Кіріспе
1955 жылы Энид Багнольд жазған пьеса, осы пьеса негізінде түсірілген фильм. "Шира бақшасы" - Энид Багнольдтың пьесасы, алғаш рет 1955 жылы АҚШ-та көрсетілді, ал келесі жылы Ұлыбританияда қойылды. Онда билігін көрсетуге құштар миссис Сент-Моэм мен оның немересі Лорелдің тарихы айтылады. Лорел – күтімдегі Мисс Мадригал тәлімгерінің қарауындағы ауру бала, ал тәлімгердің өткен өмірі пьеса барысында ашылатын құпия. Бұл туынды халықаралық аренада көптеген рет қайта қойылды және 1964 жылы киноға бейімделді.
the film based on the play
The Chalk Garden is a play by Enid Bagnold that premiered in the USA in 1955 and was produced in Britain the following year. It tells the story of the imperious Mrs St Maugham and her granddaughter Laurel, a disturbed child under the care of Miss Madrigal, a governess, whose past life is a mystery that is solved during the action of the play. The work has been revived numerous times internationally, and was adapted for the cinema in 1964.
Бейімделулер
1964 жылы түсірілген фильмде Эдит Эванс миссис Сент-Мохам рөлінде, Дебора Керр Мисс Мадригал рөлінде, Хейли Миллс Лорел рөлінде, ал Джон Миллс Мэйтленд рөлінде ойнады. Бұл фильмді Рональд Ним режиссерлік етті. Би-би-си 1968 жылы пьесаның радиоқоюын көрсетті, онда Эдит Эванс миссис Сент-Мохам рөлін қайта ойнады, Мэри Моррис Мисс Мадригал рөлінде, Сесил Паркер судья рөлінде, ал Анджела Плезенс Лорел рөлінде болды. 2008 жылғы Донмар қойылымының актерлері BBC Radio 3 студиясында орындаған нұсқасын жазды, ол алғаш рет 2011 жылдың наурыз айында эфирге шықты.
Алғашқы қойылымдар
Бродвей премьерасының хабарламалары өте жақсы болды. Брукс Аткинсон The New York Times газетінде былай жазды: The Daily News газетінде Джон Чэпман оны "таң қалдыратын, әсерлі және ойландыратын театрлық туынды, соңғы уақыттардағы пьесалардың ішіндегі ең білімді және күрделі" деп атады. Нью-Йорк Herald Tribune газетінің Уолтер Керр: "Театр сахнасында бірінші актіге осылай қарсылық білдіргенімді есімде жоқ, алайда үшінші актінің соңында төртінші актінің болғанын тіледім" деп жазды. Лондондағы қойылымның тұсаукесерінде Филип Хоуп Уоллес "Манчестер Гардиан" газетінде Эдит Эванстың өнерінен "ерекше театрлық қуаныш" сезінгенін жазды, Чеховтың "Шағала" пьесасын еске алды және бұл туындыны "нағыз әйелдің пьесасы, лаконикалық, мейірімді және керемет көңілді" деп сипаттады. The Observer журналында Кеннет Тинан "Тас бақша" пьесасының "Конгревтің қайтысынан бергі ағылшын (ирланд емес) қаламынан туған ең жақсы жасалған комедия болуы мүмкін" деп мәлімдеді.
In The Daily News John Chapman called it "A tantalizing, fascinating and stimulating piece of theatre the most literate and sophisticated" of recent plays. Walter Kerr of the New York Herald Tribune wrote, "I can't quite remember any other occasion in the theater when I so resisted a first act only to wind up at the end of the third wishing there were a fourth". When the play opened in London, Philip Hope Wallace wrote in The Manchester Guardian of experiencing "a unique theatrical pleasure" at Edith Evans's performance, invoked Chekhov's The Seagull and called the piece "a woman's play in the very best sense, being laconic, compassionate and wonderfully gay hearted". In The Observer, Kenneth Tynan commented that The Chalk Garden "may well be the finest artificial comedy to have flowed from an English (as opposed to an Irish) pen since the death of Congreve."
Қайта өрлеулер
Рекс Рид 1971 жылы Вест-Энд қойылымын шолып: "Бұл жақсы көрінетін пьеса ешқашан ескірмейді, мүмкін, кейіпкерлері осындай өткір зиялылық пен нәзік шеберлікпен жазылғандықтан. Бұл жұқа, көбелек қанатты пьеса" деп жазды. Фрэнк Рич 1982 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетіне "Рундабаут" қойылымын қарап, былай деп жазды: " "Тас бау" - Сассекс графының тұңғиық үйінің қонақ бөлмесінде өтетін жоғары комедия үшін өте заманауи: оның сюжеті мен құрылымы дөңгелекше; оның тапқыр сөздері нәзік емес, керісінше, автордың "өмірдің нысаны мен көлеңкесі" деп атауына сай келеді. Багнольдтың пьесасы бір жағынан Мисс Мадригальдің кім екенін анықтауға жасалған саяхат, екінші жағынан бұл әйелдің оның жұмыс берушісінің үйіне тигізетін әсері туралы. Сент-Моэм ханым - өзімшіл, ерекше беделділікке ие, күнін бағбандарын күтіп өткізетін, бірақ ештеңе өсіре алмайтын әйел."
Frank Rich reviewed the 1982 Roundabout production for The New York Times, writing: " 'The Chalk Garden' is extraordinarily modern for a high comedy set in the drawing room of a stuffy Sussex manor house: its plot and structure are elliptical; its witty lines aren't brittle but are instead redolent with what the author calls 'the shape and shadow of life.' Bagnold's play is in part a journey to the bottom of Miss Madrigal's identity; it is also about the effect the woman has on her employer's household. Mrs St Maugham is a selfish, eccentric paragon of privilege who spends her days gardening but can't make anything grow."