Кіріспе

Гарлем ренессансының интеллектуалдық тобы Ниггерати - Уоллес Турманның Гарлем ренессансының жас африкалық америкалық суретшілер мен интеллектуалдар тобы үшін атаулы ирониямен қолданған атауы. "Niggerati" - "nigger" және "literati" сөздерінің бірі. Ол тұратын қонақ үй, ол топ жиі кездесетін үй, сонымен қатар Ниггерати Манор деп аталды. Топқа Зора Нил Херстон, Лэнгстон Хьюз және Тюрманның FIRE журналының бірнеше адамы кірді !! (бұл журнал 1926 жылы бір рет шығарылды), мысалы, Ричард Брюс Нюгент (журналдың редакторы), Джонатан Дэвис, Гвендолин Беннет және Аарон Дуглас. "Ол кезде Ниггерати қонысы туралы барлық жерде айтылатын. Бұл оқиға үйдегі ванналар әрқашан қышқыл пюремен толтырылған, ал барлық су крандарынан джин ағып, су құю қораптары инелі сырамен толтырылған. Бұл үйдің тұтқындары түнде аң аулап, даладағы қалаларды аралап, қызыл пилдерден қашып, күндерін сарқып жүрді. [ ] Әрине, бұл хабарлар негізсіз емес, түтін болған жерде от болуы керек. Ниггерати Манор жағдайында терезелерден үйдегі өрттің көлеміне қарағанда көбірек түтін шықты. Хьюз, Хёрстон және Турман атаумен ыңғайлы болған кезде, басқалары бұдан аз болды. Мысалы, Каллен Карл Ван Вехтеннің "Неггер аспан" романын өте қорқынышты деп тапты, сондықтан ол онымен 14 жыл бойы сөйлесуден бас тартты. Алайда Хёрстонның өзгелердің сезімталдығына сын айтатын сөздерді қолдануына еш қиындық тумаған. Ол Гарлем Ренессансына қатысқан ақ нәсілді либералдарды "негротариандар" (c. f. ротариан) деп атады.

Өрт!

Өрт! журналы ниггераттардың эстетикалық наразылығын бейнеледі. Оның жалғыз саны 1926 жылғы қарашада, Ален Локктың "Жаңа негр" кітабы жарық көргеннен кейін бір жыл өткен соң жарияланды. Ниггераттар "Жаңа негр" журналын нәсілдік үгіт-насихаттың айлалы түрі деп қарады, олардың өнер талантын нәсілдік мақсаттарға пайдаланды. Ал Өрт! журналы "жас негр суретшілеріне" арналған деп жоспарланған, оны ниггераттар өздері редакциялап, қаржылап, басып шығарды. Мақсаты – таза эстетикалық болу және қара әдебиет сыншыларының наразылығын тудыру еді. Журналдың аты Хьюз жазған өлеңнен алынған, ол негр рухани әндерінің үлгісіндегі күнәкардың айғайы болды. Локка жазған хатында Херстон "негр өнеріне арналған көбірек мүмкіндіктер" қажет екенін айтты, ал ниггераттар тіпті Локтан да алыстап, журналға демеушілік жасау туралы оның ұсынысын қабылдамады.

Ұйым

Нюгентен басқа, Беннетт, Дуглас, Турман, Хёрстон және Хьюз журналдың редакциялық алқасын құрды, алқаның төрағасы Турман болды. Дэвис – бизнес-менеджер. Әр редактор басылым шығындарына 50 доллар салым қосуға міндетті болды, бірақ тек үшеуі (Хёрстонды есептемегенде) осы міндетті орындады. Турман баспагерге есеп беру қағазына қол қойып, 1000 долларға жуық соманы жеке төлеуге міндеттенді. Ол Гарлем қауымдастық шіркеуінен 150 доллар, ал Өзара Лигадан тағы 150 доллар қарыз алды, бірақ Гарлемдегі көше бұрышында қарақшылардың шабуылына ұшырап, барлық ақшасы мен киімдерін жоғалтты. Келесі төрт жыл бойы Турманның жалақысы қарызды өтеу үшін тоқталып тұрды. 1927 жылы Оңтүстікке фольклор жинау сапары барысында Хёрстон жазылуға шақыру арқылы көмектесуге тырысты, ал ол және Хьюз FIRE! журналына ақша қарыз берген World Tomorrow журналына мақалалар жіберді, қарызды қайтару үшін. Сильвера "FIRE!!" журналының "Қара мұнарадан шыққан жалын" поэзия бөлімінде Хёрстон мен Хьюздің өлеңдерімен бірге "Джунглидің дәмі" және "Қорытынды" өлеңдерін жазды. "Джунглидің дәмі" Гарлем Ренессансы сарапшыларымен жиі зерттеледі, бірақ Эдвард Сильвера туралы басқа мәліметтер аз.

Қабылдау

Нигераттар "От!" журналы арқылы буржуазиялық көзқарастарға қарсы тұруға тырысты. !, және оны (Турманның өзінің шақыру хаттарындағы сөздерімен) "жаңа көркемдік қызығушылық пен жаңа көркемдік энергияны тудыру үшін қажетті дүрлістің қозғаушы күші" ретінде қарастырды. Дегенмен, олардың күш-жігері сәтсіз аяқталды. Оларға көп мән берілмеді. Көптеген жағымсыз пікірлер тек жеңіл сөгіс сияқты болды. Локк олардың "қазіргі заманғы құлдыраудың әлсіз қайталауларын" сынап, сонымен қатар олардың пуритандыққа қарсылығын мақтады. NAACP тіпті журнал жарыққа шығар алдында оның кейбір жарнамаларын жүргізді. "Кризис" журналының редакторы Дю Бой оларды жай ғана назарға алмады.

Ұйым

FIRE!! журналының көптеген редакторы Гарлемге де үлес қосты. Олар басқа жазушыларға да жүгінді. Солардың бірі – Петерсонның досы Нелла Ларсен. Петерсон Турман басып шығарған тағы бір журналға қатысуға ниеті болмаған, ал Нугент пен Шолли Александр оған Александр редактор екендігін айтып, ай сайынғы театр туралы мақала жазуды ұсынды. Бірақ ол, қағазында Турманның аты редактор ретінде көрсетілген алғыс хат алғаннан кейін, бас тартты. Александрдың «Турман әдебиет әлеміндегі орнын табуына көмектескендерге өзімшілдікпен қарауы» туралы мойындауына және оның Турманның еркіндікке берілуіне жол бермейтінін айтуына қарамастан, ол бас тартты. Александр Петерсоннан достарына «бірінші нөмірі шыққанша сын-пікірлерін тоқтатуды» (түпнұсқадағы баса көрсету) сұрауын өтінді. Ларсен де өзінің жұмысына ақы төленбейтініне байланысты бас тартты және жазудағы басты мақсатының «ақша» екенін мойындады. «Мен өте баяу және ойсырап жазамын, сондықтан бұл уақытты босқа жұмсау сияқты», – деді ол.

Мазмұны

"Харлем" журналының бірінші санында Льюис, Локк, Нюгент және Уолтер Фрэнсис Уайттың эсселері, Хелен Джонсон, Джорджия Дуглас Джонсон, Элис Данбар Нельсон және Эффи Ньюсомның өлеңдері, Рой де Коверли мен Джордж Литтлдің әңгімелері, сондай-ақ суреттер жарияланды. "От!" журналына қарағанда, бұл басылымды тым радикалды етпеуге ниеттенгенімен, Турман нөмірінің кейінгі беттерінде бұл ұстанымынан бас тартты. Ларсеннің "Құмдар" романына жазған рецензиясында, романға емес, Дю Бойстың рецензиясына көбірек назар аударды, Ларсеннің "әлдеқашан доктор Дю Бойстың көңілін табады, өйткені ол өзінің шеңберінен шықпайды және әлеуметтік беделіңізді жоғалтпай, үйіңізге шақыра алатын адамдар туралы жазады. Ол ақ адамдарға барлық қаралар джин ішетін, кабареге баратын немесе "жартылай әлем" өкілдері деген ой келтірмейді. Оның қараларының барлығы жоғары топқа жатады. Міне, солай!" деп жазды.