Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экономикалық құбылыс
Economic phenomenon
Экономикада, ығыстыру – нарықтық экономиканың бір саласына мемлекеттік араласудың күшеюі нарықтың қалған бөлігіне, ұсыныс немесе сұраныс жағынан маңызды әсер ететін құбылыс. Көп талқыланатын түрі – кеңейтімді фискалдық саясаттың жеке сектордың инвестициялық шығындарын азайтуы. Мемлекеттік шығындар инвестицияларды "ығыстырып" жатыр, себебі ол несиелік қаражатқа сұранысты арттырады, соның салдарынан пайыздық ставкалар өсіп, инвестициялық шығындар төмендейді. Бұл негізгі талдау көптеген арналарға дейін кеңейтілді, бұл жалпы өнімнің аз өзгеруіне, тіпті қысқаруына әкелуі мүмкін. Басқа экономистер "ығыстыру" терминін мемлекеттік қызметтерді немесе тауарларды ұсыну үшін қолданады, бұл әйтпесе жеке кәсіпкерлік үшін мүмкіндік болар еді және тек ерікті айырбастағы экономикалық күштерге бағынышты болар еді. Мінез-экономистер және басқа әлеуметтік ғалымдар да "ығыстыру" терминін жеке айырбасқа негізделген шешімдердің теріс жағын сипаттау үшін қолданады: ерікті нарықтық айырбастың қаржылық стимулдарына жауап ретінде ішкі мотивация мен қоғамдық нормалардың ығыстырылуы.
In economics, crowding out is a phenomenon that occurs when increased government involvement in a sector of the market economy substantially affects the remainder of the market, either on the supply or demand side of the market. One type frequently discussed is when expansionary fiscal policy reduces investment spending by the private sector. The government spending is "crowding out" investment because it is demanding more loanable funds and thus causing increased interest rates and therefore reducing investment spending. This basic analysis has been broadened to multiple channels that might leave total output little changed or even smaller. Other economists use "crowding out" to refer to government providing a service or good that would otherwise be a business opportunity for private industry, and be subject only to the economic forces seen in voluntary exchange. Behavioral economists and other social scientists also use "crowding out" to describe a downside of solutions based on private exchange: the crowding out of intrinsic motivation and prosocial norms in response to the financial incentives of voluntary market exchange.
Тарих
Шығып кету әсерінің идеясы, бірақ оның термині ғана емес, кем дегенде 18 ғасырдан бері талқыланып келеді. Экономика тарихшысы Джим Томлинсон 2010 жылы былай деп жазды: "20 ғасырдағы Ұлыбританиядағы барлық ірі экономикалық дағдарыстар мемлекеттік сектордың кеңеюінің экономикалық көрсеткіштерге тигізетін әсері туралы пікірталастарды қайта жақтандырды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі "Геддс балтасынан" бастап, Джон Мейнард Кейнстің соғыстар аралық кезеңде "Қаржылық көзқарасқа" жасаған шабуылына дейін, 1970 және 1980 жылдардағы мемлекеттік секторға жасалған "монетаристтік" шабуылдарға дейін, мемлекеттік сектордың өсуі, әсіресе мемлекеттік қарыз есебінен қаржыландырылса, ұлттық экономикаға зиян келтіреді деп айтылды". 1970 жылдардағы пікірталастардың көп бөлігі бір елдегі жинақтардың шектеулі көлемі туралы болжамға негізделген, бірақ 21 ғасырдың жаһандық капитал нарықтарымен "халықаралық капиталдың еркіндігі қарапайым шығып кету моделін толығымен жоққа шығарады".
The idea of the crowding out effect, though not the term itself, has been discussed since at least the 18th century. Economic historian Jim Tomlinson wrote in 2010: "All major economic crises in twentieth century Britain have reignited simmering debates about the impact of public sector expansion on economic performance. From the 'Geddes Axe' after the First World War, through John Maynard Keynes' attack on the 'Treasury view' in the interwar years, down to the 'monetarist' assaults on the public sector of the 1970s and 1980s, it has been alleged that public sector growth in itself, but especially if funded by state borrowing, has detrimental effects on the national economy." Much of the debate in the 1970s was based on the assumption of a fixed supply of savings within a single country, but with the global capital markets of the 21st century " international capital mobility completely undermines a simple model of crowding out".
Мемлекеттік қарыз алудан тыс қалу
Шығудың бір жолы – жеке инвестициялардың азаюы және мемлекеттік шығыстардың артуы салдарынан нақты ресурстардың жинақталуы. Мемлекеттік шығыстардың артуы экономикада өндірілген нақты ресурстардың жеке қолданудан мемлекеттік қолдануға ауысуына әкеледі. Осылайша, капиталдың нақты инвестицияларының және басқа да ресурстардың "ығысуы" жеке секторға қолжетімділікті азайтады. Алайда, бұл мемлекеттік мақсаттар үшін ресурстарды тарту ұзақ мерзімді перспективада өнімді емес деп есептеуді білдіреді. Қазіргі заманғы макроэкономикада бұл мәселе бойынша пікір таласы бар, себебі экономикалық ойдың әртүрлі мектептері әртүрлі жағдайларда шаруашылықтар мен қаржы нарықтарының мемлекеттік қарыз алуға қалай реакция жасайтыны туралы әртүрлі пікірде. Ресурстардың ығысу деңгейі экономикалық жағдайға байланысты. Егер экономика толық қуатпен жұмыс істесе, үкімет бюджет тапшылығын кенеттен ұлғайтса (мысалы, ынталандыру бағдарламалары арқылы) шектеулі ресурстар үшін жеке сектормен бәсекелестік туғызуы мүмкін, нәтижесінде экономикада өндіріс қайта бөлінеді. Осылайша, ынталандырудың әсері ығысудың әсерімен теңестіріледі. Екінші жағынан, егер экономика толық қуатынан төмен жұмыс істесе және қолдануда емес, артық ресурстар болса, мемлекеттік тапшылықтың өсуі жеке сектормен бәсекелестікке әкелмейді. Бұл жағдайда ынталандыру бағдарламасы әлдеқайда тиімді болар еді. Қорыта айтқанда, мемлекеттік бюджет тапшылығын өзгерту экономика толық қуатынан төмен болған кезде ЖІӨ-ге күштірек әсер етеді. 2008 жылғы субпримдік ипотекалық дағдарыстан кейін АҚШ экономикасы толық қуатынан төмен болды және инвестициялар жасалған жағдайда қолдануға дайын әлеуетті өндірістің үлкен мүмкіндігі болды, сондықтан бюджет тапшылығын арттыру, әйтпесе бос жатқан қаражатты пайдалануға мүмкіндік берді.
One channel of crowding out is a reduction in private investment and accumulation of real resources that occurs because of an increase in government spending. Increased government spending results in a shift in the distribution of real resources produced within an economy, away from private use and to public use. This "crowding out" of real investment of capital stock and other resources reduces what is available to the private sector. However, this is assuming that the resource acquisition for the public purpose is non productive in the long run. There is some controversy in modern macroeconomics on the subject, as different schools of economic thought differ on how households and financial markets would react to more government borrowing under various circumstances. The extent to which resource crowding out occurs depends on the economic situation. If the economy is at capacity or full employment, then the government suddenly increasing its budget deficit (e. g., via stimulus programs) could create competition with the private sector for scarce resources, resulting in a redistribution of production across the economy. Thus the effect of the stimulus is offset by the effect of crowding out. On the other hand, if the economy is below capacity and there is a surplus of resources available, an increase in the government's deficit does not result in competition with the private sector. In this scenario, the stimulus program would be much more effective. In summary, changing the government's budget deficit has a stronger impact on GDP when the economy is below capacity. In the aftermath of the 2008 subprime mortgage crisis, the U. S. economy remained well below capacity and there was a large headroom of potential production available should investment be made, so increasing the budget deficit put funds to use that would otherwise have been idle.
Өтімділік тұзағы
Егер экономика гипотетикалық өтімділік тұзаққа түскен болса, "Өтімділік ақша" (LM) қисығы көлденең болады, мемлекеттік шығыстардың артуы тепе-теңдік табысқа толық мультипликаторлық әсер етеді. Мемлекеттік шығыстардың өзгеруімен байланысты пайыздық ставка өзгермейді, демек инвестициялық шығыстар төмендемейді. Сондықтан мемлекеттік шығыстардың табысқа әсерін әлсіздету болмайды. Егер ақшаға деген сұраныс пайыздық ставкаларға өте сезімтал болса, LM қисығы дерлік көлденең болса, фискалдық саясаттың өзгеруі өнімге салыстырмалы түрде үлкен әсер етеді, ал ақша-кредиттік саясаттың өзгеруі тепе-теңдік өнімге аз әсер етеді. Осылайша, егер LM қисығы көлденең болса, ақша-кредиттік саясат экономиканың тепе-теңдігіне әсер етпейді, ал фискалдық саясат максималды әсер етеді.
If the economy is in a hypothesized liquidity trap, the "Liquidity Money" (LM) curve is horizontal, an increase in government spending has its full multiplier effect on the equilibrium income. There is no change in the interest associated with the change in government spending, thus no investment spending cut off. Therefore, there is no dampening of the effects of increased government spending on income. If the demand for money is very sensitive to interest rates, so that the LM curve is almost horizontal, fiscal policy changes have a relatively large effect on output, while monetary policy changes have little effect on the equilibrium output. So, if the LM curve is horizontal, monetary policy has no impact on the equilibrium of the economy and the fiscal policy has a maximal effect.
Классикалық жағдай және сыртқа шығару
Егер LM қисығы тік болса, мемлекеттік шығыстардың артуы тепе-теңдік табысқа әсер етпейді, тек пайыздық ставкаларды ғана арттырады. Егер ақшаға деген сұраныс пайыздық ставкаға байланысты болмаса, ақша нарығы тепе-теңдікте болатын жалғыз табыс деңгейі болады. Осылайша, LM қисығы тік болғанда мемлекеттік шығыстардың артуы тепе-теңдік табысын өзгерте алмайды және тек тепе-теңдік пайыздық ставкаларын көтереді. Бірақ мемлекеттік шығыстар жоғарылап, өнім өзгермесе, жеке шығыстардың өтемалдық азаюы болуы керек. Бұл жағдайда пайыздық ставканың артуы мемлекеттік шығыстардың артуына тең жеке шығыстардың көлемін ығыстырып тастайды. Осылайша, LM тік болса, толық ығыстыру орын алады.
If the LM curve is vertical, then an increase in government spending has no effect on the equilibrium income and only increases the interest rates. If the demand for money is not related to the interest rate, as the vertical LM curve implies, then there is a unique level of income at which the money market is in equilibrium. Thus, with a vertical LM curve, an increase in government spending cannot change the equilibrium income and only raises the equilibrium interest rates. But if government spending is higher and the output is unchanged, there must be an offsetting reduction in private spending. In this case, the increase in interest rates crowds out an amount of private spending equal to increase in government spending. Thus, there is full crowding out if LM is vertical.
Ақпарат көздерін жою
Егер мемлекеттік облигацияларды шығарудың өсуімен мемлекеттік шығындардың өсуі Орталық банктің пайыздық мөлшерлемелерді көтеруіне әкелсе, демек "баға" жоғарылайды (ceteris paribus), пайыздық мөлшерлемелерге сезімтал жеке сектор төменгі табыс деңгейіне байланысты инвестицияларды азайтуы мүмкін. Бұл – инвестициялардың ығысуы. Тұрақты инвестициялар мен басқа да пайыздық мөлшерлемеге сезімтал шығыстардың әлсіреуі мемлекеттік бюджеттің тапшылығының кеңею әсерін әртүрлі деңгейде тежейді. Ең маңыздысы, бизнестің негізгі инвестицияларының төмендеуі ұзақ мерзімді экономикалық өсімге, яғни әлеуетті өнімнің өсуіне зиян келтіруі мүмкін. Осылайша, қатаң монетарлық саясат компаниялардың өндірістік қуатты кеңейтуге ниет білгенімен, жоғары пайыздық мөлшерлемелерге байланысты қарыз алуға мүмкіндік таппаған жағдайларын тудыруы мүмкін. 2011 жылы американ экономисі Джаред Бернштейннің айтуынша, бұл сценарий "артық өндірістік қуаттылығы бар, ФРС-тің пайыздық мөлшерлемесі нөлде тұрған және компаниялар инвестициялауға себептер болса, қолдарында ақшасы бар жағдайда мүмкін емес". Тағы бір американ экономисі Пол Кругман 2008 жылы дағдарыс басталғаннан кейін федералды үкіметтің қарызы жүздеген миллиард долларға өсті, бұл ығысу туралы ескертулерге әкелді, бірақ керісінше пайыздық мөлшерлемелер төмендеді. Жалпы сұраныс төмен болған кезде мемлекеттік шығындар жеке сектор өнімдеріне нарықты фискалдық көбейткіш арқылы кеңейтуге бейім, осылайша тұрақты инвестицияларды ынталандырады ("жеделдеткіш әсер" арқылы). Бұл жеделдеткіш әсері бизнестің пайдаланылмаған өндірістік қуаттан зардап шеккен кезде, яғни ауыр рецессия немесе депрессия кезінде маңыздырақ. Чартист және посткейнсиан экономистер номиналдық қаражаттың ығысуы туралы күмән білдіреді, себебі мемлекеттік шығындар алдымен банктік жүйеге өтімділік құйып, қысқа мерзімді пайыздық мөлшерлемелерді төмендетудің нақты әсерін береді, оларды көтермейді. Дегенмен, қысқа мерзімді қарыз бойынша мөлшерлеме әрқашан Орталық банктердің араласуымен белгіленеді – олар банкаралық несиелеу мөлшерлемелеріне және банк клиенттеріне несие беру мөлшерлемелеріне ең төменгі шегін белгілеу үшін резервтік баланстарға пайыз төлейді. Сонымен қатар, жеке несие "қаражат көлемімен" немесе "ақша ұсынысымен" немесе осыған ұқсас түсінікпен шектелмейді. Керісінше, банктер несиеге лайықты кез келген клиентке несие береді, олардың капитализация деңгейімен және тәуекелдік ережелерімен шектелген. Нәтижесінде алынған несие бірден депозит құрайды, сол кездегі эндогендік ақшаның көлемін арттырады. Ығысу экономиканың әлеуетті өніміне немесе толық жұмыспен қамтылуына жеткен кезде ғана тиімді болады. Осыған байланысты, үкімет тарапынан жүргізілетін кеңеюші фискалдық саясат бағаларды көтеруге ықпал етеді, бұл ақшаға деген сұраныстың өсуіне әкеледі. Бұл өз кезегінде, егер Орталық банк оларды көтеруге шешім қабылдаса, пайыздық мөлшерлемелердің өсуіне және пайыздық мөлшерлемеге сезімтал шығыстардың ығысуына әкеледі. Әлеуетті өнім деңгейінде кәсіпорындар нарыққа мұқтаж емес, сондықтан жеделдеткіш әсерге орын жоқ. Тікелей айтқанда, егер экономика толық жұмыспен қамтылған жалғыз ұлттық өнімде қалып отырса, мемлекеттік сатып алудың кез келген өсуі жеке сектордан ресурстарды ауыстырады. Бұл құбылыс кейде "нақты" ығысу деп аталады және мемлекеттік шығындардың өсуімен байланысты болатын жалғыз ығысу болып табылады. Басқа бір түрдегі (көбінесе халықаралық ығысу деп аталады) ығысу, Mundell-Fleming моделі көрсеткендей, өзгермелі валюта бағамының кең таралғандығына байланысты пайда болуы мүмкін. Мемлекеттік қарыз алу Орталық банк пайыздық мөлшерлемелерді көтерсе, жоғары пайыздық мөлшерлемелерге әкелуі мүмкін, бұл шетелдік қаржы нарықтарынан ішкі валютаға (яғни сол валютада көрсетілген активтерге) капитал есебі бойынша ақша ағынын тартады. Өзгермелі валюта бағамы жағдайында бұл валюта бағамының өсуіне және осының салдарынан ішкі экспорттың ығысуына (шетел валютасын пайдаланатындар үшін қымбаттауына) әкеледі. Алайда, ішкі валютаның өсуі ішкі импортқа деген сұранысты арттырады, осылайша шетелде өндірілген нақты өнімді импорттауға мүмкіндік береді. Тауарлардың таза экспортының әсері мемлекеттік бюджет тапшылығының сұранысты ынталандыру әсеріне әсер етеді, бірақ ұзақ мерзімді экономикалық өсімге ешқандай анық кері әсер тигізбейді.
If increased government net spending with a corresponding increased issuance of government bonds leads to the Central Bank increasing interest rates, and hence a higher "price" (ceteris paribus), the private sector, which is sensitive to interest rates, will likely reduce investment due to a lower rate of return. This is the investment that is crowded out. The weakening of fixed investment and other interest sensitive expenditure counteracts to varying extents the expansionary effect of government deficits. More importantly, a fall in fixed investment by business can hurt long term economic growth of the supply side, i. e., the growth of potential output. Thus, the situation in which a tight monetary policy may lead to crowding out is that companies would like to expand productive capacity, but, because of high interest rates, cannot borrow funds with which to do so. According to American economist Jared Bernstein, writing in 2011, this scenario is "not a plausible story with excess capacity, the Fed funds [interest] rate at zero, and companies sitting on cash that they could invest with if they saw good reasons to do so." Another American economist, Paul Krugman, pointed out that, after the beginning of the recession in 2008, the federal government's borrowing increased by hundreds of billions of dollars, leading to warnings about crowding out, but instead interest rates had actually fallen. When aggregate demand is low, government spending tends to expand the market for private sector products through the fiscal multiplier and thus stimulates – or "crowds in" – fixed investment (via the "accelerator effect"). This accelerator effect is most important when business suffers from unused industrial capacity, i. e., during a serious recession or a depression. Chartalist and Post Keynesian economists question the crowding out of nominal funds thesis because government spending has the actual effect of lowering short term interest rates by injecting liquidity into the banking system in the first instance, not raising them. However, the rate for short term debt is always set by intervention by central banks they pay interest on reserve balances to set a floor on inter bank lending rates and therefore bank customer lending rates. Additionally, private credit is not constrained by any "amount of funds" or "money supply" or similar concept. Rather, banks lend to any credit worthy customer, constrained by their capitalization level and risk regulations. The resulting loan creates a deposit simultaneously, increasing the amount of endogenous money at that time. Crowding out is most plausibly effective when an economy is already at potential output or full employment. Then the government's expansionary fiscal policy encourages increased prices, which lead to an increased demand for money. This in turn leads to higher interest rates if the Central Bank decides to increase them and crowds out interest sensitive spending. At potential output, businesses are in no need of markets, so that there is no room for an accelerator effect. More directly, if the economy stays at full employment gross domestic product, any increase in government purchases shifts resources away from the private sector. This phenomenon is sometimes called "real" crowding out and is the only pertinent crowding out that occurs with increased government spending. Crowding out of another sort (often referred to as international crowding out) may occur due to the prevalence of floating exchange rates, as demonstrated by the Mundell–Fleming model. Government borrowing can lead to higher interest rates if the Central Bank raises them, which attract inflows of money on the capital account from foreign financial markets into the domestic currency (i. e., into assets denominated in that currency). Under floating exchange rates, that leads to appreciation of the exchange rate and thus the "crowding out" of domestic exports (which become more expensive to those using foreign currency). However, an appreciating domestic currency increases domestic demand for imports thereby "crowding in" the import of real production produced abroad. These effects on net exports have ambiguous impacts on the demand promoting effects of government deficits but have no obvious negative effect on long term economic growth.
Сұранысты ығыстыру
Денсаулық сақтау экономикасы тұрғысынан алғанда, "ығысу" құбылысы – бұл сақтандырылмағандарды қамтуға бағытталған жаңа немесе кеңейтілген бағдарламалардың, бұрыннан жеке сақтандыруға тіркелгендерді жаңа бағдарламаға ауысуға итермелеуі. Мұндай әсер, мысалы, 1990 жылдардың соңында Medicaid және Мемлекеттік балалар медициналық сақтандыру бағдарламасы (SCHIP) кеңейтілген кезде байқалды. Сондықтан, жаңа немесе кеңейтілген бағдарламаларға жоғары деңгейде қатысу, тек бұрын сақтандырылмағандарды ғана емес, сонымен қатар жеке сектордан мемлекеттік секторға денсаулық сақтандыруын ауыстыруға мәжбүр болғандарды да көрсетеді. Осы ауысулардың нәтижесінде, саясат өзгергеннен кейін денсаулық сақтаудың жақсаруы күтілгендей айқын болмауы мүмкін. CHIP талқылауы аясында, Конгресс Бюджет Кеңсесі жасаған болжамдар бұл тұжырымға қарсы шықты. Ол CHIP қайта бекітілуінің барлық нұсқаларын "бағалады" және осы бағдарламаларға қаржыландырудың ұлғаюының әсеріне қатысты ең жақсы болжамдарды қосты. CBO көптеген балалардың жаңа қаржыландыру мен CHIP қайта бекітілу саясатының нәтижесінде тіркелетінін, бірақ кейбіреулері жеке сақтандыруға құқылы болады деп болжады. Көпшілігі, тіпті кедейлік шегінен екі есе жоғары тіркелген штаттарда да (төрт адамдық отбасы үшін шамамен 40 000 АҚШ доллары), балаларына жасқа сай денсаулық сақтандыруға қол жеткізе алмады. SCHIP бағдарламасында ысырапшылдыққа үлгі ретінде саналатын Нью-Джерси штаты, федералды кедейлік деңгейінің 350%-ына дейін жарамдылықты ұсынды және өз CHIP бағдарламасында 14% "ығысуды" анықтай алатынын мәлімдеді. CHIP және Medicaid аясында көптеген балаларға құқық бар, бірақ олар тіркелмеген. Осылайша, 64 жастан асқан адамдарға дерлік "автоматты тіркеуге" мүмкіндік беретін Medicare-мен салыстырғанда, балаларға күтім жасайтын адамдар 17 беттік нысандарды толтыруы, бірнеше тізбектелген жалақы шот-фактураларын ұсынуы, жыл сайын қайтадан өтініш беруі және тіпті баланың құқықтылығын дәлелдеу үшін жеке сұхбаттардан өтуі қажет болуы мүмкін. Мұндай "ығысуды болдырмау" шаралары балаларға арналған күтімді қиындатуы, олардың медициналық мекемелерімен байланысын үзуі және денсаулық сақтау көрсеткіштерінің нашарлауына әкелуі мүмкін.
In terms of health economics, "crowding out" refers to the phenomenon whereby new or expanded programs meant to cover the uninsured have the effect of prompting those already enrolled in private insurance to switch to the new program. This effect was seen, for example, in expansions to Medicaid and the State Children's Health Insurance Program (SCHIP) in the late 1990s. Therefore, high takeup rates for new or expanded programs do not merely represent the previously uninsured, but also represent those who may have been forced to shift their health insurance from the private to the public sector. As a result of these shifts, it can be projected that healthcare improvements as a result of policy change may not be as robust. In the context of the CHIP debate, this assumption was challenged by projections produced by the Congressional Budget Office, which "scored" all versions of the CHIP reauthorization and included in those scores the best assumptions available regarding the impacts of increased funding for these programs. CBO assumed that many already eligible children would become enrolled as a result of the new funding and policies in CHIP reauthorization, but that some would be eligible for private insurance. The vast majority, even in states with enrollments of those above twice the poverty line (around $40,000 for a family of four), did not have access to age appropriate health insurance for their children. New Jersey, supposedly the model for profligacy in SCHIP with eligibility that stretched to 350% of the federal poverty level, testified that it could identify 14% crowd out in its CHIP program. In the context of CHIP and Medicaid, many children are eligible but not enrolled. Thus, in comparison to Medicare, which allows for near "auto enrollment" for those over 64, children's caregivers may be required to fill out 17 page forms, produce multiple consecutive pay stubs, re apply at more than yearly intervals and even conduct face to face interviews to prove the eligibility of the child. These anti crowd out procedures can fracture care for children, sever the connection to their medical home and lead to worse health outcomes.
Жабдықты ығыстыру
Көпшілікке ығыстыру қайырымдылық саласында да орын алады, егер мемлекеттік саясат бұрын жеке ерікті қайырымдылықпен айналысқан салаларға араласса, жеке қайырымдылықты қажетсіз етеді. Көпшілікке ығыстыру тәуекелдік капитал саласында да байқалды, мемлекеттің коммерциялық кәсіпорындарды қаржыландыруға араласуы жеке қаржыландыруды ығыстырып тастайды дегенді көрсетеді.
Crowding out is also said to occur in charitable giving when government public policy inserts itself into roles that had traditionally been private voluntary charity, rendering private charity unnecessary. Crowding out has also been observed in the area of venture capital, suggesting that government involvement in financing commercial enterprises crowds out private finance.