Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаван әдебиеті өте зор тарихи компонентке ие. Мақтау өлеңдері, жылнамалар және саяхаттар сияқты түрлі мәтіндерде авторлар нақты жағдайлардың қалай және неліктен орын алғанын түсіндірген. Бұл мәтіндер жавандықтардың өткенге қатысты көзқарастарын білу үшін маңызды. Жаван тарихын зерттеушілер теориялық мәселелерге көп көңіл бөлді, мақсаты – батыс тарихнамасымен қатар жаван тарихнамасын да теңгерімді бағалау. Олар көне және жаңа жаван тіліндегі жазба деректерге, сондай-ақ археологиялық және эпиграфикалық материалдарға сүйенді. Бұл пікірталас қазірге дейін жалғасуда.
Javanese literature has a very large historical component. In all sorts of texts, such as laudatory poems, chronicles, and travelogues, writers have interpreted the how and why of certain circumstances. These texts are important for the knowledge of Javanese perspectives on the past. Scholars of Javanese history have paid much attention to theoretical questions, aiming at a balanced evaluation of Javanese historiography next to Western historiography. In doing so they focused on Old and Modern Javanese sources, drawing both on written sources and archaeological and epigraphic material. The debate continues up to the present.
Бабадтар
Бабадтар жанры ретінде дәстүрлі әдебиетке жатады. Осы әдебиет түрінің ерекшелігі – ол өлшемді формада жазылып, қатаң ережелермен реттеледі. Дәстүрлі явандық қоғамда проза (ганкаран) әдеби туынды ретінде қарастырылмаған, ол тек жазбалар немесе естеліктер саналған. Бұл тәсіл әдебиеттің ұсынылу жолына сәйкес келді: мәтін көбінесе үнсіз оқылмай, тыңдаушыларға оқылып немесе әнмен орындалған. Әрбір өлшемге өзінің ерекше әуені немесе әуендері болған, олар әңгіменің мазмұнымен үйлесімде болған. Бабад сөзі «өткен оқиғалар туралы әңгіме», «(жерді) тазалау туралы мәтін», яғни «осы немесе сол елді мекеннің пайда болуы туралы әңгіме» деген мағынаны білдіреді. Бабад Басуки Бесукиде (Шығыс Ява) ормандарды тазалау және жаңа елді мекен құру туралы айтады, ал Бабад Дипанегара Дипонегоро көтерілісімен байланысты оқиғаларды баяндайды.
Babads as a genre belong to the traditional literature. A characteristic of this kind of literature is that it is written in metrical form and is governed by a set of strict conventions. In traditional Javanese society, prose (gancaran) was not considered to be belles letters but was considered to be merely sets of notes or aide mémoires. This approach reflected the way in which literature was presented: text was not usually read in silence but, rather, was recited or sung to an audience. Every metre had its own particular melody or melodies to which it was sung, in harmony with the contents of the story. The word babad means 'a story about past events', 'text on the clearing of (the land )', i. e. 'story about the origin of this or that settlement'. The Babad Basuki relates the clearing of the jungle and founding of a new settlement in Besuki (East Java), while the Babad Dipanegara relates the events connected with the insurrection of Diponegoro.
Какавин және кидун
Какавин – санскрит поэзиялық формаларынан мұраға қалған белгілі бір өлшемдегі ұзын эпикалық өлеңдер. Кидунг – явандық өлшемдердегі эпикалық өлеңдер.
Kakawin are long epic poems in a defined metre inherited from Sanskrit poetic forms. Kidung are epic poems in Javanese metres.