such as the Hypodermic Needle model, Knowledge "gained from the mass media may offer ammunition for people to express their opinions and offer a rationale for their own stance." Ho et al. point out that "among individuals who paid high amount of media attention, those who have a low fear of isolation were significantly more likely to offer a rationale for their own opinion than were those who have a high fear of isolation." Some empirical research align with this perspective; suggesting that the "micro climate" of an individual overwhelms the effects of the media.

Әлеуметтік желілер

Қазіргі әдебиет спиральді модельді әлеуметтік желі контекстінде қолдануға болатынын көрсетеді. Зерттеушілер әлеуметтік желілердің бұл теорияны әлсірететінін анықтады. Олар үндемеудің спиралі азшылықтың оқшаланудан қорқып, өз пікірлерін білдіруге тартыншақтығын көрсетеді, бірақ "көзге түсетін азшылық танымал емес көзқарастарды еркін білдіреді, бұл онлайн ортада осы танымал теорияның түсіндіру күшін күмән тудырады". Дегенмен, Гирхарт пен Чжанның тағы бір зерттеуі әлеуметтік желілерді пайдалану адамдардың саяси мәселелер бойынша пікір білдіруге ынтасын арттыра ма, жоқ па, соны қарастырады. Нәтижелер көрсеткендей, әлеуметтік желі қолданушылары "саяси жазбаларына күшті қарсылық білдірілген жағдайда өздерін цензуралауға бейім", бұл үндемеу спиралінің көрінісі. Тағы бір зерттеуде оқшаланудан қорқу адамдардың бастапқыда әлеуметтік желіде өз пікірлерін бөлісуден жаңқаларын анықтады. Gearhart және Zhang зерттеулерімен сабақтас, осы зерттеудің нәтижелері адамдардың саяси мазмұнды жарияламау, неге жазылу немесе ұнату керектігін таңдау арқылы әлеуметтік желіде ақпаратты өздігінен цензуралауға көбірек бейім екенін көрсетті. Тағы бір зерттеу әлеуметтік желі контекстінде де пікір білдіру мен мәселенің маңыздылығы арасындағы оң байланысты растайды: гомофобияны маңызды әлеуметтік мәселе деп санайтын адамдар Facebook-та пікір білдіруге көбірек дайын. Сондай-ақ, жасанды түрде құрылған әлеуметтік белсенділікке назар аудару қажет. Әлеуметтік желілер күнделікті өмірімізде маңызға ие болғандықтан, алдамшы әлеуметтік боттар онлайн әңгімелер мен пікірлерді манипуляциялау үшін сәтті қолданылып келеді. Әлеуметтік боттар – компьютерлік алгоритмдермен басқарылатын әлеуметтік желідегі шоттар. Олар автоматты түрде мазмұн жасай алады және адамдармен өзара әрекеттесе алады, көбінесе адамдардың мінез-құлқын имитациялайды немесе еліктейді. Қазіргі зерттеулер "әлеуметтік боттардың" әлеуметтік желіде қоғамдық пікірді бақылау үшін кеңінен қолданылып жатқанын көрсетеді. Кейбір жағдайларда, аздаған әлеуметтік боттар ғана қоғамдық пікірді оңай өзгертіп, үндемеу спиралін іске қоса алады. Мысалы, ғалымдар әлеуметтік боттардың 2016 жылғы АҚШ президенттік сайлауы мен 2017 жылғы Франция президенттік сайлауына қатысты саяси талқылауға әсер етуі мүмкін екенін анықтады.

Current literature suggests that the spiral model can be applied to the social media context. Researchers, found that social media actually weakens this theory. They contest that the spiral of silence suggests that the minority are uncomfortable expressing their opinions because of the fear of isolation, but, "the vocal minority are comfortable expressing unpopular views, questioning the explanatory power of this popular theory in the online context." However, in another study, Gearhart and Zhang examine whether or not the use of social media will increase people's motivation to express their opinions about political issues. The results suggest that social media users "who have received a strong negative reaction to their politically related posts are likely to censor themselves, exemplifying the spiral of silence effect". Another study found that the fear of isolation causes people to not want to share their opinion on social media in the first place. Similar to the Gearhart and Zhang study, results from this study showed that people are more likely to self censor information on social media by not posting some things that are political, choosing what and what not to follow or like, etc. Another research confirms the positive relationship between speaking out and issue importance on the social media context as well: individuals who view gay bullying as a significant social issue are more likely to comment on Facebook. Artificially generated social engagement is also worth noting. As social media becomes more and more important in our daily lives, deceptive social bots have been successfully applied for manipulating online conversations and opinions. Social bots are social media accounts managed by computer algorithms. They can automatically generate content and interact with human users, often impersonating or imitating humans. Current research shows that "social bots" are being used on a large scale to control the opinion climate to influence public opinion on social media. In some cases only a small number of social bots can easily direct public opinion on social media and trigger a spiral of silence model. For example, scholars find out that social bots can affect political discussion around the 2016 U. S. presidential election and the 2017 French presidential election.

Түсінігі

Сөйлемсіздік спиралі теориясы адамдардың қоршаған ортаны бағалап, үстем пікірді анықтауға тырысады деген болжамға негізделген. Бұл пікірлердің маңызы зор, себебі олар адамның мінез-құлқы мен көзқарасына әсер етеді. Топ мүшелері жекелей түрде нормаға қарсы болғанымен, басқа топ мүшелері оны қабылдаған деп жаңылысуы мүмкін. Бұл құбылыс, сонымен қатар ұжымдық қағидалар деп аталады, онда топтағы адамдар басқалардың өзінен басқаша ойлайды деп ойлап, нормаға сәйкес әрекет етеді.

Оқшауланудан қорқу

Үндемеу спиралі әлеуметтік топтың немесе қоғамның мүшелерін олардың пікірлеріне байланысты оқшаулауға немесе шеттетуге алып келуі мүмкін. Бұл жеке адамдардың оқшауланудан қорқуын көрсетеді. Оқшауланудан қорқу нәтижесінде адамдар пікір білдірудің орнына үндеп қалуға бейім. Оқшауланудан қорқу – "үндермеу спиралін қозғаушы күш". Қоғамдық оқшауланудан қорқып, психолог Соломон Аштің Аш сәйкестік эксперименттерінде көрсеткендей, осы салданы болдырмау үшін шаралар қолданады. Адамдар өз ойларын білдірудің орнына үстем пікірлермен келісуді қолайлырақ сезінеді. Үндемеу спиралі теориясының негізгі идеясы – қоғамдық пікір әлеуметтік бақылаудың бір түрі ретінде танылады. Ноэль Нойманның анықтамасына сәйкес, бұл маңызды ұғым – "өзін оқшауламай, көпшілік алдында айтуға болатын, даулы мәселелер бойынша пікірлер". Бұл болжамға сәйкес, қоғамдық пікір нормалар мен конвенциялармен реттеледі, оларды бұзу осы тұлғаларға қарсы санкцияларға әкелуі мүмкін. Ноэль Нойман қоғамдық пікірге қарсы шығу әлеуметтік жазаға алып келеді деген тұжырымға сүйене отырып, адамдардың туа біткен оқшауланудан қорқу сезімі бар екенін және олар басқалардан оқшауланбау үшін өз мінез-құлқын бейімдейтінін айтады. Бұл "оқшауланудан қорқу" соншалықты күшті, адамдар өз пікірлерін білдірмейді, егер олардың пікірлері қоғамдық пікірден өзгеше деп санаса.

Оқшауланудан қорқу қалай жұмыс істейді?

Әлеуметтік оқшауланудан қорқу Ноэль Нейманның теориясындағы орталық ұғым болып табылады, бірақ теорияны зерттеу барысында ол әртүрлі тұжырымдамаларға ие болды. Кейбір зерттеушілер әлеуметтік оқшауланудан қорқуды уақытша және жеке адамның пікір білдіруі күтілетін жағдайға тап болғанда туындайтын құбылыс деп қарастырады. Осы тұжырымдама бойынша, белгілі бір жағдайдағы пікір климатын қабылдау сол сәтте оқшауланудан қорқынышқа әкеледі. Басқа зерттеушілер әлеуметтік оқшауланудан қорқуды жағдайға байланысты реакция емес, адамдар арасында өзгешеліктерге ие жеке ерекшелік ретінде қарастырады. Бұл ерекшелік адамдарды өз орталарын үнемі бақылап, пікірлер климатына қатысты белгілерді іздеуге итермелейді. Кейбір адамдар оқшауланудан қорқып жүрмейді (Ноэль Нейман бұл топты «Hardcores» деп атады), ал басқалары өздерінің әлеуметтік ортасын үнемі сезінеді және оқшауланудан үнемі қорқады. Әлеуметтік оқшауланудан қорқып, өз пікірлерінің көпшілік пікір климатына сәйкес келмейтінін сезетін адамдар өз пікірлерін білдіруге құлықсыз болады. «Үнсіздік спиралі» зерттеулерінде әлеуметтік оқшауланудан қорқу – қоғамдық пікірді қалыптастырудың маңызды факторы болып табылады, алайда зерттеулер көбінесе осы тұжырымдаманы эмпирикалық дәлелдерсіз факт ретінде қарастырды немесе осы құбылысты эмпирикалық түрде өлшеуде дәйектілік танытпады. Соңғы зерттеулер әлеуметтік оқшауланудан қорқу тұжырымдамасын сенімдірек және тұрақтырақ түсіндіре алды. Мысалы, зерттеушілер жеке тұлғаның мінез-құлқына негізделген жеке айырмашылықтар тәсілін қолданып, психометриялық қасиеттер арқылы әлеуметтік оқшауланудан қорқуды өлшеді. , сондай-ақ басқа зерттеушілер де әлеуметтік оқшауланудан қорқуды жаушыл пікірлер климатына тап болғаннан кейінгі реакция деп санайды, бұл өз кезегінде адамды өз пікірін білдірмеуге итермелейді, соның салдарынан үнсіздік спиралі іске қосылады. Көптеген адамдар оқшауланудан қорқуды теорияның түпкі себебі деп есептесе де, басқа себепші факторлар да қарастырылды. Олар спиральді қозғайтыны оқшауланудан қорқу емес, саяси пікірсайыстардағы саяси мүдделер мен өзіне сенімділік болуы мүмкін деп ұсынды. Тейлор одан да оңтайлы көзқараспен, пікір білдірудің пайдалы екенін, тіпті ол пікір кең таралмаған болса да, мотивация болып табылуы мүмкін екенін айтты. Мақала соңында осыған қатысты тағы да мысалдар келтіріледі.

This fear of social isolation is a central concept in Noelle Neumann's theory but throughout different studies on the theory it has been conceptualized in many different ways. Some researchers have considered fear of social isolation to be transitory and triggered by the exposure to a situation in which an individual is expected to express an opinion. In this conceptualization an individual's perception of the opinion climate in a specific situation would trigger the fear of isolation in that moment. Other researchers have argued that instead of a situation specific reaction, fear of social isolation can be viewed as individual characteristic that varies between people and leads individuals to continuously monitor their environment for cues about the opinion climate. While there are individuals who generally do not suffer from a fear of isolation (what Noelle Neumann referred to as Hardcores) others are constantly aware of their social environment and faced with a constant fear of isolation. Individuals who bear this characteristic of fear of social isolation and at the same time perceive their opinion to be incongruent with the majority opinion climate are less likely to be willing to voice their opinion. In this line of spiral of silence research fear of social isolation is a key concept in formation of public opinion, however research has often assumed this conceptualization as a fact without empirical proof or been inconsistent in the empirical measurement of this phenomenon. Recent research has been able to capture the concept of fear of social isolation in a more reliable and consistent way. One example is research conducted by in which the researchers used an individual differences approach based on individual's character traits and measured individual's fear of social isolation using psychometric properties. , as well as other researchers, considers fear of social isolation to be a subsequent reaction to encountering a perceived hostile opinion climate which in turn leads the individual to not voice their own opinions and therefore sets in motion the spiral of silence. Although many accept fear of isolation to be the motivation behind the theory, arguments have been made for other causal factors. proposed it may be less a fear of isolation fueling the spiral, and more about political interest (in the case of political debate) and self efficacy. From a more positive standpoint, Taylor suggested the benefits of opinion expression, whether that opinion was common or not, to be the motivation. More examples follow at the end of the article.

Даулы және талассыз пікірлерге жауаптар

Пікірлер салыстырмалы түрде анық және өзгермейтін болса – мысалы, дәстүрлер – онда адам бұл пікірді жария түрде білдіруі немесе оған сәйкес әрекет етуі керек, әйтпесе оқшауланып қалу қаупі туады. Керісінше, пікірлер өзгеріп тұрса немесе даулы болса, адам өзін оқшауламастан қандай пікірді айтуға болатынын білуге тырысады.

Вокалдық азшылық және хардкор

Теория дауысты азшылықты (сұмсақ көпшіліктің толықтырғышы) жоғары білімді немесе молшылыққа ие адамдар, сондай-ақ оқшауланудан қорықпайтын басқа да шамалы топтар (егер оқшаулану себепші фактор деп есептелсе) қоғамдық пікірге қарамастан өз пікірін білдіруге бейім деп түсіндіреді. Бұл теория бойынша, бұл азшылық өзгерістің қажетті факторы, ал мойынсұнатын көпшілік – тұрақтылықтың қажетті факторы, екеуі де эволюцияның нәтижесі. Дауыс беретін азшылық спиральдың жоғарғы басында, оқшаулану қаупіне қарамастан қалады. Бұл теориядағы дауыс беретін азшылықтар қатал конформист немесе авангард деп аталады. Қатал конформистер – «өз нанымы үшін қабылданбаған және пікірін білдіруден ештеңе жоғалтпайтын адамдар». Қатал конформистер көпшілік пікірін қайта құруға қабілетті. Ал авангард – «өзінің заманнан озық екеніне сенгендіктен, пікірін ашық білдіретін оқшауланған азшылықтағы зиялылар, суретшілер және реформаторлар». Қатал конформистердің рөлі көпшілік пікірінің күші баламалардың болмауына байланысты төмендеген кезде анық көрінеді. Халықтың пікірі, қатал конформистердің халықты біліммен тәрбиелеуге жасаған тырыстықтарының нәтижесінде тар көзқарастарға әсер етуі мүмкін. Қатал конформистер өз пікірін дәлелдеу үшін жиі қисынсыз әрекеттер жасағанымен, қоғамдық пікірді өзгертуде маңызды рөл атқарады.

Теорияның нақты әлемдегі қолданылуы

Үндеудің үзіліс спиралі әртүрлі тақырыптар бойынша түсініктер берді, мысалы, танымал мәдениет құбылыстары туралы сөйлеуден бастап темекі шегуге дейін. Үндеудің үзіліс спиралі даулы мәселелерде және моральдық компоненттері бар мәселелерде жиі кездесетінін ескере отырып, көптеген ғалымдар осы теорияны аборт, белеңді іс-қимыл, өлім жазасы, міндетті COVID-19 вакцинациясы және маска тағу сияқты даулы тақырыптарға қолданды.

Әлеуметтік капитал

Үндеудің спиральді теориясы әлеуметтік капитал аясында да қолданылуы мүмкін. Жақындағы зерттеулер әлеуметтік капиталды "азаматтарға сенім мен өзаралық жақсылық нормаларын дамытуға мүмкіндік беретін, ұжымдық қызметке сәтті қатысу үшін қажетті" фактор ретінде қарастырады. Бір зерттеу әлеуметтік капиталдың үш жеке деңгейдегі көрсеткіштерін зерттейді: азаматтық белсенділік, сенім және көршілік қарым-қатынас, сондай-ақ осы көрсеткіштер мен адамдардың өз пікірлерін білдіруге дайындығы және өз пікірлеріне қолдау бар екендігі туралы түсініктері арасындағы байланыс. Нәтижелер азаматтық белсенділіктің адамдардың өз пікірлерін білдіруге дайындығына тікелей әсер ететінін, ал көршілік және сенімнің адамдардың өз пікірлеріне қолдау бар екендігін сезінуіне тікелей оң әсер ететінін көрсетеді. Жаңағы зерттеулер сәйкестік пен мәдениет арасындағы байланысты растайды: мысалы, Аш сәйкестік эксперименттеріне қатысты мета-талдау коллективистік мәдениеттердің жекешіл мәдениеттерге қарағанда сәйкестікке бейім екендігін көрсетеді.

АҚШ пен Тайвань

"Көпмәдени сынақ бойынша Сытылдық спираль" Хуэйпин Хуан Тайвань мен АҚШ-та телефон арқылы жүргізілген сауалнама нәтижелерін талдайды. Тесттен өткізілген гипотезалар АҚШ-тың "жекешіл" қоғам, ал Тайвань – "ұжымдық" қоғам деген сенімдері болды. Бұл АҚШ-та сытылдық спиральдың белсенді болу ықтималдығын көрсетеді, себебі адамдар жеке мақсаттарына көбірек мән береді. Олар "мен" ұғымын "біз" ұғымынан жоғары қойып, жеке жетістікке ұмтылады. Сондықтан, олар азшылықта болса да, көбірек сөйлейтіні болжалды. Екінші жағынан, Тайваньдағы адамдар ұжымдық мақсатқа көбірек мән береді деп болжалды, сондықтан олар керісінше, шиеленіс пен қақтығыстарды болдырмау үшін көпшілік пікіріне сәйкес келеді. Зерттеуде өзін-өзі тиімділік пен өзіне сенімділік сияқты мотивациялардың да әсері тексерілді. Телефон арқылы сауалнамалар жүргізілді; АҚШ азаматтары Сомалидегі АҚШ-тың қатысуына қатысты, ал Тайвань азаматтары тікелей президенттік сайлау мүмкіндігі туралы сұрақтарға жауап берді. Екі мәселе де саясат пен адам құқықтарына қатысты болғандықтан, салыстыруға болады. Респонденттерге өздері, отбасы мен достары, БАҚ, қоғам және болашақтағы қоғам туралы берілген мәселе бойынша "жақтаушы", "бейтарап" немесе "қарсы" деген жауаптарды таңдау ұсынылды. Жекешілдік және ұжымдық құрылымдар, сондай-ақ берілген мәлімдемелерге келісім бойынша 1–10 және 1–5 шкалалары бойынша "пікір білдірмеу себептері" бойынша өлшемдер де алынды. Нәтижелер бастапқы гипотезаны растады. Жалпы алғанда, американдықтар тайваньдықтарға қарағанда көбірек сөйледі. Көпшілік пікірімен келіспеу тайваньдықтардың пікір білдіруге деген ынтасын төмендетті (олардың ұжымдық көрсеткіштері жоғары болды), бірақ американдықтарға онша әсер етпеді. Тайваньда болашақтағы қоғамның қолдауы мен сенімі пікір білдіруге ықтималдықтың үлкен бөлігін құрады және сытылдық спиральдың белсенділігін растады. АҚШ-та, олардың жекешілдігіне байланысты, азшылықта немесе бейімделмеген топта болса, олар көбірек сөйлейтіні болжалды. Алайда, бұл рас емес, бірақ Хуан бұл мәселе тікелей маңызды болмаған болуы мүмкін екенін айтады, сондықтан олар "көпшілік пікірге қарсылық білдірудің қажеті жоқ" деп ойлады. Өзін-өзі тиімділіксіздік екі елде де пікір білдірмеуге әкелді.

"A Cross Cultural Test of the Spiral of Silence" by Huiping Huang analyzes the results of a telephone survey done in Taiwan and the United States. The hypotheses tested were the beliefs that the United States is an "individualistic" society, while Taiwan is a "collectivist" society. This suggested that the spiral of silence is less likely to be activated in the United States, because individuals are more likely to put emphasis on their personal goals. They put the "I" identity over the "we" identity, and strive for personal success. Therefore, it was hypothesized that they would be more likely to speak out, regardless of if they are in the minority. On the other hand, it was predicted that individuals in Taiwan put more emphasis on the collective goal, so they would conform to the majority influence in hopes of avoiding tension and conflict. The study also tested the effect of motives, including self efficacy and self assurance. Telephone surveys were conducted; the citizens of the United States were questioned in regard to American involvement in Somalia, and the citizens of Taiwan about the possibility of a direct presidential election. Both issues focused on politics and human rights, and were therefore comparable. Respondents were asked to choose "favor," "neutral" or "oppose" in regard to the categories of themselves, family and friends, the media, society, and society in the future about the given issue. Measurements were also taken regarding the individualism and collectivism constructs, and the "motives of not expressing opinion" based on a 1–10 and 1–5 scale respectively, in approval of given statements. Results showed support for the original hypothesis. Overall, Americans were more likely to speak out than Taiwanese. Being incongruous with the majority lessened the motivation of the Taiwanese to speak out (and they had a higher collectivist score), but had little effect on the Americans. In Taiwan, future support and belief of society played a large role in likeliness to voice an opinion, and support that the activation of the spiral of silence is in effect. In the United States, it was hypothesized that because they were more individualistic, they would be more likely to speak out if in the minority, or incongruous group. However, this was not true, but Huang suggests that perhaps the issue chosen was not directly prevalent, and therefore, they found it "unnecessary to voice their objections to the majority opinion." Lack of self efficacy led to lack of speaking out in both countries.

Баск ұлтшылдығы

Баск ұлтшылдығы және үндемеу спиралі – Спенсер мен Краучердің Испания және Франциядағы ETA (Еускади Та Аскатасуна, соғысшыл сепаратистік ұйым) туралы қоғамдық пікірді талдаған мақаласы. Бұл зерттеу жоғарыда айтылғандай жүргізілді, Испания мен Франциядан келген басктар ETA-ны қолдау туралы сұрақтарға жауап берді. Оларға, мысалы, "Пойызда бейтаныс адаммен ETA туралы әңгімелесуге қаншалықты дайын болар едіңіз?" сияқты сұрақтар қойылды. ETA қызмет еткен екі аймақтың мәдени айырмашылықтары ескерілді. Нәтижелер үндемеу спиралі теориясын растады. Ұйымға өте жағымсыз пікірлер болғанымен, оны тоқтату үшін күшті қарсылық болған жоқ. Адамдар өз пікірлерін баск еместерге көбірек білдіретінін, ал басктардың арасында "оқшалану қорқынышы" бар екенін айтты. Бұдан әрі, испандықтар зорлық-зомбылыққа жақын болғандықтан үндемеуге бейімділігі арта түсті.

Сабақтағы түсініктер

Хенсон мен Денкердің бір зерттеуінде "оқушылардың үнсіздікке ұшырату мінез-құлқы, саяси көзқарастар мен саяси айырмашылықтар университет сыныптарының атмосферасы мен қарым-қатынас мінез-құлқы туралы түсініктермен қалай байланысты екені" зерттелген. Олар студенттердің сыныпқа деген көзқарасының, оқытушы мен басқа оқушылардың саяси көзқарастарының өзгешелігіне байланысты, оқытушы мен басқа оқушылардың үнсіздікке ұшырату әрекеттерін қолдануына байланысты өзгеретінін қарастырды. Мақалада студент-оқытушы арақатынасы және оның студенттерге тигізетін әсері туралы аз зерттеулер жүргізілгені айтылған. Мақаланың мақсаты "университет сыныптарында саяси идеялардың қалай білдірілетінін анықтау, соның ішінде сыныптық қарым-қатынастың саяси төзімділік туралы түсініктерге тигізетін әсерін бағалау" болды. Мақалада университет сыныптарының үнсіздік спиралі теориясын зерттеуге қолайлы орын екені, себебі ол адамдар арасындағы, мәдени, бұқаралық ақпарат құралдары және саяси қарым-қатынастардың болатын жер екені жазылған. Хенсон мен Денкер: "Сыныптық қарым-қатынас пен қоғамдық пікір бір-біріне әсер етеді, сондықтан оқытушылар мен студенттер сыныпқа өздерінің көзқарастары мен мәдени перспективаларын әкеледі". Зерттеуде студенттердің саяси тұрғыдан үнсіздікке ұшыратылып отыр деген сезімі мен олардың оқытушының саяси көзқарасы туралы түсінігі арасындағы байланыс бар ма екені зерттелді. Сондай-ақ, сынып атмосферасы мен студенттер мен оқытушылардың саяси көзқарастарының ұқсастығы арасындағы байланыс зерттелді. Зерттеушілер орталық батыс университетінің қарым-қатынас курстарында оқитын студенттерді қатыстырды. Студенттер саяси үнсіздік, сыныптағы атмосфера және оқытушы жасаған атмосфера туралы сұрақтарға жауап берді. Осы зерттеудің нәтижелері саяси партиядағы ұқсастықтар мен студенттер мен оқытушылардың идеологиялық айырмашылықтары саяси үнсіздікке оң әсер ететінін көрсетті.

One study by Henson and Denker "investigates perceptions of silencing behaviors, political affiliation, and political differences as correlates to perceptions of the university classroom climates and communication behaviors." They looked at whether students' view of the classroom changes whether they perceive the instructor and other classmates with a different political affiliation, with the instructor and other classmates communicating using silencing behaviors. The article stated that little has been investigated into student teacher interactions in the classroom, and how the students are influenced. The goal of the article was to "determine how political ideas are expressed in the university classrooms, and thus, assess the influence of classroom communication on the perceptions of political tolerance." The article claimed that university classrooms are an adequate place to scrutinize the spiral of silence theory because it is a place that has interpersonal, cultural, media, and political communication. Henson and Denker said, "Because classroom interactions and societal discourse are mutually influential, instructors and students bring their own biases and cultural perspectives into the classroom." The study researched whether there was a correlation between students' perception that they were being politically silenced and their perceived differences in student instructor political affiliation. The study also questioned whether there was any connection between the perceived climate and the similarity of the student and instructor on their political affiliations. The researchers used participants from a Midwestern university's communication courses. The students answered a survey over their perceptions of political silencing, classroom climate, and the climate created by the instructor. The results of this research found that there is a positive relationship of the perceived similarities in a political party and ideological differences of the student and instructor to perceived greater political silencing.

Компьютерлік байланыс

Тыныштық спиралі теориясына қатысты зерттеулер 2000 жылға дейін жеке кездесулердегі қарым-қатынасқа бағытталған болса, кейін бұл теория компьютерлік делдалдық байланыс ортасына қолданылды. Осы контекстегі алғашқы зерттеуде аборт мәселесі бойынша онлайн чат-бөлмелердегі қарым-қатынас мінез-құлқы талданды, нәтижесінде азшылық пікірін ұстанатындар өз пікірлерін білдіруге көбірек бейім екені, бірақ олардың пікірлері бейтарап күйде қалатыны анықталды. Тағы бір зерттеу Кореядағы ұлттық сайлауға қатысты онлайн хабарландырулар тақтасына жазылған жазбаларды қарастырып, онлайн жазбалар мен кандидаттарды басты ақпарат құралдарында көрсету арасындағы байланыс анықталды. Үшінші зерттеу онлайн шолу жүйесіне назар аударды, бұл оқшалану қорқынышының мүшелердің бейтарап және жағымсыз пікір білдіруге деген ниеттерін төмендетуі мүмкін екенін көрсетті. Тыныштық спиралі теориясы "анонимді емес, көп арналы коммуникациялық платформаларға" қарай кеңейтілді және "онлайн пікір білдіруде коммуникативтік мүмкіндіктердің ролін қарастыру қажеттігі" де атап өтілді. Тағы бір зерттеу мақаласында онлайн форумдардағы түрлі пікір климаттарының (форум қатысушыларының көпшілігімен пікір сәйкестігі және веб-сайт көзі) әсері зерттелді, нәтижесінде жеке пікірдің сәйкестігі форум орналасқан онлайн сайттан гөрі күштірек әсер ететіні анықталды. Некмат пен Гонзенбах бұл зерттеулердегі факторлардың немесе басқа факторлардың адамдардың онлайн режимінде өз ойларын айтуға сезінуге ыңғайлы болуына себеп болатынын зерттеуге тұрарлық деп санайды.

Гетерогендік және анонимділік

Интернеттің мәні жай ғана көп адамның қатысуын ғана емес, сонымен қатар әртүрлі топтың қатысуын жеңілдетеді. Пейдж: «Электрондық коммуникация технологиясының қарқынды дамуы, әрине, қолжетімді идеялардың әртүрлілігін және олардың таралу жылдамдығы мен бір-бірімен бәсекелесу деңгейін арттырады» деді. Адамдар пікір таластыруға түрткі болатыны – олардың өзгешеліктері, ал Интернет осы өзгешеліктерді оңай табуға мүмкіндік береді. Интернет – әртүрлі көзқарастарды іздеуге және оларды талқылауға қолайлы орын, мұнда адамдар осындай айырмашылықтарға және келіспеушіліктерге ашық болады. Ноэль Нойманның қорқып, үнсіз қалған азаматтар туралы алғашқы идеясы компьютерлік ортада, мысалы, чат бөлмелері мен жаңалықтар топтарындағы еркін талқылауды көрсететін эмпирикалық зерттеулермен келіспейді. Интернет анонимдік ортаны ұсынады, сондықтан оқшаулану және қорлану қорқынышы азаяды деуге болады. Уоллес адамдар өз әрекеттеріне жауапты емес деп ойлағанда, олар әлеуметтік нормалар мен шектеулерге аз көнетінін атап өтті. Бұл өте пайдалы болуы мүмкін, әсіресе адамдар қиын жеке мәселелерді қауіпсіз сезінетін жағдайда талқылауға мүмкіндік алғанда. Интернетте топтардың жеке адамды мазақтау мүмкіндігі төмендейді, демек, сәйкес келуге бейімділік азаяды. Уоллес көптеген эмпирикалық зерттеулерді талдап, адамдардың онлайн режимінде өз пікірлерін оффлайн режимінен еркіндік сезіне білгенін көрсетті, бұл азшылықтағы адам көпшіліктен келекелеуге немесе мазақтауға ұшырамауынан немесе өзгеше пікірде болғаны үшін ұялмауынан туындауы мүмкін. Стромер Галли «сөзсіз белгілердің жоқтығы, бұл әлеуметтік қатысу сезімін төмендетіп, анонимділікті күшейтеді» деген пікірде, бұл адамдарды бетпе-бет пікір алмасуға кедергі келтіретін психологиялық тосқауылдардан босатады. «Үнсіздіктің спиралі» тұжырымындағы маңызды мәселе – адамдардың таныстырылмаған пікірлерін білдірудің жағымсыз салдарлары болады деген сенім, саналы немесе санасыз түрде. Бұл сенімдер Интернетте бірнеше себептерге байланысты болмауы мүмкін. Біріншіден, ұят пен қорлау басқа адамдардың физикалық қатысуына байланысты. Компьютерлік коммуникацияда физикалық оқшаулану жиі кездеседі және қосымша қауіп тудырмайды. Екіншіден, нормативтік ықпалдың көп бөлігі көзбен байланыс және дененің қимыл-қозғалысы сияқты сөзсіз белгілер арқылы беріледі, бірақ компьютерлік коммуникация мұндай белгілердің көп бөлігін жоққа шығарады. Үшіншіден, Кислер, Сигель және Маккуайр сөзсіз әлеуметтік контекст белгілері бетпе-бет қарым-қатынаста формалдылық пен мәртебелік теңсіздікті көрсететінін атап өтті. Бұл белгілер жойылғанда, әлеуметтік мәртебе ықпал ету факторы ретінде маңыздылығын жоғалтады. Бетпе-бет қарым-қатынаста қалыптасқан топтық иерархиялар медиацияланған ортада айқын көрінбейді. Қалыптасуға ықпал ететін форма мен салдар қатысушылардың әлеуметтік қатысуын азайтатын ортаның араласуына байланысты маңызды өзгерістерге ұшырауы керек. Әлеуметтік қатысу – бұл өзара әрекеттесудегі басқа адамның көзге түсу дәрежесі немесе ортаның адамның қатысуын қаншалықты жеткізетіні.

The nature of the Internet facilitates not only the participation of more people, but also a more heterogeneous group of people. Page stated, "The onward rush of electronic communications technology will presumably increase the diversity of available ideas and the speed and ease with which they fly about and compete with each other." The reason people engage in deliberations is because of their differences, and the Internet allows differences to be easily found. The Internet seems the perfect place to find different views of a very diverse group of people who are at the same time open to such difference and disagreement needed for deliberation. Noelle Neumann's initial idea of cowering and muted citizens is difficult to reconcile with empirical studies documenting uninhibited discussion in computer mediated contexts such as chat rooms and newsgroups. The Internet provides an anonymous setting, and it can be argued that in an anonymous setting, fears of isolation and humiliation would be reduced. Wallace recognized that when people believe their actions cannot be attributed to them personally, they tend to become less inhibited by social conventions and restraints. This can be very positive, particularly when people are offered the opportunity to discuss difficult personal issues under conditions in which they feel safer. The groups' ability to taunt an individual is lessened on the Internet, thus reducing the tendency to conform. Wallace goes on to summarize a number of empirical studies that do find that dissenters feel more liberated to express their views online than offline, which might result from the fact that the person in the minority would not have to endure taunts or ridicule from people that are making up the majority, or be made to feel uncomfortable for having a different opinion. Stromer Galley considered that "an absence of non verbal cues, which leads to a lowered sense of social presence, and a heightened sense of anonymity" frees people from the psychological barriers that keep them from engaging in a face to face deliberation. The crux of the spiral of silence is that people believe consciously or subconsciously that the expression of unpopular opinions will lead to negative repercussions. These beliefs may not exist on the Internet for several reasons. First, embarrassment and humiliation depends on the physical presence of others. In computer mediated communication, physical isolation often already exists and poses no further threat. Second, a great deal of normative influence is communicated through nonverbal cues, such as eye contact and gestures, but computer mediated communication typically precludes many of these cues. Third, Kiesler, Siegel, and McQuire observe that nonverbal social context cues convey formality and status inequality in face to face communication. When these cues are removed, the importance of social status as a source of influence recedes. Group hierarchies that develop in face to face interaction emerge less clearly in a mediated environment. The form and consequences of conformity influence should undergo significant changes given the interposition of a medium that reduces the social presence of participants. Social presence is defined as the degree of salience of the other person in the interaction or the degree to which the medium conveys some of the person's presence.

Теңдік

Әңгімелесудегі әртүрлілікті қамтамасыз етудің маңызды мәселесі – барлық қатысушылардың тең қолжетімділігі және талқылауға ықпал етудің тең мүмкіндіктері. Егер адамдар қандай да бір тақырып бойынша білімсіздік сезінетін болса, талқылауға қатыса алмаймын немесе өз әріптестеріне тең емеспін деп ойласа, олар тіпті талқылауға қатыспауға бейім. Егер адамдар қатысуға шешім қабылдаса да, олардың қатысуын үстемдік танытқан басқалар тоқтатуы мүмкін, немесе олардың үлесі олардың мәртебесіне байланысты аз немесе көп бағалануы мүмкін. Дальберг Интернетті әлеуметтік иерархиядан және оффлайн режимінде қалыптасқан билік қатынастарынан адамдарды босату мүмкіндігі үшін мақтайды: «Киберкеңістіктің денелік сәйкестікке ‘соқырлығы’ адамдарға теңдей қарым-қатынас жасауға мүмкіндік береді деп есептеледі. Аргументтер оларды ұсынған адамның әлеуметтік жағдайына емес, олардың мәніне қарай бағаланады». Гастил бұл мүмкіндікті Интернеттің ең күшті жақтарының бірі деп санайды: «Егер компьютерлік делдалдық өзара әрекеттесу мәртебенің тәуелсіз әсерін тұрақты түрде азайта алса, онда ол тікелей талқылаудан күшті артықшылыққа ие болады». Мәртебелік белгілерді анықтау қиын болғанымен, мәртебе туралы түсініктер жақындасады, бұл стереотиптерді және предубиенияны азайтады. Мүмкін, адамдар онлайн форумдарда өздерін оффлайн режиміндегідей тең сезінеді. Расизм, жасқа қатысты дискриминация және басқа да топтық дискриминация «топтық мәртебенің белгілері соншалықты айқын болмағандықтан, азайып бара жатқан сияқты». Бұдан өзге, Интернет ақпаратты әзірлеу, бөлісу және ұйымдастыру қабілеттерін тез және күрт арттырды, соның нәтижесінде ақпаратқа қол жеткізуде теңдік артты.

Әдістемелік зерттеу тәсілдері

Қоғамдық пікір мен сөйлеуге деген ықыластың арасындағы байланыс көбінесе сауалнамалар арқылы өлшенеді. Сауалнамаға қатысушылардан, олардың пікірлерін білдіруге дайын екендігі туралы, алдымен қоғамдық пікір туралы және олардың жеке пікірлері туралы мәлімет алғаннан кейін, гипотетикалық жағдайда сұрақтар қойылады. Кейбір коммуникация ғалымдары гипотетикалық сұрақтардың нақты өмірдегі жағдайларды қаншалықты бейнелейтініне күмән келтірді, бұл әдістеме респонденттің нақты жағдайда не істейтінін анықтауға қабілетсіз деген сынға алып келді. Бір зерттеу осы сынға жауап ретінде спиральді модельді гипотетикалық сауалнама және фокус-топ жағдайында салыстыра отырып сынады. Бұл әдістемеде үш нақты тәсіл қолданылды. Ноэль Нойманның өзі теорияны жиынтық деңгейде сынады. Осы тәсілді қолдану арқылы өзгеріс процесі "уақыт өте келе көпшілік пікірін білдіретін адамдардың үлесі мен өз пікірлерін білдіруге дайын адамдардың үлесін салыстыру арқылы байқалады". Ерик пен Тодд үш түрлі мәселелерді ұсынады: ұзақ уақыт бойы жұртшылықтың талқысына түсетін мәселелер; жаңа, бірақ тұрақты мәселелерге айналу мүмкіндігі бар мәселелер; және жұртшылық санасында ұзақ сақталмайтын, бірақ уақыт-уақыт пайда болатын мәселелер. Зерттеулер көрсеткендей, мәселенің өзгешелігі адамдардың өз пікірлерін білдіруге деген ықыласына әсер етеді. Facebook қолданушылары, мысалы, гомосексуалдық неке сияқты жаңа мәселелерге қатысты, пікірлердің қарама-қайшы атмосферасында өз ойларын жариялауға көбірек бейім. Сонымен қатар, Шпилчалдың сөзіне сүйенсек, үндемеу спиралі теориясы "қоғамдық пікірдің тарихи дамуын, теорияда да, тәжірибеде де ескермейді, сайлау құқығының кеңеюі, саяси үгіт топтарының құрылуы, қысым жасау топтары мен саяси партиялардың құрылуы, мемлекеттік қызметкерлердің шеңберінің кеңеюі және тікелей демократияның түрлі формаларының орнатылуы арқылы". Кейбір ғалымдар қазіргі қоғамдағы теорияны түсіндіруде "конформизмге деген қысымды нақты статистикалық көпшілік емес, бұқаралық ақпарат құралдары арқылы таратылатын пікірлердің атмосферасы тудырады" деген тұжырымға келді. Бұқаралық ақпарат құралдарының күшті ықпалымен пікірлердің атмосферасы "саяси жүйедегі пікірлердің таралуын әрдайым дәл бейнелемейді". Бұдан әрі, Scheufele & Moy негізгі ұғымдарды, соның ішінде сөйлеуге дайындық тұжырымдамасын іске асыруда қиындықтарды анықтады. Бұл тұжырымдаманы дауыс беру сияқты басқа ұқсас тұжырымдамалар емес, нақты сөйлеу арқылы өлшеу керек. Конформизм тәжірибелерінде моральдық компонент жоқ, бірақ мораль модельдегі маңызды тұжырымдама болып табылады. Аталған конформизм тәжірибелері, әсіресе Аштің тәжірибелері, теорияның негізін құрайды. Ғалымдар бұл конформизм тәжірибелерінің үндемеу спиралының дамуымен байланысты емеуі мүмкін екендігін сұраққа бірақтады.

The relationship between the perception of public opinion and willingness to speak up is mainly measured through surveys. Surveys respondents are often asked whether they would reveal their opinions given a hypothetical situation, right after their opinions about the public opinion and their opinion is received. Whether asking hypothetical questions can reflect real life cases was questioned by some communication scholars, leading to a criticism of this methodology as not being able to capture what the respondent would do in a real life situation. A research study addressed this criticism by comparatively testing a spiral model both in a hypothetical survey and in a focus group. Under this methodology, three specific approaches have been used. Noelle Neumann herself tested the theory from the aggregate level. Using this approach, the change process is "observed by comparing the absolute share of people perceiving a majority climate with people willing to express their views over time." Yeric and Todd present three issues type, including enduring issues that will be discussed by the public for a long time; emerging issues that are new to the public but have the potential to become enduring issues; and the transitory issues, which don't stay in the public consciousness for very long but come up from time to time. The research suggests that issues difference affects people's willingness to express. Facebook users are more likely to post their real thoughts on emerging issues such as gay marriage in an incongruent opinion climate. Also, according to Spilchal, the spiral of silence theory "ignores the evidence of the historical development of public opinion, both in theory and practice, through the extension of suffrage, organisation of political propaganda groups, the establishment of pressure groups and political parties, the eligibility of ever wider circles of public officials and, eventually, the installation of several forms of direct democracy." Some scholars also provide understandings of the theory in the contemporary society by pointing out that "it is not so much the actual statistical majority that generates pressure for conformity as it is the climate of opinion conveyed in large measure by the media." Under the great influence by the media coverage, the climate of opinion "is not invariably an accurate reflection of the distribution of opinions within the polity." Further, Scheufele & Moy find problems in the operationalization of key terms, including willingness to speak out. This construct should be measured in terms of actually speaking out, not voting or other conceptually similar constructs. Conformity experiments have no moral component, yet morality is a key construct in the model. These conformity experiments, particularly those by Asch, form part of the base of the theory. Scholars question whether these conformity experiments are relevant to the development of the spiral of silence.

Жалған дилеммалар мен дәйектіліктің үндеуі

Қоғамда басым саналатын пікірлерден өзгеше көзқарастары бар топтардың болуы, кейбір адамдарға көрінетіндей танымал емес пікірлерді білдіруге кеңістік ұсынады. Алайда, мұндай топтардағы олардың аз өкілдік еткен пікірін сынау, қоғамның бағытты көзқарастарын қолдаумен пара-пар екен деген тұжырымдар, жалған дилеммалардың туындауына себеп болады. Зерттеулер көрсеткендей, мұндай жалған дилеммалар, әсіресе бағытты көзқарастар мен ұйымдасқан оппозициялық көзқарастарда дәйексіздіктер болған жағдайда, үнсіздік спираліне әкеп соғады. Бұл спираль, ең алдымен, логикалық тұрғыдан дұрыс үшінші, төртінші немесе одан да жоғары санды пікірлерге қатысты сынды басады.