Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құқықтық термин
Legal term
Америка қылмыстық құқығында маңызды куә – қылмыстық іс жүргізуге қатысты маңызды ақпаратқа ие адам. Материалдық куәларды ұстау құқығы 1789 жылғы Бірінші сот актісімен белгіленген, бірақ 1984 жылғы Кепілдік реформасы туралы заң заң мәтінін соңғы рет өзгертіп, қазір заң кодексінде бекітілген. Соңғы нұсқасы қылмыстық іс жүргізуде немесе үкімді сот алқасының алдында куәлік беруін қамтамасыз ету үшін маңызды куәлерді ұстауға рұқсат береді. 2001 жылдың 11 қыркүйегінен бері АҚШ күдіктілерді қылмыстық қудалаусыз белгісіз мерзімге қамауға алу үшін материалдық куә туралы заңды пайдаланып келеді, көбінесе үкімді сот алқасының куәлігін қамтамасыз ету мақсатында. Бұл заңның қолданылуы қырсықты және қазіргі таңда сот қарауында. «Ашкрофт және Аль Кидд» (2011) ісінде ұсталған адамға ешқашан айып тағылмаған және куә ретінде шақыртылмаған, ол сол кездегі АҚШ Бас прокуроры Джон Ашкрофтқа шағымданған. Жоғарғы сот Апелляциялық 9-шы округ сотының шешімін күштен шығарып, Ашкрофттың лауазымына байланысты иммунитетке ие екенін анықтады.
In American criminal law, a material witness is a person with information alleged to be material concerning a criminal proceeding. The authority to detain material witnesses dates to the First Judiciary Act of 1789, but the Bail Reform Act of 1984 most recently amended the text of the statute, and it is now codified at The most recent version allows material witnesses to be held to ensure the giving of their testimony in criminal proceedings or to a grand jury. Since September 11, 2001, the U. S. has used the material witness statute to detain suspects without charge for indefinite periods of time, often under the rubric of securing grand jury testimony. This use of the statute is controversial and is currently under judicial review. In Ashcroft v. al Kidd (2011), the detainee was never charged or called as a witness, and sued John Ashcroft, then the U. S. attorney general. The Supreme Court overturned a ruling by the Ninth Circuit Court of Appeals and held that Ashcroft qualified for immunity because of his official position.
Кіріспе
Материалдық куә – қылмыстық іс бойынша маңызды ақпаратқа ие жеке тұлға. Заңмен бекітілген құқықтарға сәйкес, АҚШ үкіметі сот өкілінен материалдық куәні қамауға алу үшін ордер сұрауға құқылы. Мұндай ордер алу үшін АҚШ өкілі сот өкіліне мынадай мәлімдеме жазбасын ұсынуы тиіс: (1) аталған тұлға қылмыстық іс бойынша маңызды ақпаратқа ие, және (2) сотқа шақыру арқылы оның қатысуын қамтамасыз ету мүмкін емес.
A material witness is an individual who contains information "material" to a criminal proceeding. With the authority of , the United States government can seek a warrant from a judicial officer in order to arrest a material witness. To do so, a United States official must file an affidavit with the judicial officer alleging that (1) the individual has material information to the criminal proceeding and (2) it would be "impracticable to secure the presence of the person by subpoena."
"Қылмыстық іс"
Материалдық куәлік туралы заңның қолданылу шегі жөнінде көптеген құқықтық пікірталастар болғанымен, Бейконның АҚШ-қа қарсы ісі бойынша 9-шы апелляциялық соттың 449 F.2d 933 (9th Cir. 1971) шешімінен бастап, материалдық куәлік туралы заңдағы "қылмыстық іс жүргізу" деген тіркес соттағы істерді (күмәнді емес) және үлкен қазылар алқасының тергеп-тексеруін қамтиды екені анық болды. Осылайша, аталған заң бойынша материалдық куәларды ұстауға болатын мүмкіндік, үлкен қазылар алқасының тергеп-тексеруіне қатысты маңызды ақпаратқа ие адамдарды ұстауға да қатысты (егер осылай істеудің мүмкін еместігі дәлелденсе). Жоғарғы Соттың бұл заңдық мәселе бойынша шешім қабылдауға мүмкіндігі әлі тумады.
Although there has been much legal debate about the scope of the material witness statute, it has been clear since the Ninth Circuit Court of Appeals ruling in Bacon v. United States, 449 F.2d 933 (9th Cir. 1971), that the phrase "a criminal proceeding" from the material witness statute includes both trials (uncontroversially) and grand jury investigations. Thus, the ability to arrest material witnesses under the statute extends to the ability to arrest those with information material to a grand jury investigation (assuming the showing of impracticability is also made). The Supreme Court has not had a chance to rule on this statutory issue.
11 қыркүйектен кейін айғақтардың ұсталуы
2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуылдардан кейін АҚШ үкіметі АҚШ-қа шабуыл жасады деп күдіктенетін адамдарды, қандай да бір жолмен ұстау науқанын жариялады. Бұл құралдардың ішінде тіпті күдіктілерді (көз куәгерлері емес) ұстау үшін маңызды куәгер мәртебесін пайдалану да болды. Көптеген адамдар маңызды куәгер ретінде ұсталды, бірақ олар үлкен жюри отырыстарына куә ретінде шақырылған, ал үлкен жюри отырыстары тек тергеу жүргізеді, қылмыстық сот процесі емес. Бұл бірнеше себепке байланысты дау тудырды. Біріншіден, сыншылар үкіметтің күдіктілерді ұстау үшін маңызды куәгер туралы заңды пайдалануы АҚШ Конституциясының төртінші түзетуінен қашу болып табылады деп санайды, ол қылмыстық күдіктілерге қорғау шараларын қарастырады, бірақ 11 қыркүйектен кейін маңызды куәгерлерді ұстау кезінде бұл шаралар ескерілмеді. Екіншіден, заңгерлер сыншылар маңызды куәгер туралы заңның үлкен жюри отырыстарына қолданылуына қарсылық білдірді. Федералдық маңызды куәгерлерді тыңдаулар туралы статистика 2000 жылдан 2002 жылға дейін төмендеді: 2000 қаржы жылында 3603 тыңдау болса, 2001 қаржы жылында 3344-ке, ал 2002 қаржы жылында 2961-ге дейін азайды. Осы және одан кейінгі кезеңде маңызды куәгерлерді тыңдаулардың көп бөлігі Мексикамен шектес сот аудандарында өтті және көбінесе заңсыз көші-қонмен байланысты болды.
After the attacks of September 11, 2001, the United States government announced a campaign of aggressive detention, by whatever means possible, of those potentially involved in attacks on the United States. The means included using the material witness statute to detain even suspects (as opposed to witnesses). Many of those detained as material witnesses were detained as witnesses to grand jury proceedings, which only investigate and are not criminal trials. This caused controversy for several reasons. Primarily, critics believed that the government's use of the material witness statute to detain suspects was an evasion of the Fourth Amendment to the US Constitution, which provides some protections to criminal suspects that were apparently ignored in the arrests of the material witness detainees post September 11. Secondarily, legal critics took issue with the application of the material witness statute to grand jury proceedings. Statistics on federal material witness warrant hearings showed a steady decline from 2000 to 2002, from 3603 material witness hearings in FY2000, to 3344 in FY2001 and 2961 in FY2002. During and after that period, the overwhelming majority of material witness warrant hearings took place in judicial districts bordering Mexico and involved illegal alien traffic.
Материалдық куә туралы заңға өзгерту енгізуге тырысу
2005 жылы материалдық куәгерлер туралы заңның осындай қолданылуына қатысты алаңдаушылықты басу ниетімен Демократиялық партияның сенаторы Патрик Лихи «Материалдық куәгерлер туралы заңға процедуралық кепілдіктерді күшейту және басқа да мақсаттар үшін түзетулер енгізу туралы» заң жобасын ұсынды, § 1. Алайда, заң Сенаттың Әділет комитетіне жіберілгеннен кейін ілгерілемеді. 2006 жылғы сот шешімінде материалдық куәгерлер туралы заңды жеке тұлғаны шынайы куәгер ретінде іздегенде және қашу қаупі болғанда ғана қолдануға болатыны, ал оны алдын алу шарасы ретінде пайдалануға болмайтыны айтылды.
In 2005, with the intent of alleviating concerns over such use of the material witness statute, Democratic Party Senator Patrick Leahy proposed A Bill to Amend the Material Witness Statute to Strengthen Procedural Safeguards, and for Other Purposes, § 1. The legislation failed to move forwards, however, after being sent to the Senate Judiciary Committee. A 2006 ruling found that material witness law could only be used when an individual is genuinely sought as a witness and there was a flight risk; it is not to be used as a preventive action.
Ашкрофт әл-Кидке қарсы
2009 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы 9-шы апелляциялық округ Ашкрофтқа қарсы әл-Кид ісінде бұрынғы Бас прокурор Джон Ашкрофтты американдық азамат Абдулла әл-Кид заңсыз қамауға алуы үшін жеке сотқа тартуға болатынын анықтады. Абдулла әл-Кид 2003 жылы тұтқындалып, Сами Омар әл-Хусейеннің ісінде куә ретінде пайдалану үшін 16 күн бойы қатаң күзетпен қамтылған түрмеде ұсталып тұрды. Бірақ, әл-Кидке ешқандай айып тағылмады және куә ретінде шақырылмады. (Әл-Хусейен 2004 жылы терроризмді қолдау туралы барлық айыптардан ақталды.) Аймақтық соттың бұл шешімі 2011 жылдың 31 мамырында АҚШ Жоғарғы Сотымен Ашкрофтқа қарсы әл-Кид ісінде бірауызды түрде күшін жойды, соның салдарынан ресми лауазымда қызмет атқаратын мемлекеттік қызметкерлердің иммунитеті расталды.
In 2009 the Ninth Circuit of Appeals in San Francisco, California found in Ashcroft v. al Kidd that former Attorney General John Ashcroft could be sued personally for wrongful detention by Abdullah al Kidd, an American citizen who was arrested in 2003 and held for 16 days in maximum security prisons to be used as a material witness in the trial of Sami Omar Al Hussayen. Al Kidd was never charged or called as a witness. (Al Hussayen was acquitted in 2004 of all charges of supporting terrorism.) The circuit court's decision was unanimously reversed in Ashcroft v. al Kidd (2011) by the United States Supreme Court on May 31, 2011, affirming the immunity of government officials operating in their official positions.