Кіріспе
Амуз-буш (/ə/, /m/uː//z/'/b/uː//ʃ/; а. мыз. буш) немесе amuse gueule (/UK//ə/,/m//uː//z/'/ɡ//ɜː//l/, /US// /'/ɡ//ʌ//l/; а. мыз. гœл) – бір тістеуге арналған шағын дәмдік. Amuse bouches апетиттерден (алдын ала тағамдардан) ерекшеленеді, себебі оларды менюдан тапсырыс беруге болмайды, бірақ тегін және тек аспаздың таңдауы бойынша ұсынылады. Бұл қонақты тамаққа дайындау және аспаздың стилімен таныстыру үшін жасалады. Бұл термин француз тілінен келген және сөзбе-сөз "ауызды қуанту" дегенді білдіреді. Көпше түрі amuse bouche немесе amuse bouches болуы мүмкін. Францияда "amuse gueule" әдебиетте және күнделікті сөйлеуде дәстүрлі түрде қолданылады, ал "amuse bouche" көптеген сөздіктерде кездеспейді, бұл 1980-ші жылдары мейрамхана мәзірлерінде пайда болған және негізінен сонда ғана қолданылатын эвфемистік гиперкоррекция. (Француз тілінде bouche адам аузын білдіреді, ал gueule – жануардың кең аузын (мысалы, иттікі), бірақ ауызды білдіру үшін жиі қолданылады және кейбір сөз тіркесімдерінде одан әрі ұғымды білдіреді, мысалы "ferme ta gueule").
An amuse bouche (/ə/,/m//uː//z/'/b//uː//ʃ/; a. myz. buʃ) or amuse gueule (/UK//ə/,/m//uː//z/'/ɡ//ɜː//l/, /US// /'/ɡ//ʌ//l/; a. myz.ɡœl) is a single, bite sized hors d'œuvre. Amuse bouches are different from appetizers in that they are not ordered from a menu by patrons but are served free and according to the chef's selection alone. These are served both to prepare the guest for the meal and to offer a glimpse of the chef's style. The term is French and literally means "mouth amuser". The plural form may be amuse bouche or amuse bouches. In France, amuse gueule is traditionally used in conversation and literary writing, while amuse bouche is not even listed in most dictionaries, being a euphemistic hypercorrection that appeared in the 1980s on restaurant menus and used almost only there. (In French, bouche refers to the human mouth, while gueule means the wider mouth of an animal, e. g. dog, though commonly used for mouth and derogatory only in certain expressions, e. g. "ferme ta gueule".)
Ресторандарда
Амуз-буш жаңа ас-су қозғалысы кезінде дербес тағам ретінде пайда болды, ол кішкентай, бірақ айқын дәмді тағамдарға баса назар аударды. Ол басқа алдын ала дастарқандардан кішкентай, әдетте бір-екі тілімдік мөлшерде, және шеф-аспаз алдын ала таңдап, үстелге келгендердің барлығына тегін ұсынады. Амуз-буш функциясын зәйтүн табағы немесе тапенад сияқты қарапайым ұсыныстар да орындай алады. Дегенмен, ол көбінесе шеф-аспаздың шеберлігі мен көрсету өнерін, мейрамханалар арасындағы бәсекелестікпен күшейтілген түрде көрсетеді. Әлемдегі мейрамханалары бар, Нью-Йорктегі танымал шеф-аспаз Жан Жорж Вонгерхтеннің айтуынша, "Амуз-буш – ұлы шеф-аспаз үшін өзінің үлкен идеяларын кішкентай тілімдер арқылы білдірудің ең жақсы жолы". Бір кезде амуз-буш күтпеген сыйлықтан Мишлен гидінің жұлдызды мейрамханаларында және осы санатқа үміттенетін жерлерде міндетті ұсынысқа айналды (1999 жылға дейін The New York Times газеті бұл тағамды түсіндіретін жақшалы түсіндірме берген). Бұл өз кезегінде мейрамханалар үшін логистикалық қиындықтар тудырды: амуз-бушті барлық қонақтарға жеткілікті мөлшерде дайындау қажет, әдетте тапсырыс алынғаннан кейін немесе негізгі тағамдар арасында. Ол үшін көбінесе тағамды жылдам дайындауға арналған жеке пісіру станциясы, сондай-ақ амуз-бушті ұсыну үшін арнайы қытай ыдыстарының үлкен және әртүрлі жинағы қажет. Қызықты табақтар, демитас кеселер және үлкен азиялық стильдегі қасықтар танымал таңдаулар. Сонымен қатар, асүй амуз-буш құрамындағы ингредиенттерге қарсылық немесе аллергиясы бар қонақтарды ескеруге тырысуы керек.