Кіріспе
Халкидон кеңесін қабылдайтын христиандық тармақтары – 451 жылы өткен төртінші жаһандық кеңестің теологиялық қаулыларын қабылдап, қолдайтын христиандық бағыттары. Халкидондық христиандық Иса Мәсіхтің бір жандарында (гипостась) екі табиғаттың (құдайлық және адамдық) бірігуі туралы христиандық ілімін – Халкидонның Христологиялық анықтамасын қабылдайды, осылайша Ол бір тұлға (просопон) ретінде мойындалады. Халкидондық христиандық сонымен қатар Никея-Константинополь дінінің Халкидондық бекітілуін де қабылдайды, осы арқылы Халкидондықтардың Никеялық христиандыққа адалдығын көрсетеді. Халкидондық Христологияны католик, шығыс православие және протестанттық діндер қолдайды, бұл христиандардың 95% -ын құрайды.
Chalcedonian Christianity is a term referring to the branches of Christianity that accept and uphold theological resolutions of the Council of Chalcedon, the fourth ecumenical council, held in 451. Chalcedonian Christianity accepts the Christological Definition of Chalcedon, a Christian doctrine concerning the union of two natures (divine and human) in one hypostasis of Jesus Christ, who is thus acknowledged as a single person (prosopon). Chalcedonian Christianity also accepts the Chalcedonian confirmation of the Niceno Constantinopolitan Creed, thus acknowledging the commitment of Chalcedonism to Nicene Christianity. Chalcedonian Christology is upheld by Catholicism, Eastern Orthodoxy, and Protestantism, and thus comprises >95% of Christianity.
Халкидондық христология
Халкидон кеңесіне қатысқандар үштік құдай (Троица) және гипостатикалық одақ тұжырымын қабылдады, ал ариандық, модализм және эбионизмді қате сенімдер (ересь) деп жатты (бұлар да 325 жылы Никеяның бірінші кеңесінде қабылданбаған еді). Кеңес қатысушылары несториандық, эвтихиандық және монофизиттердің Христологиялық ілімдерін де қабылдамады. Халкидондық гипостатикалық одақ тұжырымы Иса Мәсіхтің екі табиғаты – құдайлық және адамдық – бар екенін, толыққанды адамдық табиғатты сақтай отырып, бір құдайлық гипостаза болып қалатынын айтады. Онда табиғаттар араласқан жоқ және шатаспайды, Мәсіхтің адамдық табиғаты денеге енген кезде құдайлық табиғатына ешқандай өзгеріс енгізбейді делінеді. Сондай-ақ, Иса Мәсіхтің нағыз адамдық табиғатын, денесі мен жанын қабылдағанына қарамастан, ол мәңгілікке дейін құдайлық табиғатына гипостатикалық түрде біріккенімен, адам тұлғасы емес, себебі адамдық тұлға Иса Мәсіхтің ішінде екінші жаратылған гипостазаның болуын білдіреді және Құдай-адамның бірлігін бұзады. Осы кезеңде римдік христиандықта гипостатикалық одақ бір табиғат ретінде қарастырылған. Аполлинаризм және эвтихиандық сияқты бір табиғат идеялары Халкидондық христиандықтағы кейбір көрінетін қайшылықтарды түсіндіру үшін оқытылған.
The Chalcedonian doctrine of the Hypostatic Union states that Jesus Christ has two natures, divine and human, possessing a complete human nature while remaining one divine hypostasis. It asserts that the natures are unmixed and unconfused, with the human nature of Christ being assumed at the incarnation without any change to the divine nature. It also states that while Jesus Christ has assumed a true human nature, body and soul, which shall remain hypostatically united to his divine nature for all of eternity, he is nevertheless not a human person, as human personhood would imply a second created hypostasis existing within Jesus Christ and violating the unity of the God man. The Hypostatic Union was also viewed as one nature in Roman Christianity by a minority around this time. Single nature ideas such as Apollinarism and Eutychianism were taught to explain some of the seeming contradictions in Chalcedonian Christianity.