Ренданг – дәстүрлі индонезиялық ет тағамы. Бұл бұқтырылған, кокос сүтімен және дәмдеуіштермен әзірленген, әрі тәтті дәмді тағам. Батыс Суматрада пайда болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дәмді Минкабау ет тағамы
Spicy Minangkabau meat dish
Ренданг ( /rɛnˈdæŋ/ ) – Минкабау халқының тағамы. Бұл бай, ет негізіндегі тағам, ол бірнеше сағат бойы баяу пісіріледі, кокос сүтінде қайнатылады және шөптер мен дәмдеуіштер қоспасымен дәмделеді. Сұйықтықтар буланып, ет қара қоңыр түске енеді және жұмсақ болады, оның үстіне карамельденіп, мол дәммен сіңеді. Ренданг Индонезияның Батыс Суматра аймағындағы Минкабау өңірінде пайда болған. Ол Индонезия асүйінен Малайзия, Сингапур, Бруней және Филиппин сияқты көршілес Оңтүстік-Шығыс Азия елдерінің асүйлеріне тарады. Ренданг сондай-ақ Индонезия, Малайзия, Сингапур және Брунейдегі малай қауымдастықтарында, сонымен қатар Филиппиндегі Маранао халқы арасында дәстүрлі түрде ұсынылады.
Rendang (/r//ɛ//n/'/d//æ//ŋ/; ) is a Minangkabau dish. It is a rich meat based dish that is slow cooked, braised in coconut milk, and seasoned with herb and spice mixture over a period of several hours. As the liquids evaporate, the meat turns dark brown and tender, caramelizing and infusing it with rich flavours. It originated from the Minangkabau region in West Sumatra, Indonesia. It has spread across Indonesian cuisine to the cuisines of neighbouring Southeast Asian countries such as Malaysia, Singapore, Brunei and the Philippines. Rendang is also traditionally served among the Malay community in Indonesia, Malaysia, Singapore and Brunei, as well as the Maranao in the Philippines.
Тарих
Ренданның шығу тегі 15 ғасырдан бұрын Батыс Суматраға келген үнді саудагерлерінің байланысына дейін жетеді. Миңқаңбауға қатысты голланд мұрағаттарында екінші мыңжылдықтың басында Үндістан мен Батыс Суматра арасындағы тұрақты байланыс туралы мәліметтер бар, осылайша солтүстік үнді кариі ренданның алға құрылған нұсқасы болуы мүмкін деген болжам жасалады. Миңқаңбау халқы үнді кариін гулай деп қабылдады, ол каридің жергілікті түрі. Содан кейін Миңқаңбау халқы осы гулайды одан әрі пісіріп, калио дайындады, ол қалың ренданның алғашқы түрі болды. Бұл пісіру процесі қалыңдап, ренданға айналғанға дейін жалғасты. Андалас университетінің тарихшысы, профессор Густи Аснанан, ренданның аймақта 16 ғасырда Миңқаңбау саудагерлері Малаккаға сауда жасап, көші-қон бастаған кезде тарала бастағанын айтады. "Сумтрадағы өзен арналары арқылы сапар көп уақыт алғандықтан, ұзақ сапарға жарамды, сақтауға ыңғайлы құрғақ рендан өте қолайлы." Рендан Суматраның Миңқаңбау аймағында пайда болды және рендан жасау Миңқаңбау таулы аймағынан Мандалинге, Риауға, Джамбиге, содан кейін Малакка мен Негери Сембиланға тарады, нәтижесінде рендан дайындаудың әртүрлі дәстүрлері пайда болды. 1946 жылғы Индонезия Ұлттық революциясы кезінде Индонезияның бірінші ханымы Фатмавати, Сукарноның әйелі, Йогьякарта маңындағы Индонезия Республикасының азаттық күрескерлерінің рухын көтеру үшін рендан пісіріп жіберді. Үй шаруасындағылардың қарсылығына қарамастан, ол сиыр етін сатып алуға талап етіп, жүкті болғанына қарамастан, өзі бекақпен базарға барды. Ренданның танымалдылығы Миңқаңбау халқының марантау (көшпенділік) мәдениетінің арқасында бастапқы аймағынан кеңінен тарады. Қазіргі заманда Миңқаңбау халқы шетелге шығып, Индонезияның басқа қалаларында және көрші елдерде мансап құруға көшіп барады. Падаң мейрамханалары, Индонезия қалаларында кең таралған Миңқаңбау асханалары, Миңқаңбау стиліндегі рендан мен басқа да Падаң тағамдарын Индонезия, Малайзия, Сингапур және бүкіл әлемге таныстырып, танымал етті.
The origin of rendang could be traced back to the Indian merchants links to West Sumatra before the 15th century. There are Dutch archives about Minangkabau that state regular contacts between India and West Sumatra in the early second millennium, thus suggests that north Indian curry was possibly the precursor of rendang. Indian curry was adopted by the Minangkabau people as gulai, a local version of curry. Minangkabau people then cooked this gulai further in order to prepare kalio also known as wet rendang. This cooking process was then continued until it thickened and became rendang or also known as dry rendang. Andalas University historian, Prof. Gusti Asnan suggests that rendang began to spread across the region when Minangkabau merchants began to trade and migrate to Malacca in the 16th century, "Because the journey through the river waterways in Sumatra took much time, a durable preserved dry rendang is suitable for a long journey." Rendang originated in the Sumatran Minangkabau region and the making of rendang spreads from Minangkabau highlands to Mandailing, Riau, Jambi, across the strait to Malacca and Negeri Sembilan, resulting in a variety of rendang traditions. During the Indonesian National Revolution in 1946, the Indonesian First Lady Fatmawati, the wife of Sukarno, cooked and sent rendang to boost the morale of Indonesian republic freedom fighters around Yogyakarta. Declined by household helps, she insisted on buying beef and went to the market herself by becak, despite being pregnant at the time. The popularity of rendang has spread widely from its original domain because of the marantau (migrating) culture of Minangkabau people. In the modern era, Overseas Minangkabau leave their hometown to start a career in other Indonesian cities as well as neighboring countries, and Padang restaurants, Minangkabau eating establishments that are ubiquitous in Indonesian cities, spring up. These Padang restaurants have introduced and popularized Minangkabau style rendang and other Padang food dishes across Indonesia, Malaysia, Singapore, and the wider world.