Э. Франклин Фрейзер: Америкалық әлеуметтанушы және жазушы
E. Franklin Frazier
Э. Франклин Фрейзер (1894-1962) – америкалық социолог, «Афроамерикалық отбасы» еңбегімен танымал. Құлдықтан бастап отбасы эволюциясын зерттеген. Ғылыми монография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық социолог және жазушы (1894–1962)
American sociologist and writer (1894–1962)
Эдвард Франклин Фрейзер (Edward Franklin Frazier; 24 қыркүйек 1894 – 17 мамыр 1962) – американдық социолог және автор, ол E. Franklin Frazier ретінде жарияланды. Оның 1932 жылғы Ph.D. диссертациясы «АҚШ-тағы афроамерикалық отбасы» (1939) атты кітап ретінде жарық көрді; ол құлдықтан бастап 1930-жылдардың ортасына дейінгі кезеңде афроамерикалық отбасының дамуына әсер еткен тарихи күштерді талдады. Кітап 1940 жылы нәсілдер арасындағы қатынастар саласындағы ең маңызды еңбек үшін Анисфилд-Вольф кітап сыйлығымен марапатталды. Бұл қара нәсілді адамдар зерттеген және жазған афроамерикалықтар туралы алғашқы социологиялық еңбектердің бірі болды. 1948 жылы Фрейзер Америкалық социологиялық қауымдастықтың алғашқы қара нәсілді президенті болып сайланды. Ол афроамерикалық мәдениеті және нәсілдік қатынастар туралы көптеген кітаптар мен мақалалар жариялады. 1950 жылы Фрейзер ЮНЕСКО-ның «Раса мәселесі» мәлімдемесін дайындауға көмектесті. Фрейзер өмірінде оннан астам кітап жазды, соның ішінде «Қара буржуазиясы» кітабы, ол афроамерикалық орта тапқа сын есебі болып табылады және онда афроамерикалық бизнестің нәсілдік теңдікті қамтамасыз етудегі тиімділігіне күмән келтірілді.
Edward Franklin Frazier ('/f//r//eɪ//ʒ//ər/; September 24, 1894 – May 17, 1962), was an American sociologist and author, publishing as E. Franklin Frazier. His 1932 Ph. D. dissertation was published as a book titled The Negro Family in the United States (1939); it analyzed the historical forces that influenced the development of the African American family from the time of slavery to the mid 1930s. The book was awarded the 1940 Anisfield Wolf Book Award for the most significant work in the field of race relations. It was among the first sociological works on Black people researched and written by a black person. In 1948 Frazier was elected as the first black president of the American Sociological Association. He published numerous other books and articles on African American culture and race relations. In 1950 Frazier helped draft the UNESCO statement The Race Question. Frazier wrote a dozen books in his lifetime, including The Black Bourgeoisie, a critique of the black middle class in which he questioned the effectiveness of African American businesses to produce racial equality.
Өмірбаян
Фрейзер 1894 жылы Балтиморда банк хабаршысы Джеймс Х. Фрейзердің және үй шаруасындағы Мэри (Кларк) Фрейзердің бес баласының бірі болып дүниеге келді. Ол Балтимордың сол жылдары заң бойынша бөлінген мемлекеттік мектептерінде оқыды. 1912 жылы Балтимордағы Colored High and Training School (1923 жылы Фредерик Дуглас орта мектебі деп қайта аталды) мектепті бітіргеннен кейін Фрейзерге мектептің жыл сайынғы стипендиясы Ховард университетіне, тарихи қара нәсілді колледжге берілді. Ол 1916 жылы Говардтан үздік бітірді. Фрейзер латын, грек, неміс және математика пәндерін меңгерген жоғары білімді ғалым болды. Ол сондай-ақ драма, саяси ғылым, Түсті адамдардың жетілуі үшін ұлттық қауымдастық (NAACP) және колледждер аралық социалистік қоғам сияқты сабақтан тыс іс-шараларға қатысты. 1915 және 1916 жылдары сынып президенті болып сайланды. Говардтан бітіргеннен кейін Фрейзер Кларк университетінің Вурчестердегі (Массачусетс штаты) магистрлік дәрежесін алды. Атлантадағы бір газет Фрейзердің еңбегіне қарсы редакциялық мақала жариялады, ол оның мақаласын жанама түрде жариялады. Чикагоға көшуді жоспарлаған Фрейзер отбасымен бірге Атлантаны ертерек тастап кетті, өйткені оның мақаласынан туындаған ақ адамдар арасындағы дау-дамайлар мен жауыздықтарға байланысты оларға қарсы қатаң қауіп-қатерлер жасалды. Өзінің зерттеулері мен еңбектерінде Фрейзер әлеуметтік қатынастар жүйесін қалыптастыратын экономикалық, саяси және көзқарас факторларын зерттейтін көзқарасты қабылдады. Ол әрқашан өзі зерттеген кез келген контекстте "әлеуметтік шындықты" табуға тырысты. Оның мәртебесі 1948 жылы Америка социологиялық қауымдастығының бірінші қара нәсілді президенті болып сайлануымен танылды. "Ол қара нәсілді зерттеудегі ең жетекші американдық ғалым ретінде танылды, сондай-ақ әлеуметтік өзгерістер мен нәсілдік қатынастардың динамикасы бойынша жетекші теоретик ретінде танылды". Фрейзердің ұстанымы африкалық америкалықтардың мәдени дамуын Америкадағы жаңа жағдайларға бейімделу процесі ретінде атап өтті. Фрейзердің "Қара буржуазия" атты еңбегі, 1955 жылы француз тілінде алғаш жарияланған, 1957 жылы ағылшын тіліне аударылған, орта таптық афроамерикандықтардың бағынышты консерватизмді қабылдауының сын сараптамасы болды. Оның кітабы қара орта және кәсіби таптан аралас пікірлер мен қатал сын-пікірлер алды. Дегенмен Фрейзер қара орта таптың көзге көрінбейтін тұтынушылықпен, арман-тілектің орындалуымен және қиял-ойымен ерекшеленетінін дәлелдеді. Зерттеуде Еуропаның экономикалық экспансиясы нәсілдік қатынастардың ең маңызды факторы болып қалатыны айтылды. Сонымен қатар, ол суық соғыстан туған жаңа өңірлік билік құрылымы ақ емес халықтарға халықаралық істерде маңызды рөл берді, БҰҰ сонымен қатар нәсілдік қатынастарда пайда болған күрес үшін арена ретінде әрекет етті. Фрейзер сегіз кітап, 89 мақала және басқалар редакциялаған кітаптардың 18 тарауын жариялады. Фрейзер 1962 жылы 17 мамырда 67 жасында Вашингтонда қайтыс болды. Ол америкалықтардың экономикалық, саяси және әлеуметтік теңдікке деген талаптарын қабылдау үшін институттар мен тәжірибелерге ықпал еткен ең маңызды африкалық американдықтардың қатарына кірді. Фрейзердің кейбір еңбектері қара нәсілділердің арасында айтыс тудырды, өйткені олар құлдықтың салдары мен оның қара нәсілді отбасыларды қалай бөлгеніне назар аударды. Маккарти дәуірінде либералдарға қарсы консервативті саяси қысым болған кезде Фрейзер афроамерикалықтардың азаматтық құқықтарын қолдады; ол сондай-ақ Африка істері жөніндегі кеңестің мүшесі болды.
Frazier was born in Baltimore in 1894 as one of five children of James H. Frazier, a bank messenger, and Mary (Clark) Frazier, a homemaker. He attended the Baltimore public schools, which were legally segregated in those decades. Upon his graduation in 1912 from the Colored High and Training School in Baltimore (renamed in 1923 as Frederick Douglass High School), Frazier was awarded the school's annual scholarship to Howard University, a prominent historically black college. He graduated with honors from Howard in 1916. Frazier was a top scholar, pursuing Latin, Greek, German and mathematics. He also participated in extracurricular activities including drama, political science, the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP), and the Intercollegiate Socialist Society. He was elected as class president in both 1915 and 1916. Following graduation from Howard, Frazier attended Clark University in Worcester, Massachusetts, where he earned a master's degree in 1920. An Atlanta paper carried an editorial against Frazier's work, which indirectly publicized his article. Already planning to move to Chicago, Frazier and his family left Atlanta early because of severe threats made against them due to the controversy and hostility among whites generated by his article. In his research and writing, Frazier adopted an approach that examined economic, political and attitudinal factors that shape the systems of social relationships. He continually pressed to find the "social reality" in any context he investigated. His stature was recognized by his election in 1948 as the first black president of the American Sociological Association. "He was established as the leading American scholar on the black family and was also recognized as a leading theorist on the dynamics of social change and race relations." Frazier's position emphasized African American cultural developments as a process of accommodation to new conditions in the Americas. Frazier's Black Bourgeoisie, the 1957 English translation of a work first published in French in 1955, was a critical examination of the adoption by middle class African Americans of a subservient conservatism. His book received "mixed reviews and harsh criticism from the black middle and professional class. Yet Frazier stood solidly by his argument that the black middle class was marked by conspicuous consumption, wish fulfillment, and a world of make believe." The study argued that the economic expansion of Europe remained the most important factor underlying race relations. Likewise, it argued that the new regional power structure birthed out of the Cold War gave non white peoples an increasingly important role in international affairs with the UN also acting as an arena for the struggles emergent in race relations. Frazier published eight books, 89 articles and 18 chapters in books edited by others. Frazier died on May 17, 1962, age 67, in Washington, D. C. He has been ranked among the most important African Americans for his influence on institutions and practices to accept the demands by African Americans for economic, political and social equality in American life. Some of Frazier's writings generated controversy in the black community for their focus on the effects of slavery and how it divided the black family. During the McCarthy era, when there was conservative political pressure against liberals, Frazier supported civil rights for African Americans; he was also a member of the Council on African Affairs.
Мұра мен құрмет
Говард университеті өзінің Э. Франклин Фрейзер әлеуметтік жұмыс зерттеу орталығын оның құрметіне атады. Кларк университеті оның есімімен кафедра және профессорлық қызмет құрды: Э. Франклин Фрейзер кафедрасы және ағылшын тілінің профессоры.
Howard University named its E. Franklin Frazier Center for Social Work Research after him. Clark University created a chair and professorship in his name: The E. Franklin Frazier Chair and Professor of English.