Кіріспе

Ақиданың немесе пікірдің рас екендігі туралы сана жағдайы – жалпы ұғым.

Ақида – бұл бір ұсыныстың рас екендігіне немесе жағдайдың осылай екендігіне қатысты жеке көзқарас. Жеке көзқарас – бұл бір нәрсеге қатысты ұстаным, пікір немесе бағалаудың сана жағдайы. Эпистемологияда философтар "сенім" терминін әлем туралы рас немесе жалған болуы мүмкін көзқарастарды білдіру үшін қолданады. Бір нәрсеге сену – оны шындық деп қабылдау; мысалы, қардың ақ екеніне сену "қар ақ" деген пікірдің рас екенін қабылдаумен тең. Дегенмен, ақиданы ұстану белсенді түрде өзін-өзі тексеруді қажет етпейді. Мысалы, көптеген адамдар ертең күн шыға ма, жоқ па, соны ойламай-ақ, оның шығатынына сеніп қояды. Сонымен қатар, ақидалар міндетті түрде қазіргі уақытта болуы керек емес (мысалы, "қар ақ" деп белсенді түрде ойлап отыру), бірақ оның орнына бейімділік болуы мүмкін (мысалы, қардың түсі туралы сұралғанда "қар ақ" деп жауап беруге дайын болу). Ақидалар түрлі маңызды философиялық талқылаулардың нысаны болып табылады. Мысалы: "Түрлі дәлелдер келтірілген кезде, адам өзінің ақидаларын қайта қарастырудың рационалды жолы қандай?", "Біздің ақидаларымыздың мазмұны толығымен сана жағдайымызбен анықталады ма, әлде тиісті фактілердің ақидаларымызға әсері бар ма (мысалы, егер мен су стаканын ұстап тұрғаныма сенсем, судың H2O екендігі туралы факті осы ақиданың мазмұнының бір бөлігі болып табылады ма)?", "Біздің ақидаларымыз қаншалықты нақты немесе жалпылама?", және "Ақиданы тілмен білдіру мүмкін болуы керек пе, әлде тілдік емес ақидалар бар ма?". Ақидалар – психикалық бейнелеулердің ерекше класын құрайды, себебі олар бір нәрсені бейнелеу үшін сезімдік қасиеттерді қажет етпейді, бұл қабылдаулардан немесе эпизодтық естеліктерден өзгеше. Осы себепті, ақидаларды ұсыныстарға қатысты көзқарас ретінде қарастыру табиғи көрінеді, олар да сезімдік емес бейнелеулерді құрайды, яғни ұсыныстық көзқарас ретінде. Ақыл-ой көзқарастары ретінде ақидалар олардың мазмұны және түрімен сипатталады. Бұл мақсат жаңа дәлелдер келтірілгенде, бұрынғы ақиданың жалған екеніне көз жеткізуге бейімделуден де көрінеді. Бұл, тілдегідей, түрлі синтаксистік ережелерге сәйкес әртүрлі тәсілдермен біріктірілген қарапайым элементтерден тұрады, олар мағынаны білдіретін күрделі элементтерге айналады. Бұл көзқарас көбінесе бір ақиданың түрлі жолдармен жүзеге асырылуы мүмкін деген оймен байланысты, және оның жүзеге асырылу жолы маңызды емес, егер ол оған тән себептік рөлді атқаратын болса. Мысалы, қатты дискіні функционалдық тұрғыдан қарастырғанда, ол цифрлық деректерді сақтау және алу функциясын орындайды. Бұл функция түрлі жолдармен жүзеге асырылуы мүмкін: пластиктен немесе болаттан жасалған, немесе магнетизм немесе лазерді пайдалану арқылы. Мысалы, қоймада пирог бар деген ақида, сұралғанда оны растауға және аш болғанда қоймаға баруға бейімділікпен байланысты. Мысалы, шахмат ойыншысының ханымын f7 орнына жылдыратынын болжауға болады, егер оған ойынды жеңуге құштарлық пен осы қимылдың жеңіске жеткізетініне сенуді жатқызсақ. Осы әдісті шахмат компьютерінің қалай әрекет ететінін болжау үшін де қолдануға болады. Егер бұл ақида оның мінез-құлқын болжау үшін пайдаланылса, онда объектінің ақидасы бар. Бірақ, мұның мүмкін болуы үшін интерпретационизмді әдістеме ретінде, ал емес ақидаларға онтологиялық көзқарас ретінде анықтау қажет болуы мүмкін.

Шығу тегі

Биолог Льюис Вольперт себеп-салдарлық сенімдердің маңыздылығын талқылайды және құралдар жасау мен қолдануды адамдардың сенімдерінің пайда болуымен байланыстырады.

Тарихи

Ежелгі грек ой-пікірінің аясында сенім ұғымына қатысты үш байланысты ұғым анықталды: pistis, doxa және догма. Тұжырымдама бойынша, pistis – "сенім" мен "құпияға сену", doxa – "пікір" мен "қабылдау", ал догма – философтың немесе стоицизм сияқты философиялық мектептің позицияларын көрсетеді.

Түрлері

Сенімдер олардың онтологиялық мәртебесіне, күшіне, нысанына немесе семантикалық ерекшеліктеріне қарай түрлі типтерге бөлінуі мүмкін.

Мазмұны

Ақыл-ой бейнелемелері ретінде сенімдердің мазмұны болады, яғни сенімнің не туралы екендігі немесе ол нені көрсетеді. Философияда сенімдердің мазмұнын қалай түсіну керек деген туралы түрлі пікір таластар бар. Холистер мен молекулярлар сенімнің нақты бір мазмұны сол адамға тән басқа сенімдерге байланысты немесе олармен анықталады деп санайды, ал атомшылар оны жоққа шығарады. Тәуелділік немесе анықталу мәселесі интернализм мен экстернализм арасындағы тартыста да маңызды рөл атқарады. Интернализм адамның сенімдерінің мазмұны тек сол адамның ішкі жағдайына ғана байланысты және толығымен оның ойындағы процестермен анықталады деп мәлімдейді. Ал экстернализм, керісінше, осыған адамның қоршаған ортамен байланысының да әсері бар екенін айтады.

Атомизм, молекулярлық және холистік

Атомизм, молекулярлық және холизм арасындағы келіспеушілік бір сенімнің мазмұны сол субъектінің басқа сенімдерінің мазмұнына қалай байланысты деген сұраққа қатысты. Тағы бір себеп – оқудың мәнін қарастыруда: Ньютон физикасындағы күш сияқты бір ұғымды, масса немесе кинетикалық энергия сияқты басқа ұғымдарды түсінбестен түсіну мүмкін емес. Холизмнің бір мәселесі – нағыз келіспеушіліктер мүмкін емес немесе өте сирек кездеседі: дауласушылар көбінесе бір-бірін түсінбей қалады, себебі олар келіспеушіліктің мәнін анықтау үшін қажетті сенімдер желісін толық бөліспейді. Интерналистер сыртқы факторларға тәуелділікті жоққа шығарады. Олар адам мен молекулалық деңгейде көшірілген нұсқасының бірдей сенімдерге ие болатынын айтады. Хилари Путнам өзінің «Егіз Жер» ой-эксперименті арқылы осы пікірге қарсы шығады. Ол ғаламның басқа бөлігіндегі Егіз Жердің біздің Жерімізге ұқсас, бірақ олардың суының химиялық құрамы өзгеше, бірақ қасиеттері біздің Жердегідей екенін көріп тұр. Бұл білімнің теориялық философиялық зерттеуімен байланысты. Эпистемологиядағы басты мәселе – білімге ие болу үшін не қажет екенін түсіну. Платонның «Теэтет» диалогынан алынған түсінік бойынша, Сократтың эпистемологиясы софистерден ең анық айырылады, олар білімді «негізделген, шын сенім» деп анықтаған. Сократ білімді (эпистема) жалпы пікірге (докса) негіздеуге бейімділікті жоққа шығарады, пікір дұрыс деп есептелген кезде (эпистема) сенімді (докса) ажыратуға келмейді (ескеріңіз, orthé, alethia емес), құқықтық тұрғыдан және заңдық жағынан (диалогтың алғышарттарына сәйкес), дәлелдеу риторлардың міндеті болды. Платон пікір мен білім арасындағы оң байланыс мүмкіндігін жоққа шығарады, тіпті егер пікір білдіруші өзінің сенімін ережеге негіздесе де, оған негіздеме (логос: ақылға қонымды және қажетті дәлелдер/нұсқаулар) қоса алады. Сенім толық немесе ішінара интуицияға негізделуі мүмкін. Платон білімнің негізделген, шын сенім теориясын жасаған деп есептелгенімен, Платон «Теэтетте» оны нақты жоққа шығарады және тіпті Сократтың осы аргументін өлім жазасына себеп болған фактор ретінде қарастырады. Эпистемологтар Геттье мен Голдман «негізделген, шын сенім» анықтамасын сұраққа тоқтатып қарады.

Сенім жүйелері

Сенім жүйесі – бір-бірін қолдайтын сенімдердің жиынтығы. Мұндай кез келген жүйенің нанымдары діни, философиялық, саяси, идеологиялық немесе осылардың араласуынан тұруы мүмкін.

Гловердің пікірі

Британдық философ Джонатан Гловер Медоустың (2008) пікірін қолдап, сенімдердің әрқашан сенім жүйесінің бір бөлігі екенін айтады, ал мұндай жүйеге ие болған адамдар үшін оны толығымен қайта қарау немесе жобау қиын. Ол сенімдерді тұтас қарастыру қажеттігін, және ешбір сенім сенушінің санасында жеке тұрғандықтан, басқа сенімдермен байланысты және оларға әсер ететінін атап көрсетеді. Әр сенім басқа сенімдермен байланысты және оларға сіңіп жатады.

Дін

Дін – жеке адамның немесе институционалдық түрде қалыптасқан діни көзқарастар, нанымдар мен амалдар жүйесі; Құдайға немесе табиғаттан тыс күштерге құлшылық ету немесе табыну. Діни сенім, діни амалдар мен діни мінез-құлықтан өзгеше – кейбір сенушілер діни амалдарды орындамайды, ал кейбір амалдарды орындаушылар діни сенімдері болмайды. Сенім, дін сияқты, теориялық ұғым. Діни сенімдер көбінесе құдайдың немесе құдайлардың болуымен, олардың қасиеттерімен және оларға құлшылық етумен, ғалам мен адам өміріне қатысты илаһи араласу идеясымен, немесе рухани көшбасшының немесе қауымның үйретулеріне негізделген құндылықтар мен амалдардың этикалық негіздемелерімен байланысты. Басқа сенім жүйелерінен айырмашылығы, діни сенімдер әдетте кодификацияланған.

Нысандар

Көптеген адамдардың пікірінше, әр түрлі діндердің әрқайсысының өзгеше және толыққанды сенімдері немесе дін ұстанымдары болады. Алайда, діни сенімдерге жасалған сараптамалар көрсетіп тұрғандай, діни басшылар ұсынатын ресми ілімдер мен сенімдердің сипаттамалары, сол діннің жатқысы ретінде санайтындардың жеке сенімдерімен әрқашан сәйкес келмейді. Дін ұстанымдарының жалпы жіктелуімен төменде танысуға болады.

Фундаментализм

Алғаш рет Америка Құрама Штаттарындағы антимодернист протестанттардың баяндаған консервативті іліміне қатысты қолданылған термин ретінде, "фундаментализм" діни мағынада, әдетте теологиялық консервативті көзқарастармен немесе мәтіннің дәстүрлі түсініктерімен байланысты, жаңаша оқуларға, жаңа аянға немесе баламалы түсіндірулерге күмәнмен қарап, жазбаларға қатаң бейімделуді білдіреді. Діни фундаментализмді бұқаралық ақпарат құралдары әлемнің әртүрлі аймандарындағы фанатикалық немесе ынталы саяси қозғалыстармен байланысты деп сипаттайды, олар белгілі бір діни ілімге қатаң бейімделуді саяси ұстанымды құру және қоғамдық нормаларды орнату құралы ретінде пайдаланған.

Православие

Алғаш рет ерте христиандық контекстінде қолданылған "ортодоксия" термині, діни сенімнің үстем діни биліктің жарлықтарына, түсіндірмелеріне және герменевтикасына жақын болуын білдіреді. Ерте христиандық жағдайында бұл билік епископтардың қауымдастығы болды және оны көбінесе "Магистериум" терминімен атайды. "Ортодокс" термині, ағарту дәуірінен бұрынғы яһудилік түсініктерді ұстанған яһудилер тобына қатысты айтылатын атау ретінде де қолданылды – қазіргі кезде бұл "Ортодоксалдық яһудилік" деп белгілі. Шығыс православие шіркеуі мен католик шіркеуінің әрқайсысы өзін ерте христиандық сенім мен тәжірибенің нағыз мұрагері деп санайды. "Ортодокс" сөзінің антонімі – "гетеродокс", ал ортодоксияны ұстанатындар гетеродокстарды діннен тайып кетуде, жарылыста немесе адалдықтан бұруда айыптайды.

Қазіргі заман/реформа

Еуропадағы Ренессанс және одан кейінгі Ағарту дәуірі жаңа және ескі діни идеяларға қатысты түрлі деңгейдегі діни төзімділік және төзімсіздік танытты. Философтар діндердің көптеген негізсіз, қиялға берілген талаптарына қарсы шығып, діни билікке және орнаған шіркеулермен байланысты басым сенімдерге тікелей күш көрсетті. Либералды саяси және әлеуметтік қозғалыстарға жауап ретінде, кейбір діни топтар ағартушылықтың ұтымдылық, теңдік және жеке бостандық идеалдарын, әсіресе 19 және 20 ғасырларда өз сенім жүйелеріне енгізуге тырысты. Реформалық иудаизм және Либералды христиандық – мұндай діни бірлестіктердің екі мысалы.

Басқа діндерге көзқарас

Әртүрлі діндерді ұстанатындар басқа діндердің немесе бір діннің ішіндегі басқа бағыттардың ұстанатын әртүрлі сенімдері мен амалдарына түрліше қатыстырады.

Эксклюзивизм

Эксклюзивистік сенімдегі адамдар басқа сенімдерді қателік ретінде, немесе нағыз сенімнің бұрмалануы немесе жалған нұсқасы ретінде түсіндіреді. Бұл тәсіл, әсіресе негізін қалаушылар немесе көшбасшылар ерекше аян алғанын жариялайтын, доктринаға сүйенетін кішкентай, жаңа діни қозғалыстарда жиі кездесетін тұрақты ерекшелік болып табылады, және «дұрыс» діннің шындыққа монополия құқығы бар деген сенімді маңызды мәселе деп санайды. Үш негізгі Ыбырайым діндерінің қасиетті кітаптарында да жазбалардың куәлігінің басымдығын көрсететін үзінділер бар, және монотеизмнің өзі бұрынғы көпқұдайлық сенімдерді нақты түрде қабылдамауымен ерекшеленетін жаңалық ретінде жиі расталады. Кейбір эксклюзивистік діндер прозелитизмнің белгілі бір элементін қамтиды. Бұл Ұлы Тапсырма доктринасын ұстанатын христиан дәстүрінде мықты сенім, ал Ислам дінінде «Дінде мәжбүрлеу жоқ» (2:256) деген Құран аяты басқа сенімдерге төзімділік таныту үшін жиі келтіріледі, сондықтан бұл мәселе Исламда аз аталады. Яһуди дәстүрі жаңа мүшелерді іздеуге белсенді түрде тырыспайды. Эксклюзивизм көптеген діндердің консервативті, фундаменталистік және ортодоксалды көзқарастарымен байланысты, ал плюралистік және синкретистік көзқарастар діннің ішіндегі эксклюзивистік бейімділіктерді анық түрде азайтады немесе қабылдамайды.

Инклюзивизм

Инклюзивистік нанымдары бар адамдар барлық діни жүйелерде белгілі бір шындық бар екенін мойындайды, олардың ортақ тұстарын баса көрсетіп, айырмашылықтарды ескермейді. Бұл көзқарас кейде дінаралық диалогпен немесе христиандық экуменикалық қозғалысымен байланысты, бірақ принципте мұндай көптүрлілікке ұмтылыс міндетті түрде инклюзивистік болмайды және мұндай өзара іс-қимылдарға қатысушылардың көптеген өкілдері (мысалы, Рим-католик шіркеуі) дінаралық ұйымдарға қатысқанда да эксклюзивистік догмаларын сақтайды. Нақты инклюзивистік діндерге Нью-Эйдж қозғалысымен байланысты діндердің көптеген түрлері, сондай-ақ индуизм мен буддизмнің қазіргі заманғы жаңа түсіндірмелері жатады. Бахаи діні барлық діни жүйелерде шындық бар екенін доктрина деп санайды. Плюрализм мен синкретизм – өте жақын ұғымдар. Плюралистік нанымдары бар адамдар діни жүйелер арасында ешқандай айырмашылық жасамайды, олардың әрқайсысын белгілі бір мәдениет аясында қолданылуға лайық деп есептейді. Синкретикалық көзқарасы бар адамдар әртүрлі діндердің немесе дәстүрлі нанымдардың идеяларын өзінің жеке тәжірибесі мен жағдайына сәйкес келетін бірегей қоспаға (эклектизм) біріктіреді. Унитариандық универсализм – синкретикалық нанымның мысалы болып табылады.

Болжам

Әр түрлі психологиялық модельдер адамдардың сенімдерін болжауға тырысты, ал олардың кейбіреулері сенімдердің нақты ықтималдықтарын бағалауға ұмтылды. Мысалы, Роберт Уайер субъективті ықтималдықтар моделін жасады. Адамдар белгілі бір мәлімдеменің ықтималдығын бағалағанда (мысалы, "Ертең жаңбыр жауады"), бұл бағалау субъективті ықтималдық мәні ретінде қарастырылуы мүмкін. Субъективті ықтималдық моделі осы субъективті ықтималдықтар объективті ықтималдықтар сияқты бірдей ережелерге бағынады деп жорамалдайды. Мысалы, субъективті ықтималдық мәнін болжау үшін толық ықтималдық заңы қолданылуы мүмкін. Уайер бұл модельдің жекелеген оқиғалардың ықтималдығын және осы ықтималдықтардың өзгеруін салыстырмалы түрде дәл болжауға мүмкіндік беретінін, бірақ "және" немесе "немесе" жалғауларымен байланысты бірнеше сенімдердің ықтималдығы модельге толық сәйкес келмейтінін анықтады. Басқа зерттеулер дезинформацияға сену және оның түзетуге қарсы тұруын, соның ішінде дезинформацияға қарсы шараларды зерттейді. Ол адамдарды жалған сенімдерге бейімдейтін танымдық, әлеуметтік және эмоционалдық процестерді сипаттайды. Бір зерттеу жалған әлеуметтік шындық тұжырымын енгізді, ол жалған екені дәлелденген, бірақ кең таралған қоғамдық пікірдің қабылдауларын білдіреді, мысалы, АҚШ-та климаттың өзгеруіне қарсы шараларды қолдау деңгейінің төмен бағалануы. Сондай-ақ зерттеулер психоделиктерді қолдану кейбір адамдардың сенімдерін белгілі бір жолдармен өзгерте алатынын көрсетті, мысалы, сананы әртүрлі нысандарға (оның ішінде өсімдіктерге және жансыз заттарға) қатыстыру және панпсихизм мен фатализмке бейімделу.

Сезім және сенімдер

Зерттеулер эмоция мен таным бірлесіп, сенімдерді қалыптастыратынын, әрі эмоцияның сенімдерді құру және сақтауда маңызды рөл атқаратынын көрсетіп тұр.