Нікс против Уайтсайд: Жетінші түзету және жалған куәлік туралы адвокат міндеті
Nix v. Whiteside
АҚШ Жоғарғы Сотының Nix v. Whiteside ісі (1986) қылмыстық істе адвокаттың рөлі, жаугершілік куәлік және 6-шы түзету туралы шешімді қарастырады. Әділеттік көмек.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никс В. Уайтсайд, 475 U. S. 157 (1986) – қылмыстық сотта қорғаушы адвокаттың тиімді көмегіне қатысты АҚШ Жоғарғы Сотының қарары.
Nix v. Whiteside, 475 U. S. 157 (1986), was a United States Supreme Court decision that dealt with the effective assistance of counsel during a criminal trial.
Өмірбаян
Қылмысқа айыпталушы Уайтсайд сотқа берілу алдында өзінің жоспарланған куәлігін адвокатымен талқылап, ол құрбанның қолынан "металл зат" көргенін айтты, бұл оның құрбанның қолынан қару көрмегенін мәлімдеген бұрынғы сөздеріне қайшы келеді. Уайтсайдтың адвокаты Робинсон, егер ол (Робинсон) жалған куәлік туралы сотқа хабарлауға міндетті болады деп ескертті. Уайтсайд сотта құрбанның қолында қару бар деп ойлағанын, бірақ ол шын мәнінде оның қолында қару көрмегенін мойындады. Уайтсайд кінәлі деп танылды, содан кейін ол федералдық habeas corpus ордерін беруді сұрады, өйткені оның кінәлі жағдайы Алтыншы түзетуге сәйкес, адвокатының жалған куәлікті жариялау туралы ескертуі Уайтсайдты тиімді құқықтық көмек алудан айырды.
Before his trial for murder, the defendant, Whiteside, discussed his planned testimony with his attorney, and said that he had seen "something metallic in [the victim's] hand", in contradiction to earlier statements that he had not seen a gun in the victim's hand. Whiteside's attorney, Robinson, had warned that he (Robinson) would have an ethical obligation to report perjured testimony to the court. Whiteside, on the stand, admitted that while he believed the victim had a gun, he did not actually see a gun in the victim's hand. Whiteside was convicted, and subsequently applied for a federal writ of habeas corpus, on the grounds that his conviction was tainted under the Sixth Amendment in that his attorney's threat to disclose the perjury had deprived Whiteside of effective assistance of counsel.
Жоғарғы соттың шешімі
Сот бір ауыздан Уайтсайдтың Алтыншы түзетудегі құқығынан айырылмағанын қабылдады. Бас судья Бергер жазған көпшілік пікірде адвокаттың клиентінің ісіне деген міндеті "сот процесінің шындықты іздеу табиғатына сәйкес келетін заңды және рұхсатты әрекеттермен шектеледі" делінген, сондай-ақ "қорғаушы алу құқығы жоспарланған жалған куәлікке қатысуға ниетті адвокатқа ие болу құқығын қамтымайды". Сот судьялары Блэкман, Бреннан және Стивенс келісім білдіріп, Уайтсайд адвокаттың әрекеттерінен сотталушының ісіне зиян келгенін көрсетпегенін, ал "тиімсіз өкілдік" туралы талапты қолдау үшін бұл қажет екенін мәлімдеді, бұл талап Strickland v. Washington, 466 U. S. 668 (1984) ісінде белгіленген. Бреннан судья жеке пікірде соттың "Алтыншы түзету бойынша қабылданатын мінез-құлық" деген тар мәселені ғана қарастырып отырғанын (төменгі соттың сөзін келтіре отырып) айтты. "Өкінішке орай, сот заңгерлер қауымымен этикалық мінез-құлыққа қатысты өз көзқарасын бөлісуге құмарлық танытып отырғандай көрінеді". Бірақ "штаттардың заңгерлер өз соттарында қалай әрекет ететінін анықтау құқығы бар, егер федералдық құқықтар бұзылмаса".
The Court ruled unanimously that Whiteside had not been deprived of his Sixth Amendment rights. The majority opinion, written by Chief Justice Burger, stated that an attorney's duty to his client's cause is "limited to legitimate, lawful conduct compatible with the very nature of a trial as a search for truth", and that "the right to counsel includes no right to have a lawyer who will cooperate with planned perjury". Concurrences by Justices Blackmun, Brennan and Stevens stated that Whiteside had failed to show that the attorney's actions had caused prejudice to the defendant's trial required to sustain a claim of "ineffective representation", as required by the case of Strickland v. Washington, 466 U. S. 668 (1984). In a separate concurrence, Justice Brennan said that the Court is deciding only the narrow issue "conduct acceptable under the Sixth Amendment" (quoting the lower court). "Unfortunately, the Court seems unable to resist the temptation of sharing with the legal community its vision of ethical conduct." But it is up to "the States how [lawyers] behave in their courts, unless and until federal rights are violated."