Кіріспе

Бета-кетотиолаза жетіспеушілігі – сирек кездесетін, аутосомалық рецессивті метаболизмілік бұзылыс, онда организм аминқышқылы изолеуцин немесе майлардың ыдырауынан түзілген заттарды тиісті түрде өңдей алмайды. SCOT жетіспеушілігімен бірге, бұл кетон пайдалану бұзылыстары деп аталатын аурулар тобына жатады. Бұл бұзылыстың көрінуі әдетте 6 айдан 24 ай аралығында басталады.

Симптомдар мен белгілер

Бета-кетотиолаза жетіспеушілігінің белгілері мен көріністеріне құсу, денеден судың төмендеуі, тыныс алуда қиындық, ең жоғары дәрежеде шаршау және кейде құрысулар жатады. Бұл жағдайлар кетоацидотикалық шабуылдар деп аталады және кейде комаға алып келуі мүмкін. Шабуылдар қанда уытты деңгейге дейін жиналатын органикалық қышқылдар (аминқышқылдары мен майдың ыдырауынан түзілетін) салдарынан пайда болады. Мұндай шабуылдарды көбінесе инфекция, ашаралық (тамақтанбау) немесе кейбір жағдайларда басқа да түрлі стрестер тудырады.

Генетикалық

Бұл жағдай аутосомалық рецессивті жолмен мұраға беріледі және өте сирек кездеседі, бүкіл әлемде бар болғаны 50-60 адамда тіркелген. ACAT1 геніндегі мутациялар бета-кетотиолаза тапшылығын тудырады. ACAT1 генімен жасалатын фермент диетадағы ақуыздар мен майларды ыдыратуда маңызды рөл атқарады. Атап айтқанда, бұл фермент көптеген ақуыздардың құрамына кіретін изолеуцин аминқышқылын өңдеуге жауапты. Бұл фермент сондай-ақ майдың ыдырауы кезінде түзілетін кетондарды да өңдейді. Егер ACAT1 геніндегі мутация осы ферменттің активтілігін азайтатын немесе тоқтатар болса, организм изолеуцин мен кетондарды тиісінше өңдей алмайды. Нәтижесінде зиянды қосылыстар жиналып, қан қышқылданып (кетоацидоз) кетеді, бұл тіндердің, әсіресе орталық нерв жүйесінің жұмысын нашарлатады.

Диагностика

Бета-кетотиолаза жетіспеушілігінде альфа-метил-бета-кетобутират, альфа-метил-бета-ОН-бутират және тиглилглицин (зақымдалған ферменттің жоғары сатыдағы метаболиттері) жиналуы мүмкін және GC-MS арқылы зәрдің органикалық қышқылдарын талдау кезінде анықталуы мүмкін. Бұл диагноз қоюға көмектеседі, бірақ нақты диагноз үшін генетикалық растау қажет.

Емдеу

Кетоацидоздық дағдарыс кезінде глюкоза және электролиттер бар ішек тамырға жіті сұйықтықтар дереу енгізілуі керек. Ацидозды емдеу үшін бикарбонат (бастапқыда 10 минут ішінде 1 ммоль/кг, содан кейін үздіксіз инфузия) берілуі тиіс. Карнитин қосымшасын қабылдау пайдалы болуы мүмкін. Диализ тиімді, бірақ көбінесе қажет емес. Есінен айырылған және ауыр демқындықпен азапталатын науқастарға механикалық желдету қажет болуы мүмкін. Ұзақ мерзімді басқару ораза ұстамауды (және қызба немесе құсу кезінде ішек тамырға глюкозаны енгізбеуді) және балаларда ақуыз мөлшерін шамалы шектеуді (күнде 1.5-2 г/кг), майға толы (кетогендік) диетадан аулақ болуды, сондай-ақ карнитин деңгейі төмен болғандарға L-карнитин терапиясын қамтиды. Изолейциннің артық мөлшерінен сақтану неврологиялық салдарларды болдырмауы мүмкін, бірақ қазіргі уақытта мұны қолдайтын деректер жоқ.