Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психолог Дэвид Пол Аузубель (25 қазан 1918 жыл - 9 шілде 2008 жыл) – американдық психолог. Оның білім беру психологиясы, когнитивтік ғылым және ғылымды оқыту салаларына ең маңызды үлесі 1960 жылдан бері "алдын ала ұйымдастырушылар" (төменде қараңыз) әзірлеу және зерттеу болды.
American psychologist
David Paul Ausubel (October 25, 1918 – July 9, 2008) was an American psychologist. His most significant contribution to the fields of educational psychology, cognitive science, and science education learning was on the development and research on "advance organizers" (see below) since 1960.
Отбасы
Ол 1918 жылғы 25 қазанда дүниеге келіп, Нью-Йорк қаласындағы Бруклинде өскен. Ол еврей тарихшысы Натан Аусбельдің сіңілі баласы болған. Аусбель мен оның әйелі Перлдің екі баласы болды.
He was born on October 25, 1918, and grew up in Brooklyn, New York. He was nephew of the Jewish historian Nathan Ausubel. Ausubel and his wife Pearl had two children.
Білім
Ол Пенсильвания университетінде оқыды, 1939 жылы құрметті дипломмен бітіріп, психология мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Кейіннен Аусубель 1943 жылы Миддлсекс университетінің медицина факультетін бітірді, содан кейін Нью-Йорк қаласы Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігінде орналасқан Гувернер ауруханасында интернатурадан өтті. Ол содан әрі бірнеше білім беру институттарында профессорлық қызметтер атқарды.
He studied at the University of Pennsylvania where he graduated with honors in 1939, receiving a bachelor's degree majoring in psychology. Ausubel later graduated from medical school in 1943 at Middlesex University where he went on to complete a rotating internship at Gouverneur Hospital, located in the lower east side of Manhattan, New York. He continued to hold a series of professorships at several schools of education.
Психиатр
1973 жылы Аусубель академиялық өмірден зейнетке шығып, психиатриялық практикасына толыққанды берілді. Психиатриялық практикасы барысында Аусубель көптеген кітаптар жариялады, сондай-ақ психиатрия және психология саласындағы журналдарда мақалалар жариялады. 1976 жылы ол Америкалық Психологиялық Ассоциациядан "Білім беруге ерекше психологиялық үлес" үшін Торндайк сыйлығын алды. Ол өлімді христиан дінін ұстанатындар мен дінсіздердің көзқарастарынан қарастырып, "сенімнің маңыздылығы мен құндылығын атеистер, агностиктер және рационалистер көбінесе қадірсіздейтіндей немесе жаман бағалайтындей етіп қарастыруға болмайды" деген пікірін білдірді.
In 1973, Ausubel retired from academic life and devoted himself to his psychiatric practice. During his psychiatric practice, Ausubel published many books as well as articles in psychiatric and psychological journals. In 1976, he received the Thorndike Award from the American Psychological Association for "Distinguished Psychological Contributions to Education". conceptualizing death from the perspective of both Christian believers and non believers, expressing his view that "the relevance and value of faith should certainly not be derogated or treated pejoratively, as atheists, agnostics, and rationalists tend to do."
Өлім
2008 жылдың 9 шілдесінде дүниеден озды.
He died on July 9, 2008.
Әсерлер
Аузебель Жан Пиаже іліміне тәжірибелі болды. Пиажедің тұжырымдамалық схемалар туралы идеяларымен сабақтас, Аузебель бұл тұжырымды адамдардың білімді қалай меңгеретінін түсіндіруімен байланыстырды. "Дэвид Аузебель адамдардың білімді көбінесе жаңалықтар арқылы емес, тікелей танысу арқылы игеретінін айтты" (Вулфолк және т.б., 2010, 288 б.). Басқаша айтқанда, Аузебель ұғымдарды, қағидаларды және идеяларды түсіну дедуктивті ойлау арқылы жүзеге асырылады деп сенді. Мағыналы оқуға сенімі арқасында Аузебель алдын ала ұйымдастырушылар теориясын жасады. Дегенмен, Аузебель жаңалықтарға негізделген оқыту тәсілдерін сынады, былай деді:
Ausubel was influenced by the teachings of Jean Piaget. Similar to Piaget's ideas of conceptual schemes, Ausubel related this to his explanation of how people acquire knowledge. "David Ausubel theorized that people acquire knowledge primarily by being exposed directly to it rather than through discovery" (Woolfolk et al., 2010, p. 288) In other words, Ausubel believed that an understanding of concepts, principles, and ideas is achieved through deductive reasoning. Through his belief of meaningful learning, Ausubel developed his theory of advance organizers. However, Ausubel was a critic of discovery based teaching techniques, stating:
Зерттеу әдебиетін нақты қарастырғанда, жаңалықтар арқылы оқуды қолдайтын дегендей мәлімдемелердің дұрыс дәлелдері жоқ екені анық көрінеді. Жаңалықтар әдісін қолдаушылар бір-бірінің зерттеулерін қолдаған сияқты, бір-бірінің жұмыстарын растап, пікірлерін және тұжырымдамаларын дәлел ретінде келтіріп, күмәнді және тіпті теріс нәтижелерден кеңінен жалпылау жасаған.
Actual examination of the research literature allegedly supportive of learning by discovery reveals that valid evidence of this nature is virtually nonexistent. It appears that the various enthusiasts of the discovery method have been supporting each other research wise by taking in each other's laundry, so to speak, that is, by citing each other's opinions and assertions as evidence and by generalizing wildly from equivocal and even negative findings.
Алдын ала ұйымдастырушылар
Алдын ала ұйымдастырушы – оқытушы ұсынатын және оқушыға жаңа түсетін ақпаратты ұйымдастыруға көмектесетін мәлімет. Бұл, алдағы материалдағы маңызды нәрселерге назар аудару, байланыстарды көрсету және қатысты бұрынғы білімді еске түсіру арқылы қол жеткізіледі. Сол сияқты, салыстырмалы ұйымдастырушы интеграциялау және ажырату үшін де қолданылады. Ол "жаңа идеяларды танымдық құрылымдағы негізінен ұқсас түсініктермен біріктіреді, сондай-ақ жаңа және қазіргі идеялардың арасындағы айырмашылықты арттырады, олар негізінен әртүрлі болғанымен, шатастыратын дәрежеде ұқсас" (Ausubel, 1968, 149). Аузубель сыншыларға жауап ретінде алдын ала ұйымдастырушыларды қорғай отырып, оларды құрудың нақты бір мысалы жоқ екенін, себебі олар "әрқашан оқу материалының сипатына, білім алушының жасына және оның оқу материалдарымен бұрынғы таныстығының деңгейіне байланысты" (Ausubel, 1978, 251) екенін айтады. Аузубельдің алдын ала ұйымдастырушыларына тағы бір сын – сыншылар көбінесе алдын ала ұйымдастырушылар туралы идеяны жалпы шолулармен салыстырады. Дегенмен, Аусубель бұл мәселені алдын ала ұйымдастырушылардың "оқушының қазіргі танымдық құрылымындағы идеялық мазмұнмен байланысты болуымен" жалпы шолулардан ерекшеленетінін түсіндірді (Ausubel, 1978, 252). Үшіншіден, сыншылар алдын ала ұйымдастырушылардың жоғары немесе төмен қабілетті студенттерге көмектесуге бағытталған ба деген сұраққа да тоқталады. Алайда, Аусубель "алдын ала ұйымдастырушылар мағыналы оқуды ынталандыру үшін жасалған" (Ausubel, 1978, 255) деп атап көрсетеді. Сондықтан, алдын ала ұйымдастырушылар жоғары немесе төмен қабілетті студенттерге жақсырақ сәйкес келе ме деген сұрақ маңызсыз, өйткені Аусубель алдын ала ұйымдастырушылардың кез келген студентке олардың білетін нәрселері мен үйренетін нәрселері арасындағы қашықтықты қысқартуға көмектесетінін айтады.
An advance organizer is information presented by an instructor that helps the student organize new incoming information. This is achieved by directing attention to what is important in the coming material, highlighting relationships, and providing a reminder about relevant prior knowledge. Similarly, a comparative organizer is used both to integrate as well as discriminate. It "integrate[s] new ideas with basically similar concepts in cognitive structure, as well as increase[s] discriminability between new and existing ideas which are essentially different but confusably similar" (Ausubel, 1968, p. 149). In a response to critics, Ausubel defends advance organizers by stating that there is no one specific example in constructing advance organizers as they "always depends on the nature of the learning material, the age of the learner, and his degree of prior familiarity with the learning passage" (Ausubel, 1978, p. 251). Another criticism of Ausubel's advance organizers is that the critics often compare the idea of advance organizers with overviews. However, Ausubel has addressed that issue in saying that advance organizers differ from overviews "in being relatable to presumed ideational content in the learner's current cognitive structure" (Ausubel, 1978, p. 252). Thirdly, critics also address the notion of advance organizers on whether they are intended to favor high ability or low ability students. However, Ausubel notes that "advance organizers are designed to favour meaningful learning " (Ausubel, 1978, p. 255). Therefore, to question whether advance organizers are better suited for high or low ability students is unrelated as Ausubel argues that advance organizers can be catered to any student to aid them in bridging a gap between what they already know and what they are about to learn.