Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тыйымдаушылық бақылаудың аспектісі
Aspect of inhibitory control
ұқсас терминдер
similar terms
Өзін-өзі бақылау – тежеушілік бақылаудың бір аспектісі, негізгі атқарушы функциялардың бірі. Атқарушы функциялар – белгілі бір мақсаттарға жету үшін адамның мінез-құлқын реттеуге қажетті танымдық процестер. Өзін-өзі бақылауды бұлшық ет сияқты қарастыруға болады, оның қолданылуы шектеулі ресурсты жұмсайды. Қысқа мерзімде өзін-өзі бақылаудың артық қолданылуы сол ресурстың азаюына әкеледі. Алайда, ұзақ мерзімде өзін-өзі бақылауды қолдану қабілетті күшейтеді және өзін-өзі бақылау дағдысын жақсартады. Психологиядағы осымен байланысты ұғым – эмоционалдық өзін-өзі реттеу. Өзін-өзі бақылау – криминологияның маңызды теориясы, қылмыстың жалпы теориясының кілтті тұжырымдамасы. Бұл теория Майкл Готфредсон мен Трэвис Хирши тарапынан «Қылмыстың жалпы теориясы» (1990) кітабында әзірленген. Готфредсон мен Хирши өзін-өзі бақылауды, адамдардың кез келген жағдайда қылмыстық әрекеттерден аулақ болуға бейімділігінің айырмашылығы деп анықтайды. Өзін-өзі бақылауы төмен адамдар көбінесе импульсивті, басқаларға бейжай, тәуекелге баратын, алдынан келерді көре алмайтын және жалтақ болады. Өзін-өзі бақылаудың бір құралын өлшейтін сауалнама деректерінің шамамен 70% генетикалық екені анықталды.
Self control is an aspect of inhibitory control, one of the core executive functions. Executive functions are cognitive processes that are necessary for regulating one's behavior in order to achieve specific goals. Thought to be like a muscle, acts of self control expend a limited resource. In the short term, overuse of self control leads to the depletion of that resource. However, in the long term, the use of self control can strengthen and improve the ability to control oneself over time. A related concept in psychology is emotional self regulation. Self control is also a key concept in the general theory of crime, a major theory in criminology. The theory was developed by Michael Gottfredson and Travis Hirschi in their book A General Theory of Crime (1990). Gottfredson and Hirschi define self control as the differential tendency of individuals to avoid criminal acts independent of the situations in which they find themselves. Individuals with low self control tend to be impulsive, insensitive towards others, risk takers, short sighted, and nonverbal. About 70% of the variance in questionnaire data operationalizing one construct of self control was found to be genetic.
Бағалы қасиет ретінде
Классикалық тұрғыдан алғанда, өзін-өзі ұстау қасиеті көбінесе "сабырлылық" деп аталып, акразия немесе сабырсыздық жамандығына қарсы қойылған. "Еркіндік" тағы бір жиі қолданылатын синоним. Кейде нақты тәлкептерге қарсы өзін-өзі ұстау басқа да ізгіліктерге кірістірілген. Мысалы, қорқыныш сезімінде өзін-өзі ұстау – батылдық, ал ашуланғанда өзін-өзі ұстау – жақсы мінез деп есептелген. Христиандар акразиямен күресті рух пен дене арасындағы күрес ретінде сипаттауы мүмкін, мұнда рух (Құдайға ұмтылушылық) ал дене (күнәға батушылық) болады. Иса, айқышқа тартылу кезінде, бұл міндеттен жиреніп, "рух әрине ынталы, бірақ дене әлсіз" екенін байқады. Апостол Павел Римдіктерге жолдаған хатында: "Мен өз ісімді түсінбеймін. Мен қалағанымды емес, керісінше, жек көретінімді істеймін. Мен жақсылықты қалаймын, бірақ оны істеуге күшім жетпейді" деп шағымданды. Августин өзінің "Құпиялары" еңбегінде: "Жас кезімде: «Маған тазалық пен сабырлылық бер, бірақ әзірге емес» деп дұға еттім" деп жазды. Бұл қасиетті Платон мен Аристотельден бастап бүгінгі күнге дейін философтар мен дін өкілдері талқылап келеді. Өзін-өзі ұстаудың ең ерте және белгілі мысалы – Аристотельдің сабырлылық ізгілігі, ол жақсы таңдалған және реттелген құштарлықтар жиынтығымен айналысады. Аристотельдің сабырлылығымен байланысты жамандықтар – өзін-өзіңе құмарлық (жетіспеушілік) және сезімсіздік (артықшылық). Жетіспеушілік немесе артықшылық сабырлылықтың деңгейіне қатысты, мысалы, сабырлылықтың жетіспеушілігі шектен тыс әуесқойлыққа, ал тым көп немесе артық сабырлылық сезімсіздікке немесе негіссіз бақылауға әкеледі. Аристотель былай деді: "Сабырсыз адам – заңдары нашар қалаға ұқсайды, ал өзін-өзі ұстай алмайтын адам – жақсы заңдары бар, бірақ оларды орындамайтын қалаға ұқсайды".
Classically, the virtue of self control was usually called "continence" and was contrasted with the vice of akrasia or incontinence. "Willpower" is another common synonym. Sometimes self control under particular temptations was subsumed by other virtues. For example, self control in fearful situations as courage, or self control when angry as good temper. Christians may describe the struggle with akrasia as a battle between spirit (which is inclined to God) and flesh (which is mired in sin). Jesus, as his crucifixion approached, felt himself recoil from this task, and noticed "the spirit indeed is willing, but the flesh is weak". Paul the Apostle, in his letter to the Romans, complained, "I do not understand my own actions. For I do not do what I want, but I do the very thing I hate I know that the good does not dwell within me, that is, in my flesh. For the desire to do the good lies close at hand, but not the ability". St. Augustine wrote in his Confessions, "As a youth I prayed, 'Give me chastity and continence, but not right away.'" The related virtue of temperance, or sophrosyne, has been discussed by philosophers and religious thinkers from Plato and Aristotle to the present day. One of the earliest and most well known examples of self control as a virtue was Aristotle's virtue of temperance, which concerns having a well chosen and well regulated set of desires. The vices associated with Aristotle's temperance are self indulgence (deficiency) and insensibility (excess). Deficiency or excess is in reference to how much temperance is had, for example, a deficiency of temperance leads to over indulgence, while too much or an excess of temperance leads to insensibility or unreasonable control. Aristotle suggested this analogy: The intemperate person is like a city with bad laws; the person without self control is like a city that has good laws on the books but that does not enforce them.
Қарсы әрекет ету
Қалау – белгілі бір затқа, адамға немесе қызметке қатысты эмоционалды түрде күшті ынталандыру, көбінесе, бірақ міндетті емес, ләззат алумен немесе жағымсыз сезімдерден құтылумен байланысты. Қалаудың күші мен ұзақтығы әртүрлі болуы мүмкін. Егер қалаудан туындаған мінез-құлық адамның құндылықтарымен немесе өзін-өзі реттеу мақсаттарымен қақтығысса, онда ол қалау адамның өзін-өзі бақылау шегіне енгенде немесе оған әсер еткенде, құмарлыққа айналады. Қалауды зерттеудегі қиындық – адамдардың әртүрлі нәрселерді қалауы. Нақты жағдайларда адамдардың қалауын зерттеу үшін бір апта ішінде 7827 адамнан өздерінің қалаулары туралы мәліметтер жиналды, оның ішінде қалаудың жиілігі мен күші, қалаулар мен басқа мақсаттар арасындағы қайшылық деңгейі, қалауға қарсы тұру мүмкіндігі және қарсы тұрудың нәтижелілігі туралы ақпараттар болды. Ең көп таралған және күшті сезілетін қалаулар – тамақтану, су ішу және ұйықтау сияқты дене мұқтаждарымен байланысты. Өзін-өзі бақылаудағы қиындықтар ұзақ мерзімді мақсаттардың қысқа мерзімді нәтижелермен қақтығысуынан туындайды. Контрактивті өзін-өзі бақылау теориясы, мұндай жағдайға тап болғанда, біз бірден жедел сыйлықтардың маңыздылығын төмендетіп, жалпы құндылықтарымыздың маңыздылығын арттырамыз. Шешім қабылдамас бұрын әртүрлі тағамдардың тартымдылығын бағауды сұрағанда, адамдар шоколадтан гөрі пайдалы тағамдарды жоғары бағалады. Алайда, тағамды таңдағаннан кейін бағалауды сұрағанда, тартымдылықта ерекше айырмашылық байқалмады. Сонымен қатар, студенттер курсқа тіркелу мерзімінен бұрын сауалнаманы толтырғанда, демалыс уақытын мерзімнен кейін толтырғаннан гөрі аз маңызды және қызықты деп бағалады. Азғыру неғұрлым күшті және қолжетімді болса, құнсыздану соғұрлым күшті болады. Өзін-өзі бақылаудағы ең көп кездесетін жағдайлардың бірі – ұзақ мерзімді денсаулықты сақтау қалауына қарсы зиянды немесе қажетсіз тамақ тұтыну қалауы. Қажетсіз тамаққа белгі – кейбір тағамдарға жұмсалатын артық шығындар, мысалы, үйде тамақтанбау. Қанша ақша жұмсау керектігін білмеу немесе тамаққа асыра жұмсау – өзін-өзі ұстай алмаудың белгісі болуы мүмкін. Экспериментке қатысушылар жаңа тағамды өте дәмді деп сипаттағанда, оны дәмді деп бағалаған, ал жай ғана дәмді екенін естігенде, оның пайдалылығын жоғары бағалады. Тамақ туралы қосымша ақпаратсыз, жақсы дәмді деген ұсыныс өзін-өзі бақылауға итермелеп, денсаулық үшін азғыруды төмендетті. Сонымен қатар, бір үлкен чипстер ыдысының күшті азғырылуына тап болған қатысушылар, екі жағдайда да чипстердің жалпы мөлшері бірдей болса да, үш кішкентай ыдыстағы чипстердің әлсіз азғырылуына тап болған қатысушыларға қарағанда, чипстердің калориясы жоғары деп санайды және оларды аз жеді. Әлсіз азғырулар денсаулыққа зиянды емес деп қате түсініледі, сондықтан өзін-өзі бақылау іске қосылмайды және қалаулы әрекеттер жиі жасалады; бұл контрактивті өзін-өзі бақылау теориясын қолдайды. Күшті азғыруларға қарағанда әлсіз азғыруларға қарсы тұру қиын, өйткені олар ұзақ мерзімді құндылықтарға қауіп келтірмейтіндей көрінеді.
Desire is an affectively charged motivation toward a certain object, person, or activity, often, but not limited to, one associated with pleasure or relief from displeasure. Desires vary in strength and duration. A desire becomes a temptation when it impacts or enters the individual's area of self control, if the behavior resulting from the desire conflicts with an individual's values or other self regulatory goals. A limitation to research on desire is that people desire different things. In research into what people desire in real world settings, over one week 7,827 self reports of desires were collected, including differences in desire frequency and strength, degree of conflict between desires and other goals, and the likelihood of resisting desire and success of the resistance. The most common and strongly experienced desires are those related to bodily needs like eating, drinking, and sleeping. Self control dilemmas occur when long term goals clash with short term outcomes. Counteractive Self Control Theory states that when presented with such a dilemma, we lessen the significance of the instant rewards while momentarily increasing the importance of our overall values. When asked to rate the perceived appeal of different snacks before making a decision, people valued health bars over chocolate bars. However, when asked to do the rankings after having chosen a snack, there was no significant difference of appeal. Further, when college students completed a questionnaire prior to their course registration deadline, they ranked leisure activities as less important and enjoyable than when they filled out the survey after the deadline passed. The stronger and more available the temptation is, the harsher the devaluation will be. One of the most common self control dilemmas involves the desire for unhealthy or unneeded food consumption versus the desire to maintain long term health. An indication of unneeded food could also be over expenditure on certain types of consumption such as eating away from home. Not knowing how much to spend, or overspending one's budget on eating out, can be a symptom of a lack of self control. Experiment participants rated a new snack as significantly less healthy when it was described as very tasty compared to when they heard it was just slightly tasty. Without knowing anything else about a food, the mere suggestion of good taste triggered counteractive self control and prompted them to devalue the temptation in the name of health. Further, when presented with the strong temptation of one large bowl of chips, participants both perceived the chips to be higher in calories and ate less of them than did participants who faced the weak temptation of three smaller chip bowls, even though both conditions represented the same amount of chips overall. Weak temptations are falsely perceived to be less unhealthy, so self control is not triggered and desirable actions are more often engaged in; this supports the counteractive self control theory. Weak temptations present more of a challenge to overcome than strong temptations, because they appear less likely to compromise long term values.
Құрылыс деңгейлері
Жоғары деңгейдегі түсініктермен сипатталатын ойлау, адамдар "өздерінің айналасындағы оқиғалар мен нәтижелерде мазмұнның, контекстің немесе мағынаның қосымша бөлшектерін түсінуге мәжбүр болғанда" мақсаттар мен құндылықтарды жаһандық, абстрактілі тұрғыда қарастырады, ал төмен деңгейдегі түсініктер нақты, анық идеялар мен жіктемелерге баса назар аударады. Түрлі деңгейдегі түсініктер, тәлкеулерге жауап ретінде өзімізді бақылауды қалай қолданатынымызды анықтайды. Жоғары деңгейдегі түсініктерді тудырудың бір жолы – адамнан "неге?" деген бірнеше сұрақтарды қою, олардың жауаптары көбірек абстрактілі бола түседі, ал төмен деңгейдегі түсініктер "қалай?" деген сұрақтар арқылы туындайды, олар нақты жауаптарға әкеледі. Имплицитті ассоциация тестісін өткізген кезде, жоғары деңгейдегі түсініктерге ие адамдар азғыруларды (мысалы, шоколад таяқшаларын) "жаман" деп, ал салауатты таңдауларды (мысалы, алмаларды) "жақсы" деп санауға төмен деңгейдегі түсініктерге ие адамдардан әлдеқайда жылдам болады. Жоғары деңгейдегі түсініктерге ие адамдар, сондай-ақ, тәтті тағамға қарағанда алманы таңдау ықтималдығын айтарлықтай арттырады. Егер адам ешқандай саналы немесе белсенді өзіндік бақылауға тырыспаса, азғырулар тек жоғары деңгейдегі түсініктерді тудыру арқылы басылады. Жоғары деңгейдегі түсініктердің абстракциясы адамдарға олардың кең ауқымды құндылықтарын, мысалы, салауатты өмір салтын еске түсіруге көмектеседі, бұл қазіргі азғыру жағдайын маңыздылығын азайтады.
Thinking that is characterized by high construals, whenever individuals "are obliged to infer additional details of content, context, or meaning in the actions and outcomes that unfold around them", will view goals and values in a global, abstract sense, whereas low level construals emphasize concrete, definitive ideas and categorizations. Different construal levels determine our activation of self control in response to temptations. One technique for inducing high level construals is asking an individual a series of "why?" questions that lead to increasingly abstracted responses, whereas low level construals are induced by "how?" questions leading to increasingly concrete answers. When taking an Implicit Association Test, people with induced high level construals are significantly faster at associating temptations (such as candy bars) with "bad", and healthy choices (such as apples) with "good" than those in the low level condition. Those with induced higher level construals also show a significantly increased likelihood of choosing an apple for snack over a candy bar. In a person who is not exercising any conscious or active self control efforts, temptations can be dampened by merely inducing high level construals in them. Abstraction of high level construals may remind people of their large scale values, such as a healthy lifestyle, which deemphasizes the current tempting situation.
Адам және адам емес
Тілдік қабілет пен өзін-өзі бақылаудың арасындағы оң корреляция қарапайым шимпанзелермен жүргізілген тәжірибелерден туындады. Адамның өзін-өзі бақылау зерттеулері көбінесе жеребелік экономика жүйесі арқылы модельделеді: бұл мінез-құлық бағдарламасы, онда топ мүшелері қалаулы мінез-құлықтары үшін жеребелер табады және оларды түрлі жағымды күшейткіштерге айырбастай алады. Адамдарда жеребелерді немесе шартты күшейткіштерді пайдаланумен, ал адам емес жануарларда бастапқы емес күштерді пайдаланумен зерттеу әдістемелерінің айырмашылығы процедуралық артефактілерді күдік тудырды. Бір процедуралық айырмашылық – айырбастау кезеңінің кешігуі: адам емес жануарлар күшейткішті дереу алуға мүмкіндік алады және оған ұмтылады, ал адамдар жеребелерін ақшаға айырбастау үшін «айырбастау кезеңін» күтуге міндетті, әдетте тәжірибе соңында. Бұл әдіс адам емес жануарларға (көгершіндерге) қолданылғанда, олардың жауабы адамдарға ұқсас болды, аталықтары аналықтарына қарағанда әлдеқайда аз өзін-өзі бақылау көрсетті. Лог, оның зерттеуінде өзін-өзі бақылау жағынан ұлдардың қыздардан нашаррақ екенін атап өтеді. Ол ересек жаста әйелдер мен еркектердің өзін-өзі бақылау қабілеті теңеседі дейді. Бұл адамның жетіліп, импульсивтіліктің салдарына сезімталдық артуымен өзін-өзі бақылауды күшейте алуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұл ұсыныс төменде талданды. Өзін-өзі бақылау саласындағы көптеген зерттеулер өзін-өзі бақылаудың импульсивтіліктен жақсы екенін қабылдайды. Сондықтан, осы тақырыптағы барлық зерттеулер осы көзқарасқа негізделген; тәжірибелік жобада импульсивтілік бейімделу жауабы болып табылатын жағдайлар сирек кездеседі. Даму психологиясы саласындағы кейбір ғалымдар өзін-өзі бақылауды импульсивтіліктің кейде бейімделу жауабы екенін ескеретін тұрғысынан қарастырады. Олардың пікірінше, қалыпты адам жағдайға қарай импульсивті немесе өзін-өзі бақылап отыру қабілетіне ие болуы керек. Дегенмен, осы бағытта жүргізілген зерттеулер салыстырмалы түрде аз. Ең қиын жағдайларда, өзін-өзі бақылау мен төзімділігі жоғары адамдар кедейлік, нашар білім беру, қауіпсіз емес орта сияқты қиындықтарға қарсы тұруға ең көп мүмкіндікке ие. Өзін-өзі бақылауы жоғары, бірақ қиын жағдайда жүргендер жоғары білім алып, кәсіби жұмысқа орналасып, психоәлеуметтік жағдайларын жақсартады, бірақ ересек жаста денсаулыққа тигізетін әсері туралы әртүрлі деректер бар. «Джон Генризм» деп аталатын психологиялық құбылыс, мақсатқа бағытталған, табысқа ұмтылған адамдар жеткілікті қолдау мен ресурстар болмаған кезде тынымсыз еңбек етсе, 19 ғасырдағы аневризмадан қайтыс болған халық қаһарманы сияқты, теміржол тірегін орнатуда бумен жұмыс істейтін бұрғыны жеңгеннен кейін өліміне (немесе оған жақындауына) себеп болуы мүмкін. 1980 жылдары эпидемиолог Шерман Джеймс Солтүстік Каролинадағы афроамерикандықтардың жүрек аурулары мен инсульттен зардап шегуі жоғары екенін анықтады. Ол осы құбылыстың себебі ретінде «Джон Генризмді» ұсынды.
Positive correlation between linguistic capability and self control has been inferred from experiments with common chimpanzees. Human self control research is typically modeled by using a token economy system: a behavioral program in which individuals in a group can earn tokens for a variety of desirable behaviors and can cash in the tokens for various backup, positive reinforcers. The difference in research methodologies with humans using tokens or conditioned reinforcers versus non humans using sub primary forces suggested procedural artifacts as a possible suspect. One procedural difference was in the delay in the exchange period: Non human subjects can and most likely would access their reinforcement immediately; human subjects had to wait for an "exchange period" in which they could exchange their tokens for money, usually at the end of the experiment. When this was done with non human subjects (pigeons), they responded much like humans in that males showed much less control than females. Logue, who is discussed more below, points out that in her study on self control it was boys who responded with less self control than girls. She says that in adulthood, for the most part, the sexes equalize on their ability to exhibit self control. This could imply a human's ability to exert more self control as they mature and become aware of the consequences associated with impulsivity. This suggestion is further examined below. Most of the research in the field of self control assumes that self control is, in general, better than impulsiveness. As a result, almost all research done on this topic is from this standpoint; very rarely is impulsiveness the more adaptive response in experimental design. Some in the field of developmental psychology think of self control in a way that takes into account that sometimes impulsiveness is the more adaptive response. In their view, a normal individual should have the capacity to be either impulsive or controlled depending on which is the most adaptive. However, there is comparatively less research conducted along these lines. In the worst circumstances people with the most self control and resilience have the best chance of defying the odds they are faced with, such as poverty, bad schooling, unsafe communities, etc. Those at a disadvantage but with high self control go on to higher education, professional jobs, and psychosocial outcomes, although there is conflicting evidence on health impacts later in adulthood. The psychological phenomenon known as "John Henryism" posits that when goal oriented, success minded people strive ceaselessly in the absence of adequate support and resources, they can—like the eponymous 19th century folk hero who fell dead of an aneurysm after besting a steam powered drill in a railroad spike driving competition—work themselves to death (or toward it). In the 1980s, socio epidemiologist Sherman James found that black Americans in North Carolina suffered disproportionately from heart disease and strokes. He suggested "John Henryism" as the cause of this phenomenon.
Баламалар
Жақсы эмоционалды мотивация үшін жанашырлық, алғырлық және денсаулыққа пайдалы мақтаныш сезімдерін қолдану, эмоционалды резонанс тудыратын мінез-құлықты басу үшін логика мен ерік күшін қолданудың дәстүрлі стратегиясына қарағанда, стресті азайтуға, рационализацияға бейімделуді төмендетуге және сәттілікке жетуге көбірек мүмкіндік береді. Философ Иммануил Кант өзінің маңызды еңбектерінің бірі – «Жақсылық метафизикасының негіздері» атты еңбегінің кіріспесінде «Selbstbeherrschung» терминін – «өзін-өзі ұстау» деп атап, оның ізгілік туралы тұжырымында маңызды рөл атқармайтынын көрсетеді. Оның пікірінше, өзін-өзі ұстау, сезімдер мен құштарлықтарды шектеу сияқты қасиеттер абсолютті түрде жақсы деп қате түсініледі (G 4: 394). Ол жалпыға ортақ моральдық принциптерді қорғай отырып, жанашырлықты әлсіз және жаңылысқан сезім ретінде қарастырды: «Мұндай мейірімділік – жұмсақ жүректілік деп аталады және ол адамдар арасында мүлдем болмауы керек», – деді ол. Өзін-өзі ұстау мәселесіндегі бұрынғы көзқарастарынан алшақтап, ол мұндай қасиеттердің тек құралдық құндылығы бар екенін атап көрсетеді: олар жақсы ниетті ынталандырып, оның жұмысын жеңілдетеді, бірақ сонымен қатар жаман салдарларға да әкелуі мүмкін. Моральдық және өзін-өзі ұстау арасындағы айырмашылықты көрсете отырып, Кант қатал римдік диктатор Луций Корнелий Сулла Феликс мысалын келтіреді: оның принциптері моральдық тұрғыдан дұрыс болмаса да, Сулла өзін-өзі ұстай білді, өйткені ол осы принциптерге берік тұрды (A 7: 293). Сулланың ізгілік құрауышы болып табылатын моральдық өзін-өзі ұстаудың екі деңгейі жоқ (сезімдік қабылдаулардан абстракцияланған моральдық принциптерді қабылдау және осы принциптерді орындау қабілеті). Оның ізгіліксіздігіне ең басты себеп – оның өзін моральдық принциптерді қабылдауға мәжбүрлемеуі. Кант пікірінше, өзін-өзі ұстау – бұл қабылданған принциптерді орындау үшін ғана қолданылатын құрал. Осылайша, өзін-өзі ұстауға көбірек назар аударғанның өзінде де, оның моральдық тұрғыдан дұрыс принциптерді қабылдаудағы рөлі назардан тыс қалды.
Using compassion, gratitude, and healthy pride to create positive emotional motivation can be less stressful, less vulnerable to rationalization, and more likely to succeed than the traditional strategy of using logic and willpower to suppress behavior that resonates emotionally. Philosopher Immanuel Kant, at the beginning of one of his main works, "Groundwork of the Metaphysics of Morals", mentions the term "Selbstbeherrschung"—self control—in a way such that it does not play a key role in his account of virtue. He argues instead that qualities such as self control and moderation of affect and passions are mistakenly taken to be absolutely good (G 4: 394). In his apology of a universal morality, he also saw compassion as a weak and misguided sentiment: "Such benevolence is called soft heartedness and should not occur at all among human beings", he said of it. In distancing from his previous positions on the matter of self control, he points out that such qualities can have only instrumental value: they can promote the good will and make its work easier, but they can also have bad effects. In a distinction between moral and self control, Kant mentions the example of the cruel Roman Dictator Lucius Cornelius Sulla Felix: despite his maxims being morally incorrect, Sulla had self control because he steadfastly followed those maxims (A 7: 293). Sulla lacks the two levels of moral self control that are constitutive of virtue (our ability to adopt moral maxims, abstracted from sense impressions; and our ability to follow these maxims). His lack of virtue is primarily explained by his failure to compel himself to adopt moral maxims. According to Kant, self control is merely a kind of instrument for following already adopted maxims. As a result, even when closer attention is paid to self control, its role in adopting morally correct maxims remains neglected in .
Скиннердің техниканы зерттеуі
Б. Ф. Скиннердің "Ғылым және адам мінез-құлқы" еңбегінде өзін-өзі бақылау әдістерінің тоғыз санаты туралы шолу ұсынылған.
B. F. Skinner's Science and Human Behavior provides a survey of nine categories of self control methods.
Физикалық шектеу және физикалық көмек
Қоршаған ортаны манипуляциялау, кейбір жауаптарды физикалық орындауды жеңілдету, ал басқаларын қиындату арқылы осы қағидатты көрсетеді. Бұл физикалық жетекшілік болуы мүмкін: физикалық байланыс арқылы адамды қалаған мінез-құлықтың қимылдарына итермелеу. Бұл физикалық ынталандыру да болуы мүмкін. Мысалы, егер адам тамақтан айырылса, ол тамақ алу үшін кез келген шараға барады, тіпті ұрлыққа дейін. Ал егер адам көп тамақ жесе, десерт оны енді қызықтырмауы мүмкін. Адам өзін-өзіңнің мінез-құлқына қанағаттанбау немесе тойып жеу арқылы әсер ете алады. Тегін кешкі асқа барар алдында тамақтанбау арқылы, тегін тамақтан тиімді пайдалануға болады. Алдымен пайдалы тағамдарды жеу арқылы тегін "қоқым тағамдарды" жеуге құмарлық азаяды. Қанағаттанбау күйіндегі тілек танымында бейнелеу маңызды. Бір зерттеуде темекі шегушілер екі топқа бөлінді: бақылау тобы зертханаға келгенге дейін әдеттегідей темекі шегуді жалғастыруға тапсырылды, содан кейін никотинге құмарлықты қоздырмайтын, көп сезімді бейтарап мәтінді оқуға тапсырылды. Ал тәжірибелік топқа зертханаға келмес бұрын темекі шегуден бас тартуға тапсырылды, содан кейін никотинге құмарлықты күшейтуге арналған көп сезімді ынталандыру мәтінін оқуға тапсырылды. Мәтінді оқып болғаннан кейін қатысушылар темекіге деген құмарлықтарын бағалады. Содан кейін оларға "теннис ойыны" немесе "телефон қоңырауы" сияқты сөздік белгілермен көрінетін немесе естілетін бейнелер жасау ұсынылды. Осы тапсырмадан кейін қатысушылар қайтадан темекіге деген құмарлықтарын бағалады. Зерттеу көрсеткендей, темекі шегуден басқандардың құмарлығы визуалды бейнелер арқылы бақылау тобының деңгейіне дейін төмендеді, бірақ тек аудио бейнелер арқылы емес. Бұған театр мысал бола алады. Кейіпкердің көзіне жас келтіру үшін актерлер өздерінің ауыртпалы естеліктерін еске түсіреді. Қандай да бір оқиғаға немесе шараға көңіл-күйді көтеру үшін хат немесе кітап оқып, музыка тыңдап немесе фильм көруге болады. Объектінің когнитивтік түрлендіруінің тілекке әсерін талдау үшін 71 студентке зерттеу жүргізілді, олардың барлығы белгілі бір шоколад өнімімен таныс болды. Қатысушылар кездейсоқ түрде үш топқа бөлінді: бақылау тобы, тұтыну тобы және тұтыну емес түрлендіру тобы. Әр топқа тапсырманы орындауға үш минут берілді. Бақылау тобынан Оңтүстік Америкадағы бір жер туралы бейтарап мақала оқып, тамақ ішуге қатысты сөздерден аулақ болуы сұралды. Тұтыну тобынан шоколадты жеудің дәмі мен сезімін мүмкіндігінше анық елестетуі сұралды. Тұтыну емес түрлендіру тобынан шоколадты қолданудың ерекше жағдайларын немесе мақсатын елестетуі сұралды. Содан кейін барлық қатысушылар манипуляциялық тапсырманы орындады, онда олар көрген он нәрсеге жауап ретінде көңіл-күйін бес балдық шкала бойынша бағалады. Манипуляциялық тапсырмадан кейін қатысушылар шоколадтың алты түрлі суретіне реакция уақытын өлшейтін автоматты бағалауды аяқтады, олардың әрқайсысы оң немесе теріс ынталандырулармен жұптастырылды. Нәтижелер шоколадты жеуді елестетуге тапсырылған қатысушылар шоколадқа жоғары автоматты бағалау көрсеткенін, шоколадты қолданудың ерекше жағдайларын немесе мақсатын елестетуге тапсырылған қатысушыларға қарағанда, ал бақылау тобы екі тәжірибелік топтың арасында болды. Алкоголь сияқты депрессанттар, жай қимыл-қозғалыс, мидың баяу жұмыс істеуі, нашар концентрация, депрессия және дезориентация арқылы өзін-өзі бақылауды тежейді.
The manipulation of the environment to make some responses easier to physically execute and others more difficult illustrates this principle. This can be physical guidance: the application of physical contact to induce an individual to go through the motions of a desired behavior. This can also be a physical prompt. For example, if a person has been deprived of food, they may go to extreme measures to get that food, such as stealing. On the other hand, if a person eats a large meal, they may no longer be enticed by the reinforcement of dessert. One may manipulate one's own behavior by affecting states of deprivation or satiation. By skipping a meal before a free dinner one may more effectively capitalize on the free meal. By eating a healthy snack beforehand the temptation to eat free "junk food" is reduced. Imagery is important in desire cognition during a state of deprivation. One study divided smokers divided into two groups: The control group was instructed to continue smoking as usual until they arrived at the laboratory, where they were then asked to read a multisensory neutral script (one not related to a craving for nicotine). The experimental group, however, was asked to abstain from smoking before coming to the laboratory in order to induce craving, and upon their arrival were told to read a multisensory urge induction script intended to intensify their nicotine craving. After the participants finished reading the script they rated their craving for cigarettes. Next they formulated visual or auditory images when prompted with verbal cues such as "a game of tennis" or "a telephone ringing". After this task the participants again rated their craving for cigarettes. The study found that the craving experienced by the abstaining smokers was decreased to the control group's level by visual imagery but not by auditory imagery alone. One example of this can be seen in theatre. Actors often elicit tears from their own painful memories if it is necessary for the character they are playing to cry. One may read a letter or book, listen to music, or watch a movie, in order to get in the proper state of mind for a certain event or function. To analyze the possible effects of the cognitive transformation of an object on desire, a study was conducted on 71 undergraduate students, all of whom were familiar with a particular chocolate product. The participants were randomly assigned to one of three groups: the control condition, the consummatory condition, and the nonconsummatory transformation condition. Each group was then given three minutes to complete their assigned task. The participants in the control condition were told to read a neutral article, about a location in South America, that was devoid of any words associated with food consumption. Those in the consummatory condition were instructed to imagine as clearly as possible how consuming the chocolate would taste and feel. The participants in the nonconsummatory transformation condition were told to imagine as clearly as possible odd settings or uses for the chocolate. Next, all the participants underwent a manipulation task that required them to rate their mood on a five point scale in response to ten items they viewed. Following the manipulation task, participants completed automatic evaluations that measured their reaction time to six different images of the chocolate, each of which was paired with a positive or a negative stimuli. The results showed that the participants instructed to imagine the consumption of the chocolate demonstrated higher automatic evaluations toward the chocolate than did the participants told to imagine odd settings or uses for the chocolate, and participants in the control condition fell in between the two experimental conditions. Depressants, such as alcohol, inhibit self control through sluggishness, slower brain function, poor concentration, depression, and disorientation.
Оператордың кондиционирленуі
Оперативті кондиционирлеу, кейде Скиннер кондиционирлеуі деп те аталады, – мінез-құлықты нығайту арқылы күшейту немесе жазалау арқылы әлсірету процесі. Ашуға немесе жек көру сезіміне толы болған кезде, біз өзімізді "басқаша әрекет ету" арқылы бақылай аламыз, немесе, дәлірек айтқанда, қалаған, бірақ қолайсыз жауапқа қайшы келетін нәрсе жасаймыз.
Operant conditioning, sometimes referred to as Skinnerian conditioning, is the process of strengthening a behavior by reinforcing it or weakening it by punishing it. When we are filled with rage or hatred we might control ourselves by "doing something else" or, more specifically, something that is incompatible with our desired but inappropriate response.
Мидың әсер еткен аймақтары
Функционалдық ми бейнелеуі өзін-өзі басқарудың мидың алдыңғы бөлігінің бір бөлігі – дорсолатеральды префронтальды қабықтың (dlPFC) бір аймағындағы белсенділікпен байланысты екенін көрсетті. Бұл аймақ қасақана әрекеттер жасауға, ниеттерге назар аударуға немесе баламалардың арасынан таңдау жасауға қатысы барлардан ерекшеленеді. Өзін-өзі басқару – бұл премоторлық қабықтың жоғарыдан төменге қарай тежелуі арқылы жүзеге асады, яғни мінез-құлықты және әрекетті басқару үшін қабылдау мен ақыл-ой күшін пайдалану, эмоциялар мен сезімдік тәжірибеге (төменнен жоғарыға) мінез-құлықты басқаруға мүмкіндік берудің орнына. Өзін-өзі басқару механизмі және оның қалай пайда болатыны туралы пікірталастар бар. Зерттеушілер сезімдік тәжірибеге және дереу ынталандыруларға сүйене отырып, төменнен жоғарыға қарайғы тәсіл өзін-өзі басқаруды басқарады деп есептеді. Адам қандай да бір сыйлы нәрсе туралы көп ойласа, соған деген құштарлығы арта түседі. Ең маңызды ақпарат жұмыс жадының бақылауына өтеді, содан кейін оны жоғарыдан төменге қарай өңдеуге болады. Деректер жоғарыдан төменге қарайғы өңдеудің өзін-өзі басқаруда маңызды рөл атқаратынын көрсетеді. Жоғарыдан төменге қарайғы өңдеу төменнен жоғарыға қарайғы назар аудару механизмдерін реттей алады. Мұны дәлелдеу үшін зерттеушілер жұмыс жады және алаңдатуды зерттеу үшін қатысушыларға бейтарап немесе теріс суреттерді, содан кейін математикалық есеп немесе ешқандай тапсырма бермеді. Олар математикалық есепті шешкеннен кейін қатысушылардың көңіл-күйі жақсарғанын анықтады, бұл жұмыс жадының сыйымдылығына әсер ететінімен байланысты. Көптеген зерттеушілер өзін-өзі басқаруға қатысатын ми аймақтарын анықтауға тырысуда. Осы сала бойынша көптеген мәліметтер бар. Өзін-өзі басқару механизмдеріне қатысты мидағы сыйақы орталықтары сыртқы ынталандыруларды ішкі қажеттілік күйлерімен және адамның оқу тарихымен салыстырады. Биологиялық деңгейде бақылау жоғалту шешім қабылдау механизмінің бұзылуынан туындайды деп есептеледі. Мидың шешім қабылдауына қатысты көптеген жұмыстар перцептивтік оқытудың нейросуретке түсірумен үйлесімді дәлелдеріне негізделген, онда префронтальды қабықтың адамдардың шешім қабылдауына үлкен әсер ететіні анықталды. Субъектілер көбінесе өзін-өзі басқарумен тікелей байланысты емес, бірақ жалпы шешім қабылдау міндеттерімен сыналады. Дегенмен, өзін-өзі басқару туралы зерттеулер осындай зерттеулермен толықтырылады. Өзін-өзі басқарудың нейрондық механизмдері туралы дәлелдерге адамдардағы fMRI зерттеулері, жануарлардағы нейрондық жазбалар, адамдар мен жануарлардағы зақымдану зерттеулері және өзін-өзі басқару бұзылыстары бар адамдардағы клиникалық мінез-құлық зерттеулері жатады. Мидың, әсіресе префронтальды қабықтың өзін-өзі басқаруға қатысы бар екеніне кеңінен келісім бар. Префронтальды қабықтың дендриттерінде басқа қабық аймақтарындағы нейрондарға қарағанда 16 есе көп дендриттік тікендер бар. Осыған байланысты префронтальды қабықша көптеген ақпаратты біріктіреді. Орбитофронтальді қабықтың жасушалары өзін-өзі басқаруда маңызды рөл атқарады. Егер адамға бірден сыйлық алуды немесе кейіннен алатын құндырақ сыйлықты таңдау керек болса, ол төменгі сыйлықты алуға деген құштарлығын бақылауға тырысады. Егер адамның орбитофронтальді қабықшасы зақымдалған болса, бұл импульсті басқару нашарлайды; олар бірден күшейтуді қабылдауға бейім болуы мүмкін. Балалардың импульстік бақылаудың жетіспеушілігі префронтальды қабықтың баяу дамуымен байланысты болуы мүмкін. Тодд А. Харе және авторлар функционалдық МРТ әдістерін қолдану арқылы ventromedial prefrontal cortex (vmPFC) және dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) өзін-өзі басқару үшін маңызды екенін көрсетті. Олар vmPFC-нің DLPFC-мен модуляциялануын қажет ететінін және өзін-өзі басқарудың жетіспеушілігі DLPFC-дегі белсенділіктің төмендеуімен тығыз байланысты екенін анықтады. Харенің зерттеуі өзін-өзі басқару әдебиетінде ерекше маңызға ие, өйткені ол өзін-өзі басқарудың нашарлауының маңызды себебі – ақаулы DLPFC екенін көрсетеді.
Functional imaging of the brain has shown that self control correlates with activity in an area in the dorsolateral prefrontal cortex (dlPFC), a part of the frontal lobe. This area is distinct from those involved in generating intentional actions, attending to intentions, or selecting between alternatives. Self control occurs through top down inhibition of the premotor cortex, which essentially means using perception and mental effort to reign in behavior and action as opposed to allowing emotions or sensory experience (bottom up) to control and drive behavior. There is some debate about the mechanism of self control and how it emerges. Researchers believed the bottom up approach, relying on sensory experience and immediate stimuli, guided self control behavior. The more time a person spends thinking about a rewarding stimulus, the more likely he or she will experience a desire for it. Information that is most important gains control of working memory, and can then be processed through a top down mechanism. Evidence suggests that top down processing plays a strong role in self control. Top down processing can regulate bottom up attentional mechanisms. To demonstrate this, researchers studied working memory and distraction by presenting participants with neutral or negative pictures and then a math problem or no task. They found that participants reported less negative moods after solving the math problem compared to the no task group, which they attributed to an influence on working memory capacity. Many researchers work on identifying the brain areas involved in the exertion of self control. Many different areas are known to be involved. In relation to self control mechanisms, the reward centers in the brain compare external stimuli versus internal need states and a person's learning history. At the biological level, a loss of control is thought to be caused by a malfunctioning of a decision mechanism. Much of the work on how the brain makes decisions is based on evidence from perceptual learning combined with neuroimaging where it has been found that the pre frontal cortex has a major impact on how people make choices. Subjects are often tested on tasks that are not typically associated with self control, but are more general decision tasks. Nevertheless, the research on self control is informed by such research. Sources for evidence on the neural mechanisms of self control include fMRI studies on human subjects, neural recordings on animals, lesion studies on humans and animals, and clinical behavioral studies on humans with self control disorders. There is broad agreement that the cortex is involved in self control, specifically the pre frontal cortex. The dendrites in the prefrontal cortex contain up to 16 times as many dendritic spines as neurons in other cortical areas. Due to this, the prefrontal cortex integrates a large amount of information. The orbitofrontal cortex cells are important in self control. If an individual has the choice between an immediate reward or a more valuable reward they can receive later, they would most likely try to control the impulse of taking the inferior immediate reward. If that individual has a damaged orbitofrontal cortex, this impulse control will most likely not be as strong; they may be more likely to take the immediate reinforcement. Lack of impulse control in children may be attributable to the fact that the prefrontal cortex develops slowly. Todd A. Hare et al. use functional MRI techniques to show that the ventromedial prefrontal cortex (vmPFC) and the dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) are crucial to the exertion of self control. They found that and that the exertion of self control required the modulation of the vmPFC by the DLPFC. The study found that a lack of self control was strongly correlated with reduced activity in the DLPFC. Hare's study is especially relevant to the self control literature because it suggests that an important cause of poor self control is a defective DLPFC.
Таңдау жасалу-жаралмауын анықтайтын нәтижелер
Александра В. Лог адамның өзін-өзі бақылау таңдауын нәтижелердің қалай өзгеретінін зерттейді. Лог үш түрлі нәтиже әсерін бөліп көрсетеді: нәтиже беру уақытының кешігуі, нәтиже мөлшері және нәтижелердің байланыстылығы.
Alexandra W. Logue studies how outcomes change the possibilities of a self control choice being made. Logue identifies three possible outcome effects: outcome delays, outcome size, and outcome contingencies.
Мінез-құлықтың физиологиясы
Адамның өзін-өзі ұстау қабілетіне көптеген нәрсе әсер етеді, соның бірі – мидағы глюкоза деңгейі. Өзін-өзі ұстау глюкозаны сарқылуға алып келеді. Глюкоза деңгейінің төмендеуі және глюкозаға төзімділіктің нашарлауы (глюкозаны миға жеткізу қабілетінің төмендеуі) өзін-өзі ұстау сынақтарында, әсіресе жаңа және қиын жағдайларда нашар нәтижелермен байланысты. Өзін-өзі ұстау үшін адам ойларға, сезімдерге және автоматты жауаптарға/қозғалыстарға қарсы күресуі керек. Бұл күш-жігерге қандағы жоғары глюкоза деңгейі қажет. Қандағы глюкоза деңгейінің төмендеуі өзін-өзі ұстау қабілетінің сәтсіздігіне әкелуі мүмкін. Алкоголь ми мен денедегі глюкоза деңгейін төмендетеді, сонымен қатар өзін-өзі ұстаудың көптеген түрлеріне кері әсер етеді. Бұған қоса, өзін-өзі ұстаудың бұзылуы, глюкозаның ең тиімсіз пайдаланылатын уақытында жиі орын алады. Осылайша, өзін-өзі ұстау глюкозаға өте сезімтал болып көрінеді.
Many things affect one's ability to exert self control; one of these is glucose levels in the brain. Exerting self control depletes glucose. Reduced glucose, and poor glucose tolerance (reduced ability to transport glucose to the brain) are correlated with lower performance in tests of self control, particularly in difficult new situations. Self control demands that an individual work to overcome thoughts, emotions, and automatic responses/impulses. These efforts require higher blood glucose levels. Lower blood glucose levels can lead to unsuccessful self control abilities. Alcohol causes a decrease of glucose levels in both the brain and the body, and it also has an impairing effect on many forms of self control. Furthermore, failure of self control is most likely to occur during times of the day when glucose is used least effectively. Self control thus appears highly susceptible to glucose.
"Шамшель сынағы"
1960 жылдары Уолтер Мишел төрт жасар балаларды "маршмелло сынағы" арқылы өзін-өзі бақылау деңгейін сынады: балалардың әрқайсысына бір маршмелло берілді және оларға қалаған уақытта жеуге болады делінді, бірақ егер 15 минут күте алса, тағы бір маршмелло алады. Кейінгі зерттеулер көрсеткендей, нәтижелер осы балалардың өміріндегі жетістіктерімен тығыз байланысты, атап айтқанда, олардың академиялық үлгерімдері жоғары болды. Маршмелло сынағында қолданылған стратегия – заттың "қызыл" немесе "салқын" қасиеттеріне назар аудару. Балалар маршмеллоның пішіні мен текстурасы сияқты "салқын" қасиеттері туралы ойлауға итермеленді, мүмкін, оны мақта немесе бұлтқа теңеді. Маршмеллоның "қызыл" қасиеттері – оның тәтті, жабысқақ дәмі. Осы қызыл қасиеттер лебізді қанағаттандыруды кейінге қалдыруды қиындатады. Салқын қасиеттерге назар аудару арқылы, сана маршмеллоның тартымды жақтарынан аударылады, соның салдарынан өзін-өзі бақылауға қол жеткізу оңайырақ болады. Бірнеше жыл өткен соң Мишел зерттеуіне қатысқан, қазір 40 жастағы адамдармен байланысқа шықты. Ол алғашқы сынақта бір маршмеллоны алып, өзін-өзі бақылай алмағандардың қарым-қатынастар, стресс және есірткіге тәуелділік сияқты мәселелерге ұшырау ықтималдығы жоғары екенін анықтады. Мишел өзін-өзі бақылау процесінде мидың қай бөліктері белсенді екенін анықтау үшін сол қатысушылармен қайта эксперимент жүргізді. Қатысушыларға мидың белсенділігін көрсету үшін МРТ (магниттік-резонанстық томография) жасалды. Нәтижелер көрсетті, өзін-өзі бақылау деңгейі төмен адамдарда мидың белсенділігі жоғары болды, әсіресе оң сыйлықтармен байланысты вентральді стриатум аймағында. Өзін-өзі бақылау социотропиямен теріс байланысты, ал социотропия депрессиямен байланысты.
In the 1960s, Walter Mischel tested four year old children for self control via the "marshmallow test": the children were each given a marshmallow and told that they can eat it anytime they want, but if they waited 15 minutes, they would receive another marshmallow. Follow up studies showed that the results correlated well with these children's success levels in later life in the form of greater academic achievement. A strategy used in the marshmallow test was to focus on "hot" or "cool" features of an object. The children were encouraged to think about the marshmallow's "cool features" such as its shape and texture, possibly comparing it to a cotton ball or a cloud. The "hot features" of the marshmallow would be its sweet, sticky tastiness. These hot features make it more difficult to delay gratification. By focusing on the cool features, the mind is adverted from the appealing aspects of the marshmallow, and self control is more plausible. Years later Mischel reached out to the participants of his study, who were then in their 40s. He found that those who showed less self control by taking the single marshmallow in the initial study were more likely to develop problems with relationships, stress, and drug abuse later in life. Mischel carried out the experiment again with the same participants in order to see which parts of the brain were active during the process of self control. The participants received MRI scans to show brain activity. The results showed that those who exhibited lower levels of self control had higher brain activity in the ventral striatum, the area that deals with positive rewards. Self control is negatively correlated with sociotropy which in turn is correlated with depression.
Эгоның құлдырауы
Эгоның құлдырауы – өзін-өзі бақылау үшін энергия мен назар қажет ететін және ұзақ уақыт бойы өзін-өзі бақылауға жасалған талаптар осы энергия мен назарды шаршатуы мүмкін деген теория. Эгоның құлдырауын жеңілдетудің жолдары бар. Олардың бірі – осы жоғары талаптардан демалу және сергіп кету. Сонымен қатар, өзін-өзі бақылауды белгілі бір әрекеттер арқылы жаттықтыру, мысалы, өзіне-өзі көңіл бөлуді дамыту, адамның өзін-өзі бақылауын күшейтуге көмектеседі, сондай-ақ мотивациялық ынталандырулар мен глюкозаны қабылдау да пайдалы. Өзін-өзі бақылауға қатысты жаттығулар, мысалы, қалыпты дене күйін сақтау және тамақтану әдеттерін бақылау, импульстерге қарсы тұру қабілетін арттыруға көмектеседі. Бұл, әсіресе, өздерін бақылауда қиындық көретін адамдар үшін тиімді болуы мүмкін. Дегенмен, эгоның құлдырауының нақты құбылыс екеніне қатысты қайшылықты дәлелдер бар; мета-талдаулар көбінесе осы құбылыстың бар екенін көрсететін ешқандай мәлімет таппады. Толық ақпарат алу үшін, эгоның құлдырауы туралы негізгі бетке қараңыз.
Ego depletion is the theory that self control requires energy and focus, and over an extended period of self control demands, this energy and focus can fatigue. There are ways to help this ego depletion. One way is through rest and relaxation from these high demands. Additionally, training self control with certain behaviors such as practicing self awareness may also help to strengthen an individual's self control, as may motivational incentives and supplementation of glucose. Training on self control tasks such as improving posture and monitoring eating habits might help boost one's ability to resist giving in to impulses. This may be particularly effective in those who would otherwise have difficulty controlling their impulses. However, there is conflicting evidence about whether ego depletion is a real effect; meta analyses have mostly found no evidence that the effect exists. For more details, see the main ego depletion page.