Кіріспе

Түрік бейлігі Анатолияда 1300-1429 жылдар аралығында

Гермианидтер (Ескі Анатолия түрікшесі: كرميان; Germiyanoğulları Beyliği немесе Germiyan Beyliği) – Оғыз түрік тайпалары (болжам бойынша Афшар тайпасы) Рум сұлтандығының әлсіреуінен кейін құрған көрнекті Анатолия бейлігі. Дегенмен, бұл бейлік әрқашан түркімендер немесе оғыз түріктері деп еске алынса да, халқы түріктер мен езиди күрдтерінен тұрған. Селжуқтар оларды Малатьяның шығысынан Батыс Анатолияға түрік тайпаларының қаупінен қорғау үшін әскерлік күзетшілер ретінде әкелген.

Шығу тегі

Агостон мен Мастерс бойынша Гермиянұлы – XIII ғасырдың екінші жартысында моңғолдардың қысымынан батысқа көшіп келген түркоман тайпасы. Гермияндықтар Оғұз түркілерінің Афшар тармағынан тегін шығарған. Гермияндықтар Керман немесе Фарс провинциясынан келген болуы мүмкін, және Хорезмшахтармен бірге батысқа қарай жол тартқан десе де болады. Жалал ад-Дин Мингбурну қайтыс болғаннан кейін олар біраз уақыт Малатия аймағында тоқтады, сосын Күтахияға көшіп, бейлік құрды.

Мұра

Түрік провинциясы Кутахия, Түркия Республикасының алғашқы жылдарына дейін Гермиянның субпровинциясы (санжак) және кейіннен провинциясы (вилайет) деп аталды, содан кейін орталық қаласының атымен қайта аталды. Бейліктің негізін қалаушы әулет Осман империясының кезеңінде немесе қазіргі Түркияда көрнекті ұрпақтарды өрбітті, олардың ішінде 19 ғасырдағы ұлы визир Абдурахман Нуретдин-паша ерекше көзге түседі. Мысыр Ұлттық кітапханасы мен мұрағатында Гермиянның Сүлейман билеген кезінде жазылған Ертедегі Анатолиялық түрік тіліндегі "Кабус Нама" қолжазбасы сақтаулы.