Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Экономикада шартты факторлық сұраныс – бұл берілген бірлік кіріс бағалары (жалақы және капитал құны) кезінде, белгілі бір өнім деңгейін өндіруге қажетті еңбек немесе капитал сияқты өндіріс факторының шығындарды азайту деңгейі. Шартты факторлық сұраныс функциясы шартты факторлық сұранысты өнім деңгейі мен кіріс бағаларының функциясы ретінде көрсетеді. Бұл тіркестегі «шартты» бөлігі осы функцияның белгілі бір өнім деңгейіне байланысты екенін көрсетеді, сондықтан өнім функцияның бір аргументі болып табылады. Әдетте, бұл түсінік фирманың еңбек пен капиталды пайдалануды таңдауға мүмкіндігі бар ұзақ мерзімді контексте туындайды, сондықтан бір ғана оңтайландыру еңбек пен капиталдың әрқайсысы үшін шартты факторлық сұраныстарды тудырады. Кіріс деңгейлерінің оңтайлы арақатынасы жалақы мен капиталға төленетін сыйақы ставкаларына байланысты болғандықтан, бұл ставкалары да кірістерге арналған шартты сұраныс функцияларының аргументтері болып табылады. Бұл түсінік факторлық сұраныс функцияларымен ұқсас, бірақ олардан өзгеше, олар өнім деңгейі еркін таңдалатын кезде кірістерге арналған оңтайлы сұранысты көрсетеді; өнім бұл жағдайда белгіленбегендіктен, ол бұл сұраныс функцияларының аргументі емес.
In economics, a conditional factor demand is the cost minimizing level of an input (factor of production) such as labor or capital, required to produce a given level of output, for given unit input costs (wage rate and cost of capital) of the input factors. A conditional factor demand function expresses the conditional factor demand as a function of the output level and the input costs. The conditional portion of this phrase refers to the fact that this function is conditional on a given level of output, so output is one argument of the function. Typically this concept arises in a long run context in which both labor and capital usage are choosable by the firm, so a single optimization gives rise to conditional factor demands for each of labor and capital. Since the optimal mix of input levels depends on the wage and rental rates, these rates are also arguments of the conditional demand functions for the inputs. This concept is similar to but distinct from the factor demand functions, which give the optimal demands for the inputs when the level of output is free to be chosen; since output is not fixed in that case, output is not an argument of those demand functions.
Кеңейту жолы
Шығыстың жоспарланған деңгейі артаған сайын, тиісті изоквант бастапқы нүктеден алшақтап кетеді, бірақ шығындарды ең төменге түсіру мақсатында, тиісті изокванттың изокост қисығымен жанасқан нүктесінде жұмыс істеу әлі де тиімді болып табылады. Мұндай барлық жанасу нүктелерінің жиынтығы фирманың кеңейтім жолы деп аталады.
As the target level of output is increased, the relevant isoquant becomes farther and farther out from the origin, and still it is optimal in a cost minimization sense to operate at the tangency point of the relevant isoquant with an isocost curve. The set of all such tangency points is called the firm's expansion path.