Торт құқығындағы сақтық стандарты: міндеттілік кезіндегі қажетті күтім деңгейі. "Ақылды адам" принципі, кәсіби стандарттар қарастырылады. Заң мәліметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Деликтік құқық туралы ілім
Tort law doctrine
Деликтік құқықта, қамқорлық стандарты – қамқорлық міндеті бар жеке тұлғадан талап етілетін сақтық және көзқарас деңгейі болып табылады. Стандарттың талаптары жағдайларға тікелей байланысты. Қамқорлық стандартының бұзылғаны фактілерді тексеруші анықтайды және әдетте «ақылға қонымды адам» тұрғысынан бағаланады; бұл кейде «ақылға қонымды дәрігер стандарты» деп аталады. Бұл мәселе 1837 жылғы Vaughn v. Menlove ісінде «адам осындай жағдайларда ақылды адам қолданарлық сақтықты сақтап әрекет етті ме?» деп сипатталған.
In tort law, the standard of care is the only degree of prudence and caution required of an individual who is under a duty of care. The requirements of the standard are closely dependent on circumstances. Whether the standard of care has been breached is determined by the trier of fact, and is usually phrased in terms of the reasonable person; this is sometimes labeled as the "reasonable physician standard." It was famously described in Vaughn v. Menlove (1837) as whether the individual "proceed[ed] with such reasonable caution as a prudent man would have exercised under such circumstances".
Кәсіби қызмет көрсету стандарты
Кейбір салалар мен кәсіптерде, қамқорлық стандарты сол саланың ақылға қонымды және сақты өндірушісінің немесе кәсіби маманының қолданарлық стандартымен анықталады. Мұндай тест ("Болам тесті" деп аталады) 2015 жылғы Ұлыбритания Жоғарғы Сотының Montgomery v Lanarkshire Health Board шешіміне дейін дәрігердің медициналық қателік үшін жауапты екенін анықтау үшін қолданылды, бұл шешім дәрігерге қосымша жауапкершілік жүктеді, және басқа да юрисдикциялардағы ұқсас шешімдерде де көрінді. Қамқорлық стандарты маңызды, себебі ол заңды талап қою үшін қажетті немқұрайлылық деңгейін анықтай алады. Бизнес әлеміндегі қамқорлық стандарты тиісті күтімділік немесе арнаны тексеру ретінде сипатталады.
In certain industries and professions, the standard of care is determined by the standard that would be exercised by the reasonably prudent manufacturer of a product, or the reasonably prudent professional in that line of work. Such a test (known as the "Bolam Test") was used to determine whether a doctor was liable for medical malpractice before the 2015 UK Supreme Court decision of Montgomery v Lanarkshire Health Board which introduced further responsibilities on the doctor, echoed in similar judgements in other jurisdictions. The standard of care is important because it can determine the level of negligence required to state a valid cause of action. In the business world the standard of care taken can be described as Due Diligence or performing a Channel Check.
Балалар
Балаларға да ерекше қамқорлық стандарты қолданылады, көптеген юрисдикцияларда олар ұқсас жастағы, тәжірибесі мен зиялы деңгейі шамалас балаға тиіс мінез-құлықты көрсетуге міндетті. (Restatement (Second) of Torts §283A; Cleveland Rolling Mill Co. v. Corrigan, 46 Ohio St. 283, 20 N. E. 466 (1889).) Кейбір жағдайларда, жоғары зиялы деңгейі бар баладан одан да көп талап ету мүмкін. (Jones v. Fireman's Insurance Co. of Newark, New Jersey, 240 So.2d 780 [La. App. 1970] және Robinson v. Travis, 393 So.2d 304 (La. App. 1980) салыстырыңыз.) Бірақ "ересектердің іс-әрекетімен" айналысатын балаларға қатысты ерекшелік бар. Dellwo v. Pearson, 107 N. W.2d 859 (Minn 1961) Nicholsen v. Brown, 232 Or. 426, 374 P.2d 896 (1962) (автомобиль); Daniels v. Evans, 102 N. H. 407, 224 A. 2d 63 (1966) (мотороллер); Neumann. v. Shlansky, 58 Misc. 2d 128, 294 N. Y. S.2d 628 (1968 (гольф ойнау)). "Ересектер стандарты" дегеніміз жергілікті заңнамаға байланысты болуы мүмкін, және кейбіреулерінде жас ерекшеліктері кездейсоқ сипатта болуы мүмкін. Тағы бір ерекшелік – баланың "өзінен-өзі қауіпті" іспен айналысуы. Іс-әрекеттің өзінен-өзі қауіпті екенін анықтау фактіні тексерушінің құзырында. Егер олар осылай шешсе, балаға ересектер стандарты қолданылуға тиіс. Robinson v. Lindsay, 92 Wash.2d 410, 598 P.2d 2392 (1979) (қар көлігі);
A special standard of care also applies to children, who, in a majority of jurisdictions, are held to the behavior that is reasonable for a child of similar age, experience, and intelligence under like circumstances. (Restatement (Second) of Torts §283A; Cleveland Rolling Mill Co. v. Corrigan, 46 Ohio St. 283, 20 N. E. 466 (1889).) In some cases it means that more may be required of a child of superior intelligence. (Compare Jones v. Fireman's Insurance Co. of Newark, New Jersey, 240 So.2d 780 [La. App. 1970] with Robinson v. Travis, 393 So.2d 304 (La. App. 1980). An exception is for children engaged in "adult activity." Dellwo v. Pearson, 107 N. W.2d 859 (Minn 1961) Nicholsen v. Brown, 232 Or. 426, 374 P.2d 896 (1962) (automobile); Daniels v. Evans, 102 N. H. 407, 224 A. 2d 63 (1966) (motor scooter); Neumann. v. Shlansky, 58 Misc. 2d 128, 294 N. Y. S.2d 628 (1968 (playing golf)) What constitutes an "adult standard" may depend on local statute, and some have arbitrary age distinctions. Another exception is if the child is engaged in an "inherently dangerous activity." It is up to the trier of fact to decide if the activity is inherently dangerous. If they find that it is, the child must be held to an adult standard of care. Robinson v. Lindsay, 92 Wash.2d 410, 598 P.2d 2392 (1979) (snowmobile);
Мүгедектер
Мүгедектігі бар адам, егер сол мүгедектігі болғанда, қарапайым салмақты адам қандай қамқорлық стандартын сақтаса, соған сәйкес келеді. (Робертс Луизиана штаты, 396 So.2d 566 (1981) (соқыр пошта қызметкері)) Дегенмен, соттар психикалық мүгедектігі бар адамды ешқандай ерекше стандартқа бағынбайды және олар "ақылға қонымды сақты" стандартына сәйкес келеді, бірақ психикалық аурудың басталуы болжамсыз және кенеттен болған жағдайларда ғана (мысалы, Брейнинг Америка отбасылық сақтандыру компаниясына қарсы, 45 Wis.2d 536, 173 N. W.2d 619 (1970) (көлік жүргізу кезінде кенеттен пайда болған галлюцинациялар).) Кейбір жағдайларда, мұндай жағдай әділетсіздікке алып келуі мүмкін. Соқырлық, саңыраулық, бойдың аласа болуы, табандың бұрық болуы сияқты физикалық мүгедектіктер мен жағдайлар, немесе жасқа немесе жынысқа байланысты әлсіздіктер, ақылды адамның әрекет етуі тиіс "аймақтардың" бір бөлігі ретінде қарастырылады.
A person with a disability is held to the same standard of care that an ordinary reasonable person would observe if they had that same disability. (Roberts v. State of Louisiana, 396 So.2d 566 (1981) (blind postal employee)) However, courts do not recognize a person with a mental disability to be subject to any such special standard, and are held to the "reasonable prudent person" standard, except when the onset of mental illness is unforeseeable and sudden (e. g., Breunig v. American Family Insurance Co., 45 Wis.2d 536, 173 N. W.2d 619 (1970) (sudden hallucinations while driving).) In some situations, this could work an injustice. Physical disabilities and conditions, such as blindness, deafness, short stature, or a club foot, or the weaknesses of age or sex, are treated merely as part of the "circumstances" under which a reasonable man must act.
Жауапкершіліктер туралы өзін-өзі хабардар ету міндеті
Арнайы және қауіпті қызметпен айналысатын адам осы қызметке байланысты болатын мүмкін қауіптерді немесе ерекше міндеттер мен жауапкершіліктерді білуі немесе анықтауы тиіс, олардың ақылға қонымды сақтық шараларын қолдану қабілетіне әсер ететін факторлар (Delair v. McAdoo, 324 Pa. 392, 188 A. 181 (1936) (тозған дөңгелектермен жүргізу)). Әдет-ғұрыптар мен практикалық қолданыс әдеттегі стандартты анықтау үшін пайдалы дәлел бола алады, бірақ ақылға қонымды сақтықпен қарулы адамнан не істеуді немесе білуді талап ету керектігін анықтауға қабілетсіз (Trimarco v. Klein, 58 N. Y. 2d 98 (1982) (душ кабинасының шынысы)). Әділет Холмс классикалық тұжырымында айтқандай, "Көбінесе істелінетін нәрсе не істелуі керек екенінің дәлелі болуы мүмкін, бірақ не істелуі керек, ақылға қонымды парасаттылық стандартымен белгіленеді, оған сәйкес келіңіз немесе келмеңіз".
A person engaged in a special and potentially dangerous activity must know or inquire of possible hazards or of any special duties and responsibilities inherent in that activity that might affect their ability to exercise reasonable prudent caution (cf, Delair v. McAdoo, 324 Pa. 392, 188 A. 181 (1936) (driving on worn tires).) Custom and practice of usage may be useful evidence for determining the usual standard, but not determinative of what a reasonable prudent person ought to be required to do or know (cf., Trimarco v. Klein, 58 N. Y. 2d 98 (1982) (showerdoor glass).) As Justice Holmes classic statement expresses it, "What usually is done may be evidence of what ought to be done, but what ought to be done is fixed by a standard of reasonable prudence, whether it is complied with or not."
Орташадан төмен интеллектті адам
Ақыл-ойы стандарттан төмен адам, оларды өздерінің қоғамға жауапкершілігін азайтуға ынталандыру үшін, олардың кемістігіне байланысты және қандай төмендетілген стандарт қолданылуы керектігін дәлелдеудің практикалық қиындықтары салдарынан, жалпы құқық бойынша ақылға қонымды және сақтықпен әрекет ететін адаммен бірдей стандартқа тартылады (Vaughn v. Menlove, 3 Bing. (Н. К.) 468, 432 Eng. Rep.490 (1837)). Деликттер туралы екінші қайта жазу, § 289 cmt. n (жасқа және физикалық мүгеліктікке ескеру жасалса, "ақылды адам" стандарты назар, қабылдау, есте сақтау, басқа да тиісті мәселелер туралы білім, интеллект және ой-пікірге ескеру жасамайды деп атап өтеді). Оливер Венделл Холмс, Жалпы құқық, 108 (Little, Brown, & Co. 1881): "Заңның стандарттары – жалпы қолданылатын стандарттар. Заң әр адамның темпераментінің, интеллектуалдық қабілеттерінің және білімінің шексіз түрлеріне ескермейді, бұл әртүрлі адамдардағы берілген әрекеттің ішкі сипатын мүлдем өзгеше етеді."
A person of substandard intelligence is held under common law to the same standard of a reasonable prudent person, to encourage them to exert a decreased effort of responsibility to their community, in light of their handicap, and as a result of the practical difficulty of proving what reduced standard should apply (Vaughn v. Menlove, 3 Bing. (N. C.) 468, 432 Eng. Rep.490 (1837).) Restatement (Second) of Torts, § 289 cmt. n (noting that the "reasonable person" standard makes allowances for age and physical disability but not "attention, perception, memory, knowledge of other pertinent matters, intelligence, and judgment. Oliver Wendell Holmes, The Common Law, 108 (Little, Brown, & Co. 1881): "The standards of the law are standards of general application. The law takes no account of the infinite varieties of temperament, intellect, and education which make the internal character of a given act so different in different men."
Адвокат
Адвокат өз мамандығының орташа мүшесіне тән білім мен шеберлікке ие, кез келген ақылға қонымды адвокатқа қойылатын талаптарға сай болуға міндетті, егер ол ақылға қонымды күтіммен және ұқыптылықпен, ниет тазалығымен және кеңестері мен іс-әрекеттерінің сол уақытта негізді екендігіне шын сеніммен әрекет етсе. Мұнда тек қана пікір қателіктері кешіріледі (Ең жақсы бағалау қағидасы) және оларды маңызды әділетсіздікке ұшыратпай, тек кейіннен бағалау арқылы ғана соттай алмайсыз. Ол осы шеберлікті пайдалануда қалыпты күтім мен сақтықты сақтауға тиіс (Міндетті күтім қағидасы), ал процедуралық және техникалық кемшіліктер ең көп кездесетін бұзушылықтар болып саналады. (Сал. Ходжес Картерге қарсы, 239 N. C. 517, 80 S. E.2d 144 (1954). (процессуалдық құжаттарды табыс етудегі сәтсіздік).)
An attorney is held to the standard that any reasonable attorney in possession of the same knowledge and skill that an ordinary member of his or her profession possesses, as long as he is acting with reasonable care and diligence, in good faith and honest belief that his advice and acts are well founded at the time. Here, mere errors in judgment are excusable (Best Judgment Rule) and cannot be judged solely with the gift of hindsight without substantial injustice. He or she is required to exercise ordinary care and caution (diligence) in the use of that skill (Due Care Rule), and procedural and technical failures are held to be the most common breaches. (cf, Hodges v. Carter, 239 N. C. 517, 80 S. E.2d 144 (1954). (failed service of process).)
Күтпеген қауіпке ұшыраған адам
Кордас пен теңестірілмеген такси компаниясы ісі, 27 N. Y. S.2d 198 (1941) бойынша судья Карлин Нью-Йорк қаласында қарумен ұрланған таксидің жүргізушісінің, өмірін сақтау үшін қозғалып келе жатқан таксиден секіріп, таксиді басқарусыз қалдыруына байланысты немқұрайлылықтан босатылуы мүмкін деген шешім қабылдады. Бұл таксинің жолында жаяу өтетін адамдар болған. Әрине, кейбір адамдар батыл болуға тырысуы мүмкін, бірақ қарапайым және сақтыкпен әрекет ететін адамнан мұндай батылдық күтілмейді. Мұндай адам, тіпті оның іс-әрекеті басқаларға қауіп тудырса да, жауапкершіліктен босатылады. Қарапайым және сақтыкпен әрекет ететін адам өмірін қауіпке тігіп, ерлік көрсетуге міндетті емес. "Төтенше жағдайдағы бірінші міндет – өзіне, егер ол адам осы жағдайдың туындауына себеп болмаса". (Төтенше жағдайлар туралы қағида.)
In Cordas v. Peerless Taxi Company, 27 N. Y. S.2d 198 (1941), Justice Carlin held that a taxicab driver hijacked at gunpoint by a fleeing mugger in New York City may be excused from negligence for jumping out of the moving taxicab to save his own life, leaving the cab on an unguided trajectory towards bystanders. While some persons might choose to be singularly heroic, that standard is not one that is required for an ordinary prudent person. Such a person is held excused from liability, even if such failure might endanger others. An ordinary prudent person is not under any obligation to undertake a heroic duty at the risk of his own life. "The first duty in an emergency is to one's own self, as long as that person did not contribute to or cause the emergency." (Emergency Doctrine.)
Қауіпсіздіктің өзі
Заң, халықты қорғауға бағытталған, бұзылған кезде және абайсыздыққа ұқсас әрекет жасалғанда, сот осы заңды зиян келтіру жағдайында күтім стандартын белгілейтін ретінде қабылдауы мүмкін. Бұл – өзінен-өзі абайсыздық. Федералды заңда өзінен-өзі абайсыздық туралы қағида жоқ. Заңды абайсыздық ісінде қолдану үшін төрт элемент қажет деп есептеледі. Біріншіден, зиян шеккен адам заңның қорғауға арналған адамдар тобына жатуы керек. Екіншіден, заңның алдын алуға бағытталған қауіп немесе зиян болуы тиіс. Үшіншіден, заң бұзушылық пен келтірілген зиян арасында себеп-салдар байланысы орнатылуы керек. Төртіншіден, қылмыстық заң бұзушылық стандартын нақты белгілеу үшін нақты, айқын және өлшенуге болатын болуы керек. Соттар қылмыстық заңдардан жаңа құқық бұзушылықтар жасауға құлшынбайды. (Қараңыз: Деликттер бойынша екінші қайта жарияланым, 297, 288-тармақтар.) Дегенмен, жауапкердің өзінен-өзі абайсыздық стандартын жою үшін пайдалана алатын бес негізгі себеп бар. (Деликттер бойынша екінші қайта жарияланым 288.1(2) тармағы.) Біріншіден, жауапкер өзінің біліктілігінің жетіспеуіне байланысты бұзушылықты білмеуі мүмкін. Екіншіден, оның бұзушылық немесе міндет туралы білуге негізі немесе себебі болмауы мүмкін. Сонымен қатар, түсінікті себептерге байланысты, ол ынталы болса да, оны орындауға шамасы келмеуі мүмкін. Бұзушылықтың себебі – адамның өзіне байланыссыз кенеттен туындаған төтенше жағдай болуы мүмкін. Соңында, ерекше жағдайларда, орындауға қарағанда орындамау қауіпсіз болуы мүмкін. Осы қорғау шаралары қолданылған жағдайларда, өзінен-өзі абайсыздық туралы доктрина абайсыздықтың жоққа шығарылатын презумпциясын ғана құрайды, бұл дәлелдеу жүгін талапкерден жауапкерге ауыстырады.
When a statute, which is designed to protect the public, is violated while performing an allegedly negligent act, a court may adopt the statute as establishing the standard of care for tort liability. This is negligence per se. There is no negligence per se doctrine in federal law. Four elements are deemed necessary for a statute to apply in a negligence case. First the person harmed must be a member of the class of persons which the law was intended to protect. Second, the danger or harm must be one that the law was intended to prevent. Thirdly, there must be some causal relationship established between the breach of the statute and the harm caused. Fourthly, the criminal statute must be concrete, specific and measurable enough to clearly establish a standard of breach. Courts are reluctant to create new torts out of criminal statutes. (See Restatement (Second) of Torts, sections 297, 288.) However, there are five valid excuses that are available for a defendant to defeat a standard of negligence per se. (Restatement (Second) of Torts section 288.1(2).) First, the defendant may not know of the breach due to incompetence. Secondly, he might either lack knowledge or reason to know of the breach or duty. Furthermore, for some explainable reason, he may be unable to comply, despite diligence. The breach may be due to a sudden emergency not of one's own making. And lastly, in special situations it may be safer to not comply than to comply. In cases where these defenses are applied, negligence per se doctrine creates no more than a rebuttable presumption of negligence that shifts the burden of proof from the plaintiff to the defendant.
Қауіпсіз адам/әдеттегі күтім
Қауіптерді теңестіру арқылы орташа адамның қалыпты сақтық стандартын анықтауда, немқұрайлылық есебі зиянның болу ықтималдығын (P) және оның салдарының ауырлығын (G) жаңа және қауіпсіздігі жоғары әрекетке көшуге кететін шығындармен (B) және бұрынғы әрекеттерді сақтап қалудың пайдалылығымен (U) салыстыруды талап етеді. Бұл кейде P+G v. B+U түрінде қысқартылып жазылады, бұл формулировка судья Лирнд Хэнд еңбектерінен алынған. (АҚШ Карролл Туауинг Ко., 159 F.2d 169 (1947))
In balancing risks to establish a reasonable person's standard of ordinary care, the calculus of negligence establishes that the probability of the harm potentially caused (P) must be balanced along with the gravity of the harm which could result (G), against the burden of conforming to a new and less dangerous course of action (B) along with the utility of maintaining the same course of action as it was (U). This is sometimes noted in shorthand as P+G v. B+U, deriving from a formulation expressed by Judge Learned Hand. (United States v. Carroll Towing Co., 159 F.2d 169 (1947).)
Жалпы тасымалдаушы немесе қонақүй иесі күтім стандарты
Қонақжайлылық саласында күтім стандарты жоғары, себебі қонақүй иесінен ықтимал қауіпті іздеу және оның алдын алу күтіледі. "Қонақүй иесі/Жалпы тасымалдаушы – өте жоғары сақтық деңгейі, ең аз абайсыздық үшін де жауапты".
In the Hospitality industries, the standard of care is higher, as the Innkeeper is expected to seek out potential danger and prevent it. " Innkeeper/Common Carrier very high degree of care liable for slight negligence"