Каратэдегі күрес техникасы

Кіріспе

Күміте (組手, сөзбе-сөз "қолымен бағысу") - ката мен кихонмен қатар каратэ жаттығуларының үш негізгі бөлігінің бірі. Күміте – каратэде қарсыласпен жаттығу жасау бөлімі. Күміте арқылы нақты бір техниканы немесе дағдыны (мысалы, қарсыласқа қатысты қашықтықты дұрыс бағалау және түзету) жетілдіруге болады, сондай-ақ бәсекелестік жағдайында қолдануға да дайындалуға болады.

Шабуыл жасау

Көптеген мектептер каратеканың "күшін шектеуін" маңызды деп санайды. Каратэ жаттығуларының мақсаты – оқушыларға соққы мен тепкі сияқты техникалар арқылы үлкен күшті жеткізу қабілетін дамыту. Көбінесе жаттығу барысында әрбір соққы қарсыласты жеңуге жеткілікті болуы тиіс. Дегенмен, бұл жарақат алу қаупін тудыратындықтан жаттығуды қиындатады. Көптеген бастаушылар спарринг кезінде алдымен бақылау мен дәлдікті, содан кейін жылдамдық пен күшті дамытуға үйретіледі. Осылайша, оқушы күшін жұмсағандай көрінеді, бірақ шындығында алдымен техникасын жетілдіреді. Жарақаттарды болдырмау үшін, төмен дәрежедегі оқушыларға тізеге және бетке соққы беруге тыйым салынады. Көптеген мектептерде жамбасқа соққы беруге рұқсат етілмейді, ал кейбіреулері мүлдем рұқсат береді. Кейбір мектептерде спарринг кезінде жеңіл контактіге шектелімі бар, ал басқалары жоғары дәрежедегі оқушыларға күш қолдануға мүмкіндік береді. Спарингтің барлық түрлері жекпе-жектің бақылауды және қарсыласына күшті соққы беру тәжірибесін дамытуға мүмкіндік береді. Толық контактілі каратэде жаттығуды тоқтататын жарақаттардың алдын алу үшін, спарринг кезінде соққыларға аздап "күш жіберілмейді". Бірақ кейбір каратэ мектептері еркін спарринг кезінде қорғаныш жабдықтарын қолданады, соның арқасында соққылар толық күшпен беріледі. Көптеген каратэ клубтары мен стильдер бақыланатын толық контактілі спарринг пен қорғаныш жабдықтарымен (қолғаптан бастап аяқ қорғағыштарына дейін, тіпті таэквондодағыдай бас және кеуде қорғағыштарына дейін) спаррингтің араласуын ұсынады. Алайда, спарринг кезінде ешқашан қорғаныш жабдықтарын пайдаланбайтын дәстүрлі клубтар (жамбас және ауыз қорғағыштарынан басқа, олар кездейсоқ жарақаттардан қорғайды) каратеканың доджода (өз досымен, оған жарақат келтіргісі келмейтін қарсыласымен) спарринг кезінде, тіпті қарсылас қорғаныш киім киген жағдайда да, ең күшті соққысын бере алмайтынын айтады. Сондықтан, каратека әлі де белгілі бір деңгейде бақылауды сақтайды, бұл қажеттілік, және спарринг кезінде бір соққымен жеңіске жеткізу рухын толыққанды сезіне алмайды. Өмір мен өлімге қатысты жағдайларды қоспағанда, бір соққымен жеңіске жеткізудің рухын және күшін тек каратэка жаттығу серігіне зиян келтірмеуге тырыспағанда ғана сезіне алады. Дәстүршілдер күшті соққылармен спаррингтің ешқандай пайдасы жоқ деп санайды. Алайда, Киокушин каратэсінде қорғаныш төсемдер қолданылмайды және жекпе-жектер нокаутпен аяқталады, сондықтан жекпе-жекшілер "күшін шектемейді".

Many schools feel it is important that karateka "pull their punches". Karate training is designed to give its practitioners the ability to deliver devastating power through techniques like punches and kicks. Often the aim of training is that each single strike should be enough to subdue the opponent. However, this clearly would make it difficult to train due to the possibility of injury. Many beginners, while sparring, will be instructed to develop control and accuracy first, then speed and power later. In doing this, it may seem like the student is pulling his punches, when actually, he is developing technique first. For injury purposes, certain targets are discouraged, like strikes to the knee and face contact for low ranks. Many schools prohibit strikes to the groin, while others allow it completely. Some schools might limit contact to light contact all around, while others may employ power usage at higher grades. All types of sparring allow the martial artist to develop both control and experience in delivering powerful strikes against an opponent. In full contact karate, punches are often "pulled" to some slight extent in training, to minimize the occurrence of injuries that would interrupt practice. However, some karate schools use protective gear in free sparring, so that strikes can be delivered closer to their full power. Most karate clubs and most styles of karate combine some controlled full contact sparring and some sparring with protective gear (from gloves to feet pads and up to full head and even chest guards such as in taekwondo). However, a few more traditional clubs that never use protective gear for sparring (except groin and mouth guards that protect against accidental injuries) argue that a karateka will not be able to make their most powerful strike when sparring in the dojo (against a friend whom they no doubt do not want to injure) even if this opponent is wearing protective clothing. Therefore, the karateka will still be using some level of control, as is obviously necessary, and cannot truly capture the spirit of one lethal strike whilst sparring. Except for a life or death self defense situation, the spirit and power of the single lethal strike can only be achieved when a karateka does not have to avoid injuring their training partner. The traditionalists therefore argue that there is no benefit to sparring with more forceful strikes. However, in Kyokushin Karate no padding is used and fighters don't "pull their punches" as fights are finished by knockdown.